Home sweet home

En we zijn weer terug. En dat is de enige reden dat ik dit eventjes schrijf. Ik wou in Nigeria wel wat bloggen, maar de tools en het beperkte internet daar werkten niet echt mee. We zijn via de telefoon wel eens online geraakt, maar dan konden we enkel de facebook app laden. De gmail app deed het bijvoorbeeld niet.

In ieder geval : het was een fijne reis en je leest er hier binnenkort meer over.

English part : We are back home, which is the only reason I am quickly writing here. I wanted to keep you posted from Nigeria, but the limited internet and the tools didn’t really work with us. When we did get online on the phone, not all applications would load : facebook loaded, but gmail for example did not.

In any case : it was a nice journey again and you will soon read more about it here.

Almost ready

Nederlands onderaan.

This time I will start writing in English, because my mindset is already in English. There is much to talk and much to arrange between Ifemi and I. We are almost completely packed. We have four big luggages standing in our living room. We still have to pack our hand luggage. Every time I call Lufthansa, I get different responses, so I hope that now we are safe with our four suitcases, three handluggages, my purce, a maxi cosi (counting as car-seat) and a buggy. This last one we still retrieved today, because today Lufthansa said our buggy had to be flat foldable. The previous person I spoke to about a month ago, said that any kind of buggy would go. So, since our home buggy is a big one, we bought a smaller one second-hand today. Long live websites like 2dehands.be.

What I still need to do tomorrow is:

  • making my camera ready
  • charging phone and upload pictures and texts to my pc
  • watering plants
  • packing handluggages
  • printing ticket
  • get money

And tonight, I just have to hang the latest laundry…

And now the Dutch part:

Omdat er veel te bespreken en te regelen valt, spreken Ifemi en ik eigenlijk al meer Engels dan Nederlands. Dat is gewoon eenvoudiger op dagen zoals dit. We zijn bijna klaar om te vertrekken. Er staan vier grote koffers klaar in onze living. De handbagage moet nog ingeladen worden. Ik hoop dat ik momenteel alles goed begrepeen heb van Lufthansa, want elke keer ik naar hen bel voor inlichtingen, krijg ik toch iets andere antwoorden. Wat we nu plannen om mee te nemen zijn die vier grote koffers, drie handbagages, een maxi-cosi als auto-stoel en een buggy die kan plat gevouwen worden. Deze kochten we vandaag nog aan via 2dehands.be omdat onze buggy niet zo klein opvouwt.

Wat ik morgen nog moet doen:

  • camera klaarmaken (foto’s afhalen, opladen, backup foto’s maken, …)
  • gsm opladen (en dingen naar de pc uploaden)
  • plantjes water geven
  • handbagage inpakken
  • ticket printen
  • geld afhalen

En zometeen hang ik nog even de was op die nu in de machine zit.

Geregeld

English at the bottom.
De ambassade van Nigeria in Brussel laat een beetje te wensen over. Ik wil er eigenlijk niet te veel woorden aan vuil maken. Het verkrijgen van mijn visum en mijn ventjes hun Nigeriaanse paspoort omvatte een hele hoop wachten, mensen overtuigen, luisteren, boos zijn, praten, wachten, wat bijbetalen wachten, wachten en nog eens wachten. Het is uiteindelijk toch allemaal in orde gekomen, wat het belangrijkste is natuurlijk.
Nu wordt het tijd om thuis onze valiezen te beginnen inladen. Er zijn al wat spullen ingeladen voor de mensen in Nigeria, maar onze eigen dingen zijn nog niet gebeurd. De valiezen staan al wel klaar.
Ook mijn ouders staan gelukkig klaar om ons zoontje een extra dagje op te vangen zodat wij tenminste goed kunnen doorwerken bij het inpakken. Ook moeten we dit weekend niet voor avondeten zorgen, want daar staan mijn ouders voor in. Handig.
Ook het transport naar het vliegveld zal gebeuren door mijn papa. 
Met zo alles op een rijtje is het toch wel duidelijk wat voor een fantastische ouders ik heb. Wij zijn er in ieder geval enorm blij mee.
English part:
The embassy of Nigeria can improve a lot. After a long day of waiting, talking, listening, waiting, being mad, paying extra, waiting and waiting again, we finally got what we wanted. We are now ready to enter Nigeria next week.
At home it is about time to pack our bags. The bags itself are standing ready, but they still need to be filled. My parents are helping us out by taking care of our son and providing us with decent meals in the weekend. Even the transport from home to the airport will be done by my father. I am so lucky to have these wonderful parents.

Alles komt goed

Klein kort berichtje. De gezondheid laat nog steeds te wensen over. De vermoeidheid klopt ook weer aan. De stress zit er in. Zowel voor zaken op het werk als voor de reis. En in mijn hoofd herhaal ik steeds: “alles komt goed, alles komt goed, alles komt goed, alles komt goed, ….”

Gezondheid en ambassade

English at the bottom.

Eindelijk. Na twee of drie maanden zelfs, ben ik er nog eens in geslaagd om een volle werkweek te werken. Toegegeven het waren niet allemaal afwezigheden door ziekte. Op het einde van het vorige jaar had ik nog verlof over, dus besloot ik om enkele maanden op die manier 4/5e te werken, wat ik eigenlijk best wel aangenaam vind. Maar nu, in januari waren het meestal wél ziektedagen die me toch wel 1 dag op de week thuishielden. Altijd met verschillende redenen, gaande van migraine tot een lichte vorm van buikgriep. 
Dus na deze gezonde week (of toch voldoende gezond om te kunnen gaan werken), wil ik nóg zo’n gezonde weken. Dat doet me goed.
Deze week gaan we met ons drie een uitstapje doen naar de Nigeriaanse ambassade en hopelijk komen al ons paspoorten en visums dan in orde. Het wordt tijd. Bij deze hebben we ook weer onze les geleerd om volgende keer véééél vroeger te beginnen, want er gaat al snel meer dan een maand voorbij sinds de eerste actie die we hieromtrent ondernamen.
De reis komt dichter en dichter en we kijken er allemaal naar uit. Het zoontje misschien nog niet omdat hij hiervoor nog te jong is.
English part: 
And to keep my Nigerian family up to date : We are going to the Nigerian embassy this week and hopefully everything about our identity cards and visa requests will be in ordre at the end. We have learned that next time we should start a lot earlier with requesting these things, because it can take more than one month since the first time we took action about these things. 
The trip is coming closer and closer and we are all looking forward to it. Maybe the son not so much, because he is too young to realise it.

Holiday

English at the bottom…
Na een 5-tal jaar, gaan we weer naar Nigeria. Het werd tijd. Vooral voor Ifemi die stiekem toch wel zijn familie mist. Mijn internationaal paspoort is al in orde, ons internationaal rijbewijs ook. De zoon willen we de dubbele nationaliteit geven en dus moet er wat geregeld worden in de Nigeriaanse ambassade in Brussel. Dat is nog niet in orde. Voor Ifemi zelf is er ook nog iets niet in orde dat in de ambassade geregeld moet worden, maar daar wordt aan gewerkt. Net als aan mijn Visum voor Nigeria.
Ik wil hier op mijn blogje een overzicht bijhouden voor ons vertrek én ook voor als we daar zijn. Zo kan iedereen onze vakantie volgen.
Omdat ik ook wil dat Ifemi zijn familie wat kan volgen, ga ik proberen ook wat gerelateerde informatie in het Engels te schrijven ook. Verwacht echter geen directe vertaling, want dat zal het niet zijn. Als je Engels kent, zal je dus af en toe extra informatie krijgen…
English part:
We live in Belgium and we will soon go for a trip to Nigeria again to visit Ifemi’s family for our holiday. Ifemi is my partner and the father of our son. The reason I am now writing English on this Dutch blog is that I want his family to be able to follow here. I will not exactly write in English what I wrote in Dutch above, but the topics will be related. In short, the Dutch part will serve mostly as information for my family and this English part is mostly for his family.
It has been five years that Ifemi saw his family. It will be nice to see all of them again. We both already have our International driving license and I have my international passport. I still need a visa for Nigeria though. Since we want to give our son the double nationality, we still have some work to do at the Nigerian embassy in Brussels.
snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake