Wondermooie Wereld

Het festival in Schoten is weer gedaan. Omdat ik gisterenmorgen opstond met het gevoel dat het een goede dag was, besloten Ifemi en ik toch nog om naar de galavoorstelling te gaan. We hadden dit jaar maar één voorstelling gezien daarvoor, wat voor mijn doen eigenlijk enorm weinig is.

De voorstelling was knap. Elke groep gaf het beste van zichzelf.  Bulgarije heeft leuk voetenwerk, maar spijtig genoeg bleven hun dansen in dezelfde stijl. Borneo bracht knappe stukjes dankzij de tegen elkaar kloppende bamboestokken, waar de dansers vervolgens tussen dansen. En als laatste voor de pauze gaf Turkije het beste van zichzelf met een zéér komedisch stuk en een typisch Turkse dans. In de pauze kwamen we er vervolgens achter dat Ifemi en ik waarschijnlijk op de plaatsen van mijn ouders zaten en zij op onze plaatsen. Er werd echter niet van plaats geruild, dus hadden wij ook een enorm goed zicht voor de volgende landen. China begon met enorm mooie kledij, maar een saaie dans. Ze dansten natuurlijk ook nog typisch Chinese dansen. Met Chili gingen we naar het Paaseiland. De muziek deed me denken aan de film Lilo & Stitch die ik onlangs nog eens zag. Een foto van de dans ziet u hiernaast. Als laatste groep bracht de Amerikaanse groep, die bekend staat voor hun Ierse dansen een hele hoop sfeer naar de slotshow. Na alle groepen werden we nog getrakteerd op een extratje door elk land, tijdens het afsluitgedeelte. Het leek wel op een overzicht, wanneer je kunt stemmen in een bepaald programma. Zo zag je de groepen nog eens snel achter elkaar. Het was enorm leuk gedaan dit jaar.

Tijdens de Amerikaanse groep schoot mijn energiepijl recht naar beneden. Ik was op. Het vuurwerk moest nog beginnen. Het feest moest nog beginnen. Ik slaagde er toch in, dankzij Ifemi, om het wat vol te houden, want ik weet dat hij er ook naar uitkeek. Ik liet hem ook naar huis rijden en thuis kroop ik meteen in bed.

De energie komt vandaag precies niet volledig terug. Desondanks heb ik toch een aantal dingen gedaan, zodat het vanavond een gezellig avondje onder vrienden kan worden. Zo meteen neem ik nog een verfrissende douche en daarna is het zover.

(orig fig)

Spelen met vuur

Het is zover. De laatste dag van het jaar. De laatste dag voor het nieuwe jaar, het nieuwe begin.

Mijn feest vanavond begint met een etentje bij een vriend, samen met nog een vriendin. Vervolgens trekken we met nog een hele hoop vrienden naar de kaaien om naar het vuurwerk te kijken. Om dan ergens in de stad nog een feestje te bouwen.

En omdat we dus vanavond buiten staan, hopen we dat het niet sneeuwt of regent, zodat we kunnen genieten van het vuurwerk. En dat heb ik hier dus ook even toegepast.

Het is Feest!

Deze blog bestaat nu één jaar! Een volledig jaar! Ik verschiet er zelf van. Een jaar geleden schreef ik mijn eerste postje. Onwetend wat ik eigenlijk op mij nam. Ik heb mij er zeker en vast mee geamuseerd en ik zal zeker blijven verder schrijven. Het is nog steeds leuk.

Ik ben ook enorm blij met alle reacties die hier gegeven zijn en dat brengt ons bij de tweede reden om feest te vieren. Er zijn 1000 reacties geweest op al mijn posts. Een geweldig getal. En dat in dezelfde week dat mijn blog één jaar wordt. Toevallig hoor.

BoeketDegene die deze 1000ste reactie gaf, is enorm belangrijk voor mij. Zij is, vooral het laatste jaar, mijn steun en toeverlaat geweest. Zij is er steeds als ik het nodig heb. Zij laat me lachen, ze maakt me blij. Dankzij haar volledige andere kijk op het leven toont ze mij een andere wereld. Ze is een schat. Ze reageert zeer regelmatig op deze blog. Ze is super lief en ze heeft altijd gelijk!

Mawa! Jij verdient de eer om de 1000ste te zijn als geen ander. Jij verdient het om hier in de bloemetjes gezet te worden. Jij bent gewoon SUPER!

En om dit alles te vieren, mogen jullie hier genieten van het vuurwerk!

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake