Gezonde wens

December was geen goede maand voor mij. Ook niet voor ons zoontje. Verkoudheden kwamen in allerlei maten en gewichten. Koorst kwam ook af en toe opzetten. Een vreselijk pijnlijke keel stuurde me op nieuwjaarsdag – ja technisch gezien was dat al januari – naar de dokter van wacht. Migraine-aanvallen en vermoeidheid hielden me dikwijls in bed. Daardoor stond het huis op zijn kop, ook al deed Ifemi meer dan hij zou moeten doen.

Als zieke mens wil je dan maar één ding: gezond zijn. En nu ik weer gezond ben, ben ik wél enorm blij dat ik eindelijk weer wat kan doen. En als gezonde mens, wil je véééél meer:

  • het huishouden
  • papperassen op orde brengen
  • hier wat schrijven
  • terug met postcrossing beginnen…
  • een deftige brief naar m’n plan-kindje schrijven
  • wandelen
  • lezen
  • dozen uitladen
  • en nog zoveel meer

Gelukkig is bij deze één itemke van de lijst alweer gedaan.

Ziektekiemen Zuiveren

Vanmorgen was het weer zover. Ik werd wakker met een enorme snotneus, waar op die moment helemaal niets mee aan te vangen valt. Het is al de vierde of vijfde keer – ik ben de tel kwijt – in de laatste anderhalve maand en toch vind de stomme nieuwe dokter die ik wekelijks zie dat er helemaal niets mis is. Hij geeft er niet om, onderzoekt het niet. Ik gebruik de neusspray die ik – na wat zagen – toch van hem heb voorgeschreven gekregen. De vorige keren had ik de indruk dat die hoofdpijn veroorzaakte, maar dat was vandaag niet het geval. Ik las mijn tweede boek van vijftig tinten uit en ik viel weer in slaap. Een diepe slaap, want ik hoorde Ifemi zelfs niet in de douche gaan. Normaal lig ik daarnaar te luisteren als ik nog in bed lig.

Iets na de middag werd ik wakker en stond ik op, waarbij ik in de warme badkamer dus merkte dat Ifemi gedouched had. Ik dronk mijn vers fruitsapje dat Ifemi gisteren voor me had gemaakt, verder uit en ik zat even suf voor me uit te staren. Echt honger had ik niet, maar ik besloot toch iets te eten. Ik zette me even aan mijn computer tot het weer tijd was om te gaan liggen voor die stomme neus. Ondertussen was het al wel beter dan de vorige twee-daagse verkoudheden, maar toch. Het stoort. In de namiddag at ik dan een lekker vers soepje – danku mama. En zonet waarschuwde ik de vriendin waar ik vanavond naartoe ga voor mijn ziektekiemen, dus zal ik haar zoontje een volgend keertje moeten zien. Zoiezo wordt het een fijne avond en kijk ik er enorm naar uit. Hopelijk zorgt de buitenlucht er sebiet voor dat de overgebleven ziektekiemen ergens onderweg achterblijven. Ik hoef ze niet. Nu niet. Morgen niet. Volgende week niet. Het is genoeg geweest.

Zucht, Zondag

Raar. Het is weer zondag. Ik zit weer met een verkoudheid, net als exact een week geleden. Waarschijnlijk is het deze keer een gevolg van mijn petekindje die hier gisteren ook al zat te hoesten. Mijn weerstand is nog niet in orde, denk ik.

Ik deed vandaag mijn best om veel vitamientjes binnen te krijgen. Ik rustte veel. Ik sliep tijdens sing for the climate.  Ik hoest veel als ik zit en dat doet nog steeds pijn. Hopelijk gaat het morgen beter.

Ordelijk Overzichtje?

Wat een lang weekend moest worden om in bijgewerkt te geraken, werd een halfziek weekend om in te herstellen. Aan de natuur kan je blijkbaar toch niets veranderen. Spijtig. Moeilijk.

Ik kwam donderdagavond vreselijk vermoeid thuis. Vrijdag was ik eigenlijk ook maar een half pan alhoewel we toch lekker samen zijn gaan zwemmen. Ik had zo’n zin in een lekker bubbelbad. Ik keek er al naar uit. Spijtig genoeg bleek, toen we aan het zwembad aankwamen, dat de bubbelbaden buiten dienst waren. Spijtig. Ik heb toch in totaal een 500 meter gezwommen en zag Ifemi volop genieten van de waterglijbaan.

‘s avonds zijn we nog met de fiets naar de frituur aan’t park gereden alwaar we nog eerst even genoten van een zonsondergangetje op een bankske in het park. Na dit uitje was ik ook weer op. De verkoudheid speelde me parten. Ik kroop toch op een redelijk uur mijn bed in.

Vandaag lag ik langer dan de helft van de dag in mijn bed: wakker – slapen -wakker -slapen -wakker – slapen… Ik had het blijkbaar nodig. In de namiddag zijn we er toch nog in geslaagd om samen met de fiets wat boodschappen te doen, om de was te doen en om risotto te maken. Een uur geleden voelde ik me nog enorm wakker. Nu komt de slaap weer op, dus het zal niet lang duren voor ik weer in mijn bed lig.

Een uur geleden kwam ik dus ook nog eens hier zitten om ervoor te zorgen dat mijn blogje terug zichtbaar was. Blijkbaar nam ik momenteel wat teveel ruimte in en dat heb ik nu opgelost door de backups die op de server stonden bij mij lokaal te zetten.

Die wijvenweek: ik vind het super spijtig dat ik er het grootste deel van gemist heb. Officieel is het morgen inhaaldag, maar ik denk dat ik er gewoon een inhaalweek van ga maken. Lekker rustig op mijn gemakje de onderwerpen behandelen wanneer ik daar klaar voor ben.

Verslag van de Week

De dagen vliegen voorbij. Met een verkoudheid, migraine en een nieuwe job kom je niet echt meer toe aan dagdagelijkse bezigheden, laat staan dat ik hier iets zou komen schrijven. Tot woensdag is het nog gelukt, maar ondertussen is het al weer zaterdagavond en ga ik gewoon de challenge weer vanaf morgen laten verdertellen. Het is niet in te halen.

Woensdagavond heb ik via de AB-telefoonlijn de ticketnummers voor Within Temptation kunnen laten controleren. Dat bleek in orde te zijn. Vermits ik woensdag de gps kon gebruiken, ben ik ineens die dag maar in Brugge die tickets gaan overkopen na het werk. Gelukkig want donderdag waren de files eigenlijk niet te doen. Donderdagmorgen stond ik in de file door een leuk ongeluk in Kontich. ‘s avonds stond ik gewoon in de file. Ik heb er in Brussel meer dan een uur over gedaan om nog maar de autostrade te bereiken. Vermoeiend dus.

Verder was Ifemi‘s nonkel, Arewa‘s vader, hier ondertussen op bezoek. Vrijdag zijn we daar dus mee naar de Zoo geweest, nadat hij al naar Aquatopia geweest was. Hij was niet onder de indruk van Aquatopia. Ifemi was wel onder de indruk van de Zoo. Spijtig dat we de olifanten en giraffen niet meer konden zien omdat ze al binnenstonden en het gebouw ook al toe was.

Vandaag werd dan gevuld met een voormiddag shoppen voor Ifemi en zijn nonkel. Op de middag vertrok de nonkel naar Parijs voor een paar dagen. Deze namiddag zijn wij, Ifemi en ik, dus voor mij nog wat gaan shoppen. Ocharme Ifemi vandaag. Maar hij heeft dat heel goed gedaan.

Morgen wordt een rustige dag, buiten het concert ‘s avonds dan natuurlijk.

Win Energy Challenge : Dag 14

Woensdag. De voorlaatste werkdag van deze week. Gelukkig.

  • Cola? Ik was goed begonnen met slechts half litertje, maar omdat ik na het werk nog even een omwegje gemaakt heb langs Oostkamp bij Brugge, had ik toch wat meer cola nodig. Niet geslaagd dus.
  • Actie? niets, maar zoals Eva al zei, is dat momenteel eigenlijk goed.
  • Fruit? twee mandarinnetjes. Waar is dat tweede soort fruit? hmm.
  • Water? véél te weinig. Weeral. En misschien moet ik ook eens een fles water in de auto leggen als ik zoveel rij.
  • Zeven uur in bed? ja. Wat weer niet wil zeggen dat ik goed geslapen heb.
Ik zal blij zijn als die snotneus helemaal weg is. Geef me dan maar keelpijn hoor.

Reflectie

Mogelijke redenen waarom mijn migraine zolang duurt :

  • Het is al meer dan een week geleden dat ik naar de fitness of naar pingpong ging of zelfs eender welke sport deed, buiten mijn 2 x 15 minuten fietsen (naar het werk) per dag. Hopelijk haal ik dus morgen de Body Jam na mijn afspraak bij de migraine specialist.
  • Ik had geen fruit meer in huis vorige week want het fruit in de winkel zag er niet lekker uit, en ik ben niet naar een groentenwinkeltje geraakt vorige week. Dus, heb ik eigenlijk ook een week geen fruit gegeten. Maar geen schrik, nu heb ik terug druifjes, appels en bananen in huis.
  • Mijn nieuwe vriendje is vorige week voor twee weken naar huis vertrokken. Ik had het niet gelinkt aan mijn migraine, maar mijn papa gisteren wel.
  • Familiale stress waar ik niet verder wil over uitweiden.

En nu vind ik dat het genoeg geweest is. Een weekje migraine is voldoende. Ook al is de migraine niet sterk genoeg om mij langer dan twee dagen in bed te houden, het begint me toch serieus uit te putten. En die verkoudheid erbovenop doet er geen goed aan.

En nu hopen dat het mij beter afgaat, nu ik het eens allemaal “op papier” gezet heb!

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake