Kindness Advent Calendar

Deze kwam ik gisteren tegen : Een ‘Kindness Advent Calendar’ voor 2016. Perfect wat ik nodig had. Na enkele negatieve dagen en enkele goede babbels met vriendinnen, kon dit op geen beter moment mijn leven binnenkomen.

Ik las het artikel bij maketodayhappy.co.uk / act-of-kindness-24-kindness-advent-calendar en ik was meteen verkocht, ook al had ik nog niet alle kindness acties gelezen op dat moment.

Kindness Advent Calendar
Als het niet zo leesbaar is kan je via de link hierboven de pdf downloaden.

Ik weet trouwens dat ik niet élke dag exact zal doen wat er op deze kalender staat, maar ik zal toch mijn best doen. Een beetje meer goedheid in deze maand zal niet misstaan.

Bij deze is natuurlijk mijn opdracht van gisteren al voldaan. Die voor vandaag ligt me moeilijker aangezien ik normaal geen vrienden ga zien vandaag en ook al een drukke volle dag heb.

Zal ik jullie hierbij een virtueel stukje chocola aanbieden? Of misschien eerder een chocomelkje (vermits het een café is hé)?

Lekker Druk

Het was een vol weekend. Het was vermoeiend. En ik heb ongelooflijk goed genoten. Alles in het teken van ons nu 1-jarig zoontje. We zagen familie, we ruimden ons appartement deftig op, we zagen vrienden terug, ons zoontje kreeg énorm veel cadeautjes, er waren feestjes thuis, er was een feestje in de kerk, zoontje at taart, 2 keer zelfs, we lachtten, we praatten, we dansten, … Het was genieten. En ook het zoontje genoot er met volle teugen van. Hij gaat zo snel vooruit en wát een verschil met een jaar geleden.

Verloren Kerst

kerstmutsNormaal stuur ik mijn familie en mijn vrienden kerstkaartjes. Echte. Zo van die kaartjes die nog via de post in je brievenbus terechtkomen. Ik ben daar zeker niet altijd op tijd mee… Maar dit jaar… het kerstgevoel was er niet. Ik had absoluuuuut geen zin in het schrijven van kerstkaartjes. Ik heb me dit jaar dan ook beperkt tot wat familie en tot een aantal vrienden. Enorm beperkt. En ik had me voorgenomen om van iedereen dat ik een kaartje krijg, een kaartje terug te sturen.

Maar, natuurlijk was ik ook nog eens mijn adressenboekje kwijt. Ja, ook mijn adressen zijn (nog) niet digitaal maar zijn gewoon terug te vinden in een boekje. Als dat boekje niet verloren is natuurlijk.

En mensen hebben blijkbaar niet meer de gewoonte om hun eigen adres aan de achterkant van de envelop te schrijven… dus spijtig genoeg hebben enkele vrienden ook geen kaartje terug gekregen. Ik dacht vervolgens om dan een email te sturen met een kaartje én mijn excuses, maar ook dat is er niet van gekomen…

Nu heb ik daarjuist – bij de grote opkuis – mijn adressenboekje teruggevonden! Joepie! Nu kan ik het toch nog rechtzetten… Of zijn het nu vijgen na Pasen?

Zomerse Zorgen

Ik ben hier niet meer helemaal open geweest. Een dikke maand geleden schreef ik dit stukje, waarin ik al wel liet weten dat ik niet meer helemaal open was. Ik schreef hierdoor ook minder. Ook toen al. De zomer was in aantocht. Er waren zoveel veranderingen. Op élk vlak. Het overviel me. Zelfs onze vakantie stond aan het begin van de zomer niet vast. Niet dat wij normaal onze vakantie vastleggen, maar normaal weten we toch al naar waar ongeveer en wanneer ongeveer…

En stap voor stap kwam er op elk vlak vooruitgang – niet altijd de vooruitgang die we verwacht hadden, maar elke verandering bleek zich te ontwikkelen tot iets waarbij ik me weer rustig kon voelen.

26-Zomer-achtergronden-zomer-wallpapers-palmbomen-aan-zee-achtergrond
 

Eén van die vlakken is onze gezinsuitbreiding, waar ik in dit stukje dieper op wil ingaan. De eerste drie maanden van mijn zwangerschap wilden we geheim houden. Iets voor ons twee. Alleen voor ons twee. Dat is gelukt. Het was een periode waarin Ifemi en ik meer naar elkaar toegroeiden. Het was een periode waarin ik dus niet open was, niet op mijn blog, niet tegenover vrienden of familie. Dat was moeilijk voor mij. In die eerste drie maanden heb ik een aantal keer goed afgezien. Misselijkheid zat daar zeker bij, maar gelukkig niet al te erg. Wat erger was, was dat mijn migraine weer kwam bovendrijven. En speciaal voor de gezondheid van ons kindje, moest ik maar afzien. Ik mocht dafalgan nemen en primperan. Geen van beiden hadden volgens mij enig effect. Mijn dokter zei me dat ik ze toch maar best nam, omdat het al was gebleken dat de migraine aanval daardoor minder lang zou duren. Ik luisterde. Ik kroop weg. Ik probeerde me af te leiden. Ik at weinig. Ik dronk zeer weinig. Ik lag te wenen. Ik probeerde zoveel mogelijk te slapen. We gingen zelfs toch naar de verjaardag van mijn tante kwestie van mij af te leiden en uit te putten. Ifemi had nog nooit zo’n aanval van mij gezien. Ik had mijn straffe – “goede” – pillen al van voor ik hem kende. Twee van die aanvallen had ik. Op tien en twaalf weken. Blijkbaar zijn dat de hormoonpieken. Verder had ik last van vermoeidheid. Meer dan ervoor. Ook werd weer mijn dagelijkse medicatie aangepast en kwamen er extra controles, zowel bij gynaecoloog als bij cardioloog.

Na die drie maanden vertelden we het aan familie en vertelde ik het officieel op het werk. Ook werden stelselmatig vrienden ingelicht… Ik vrees nog steeds dat ik er een aantal heb overgeslagen en moesten jullie het vernemen via deze blog dan wil ik bij deze al mijn excuses aanbieden. Foutje?

Mijn gezondheid ging er wat op vooruit. De vermoeidheid verminderde. De migraine aanvallen bleven weg. De controles waren tot hiertoe allemaal positief. Alleen moet ik in mijn hoofd nog aanvaarden dat de bevalling waarschijnlijk met keizersnede zou zijn omdat een bevalling te zwaar zou zijn voor mijn hart. Dat idee vind ik niet leuk.

Verder ben ik positief en kijken Ifemi en ik samen uit naar ons kleintje.

(orig fig)

Bestemming Bonn

Wat doe je na lange afwezigheid? Een vraag die ik regelmatig zie terugkomen op blogs waar het even stil is geweest. Hoe ik dit oplos, kom je gewoon te weten door verder te lezen.

Na een lange gestresseerde en niet altijd even gelukkige periode, schijnt nu de zon weer. Zowel letterlijk als in mijn hoofd. We trokken er twee dagjes tussenuit dit weekend. Even naar Bonn. Een klein gezellig hotelletje en een bezoekje bij vrienden. Shoppen. Genieten van de bootjes en het zonnetje aan de Rijn. Genieten van een ijsje en een plekje op het gras in het park. Mooie zichtjes. Veel tijd. Lekkere cocktails. Het heeft ons weer kalmer gemaakt. Rustiger. Klaar om de lente en de zomer in te gaan. Klaar om de nieuwe uitdagingen aan te gaan.

thousand-livesEén anekdote wil ik hier toch wat uitgebreider delen. We liepen ‘s avonds door Bonn. We hadden net een zeer lekker pizzatje gegeten. We wandelen door de straatjes van Bonn. En we komen langs een gezellig boekenwinkeltje. Ifemi, mijn lieve toffe vriend, weet al dat boekenwinkels een bepaalde aantrekkingskracht hebben op mij. Eerst zei ik dat het niet nodig was om er binnen te gaan, want het zullen toch alleen maar Duitse boeken zijn… tot ik een bord zag met het aanbod €5 voor Engelse boeken… Ok. Wij met twee naar binnen. We bekijken wat Engelse boekjes en kiezen er elks eentje uit. We beseffen plots dat we eigenlijk geen cash meer op zak hadden. De man van de boekenwinkel vond dat geen probleem… een liedje zingen zou genoeg zijn. Wij dachten dat hij een grapje maakte, maar hij pakte zowaar zijn gitaar en begon te spelen… No woman no cry… Zeer gezellig… onwerkelijk. Nog hadden wij niet gedacht dat we zo met die boekjes de winkel zouden uitwandelen. De man gaf ons een zakje voor onze boeken en vertelde dat dit op dronken avondjes als dit wel kon voorkomen. (Zo dronken zag hij er trouwens niet uit…)

Geweldig! En met deze ontspannen noot, sluit ik dit weekendje af. Hebben jullie ook zo van die leuke anekdotes van het voorbije weekend?

Snelheidstrein

Het leven raast in sneltempo voorbij. En toch heb ik het gevoel dat deze periode snel voorbij mag zijn. Eigenlijk nemen we momenteel te weinig tijd om te genieten van het moment zelf.

Wij willen een leuk huisje voor ons twee, maar dat presenteert zich niet vanzelf.

Ik wil een nieuwe missie dichterbij op mijn consultancy job. Ook dit komt niet zelf aangelopen.

Een leuke lange vakantie zou nu ook welgekomen zijn.

steunentoeverlaatGelukkig komt er al een leuke korte op het einde van de maand. Er zijn ook een heleboel dingen waardoor ik vandaag toch weer enorm gelukkig ben. Ik heb de afgelopen dagen een vriendin kunnen helpen die zichzelf had buitengesloten; Ik heb mijn leerlinge Nederlands weer vooruit geholpen en gesteund. Dat werd allebei enorm geapprecieerd. Ifemi is een supertof vriendje én mijn steun en toeverlaat. Ik ben actief geweest. Zowel op sport- als op thuis-vlak. Nu nog even zorgen voor wat oefening op intellectueel vlak zodat ik woensdag of donderdag mijn examen kan afleggen. En dan weer mijn bed in om klaar te zijn voor een nieuwe werkweek.

(orig fig)

Party People

You Should Throw a Games Night
You like to have fun as much as the next person, but you prefer parties to be a low key affair.
You prefer a party to feel more like a relaxed night with friends than some sort of special event.

In your opinion, parties lack a focus – and that makes them sort of dull. You get sick of making conversation and pounding drinks.
You would rather have a shared activity that everyone can enjoy together, especially something like games – which require interaction.

By keeping parties a low key affair, you’re able to have as many as you want… often on a moment’s notice.
A few friends, some good games, and yummy treats are enough to make you feel like the night was worth it.

Dit is een van de weinige testjes waarbij ik dacht dat het leuk zou zijn, maar waarbij zowel de vragen als het resultaat me niet aanstaan. Ik varieer graag. Ik ga enorm graag eens lekker uit dansen om zomaar alles los te laten. Ik doe graag een gezellig etentje met vrienden thuis. Een spelletjesavond mag ook. Ook kan ik genieten van een cinema avondje – met vrienden of enkel met Ifemi. Vermits ik juist een dagje met enkele vrienden bij me thuis had, weet ik nog helemaal niet wat het volgende gaat zijn. Dat zien we wel weer als het zover is.

En hoe zit het met jullie? Zijn jullie tevreden met het resultaat van de test? En wat zal het volgende soort feestje zijn dat je organiseert?

Pretty Progress

Een dagje ertussenuit. Even uit de dagelijkse sleur stappen en de focus even helemaal verleggen. Deze dag was enorm productief. Wij waren er blij mee. Ik was er blij mee. Ook zou ik blij zijn met een beetje meer slaap, maar daar wordt zo meteen aan gewerkt. Morgen werk ik weer een dagje en dan maak ik mezelf alweer blij met een lang weekend.

Ik geniet.

Na de grote frustraties van de voorbije weken/maanden, heb ik nu eindelijk het gevoel dat alles op orde komt. Niet alles is er al, maar het gaat allemaal in de goede richting. En dan spreek ik over alle vlakken van het leven die ik me momenteel kan bedenken.

En ineens kwam daarjuist mijn blog in mijn gedachten. Om eerlijk te zijn was ik die een week totaal vergeten. Dat gebeurt me niet gauw. Het gebeurt nog wel eens dat het hier stil is, maar dan wil dat niet zeggen dat ik er niet aan gedacht heb. En deze keer wel. Gewoon verdwenen. En daarom deed ik nog eens een testje, met hetvolgende resultaat:

You Are Easygoing

You are laid back. You enjoy a slower pace of life.

You take things seriously… but never too seriously. You know how to lighten up the mood.

You have no desire to lead or follow. Anyone is welcome to join you on your journey for a while.

You are truly kind and caring. You value other people.

Vooral het zinnetje dat ik noch een verlangen heb om te leiden noch een verlangen om te volgen past wel heel goed bij mij. En dat iedereen welkom is op mijn reis door deze wereld is ook zeker waar.

En jullie? Als jullie de test doen, welk zinnetje zijn jullie dan het meest tevreden over jullie zelf?

Warme wervelstorm

Het zonnetje schijnt buiten. Binnenin is er een wervelstorm bezig. Op het ene moment voel ik me super gelukkig en enorm fortuinlijk. Het andere moment keer ik naar binnen en zie ik bijna niets positief. Op die momenten zie ik enkel de problemen en de dingen die misgaan. Op de goede momenten ben ik dan weer enorm blij met alle goede dingen die ik heb en waar ik nog naartoe kan groeien.

VandaagBenIkAliceDeze twee stemmingen kunnen elkaar vrij snel afwisselen. Op een dag enkele keren. Dat op zich is al vermoeiend. Het is ook niet bevorderend voor onze relatie, want volgens mij is het zwaar voor Ifemi. Ondertussen lees ik ook over Alice die nog veel meer en grelligere stemmingswisselingen heeft. Eigenlijk zou ik nog eens naar mijn psycholoog willen gaan, maar daar heb ik doordeweeks echt geen tijd voor. Psychologen werken spijtig genoeg niet op zaterdag of zondag. Waarom hebben wij trouwens niet standaard een vijfdagen-week waarbij je je twee dagen per week mag kiezen als weekend. Zou dat het fileprobleem trouwens ook niet een beetje oplossen? Kantoren zouden ook niet meer speciaal ‘s avonds moeten open zijn, want mensen kunnen zich altijd wel eens vrijmaken op een andere dag. Of zie ik het hier weer te simplistisch of naïef?

Momenteel gaat het weer even goed. Ik ben tevreden dat ik al een groot deel van de was heb opgevouwen, dat onze living aan de kant is en dat ik een nieuwe wekelijkse afspraak heb om wat te bewegen en te babbelen met een vriendin. Ook start ik weer met wekelijks Nederlandse les te geven aan een vrouw die het hard nodig heeft. En zelf start ik met een avond cursus om eindelijk Scrum Master te worden. Dat is iets dat ik al twee jaar wil, maar dat vorig jaar vrij moeilijk te behalen was vanwege mijn zware operatie.

Ik zoek mijn weg. Ik vind meestal wel een weg. Ik ben realistisch en dat helpt. Gelukkig heb ik ook Ifemi die enorm veel van mij houdt en die mij steunt. Dat alleen al doet enorm veel.

Prioriteiten Planning Proces

Er is weer eens een maand voorbij gevlogen. Er heerst een hittegolf. Deze ochtend reed ik door verschillende weertypes naar mijn werk. Zéér warm, zonnig. Iets minder warm, regen. Warm, donder. Warmer, zonnig. Donker, stortbui. En ik zat toch maar een uurtje in de auto. De weken gaan voorbij. Zelfs mijn spiritueel stukje is erover geschoten. Ik vrees dat ik zelfs nog geen blik in mijn agenda geworpen heb deze week en dat ik mijn volledige planning uit het hoofd doe. Geen wonder dat ik mij de laatste dagen weer wat oververhit voelde.

Door alle hitte heeft het ook geen zin om hier een nieuwe prioriteiten planning te posten, vermits er eigenlijk niets aan de lijst veranderd is. Ik moedig jullie dus allemaal aan om op mijn vorige priorteiten planning je voorkeuren voor deze zomer te laten weten. Ook in augustus zal er namelijk geen prioriteiten planning lijstje gepost worden. Het warme weer vermindert logischerwijs de computertijd. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn lezers denk ik zo. Anders zouden er toch meer dan drie personen de laatste 30 dagen gereageerd hebben. Het is nu, de komende week, dus wel dé moment om uzelf in de top 3 van bezige bezoekers in juli te plaatsen.

En dan nu even kort wat ik zo allemaal heb uitgestoken in deze periode: een toffe trouw van toffe vrienden, een festival in Schoten waar ik normaal wel eens over schrijf, maar ook hier weer niet de tijd voor heb genomen, het tripje naar Duitsland daarvoor dat héél héél tof was,  eindelijk eens gaan zwemmen in de badboot, wat zeker voor herhaling vatbaar is, een tablet aangeschaft voor Ifemi, een sollicitatie gedaan voor mijn werk zonder van plan te zijn daar te gaan werken (in het Frans heet dit blijkbaar réferencement), naar tandartsen en endontoloog geweest, genoten van de tijd met Ifemi, naar Den Haag gereden voor een verjaardagsfeestje, …

Wat komt er nog aangevlogen: Sfinks, solden, een lange vakantie in Frankrijk en Spanje, een trouw van vrienden, een Cluedo avondje hier thuis, hopelijk nog vele terrasjes, vele leuke momenten en veel vrienden en familie daarbij.

sfinks

(orig fig)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake