Loslaten

Ik had me eens voorgenomen om op het werk niet meer té emotioneel te worden. Om de onterechte klachten die ze over me hebben, te laten passeren. Om ze van mij af te zetten. 
Maar dit voornemen hield geen stand. Blijkbaar kan ik dit niet zomaar beslissen, want mijn emoties gingen toch de vrije loop. Ik deed mijn best. Ik deed een job die niemand zelfs op 2 maanden had kunnen doen en ik kreeg er enkele weken voor. Ook ik kon ze dus niet volledig doen en heb de managers daar dan ook op voorhand over ingelicht. Geen probleem, zeiden ze. Ik moest gewoon mijn best doen en zo veel mogelijk gedaan krijgen.
Gisteren kreeg ik echter van een collega een onterecht verwijt. De andere collega sprong gelukkig voor mij in de bres. En ik… ik was er niet goed van. Ik werd té emotioneel naar mijn goesting. De tranen sprongen me in de ogen. Ik richtte me weer naar mijn scherm en probeerde mijn aandacht nog even op een dringende mail te zetten.
Ik hoopte het los te laten toen ik de deur van het werk achter mij liet dichtvallen. Mislukt.
Ik hoopte het los te laten toen ik mijn auto parkeerde en naar ons appartementje ging. Mislukt.
Gelukkig was daar het zoontje die mij toch even wat rust gaf. 
Loslaten was nog steeds niet gelukt, want ik nam mijn zorgen zelfs mee naar bed.
Hoe laten jullie los?

Hoofd vol Herrie

Het is vakantie voor mij deze week. Verplicht deze keer. Mijn bedrijf doet de deuren dicht. Ik ben dit niet gewoon. Normaal werk ik tussen kerst en nieuwjaar. Ik geniet dan van de vrolijke sfeer die er op andere momenten van het jaar niet is. Nu zit ik thuis. Eerst had ik enkele dagen nodig om volledig te kunnen ontspannen. Nu heb ik het gevoel, sinds gisteren, dat de spanning al volledig terug is. Lastig. Ik wil ze loslaten om zo nog ten volle drie dagen te kunnen genieten van mijn vakantie in de plaats van al te denken aan donderdag en vrijdag.

bard van Asterix en ObelixMijn hoofd blijft maar herhalen wat ik nog allemaal wil doen voordat die eerste werkdag zich alweer aandient. Dat geeft geen rust. Ik doe dus mijn best om actief bezig te zijn aan de dingen die ik wou/moet doen. Stap voor stap komen we er wel. Deze namiddag is er ook nog een feestje voor een jarig prinsesje dat me waarschijnlijk ook wel weer extra zal doen ontspannen.

Ik doe mijn best…

(orig fig)

Spirituele Stukje: Ruimte

zorgenVanLoesje

We beginnen een nieuwe week. Blijkbaar leren we in onze agenda tegenwoordig over “weerstand”. Ter herinnering: mijn agenda is Mind & Spirit: van denken naar voelen en wekelijks breng ik een stukje over de raad die aan de linkerzijde van mijn week wordt weergegeven. Deze week geven ze een affirmatie:

Ik laat het oude los zodat er ruimte komt voor het nieuwe.

Ik weet niet of ik nog echt vastzit aan iets oud. Op korte termijn is het bij mij zeker waar. Ik denk regelmatig na over keuzes die ik net gemaakt heb en of ik nu wel of niet de juiste keuze heb gemaakt bij iets dat al voorbij is. Logischerwijs heeft dit natuurlijk geen enkele zin en is het enkel verspilling van mijn tijd en mijn energie. Op mijn vakantie heb ik ook een aantal dagen effectief ontdekt hoe moe je kan worden van het zorgen maken en hoeveel energie je plots hebt wanneer je het écht loslaat. Niet zomaar denken dat je het loslaat, maar écht. Het maakte plaats voor meer activiteiten.

Dit weekend brachten mijn zorgen me weer wat migraine. Misschien heeft het enkele glaasje wijn ook bijgedragen aan de migraine, maar ik vermoed dat de zorgen de grootste oorzaak zijn geweest deze keer. Ik probeer ze los te laten. Ik probeer keuzes te maken en ze vervolgens te accepteren. Ik probeer niet (meer) van dingen wakker te liggen, maar ze ineens uit te voeren als dat mogelijk is en anders op te schrijven voor later.

Hoe laten jullie je zorgen los?

(orig fig)

Gedachtengang

Ik probeer structuur te vinden.

Ik zoek naar de oorzaken:

Nek die vast zit. Te veel medicatie. Te veel zorgen.

Het is niet zo erg, maar het is wel erg. Ik loop de muren niet op want ik ben te moe. Oorzaak zoeken is moeilijk. Schrijven ook. Denken trouwens ook. Dit postje trekt nergens op.

Weeral een zondag kwijt. De laatste weken gaat er bijna geen dag voorbij zonder dat ik hoofdpijn heb. Soms maar een beetje. Soms erg, maar toen werkten de pilletjes wel. Soms ben ik er gewoon aan voor de moeite omdat de pillen niet meer doen wat ze zouden moeten doen. Het is me te veel. Het is hier thuis te veel. Migraine is een last voor ons beiden. Ik voel me schuldig dat hij alles op zich moet nemen. Ik wil het niet meer. Volgens mijn dokter zit ik in een vicieuze cirkel: meer last, meer migraine, minder doen, meer schuld, meer last, … cirkel rond. Ik wil mezelf vebeteren. Ik wil zoveel. Ik val haast in slaap.

Kinesitherapie om mijn nek los te krijgen.

Psychologie om uit de vicieuze cirkel te geraken. Waarom stop ik hier altijd mee als het een beetje beter ga? Ben ik dan echt zo optimistisch dat ik telkens denk dat het allemaal wel goedkomt wanneer ik geen hoofdpijn heb?

Tijd aan mezelf schenken.

Geen cola meer. Het is zelfs niet in huis. Ik ga het niet halen. Ik hou vol deze keer. Het gaat erover.

Ik ben het beu. Het is zwaar. Ik ben een last.

No worries

Een diagram dat ik momenteel zelf ook wel kan gebruiken:

(orig fig)

Summer Challenge 10 : Bad Bad Me

Mijn summer challenge stond een beetje op een laag pitje, maar dat wil niet zeggen dat we er niet mee doorgaan natuurlijk.

De elfde opdracht :  5 things you dislike about yourself/want to change and why.

  • Ik heb te weinig zelfvertrouwen. Het betert, maar het kan nog veel beter. En ik wens iedereen veel zelfvertrouwen toe. Volgens mij kun je niet gelukkig zijn zonder.
  • Mijn gezondheid wil ik ook wel verbeteren. Laten we dat hartprobleem overboord gooien, de migraine de ruimte in sturen en een nieuwe enkel en rug bestellen in de e-shop.
  • Ik ben te emotioneel van tijd tot tijd. En als je te emotioneel bent, dan denk je niet meer helder.
  • Mijn uitstelgedrag wil ik wel volledig in de vuilbak storten. Ik ben er nooit mee geholpen. Integendeel zelfs.
  • Ik maak me te veel zorgen om alles. Af en toe iets loslaten zou me wel deugd doen. Of als ik dan toch mag verbeteren zoveel ik wil: Nergens nog zorgen in maken! Alles loslaten! Genieten!

(orig fig)

Prettig vermoeid

Er waren dit weekend weer verschillende dingen die ik hier wou komen vertellen. Ik wou vertellen over mijn verschrikkelijke nacht van vrijdag op zaterdag waarbij ik van elke mogelijke mug een verschrikkelijk grote olifant maakte. Ik wou vertellen van een zoveelste migraine aanval op zaterdag die waarschijnlijk veroorzaakt werd door al dat gepieker van de nacht ervoor. Ik wou ook nog vertellen dat ik zaterdagavond toch nog naar de Noxx ben gegaan en ik mij daar enorm goed geamuseerd heb. Ik wou vertellen dat ik na een super kort nachtje weer leuk voor mijn broer zijn kindjes heb gezorgd. Het zijn nog steeds twee super schatjes. Ik wou ook vertellen dat ik mij enorm geamuseerd heb toen ik met mijn petekindje toch helemaal naar de grote speeltuin ben gewandeld. Het was de moeite. Ik wou vertellen dat ik zondagavond dus helemaal uitgeput was, waardoor ik maandag eigenlijk niet klaar was om weer aan een nieuwe werkweek te beginnen. Ik wou nog vertellen dat ik tussendoor mijn tickets voor Rock Werchter besteld heb. Ik wou ook nog vertellen dat ik gisterenavond toch nog even met veel plezier mijn broer ben gaan helpen in zijn nieuwe huisje terwijl ik eigenlijk al oververmoeid was. En ik zou nu nog zoveel meer willen vertellen over al die gebeurtenissen, maar als ik morgen nog wat beter werk wil leveren, is het nu tijd om weer naar mijn bedje toe te gaan.

Aiai

Ik had een voicemail bericht. Ik heb het even beluisterd in de Ardennen. Het was een zeer stil bericht. Iets over een afspraak van een dokter. Maar, zoals mijn nichtje aanhaalde, was het bericht van zaterdag…

Nu ik terug thuis ben en het bericht degelijk wou beluisteren, werkt mijn gsm eventjes niet mee… en blijkbaar heb ik het bericht per ongeluk gewist. Geen idee dus wie het was of waarvoor.

Verder niet van wakker liggen zekers?

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake