Spiritueel Stukje : Passie

“Ik leef mijn Passie”

Het leven is bedoeld om het beste uit jezelf te halen. Waar word jij blij van?! Het vraagt moed om het avontuur van jouw droom aan te gaan. Wat inspireert jou? Ook kleine stappen geven beweging.

Tip: Schrijf je affirmatie op “geeltjes” en plak deze overal in huis waar je veel komt

——————-

agenda2013Dat staat er voor mij deze week in mijn Mind & Spirit Agenda. Ik word trouwens blij van simpele dingen. Zo ben ik blij met het gezellige weekend samen met mijn vriend. Zo was ik enorm blij met het toneelstuk Pak de Poen dat we gisteren zagen. Dat is trouwens een aanrader als u nog eens goed wilt lachen. Ik word ook blij als ik sneeuwwitte bomen zie. Ik word blij als ik kindjes zie. Eigenlijk word ik wel van veel dingen blij. Ik ben goed bezig, denk ik dan.

Wat me inspireert, is echter een andere vraag. Momenteel is dat de teamleader waarmee ik werk. Die is enorm boeiend. Die laat me nadenken over bepaalde dingen die ik voor “normaal” heb aangenomen. Ik werk graag met hem samen. De job is misschien ver, maar de taak, de collega’s, de technieken, … het is het helemaal waard.

Ik heb vervolgens geen affirmaties maar wel mijn mantra op een “geeltje” – een post-it dus – hangen aan mijn scherm hier thuis. Het helpt.

En jullie? Waar worden jullie blij van? Wat inspireert jullie?

(orig fig)

… Op voorhand bedacht en geschreven.

Amusante Avondjes

Ifemi en ik zijn recent nog eens naar wat toneelstukken gegaan. Het was lang geleden en beiden zijn me al enorm goed bevallen, ook al zijn ze totaal verschillend.

Wilt u eens goed lachen, dan raad ik u aan om naar een Fantastisch Trouwfeest te gaan zien van het Noordteater in Antwerpen. Er werd serieus wat afgelachen in de zaal. Alles begint bij een man die op de morgen van zijn huwelijk met een serieuze kater wakker wordt in een hotelkamer – die gereserveerd is voor de huwelijksnacht -, met een onbekende aantrekkelijke jonge vrouw in bed. Het is een typische deurenkomedie, waarbij de actieve acteurs serieus wat achter elkaar afratelen.

Houdt u eerder van het serieuzere toneelwerk, dan is het stuk De Loteling van Hendrik Conscience in Schilde iets voor u. Het speelt zich af in de bossen… U zit er middenin. Laat het buiten zitten u echter niet tegenhouden. U zal droog zitten en lekker warm met een geleend dekentje dat u krijgt bij aanvang van het stuk. De acteurs zijn echter minder gezegend en slagen er zelfs in om ook in de regen een schitterende voorstelling neer te zetten. De Loteling vertelt het serieuze verhaal van een man die naar de oorlog gestuurd wordt en blind wordt. Het vertelt eveneens het verhaal van een vrouw die alles over heeft voor haar man. Ontroerend.

Beide theaterstukken zijn enorm goed geacteerd. Beiden halen ze de emoties in u naar boven die ze boven willen halen. Beide stukken spelen nog enkele weken. Ik genoot van allebei. Ik genoot van beide avondjes uit met Ifemi, telkens gevolgd door een drankje in een cafétje.

Miserabel Misverstand

Als uw vrouw u net verlaten heeft…

Als u net tien kilometer gefietst heeft om uw zoon te zien in zijn appartementje in de stad…

Als u eigenlijk al vrij oud bent…

Als uw vrouw er met uw eigen broer vandoor is…

Als u aan uw zoon uw verhaal probeert kwijt te geraken…

Als uw zoon u eigenlijk terug probeert aan de deur te zetten…

Dan bent u de gigantisch goede hoofdacteur van Arm Vlaanderen dat momenteel nog gespeeld wordt in caféteater De Peerdestal van Napoleon. Dit enorm grappige, geweldige stuk wordt samen met nog vier andere acteurs gespeeld tot drie maart in Antwerpen.

Afwerking

Ik heb de laatste tijd het vermoeden dat ik hier weinig verhalen afwerk. En daarom dacht ik van nu even het verhaal van mijn vrije vrijdag vorige week af te maken.

  1. Die zalige douche is zeker en vast gelukt toen
  2. Die verwachtte brief zat in de bus. Ik heb mijn specialist dus lastig gevallen. Toen kwam eruit dat er nog wel wat problemen waren. In de loop van de voorbije week heb ik ze dus weer lastig gevallen en toen gingen ze het zeker opsturen. Ik heb dus nog steeds geen brief. En dus ook nog steeds geen toestemming voor die nieuwe pillen.
  3. Ik moet de plant behandelen tegen een bepaalde schimmel. De plant zag er de laatste keer toch al iets beter uit precies. Morgen zal ik nog maar eens gaan kijken en er verder iets aan doen.
  4. Mislukt? Weet ik al niet meer, maar het zal zeker niet belangrijk geweest zijn.
  5. Het vriendje heb ik spijtig genoeg die dag niet meer gezien. Antwerpen zat volledig vast.

Ik heb dus maar frietjes thuis gegeten. Alleen. Vervolgens naar het toneel getrokken dat weer best leuk was. Oja, en ik ben ‘s middags toch gaan shoppen in de plaats van het huishouden te doen omdat dat toch een pak rustiger is op vrijdag. Ik heb een nieuwe t-shirt, nieuwe schoentjes en twee nieuwe zomertruitjes gekocht.

Al bij al vond ik het dus een geslaagde vrije vrijdag.

Dag 13: Deze Week

Normaal is dit natuurlijk de avond vlak voor je twee weken bezig bent met de challenge. Ik vraag me dus af of deze titel bedoeld is als reflectie op de challenge. Anderzijds kan het ook de vraag zijn om even iets over mijn week te vertellen. Ik doe gewoon weer beide.

Ik vind de 30 day challenge wel leuk. Spijtig dat ik er een korte pauze heb moeten inlassen, wat misschien een beetje teniet doet aan het concept van elke dag bloggen. En alhoewel ik elke dag bloggen ook wel een beetje vermoeiend vind, is het ook wel een toeverlaat op het einde van mijn dag. Het is wel leuk om hier dan nog eventjes iets te komen schrijven. Ik denk er dan niet al te veel over na en het rolt gewoon uit mijn vingers.

Deze week zelf is eigenlijk nog maar net bezig dus ik ga gewoon de voorbije zeven dagen nemen. Eigenlijk is er niet veel speciaals gebeurd en hetgeen ik wou delen met u, is al gedeeld. Het weekendje migraine heeft weer gezorgd voor een drukke maandagavond: na het werk direct naar de Delhaize om vervolgens ineens mijn was te gaan doen. Om daarna “toevallig” samen met mijn vriendje thuis te komen. Dan was het natuurlijk tijd om de was op te hangen, eten maken, eten en nog heel eventjes ontspannen voordat die avond weer om was. Vandaag op het werk heb ik eindelijk iets afgekregen waar ik al weken mee bezig was en dat door allerlei omstandigheden altijd maar weer niet afgeraakte. Morgen moet ik die cyclus spijtig genoeg weer herbeginnen. Maar niet getreurd, want momenteel ben ik enorm gelukkig. Ik heb vandaag een aantal zaken gedaan die ik al heel lang had uitgesteld. Ik ben naar de Body Jam gegaan die gegeven werd door een vervanger die het eigenlijk wel heel goed gaf. Ik heb vernomen dat er nu op vrijdagavond geen Zumba meer gegeven wordt, maar dat er wordt begonnen met SH’BAM, de laatstnieuwe trend blijkbaar. Ik ben benieuwd, maar ik zal nog een weekje moeten wachten, want deze vrijdag trek ik nog eens naar het toneel.

Frappante avond

Zaterdagavond. Ik fiets naar een adres op het Kiel. Ik ken het daar niet zo goed. Ik zoek nummer 44. Ik zie alleen maar een straat met rijhuisjes. Ik zoek een theater. Blijkbaar is het een theater in een rijhuis. Ik ga binnen met een vriend. Teater Frappant heeft vooraan een gezellig cafétje en achteraan een nog veel gezelligere theaterzaal. We praten in het café even met de ene helft van het Karowe Nemmeke. Er was mij verteld dat zij een toneelstuk zouden brengen. Maar niets is minder waar. Ik word overdonderd door het wondere schouwspel van een zwangerschap. Het leven van een tweeling in de baarmoeder voor de geboorte. Beide acteurs brachten het schitterend. Ik was blij verrast. Bij het verlaten van de zaal krijgen we zelfs nog wat “suikerbonen”. Een geweldig idee.

In de pauze praten we met een andere acteur, die ik enkel nog maar gezien heb in het stuk Blankenberge van Osea. Het is interessant. Het leven van iemand die niet zomaar een werkdag heeft van 9 – 17. Iemand die zijn leven continu verandert door omstandigheden, door andere uitdagingen, door nieuwe ideeën, door nieuwe aanbiedingen.

De bel gaat. Niet voor een tournée général, maar voor het tweede deel van de avond. We begeven ons opnieuw naar het theaterzaaltje waar nu het “muziekgroepje” Karowe Nemmeke optreed. Na het openen met een enorm serieus lied brachten ze allerlei soorten van muziek verwikkeld in een humoristische verpakking. Ze hebben er duidelijk zelf enorm veel plezier in en ze gaan er gewoon voor. Ik hou van het enthousiasme waarmee zij op het podium stonden. Het is aanstekelijk. Ik heb genoten. Ik heb gelachen. Goed gelachen. Vooral met het liedje La Dame. Een geweldig lied over een beeldschone vrouw. Een schot in de roos. Het optreden was een succes. En als ze nog eens optreden wil ik het zeker en vast niet missen.

De avond eindigt in het cafétje en het gesprek gaat verder over het leven van de “acteurs”. Ze doen meer dan alleen acteren. Ze zijn actief. Ze gaan uitdagingen aan. Ze hebben het zo verschrikkelijk druk dat ze niet weten wat eerst te doen. Ze hebben een rijkelijk gevuld leven. Zo boeiend.

Overzicht

Zonet een opruimwoede gehad en even mijn salon/living helemaal opgeruimd en gestofzuigd. Het ziet er nu stukken beter uit! Ik ben tevreden.

En omdat mijn rug en ikzelf nu even moeten uitrusten, trek ik met mijn opruimwoede naar deze blog. Er zijn namelijk nog zoveel dingen waarover ik wil schrijven en het blijft in mijn achterhoofd zitten. En hoe langer ik wacht, hoe minder interessant dat deze posts zouden worden. Dus, bij deze krijgt u ze hier allemaal in één. Kort én bondig.

  • Nekka Nacht 2009Nekka Nacht 2009 was geweldig. Ik ben dit jaar met mijn beide ouders gegaan. Dit wilde zeggen dat we zitplaatsen namen in plaats van staanplaatsen zoals gewoonlijk. En ik moet zeggen, het is een heel andere ervaring. Je kan écht meer genieten van de lichtshow van op een zitplaats. Het nadeel is dan weer dat je niet in het midden van de ambiance staat. Maar dus, het eerste deel, met Yevgueni en gasten, was voor mij geweldig. Goede groepen. Goede keuzes. Leuke liedjes. Geweldige sfeer. Het tweede deel, met Zjef Vanuytsel en gasten, was dan weer beter geschikt voor mijn mama. Zij genoot van alle oude liedjes die ik blijkbaar toch niet allemaal kende. Mijn persoonlijke favorieten van deze avond waren Sarah Bettens, Yevgueni, Luc De Vos en Boudewijn de Groot.
  • DoodskopvlinderHet laatste toneelstuk van Osea, Doodskopvlinder, was ongelooflijk goed. Ik vind er zelfs de goede woorden niet voor. Ik heb er van genoten. Het was volgens mij hun beste stuk tot hiertoe! Een pracht van een prestatie. Fantastisch stuk en nóg betere acteurs. Osea, doe zeker zo verder! Ik kom in ieder geval ook naar de volgende toneelstukken.
  • Het laatste toneelstuk van Atg, dat ik in hetzelfde weekend zag, was dan weer totaal het tegenovergestelde. Een stuk met té veel acteurs, weinig afwerking en slechte grappen. Spijtig voor die paar acteurs die wel een degelijk karakter op toneel hebben gezet.
  • De opening van het ei in Park Spoor Noord was maar flauw. Maar het is een mooi park en het was gisteren een zalige dag om even in het park te vertoeven.

Voila, het is toch een beetje langer geworden dan verwacht, terwijl het minder punten zijn dan ik dacht. Maar nu moet ik er in ieder geval niet meer over piekeren.

Imponeren

Het is lang geleden, ik weet het. Ik heb mij de voorbije weken zo goed geamuseerd. Echt genoten van het leven. En telkens wanneer ik thuis kwam, was ik uitgeput. Zelfs mijn huishouden heeft eronder geleden.

En nu weet ik niet waarover eerst te schrijven: Het suppertoffe coole spel in Leuven, de Nekka Nacht, de verschillende toneelstukken, het leuke leven, het fietsen door Antwerpen in groep, een tof familiefeestje, leuke babysit, … U merkt het, nog meer dan genoeg stof voor de komende periode.

Maar, om te beginnen ga ik iets doen voor jullie. Een testje! Omdat het zo lang geleden is…

You Want to Impress Strangers

You want strangers to think you’re attractive. You want to be seen as gorgeous and sexy.
You want your friends and family members to think you’re smart. You like been seen as insightful and wise.
You are at your most playful when you are around family and friends. You are more serious around people you don’t know well.
You have no problem letting strangers see the real you. You are upfront about who you are.
You allow almost anyone to get close to you. You welcome many people into your inner circle.

Who Do You Want to Impress?

Dat klopt dus weeral voor het grootste deel. En, wie willen jullie imponeren? Ik wil zodadelijk mijn studente Nederlands imponeren, dus ik ga nu mijn lesvoorbereiding maken. Amuseer jullie in ieder geval al maar.

Frustratie

Een hele week is er voorbij gegaan. Maandag van mijn werk naar huis gegaan met migraine. En die is de hele week niet verdwenen zoals anders na twee dagen. Ook de pilletjes die ik gewoonlijk neem, deden het deze keer niet. Goed, ik moet eigenlijk al blij zijn want de migraine-aanval was minder intensief dan vroeger. Enkel achter een pc zitten ging niet, tenzij voor korte momenten. Geen werk dus. Een hele week niet. Zelfs vandaag stond ik nog op met koppijn.

Mawa is deze week een keer komen babbelen. Ik ben naar mijn psycholoog geweest. Ik heb vrienden gehad die me steunden. Een toneelstukje van Osea dat me afleidde. Ouders die me hielpen met ontspannen. Ik ben hen allemaal dankbaar natuurlijk. Zij hebben er samen voor gezorgd dat ik de week doorkwam. En zo zit ik sinds vanmorgen zonder koppijn. Nu is de kunst om het zo te houden. En eerlijk gezegd heb ik toch een beetje schrik voor morgen. Ik wil écht gaan werken en ik ga daar dus ook wel vanuit. Maar die angst, die blijft.

En nu proberen van de rest van deze avond aan leukere dingen te denken en mij verder te ontspannen.

Drie Dagen

Een leuk weekendje. Dat was het zeker en vast. Vrijdagavond na het werk zijn we een spaghetti gaan eten in Den Trol in Schoten. Die staat daar voor bekend. Lekker lekker. Daarna trokken we weer ‘t stad in voor een toneelstuk van Osea, Koppelbazen genaamd. Goed gelachen en genoten. Bij het volgende stuk ben ik zeker en vast weer van de partij.

Zaterdag was dan de dag voor het verjaardagsfeest van mijn neef. Hij is 20 geworden. Een ritje naar Bornem. Een aangename babbel met ouders, tantes, neven, … Heerlijke hapjes. Weer op een gezellige manier de nacht ingegaan.

filmrolEn vandaag was het hoogtepunt een bezoekje aan Utopolis om naar Loft te gaan zien. Dankzij de Bongo-bon van een vriend kregen we ook even een rondleiding achter de schermen. Eén man. Elf zalen. Grote rollen film. 3-5 km lang. Het zag er groots uit. Zo voor het afrollen van die filmrollen. De digitale manier nam een pak minder plaats in. Het nadeel daarvan is dan weer dat als het kapot is, je het niet zomaar even kan repareren. Ik zou in ieder geval die man zijn job zeker niet willen. Zo in de warmte, saaie ruimte, heel de dag alleen, …  Afin, toen was het tijd voor de film: Loft! Super film! Grote aanrader! Zeker zien! Zegt dat genoeg? En nu begrijp ik de vriendin van mijn neef toen ze zei: “Die film zou’k wel voor nen tweede keer willen zien in de cinema.” Awel, ze had groot gelijk!

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake