Ok, de spreuken van de week komen nu wel heel onregelmatig. Lange tijd niets. En nu twee kort op elkaar. Maar de vraag in de comments bij de vorige spreuk had ik eigenlijk zelf ook toen ik die spreuk las. Het is toen echter niet bij me opgekomen om dat ook in mijn spreukenboek op te zoeken.

Dat is de ware Jakob.

Verklaring: Dit is de man die wij hebben moeten. Naar aanleiding van het verhaal in Genesis XXVII, waar de oude Izak zijn zoon Jakob zegent in de mening, dat het Ezau, de eerstgeborene is. Herderschee zegt, dat dit een Duitse uitdrukking is en dat men waarschijnlijk denken moet aan de verering van Jakob van Compostella.

Ik vraag me dus nu bij deze af of wij de uitspraak “de ware Jakob” eigenlijk verkeerd gebruiken en in de plaats daarvan over “de ware Jozef” zouden moeten praten.

Het was al zeer lang geleden dat ik het spreukenboek nog eens in mijn handen nam. En na wat bladeren in het boek, is het volgende spreuk geworden:

Als de ware Jozef maar komt!

Verklaring: de rechte vrijer, de man die naar het hart van ‘t meisje is. Ontleend aan de geschiedenis van de man van Maria, de moeder van Jezus. Oudtijds zei men dan ook: Als de rechte Jozef komt, zal Maria volgen. De overlevering zegt, dat die man de echtgenoot van Maria zou worden, wiens staf in zijn hand zou bloeien. Dit was het geval met Jozef’s staf.

Hopelijk komt mijne ware Jozef snel. Ik zou hem direct volgen.

Deze week werd het woord gekozen door Martin, die bijna in slaap viel bij een poging tot het studeren voor zijn examen morgen.

De slaap der rechtvaardigen slapen.

Verklaring: rustig slapen, zoals iemand die zich van geen kwaad bewust is. Op vele plaatsen in de Bijbel wordt het lot van de rechtvaardige geprezen.

Ik hoop dat ik zo meteen de slaap der rechtvaardigen mag slapen… Het is lang geleden.

Dankzij Elsje en haar domme wijsheden, krijgen jullie hier ook een spreuk over een ezeltje.

Hoe komt een ezel aan twee lange oren?

Verklaring: Dit is het antwoord op de vraag, hoe dit of dat toch wel komt, wanneer men niet antwoorden wil of kan.

Ja, ik weet het, het is niet écht een spreuk, maar in het geval je je toch afvraagt waarom ik voor deze vraag koos… dan antwoord ik gewoon met: “Hoe komt een ezel aan twee lange oren?”

Zonder boe of ba, met hetzelfde positivisme als gisteren ( totaal in tegenstrijdigheid met de blue monday) :

Hij kan niet zien, dat de zon in’t water schijnt.

Verklaring: Hij kan niet verdragen dat een ander gelukkiger is dan hijzelf, of zelfs: het is hem al te veel, dat een ander ook geniet. De zon, die in’t water schijnt, zodat het doorzichtig is en helder lijkt, is het bewijs van mooi weer.

Goed dat ik zelf toch nog kan zien dat de zon in’t water schijnt. Daar ben ik wel blij mee.

Toegegeven, het is niet echt een spreuk deze week, maar het komt wel uit hét boek! En in deze periode van examens en examenstress voor velen onder jullie, breng ik iets voor studentjes:

Een gesjeesd student.

Verklaring:  een student, die de studie heeft moeten opgeven. Volgens de gewone verklaring een student, die, als hij geld genoeg gekost en niets bereikt heeft, door zijn vader op een sjees werd thuisgehaald. Algemeen: hij is gesjeesd = gezakt bij een examen. Nog algemener: hij is bankroet, het is mis met hem.

Bij deze wens ik natuurlijk dat er geen enkel studentje gesjeesd zal zijn!! Succes nog allemaal!

Zomaar omdat het gisteren de vierde was, en vandaag de vijfde:

Hij heeft al te veel vieren en vijfen.

Verklaring: Hij maakt te veel bezwaren. Ook hij heeft te veel drukte; te veel noten op zijn zang. In de Middeleeuwen zwoer men bij gans vier! = Gods vuur, dat is de bliksem. En dan is het mogelijk, dat daar als woordspeling vijf aan toegevoegd is. Maar men zwoer ook bij Gans vijven! = bij Gods vijf wonden. Vandaar: veel vieren en vijfen hebben = zweren, ketteren; bij uitbreiding: veel drukte maken.

Na de reacties op mijn tikkende klok breng ik eerst een spreukje die Elsje al wist en die ook in mijn boek terug te vinden is:

Zo als het klokje thuis tikt, tikt het nergens.

Verklaring: De vertrouwelijkheid van het huis waar men opgegroeid is, vindt men in geen enkel ander huis ooit weer terug. Spreuk uit Ghetto van Heijermans.t

En omdat ik ook zelf nog iets wil toevoegen, krijgt u deze er gratis bij:

Die maar één klok hoort, weet niet of ‘t voor ‘nen dienst of voor ‘nen dode is. 

Verklaring: Vlaamse spreuk; Luister naar beide partijen.

Vermits iemand graag een pad in een prins zou willen veranderen, ging ik op zoek naar een spreuk over een pad. En deze was wel heel toepasselijk:

Men kan een pad wel net zo lang trappen, dat hij kwaakt.

Verklaring: Men kan ook de geduldigste zo lang sarren, dat hij zich verweert. Reeds in de Kamper Verzameling: Men tredet die Padde wel soe lange, dat sy van sich spijet.

Ik had niet gedacht dat ik zo’n curieuze lezers had, maar hier is het dan. De post die een dag later is dan normaal. De post waarvan ik gisteren absoluut nog niet wist over wat het ging gaan. Vlak voor ik de Spreuk van de Week schrijf, blader ik pas in mijn gekregen boek. En zo bleef ik vandaag stilstaan bij volgende wijze raad:

Die een zot
Trouwt om zijn kot,
Verliest het kot,
Maar houdt de zot.

Verklaring: Het is verkeerd, een dwaze man te trouwen om zijn rijkdom. De spreuk is een van de Rijmspreuken van de dichter Adriaan Poirters. Maar komt ook reeds voor bij Cats.

En geen schrik… er komt vanavond nog meer.