Het is weer zover. Ik ben nu aan mijn derde stukje tekst bezig. De woorden komen automatisch, maar als ik het dan herlees is het veel te saai of te depressief. En ik wil helemaal niet depressief zijn. Ik wil positief zijn. Dus, ik ga nu vertellen waarom ik vandaag een lach op mijn gezicht kreeg: Er vielen weer sneeuwvlokjes uit de lucht en ik was gelukkig met de auto gaan werken. Er waren leuke gesprekken op het werk. Ik kreeg een positieve mail van een tof nichtje. Mijn rug onderging een pijnlijke verzorging, maar voelde nadien stukken beter. Ik sluit mijn avondje af met leuke gesprekjes over windows en over het schrijven van brieven op een ouderwetse manier: met de hand dus. Leuk toch!

Ik wil hier iets schrijven maar ik vind de woorden niet. Ik ben weer thuis sinds gisterenmorgen en niet met plezier. Ik neem niet graag ziekteverlof. Het woord alleen al is fout. Precies of ik neem verlof om ziek te zijn. Niet dus.

En dan nu de positieve kant. Het gaat vandaag al een stuk beter met me dan gisteren. Ik heb tenminste al ontbeten en ik heb weinig last van hoofdpijn. Het plan is dus om vandaag nog wat aan te sterken en morgen terug te kunnen gaan werken. Ik kijk er al naar uit.

Bent u echt zo positief als u wel denkt? Of denkt u eerder negatief? Ziet u steeds een halfvol glas? Of is het altijd halfleeg? Deze test zal het u vertellen! En daarna kan u het mij vertellen.

In ieder geval, ik denk altijd dat ik positief ben en uit deze test blijkt dat ook. Hier is mijn resultaat:

You See the Glass as Half Full

No matter what’s going on in your life, you can always find something to be thankful for. You try to remain positive and focus on the good. It’s not as easy as it seems, but it’s always rewarding. Your optimism and joy inspire the people around you. You make the world a happier place. By seeing the glass as half full, you’re sure to have more peace and contentment in your life. You might life longer too!

Do You See the Glass as Half Full or Half Empty?

Piekeren is wat ik nu meestal in mijn bed doe. Niet slapen, niet rusten, niet lezen, …. enkel maar piekeren. Het zorgt dat ik weer verschrikkelijk slecht slaap, slecht uitgerust ben enzovoorts… u kent het verhaaltje al.

Het piekeren komt natuurlijk door de voorbereidingen van mijn reis. Ik voel me er nog helemaal niet klaar voor. En hoe meer ik erover nadenk hoe meer schrik ik heb om te gaan. Maar, het zijn positieve angsten. Ik ben benieuwd en enthousiast. Ik ben wel een beetje bang, maar ik kijk er ook énorm naar uit.

Morgen heb ik nog een dag om alles goed voor te bereiden, dat wil zeggen de was doen, strijken, inpakken, wegen opzoeken, adressen opzoeken, campings bekijken, … Vervolgens nog drie dagen werken en dan is het zover: mijn sprong in het diepe!

Aangezien ik hier iets wou zetten en eigenlijk niet goed wist wat, krijgen jullie nog eens een testje. Een winter testje. En eentje met een zeer juist resultaat:

Your Snow Test Says You’re Independent

You feel like something good will happen to you in the next few months. You love to work, especially when work is creative. You have the makings of a successful artist. You are an independent, individualistic person. You thrive when you’re doing your own thing. Your biggest worry in life is your family. You stay up at night thinking about them. When it comes time to relax, you have no problem letting go. You are already pretty relaxed as is!

The Snow Test

 Ja, ik wacht op iets positiefs, leuks in de komende maanden. Positief denken noemen ze dat. Verder vind ik mijn werk inderdaad leuker en leuker en kan ik me er meer en meer mee amuseren. Creatieve oplossingen bedenken voor wat er gevraagd wordt, boeit me ook wel. En onafhankelijk en individualistisch word je wel als je alleen woont, vermoed ik. Zelfs dat mijn grootste zorg momenteel mijn familie is, klopt ook wel. Alleen zou ik eens de moed moeten vinden om erover te praten. En relaxen kunnen we natuurlijk als de besten. Zeker na zo’n aantal geslaagde kerstfeestjes.

Futloos, enorme vermoeidheid, wat keelpijn, wat koppijn, zwaar aanvoelende benen, … Met deze klachten ging ik vanmiddag naar de dokter. Geen depressie volgens hem. Misschien dat de vermoeidheid zou kunnen liggen aan een ontstoken schildklier en daarom heeft hij mijn bloed getrokken. Morgen of maandag weet ik meer daarover. Ik ben wel benieuwd. En ergens zal ik wel blij zijn moesten ze erachter komen waarom ik altijd zo moe ben, want ik ben het zelf beu.

Net zoals ik het soms zelf zo beu ben dat ik futloos wakker word. De enige die daar iets aan kan veranderen ben ik zelf. Blijkbaar heb ik het toch veel moeilijker met dat alleen wonen dan ik zelf had gedacht. Maar ik ga mij concentreren op de positieve punten van het alleen wonen, zoals het altijd kunnen kiezen wat je eet.

Verder heb ik mij de laatste dagen ook afgevraagd of een blog waarbij niemand weet wie je echt bent niet leuker is? Of ik mij daar misschien minder geremd zou voelen om dingen te vertellen? Ik denk het wel. Langs de andere kant vind ik deze weg ook wel handig om iedereen die ik ken te laten weten wat er is. Een beetje ontwijken om het allemaal zelf te moeten vertellen. En voila, dat is er dan ook weeral uit.

Ik ben iemand die moeilijk een vraag stelt aan collega’s. Ik weet dat ik het meer zou moeten doen. Je kan er alleen maar van bijleren. Als dan de collega ook nog eens laat merken dat je volgens hem iets niet goed hebt gedaan, dan loopt het bij mij helemaal mis. Ik heb liever dat ze me dan gewoon zeggen wat ik mis heb gedaan en hoe ik het beter kan doen.

Op die moment heb ik echter op de positivity blog net een aantal nuttige tips gelezen om me hierbij te helpen. Stel jezelf volgende vragen:

1. Is this useful? Dit, zijnde het mij slecht voelen omdat ik iets gevraagd heb en ik mij weer gekleineerd voelde en het nog steeds niet van mij kan afzetten. Nee, het is niet nuttig.
2. What is awesome about this situation? Moeilijk te zien momenteel. Waarschijnlijk dat ik er sterker kan uitkomen omdat ik weet dat dit nog steeds een zwak punt van mij is.
3. How can I give value in this situation? Absoluut geen idee.
4. Am I taking this too seriously? Misschien wel. Het is maar een klein onderdeel van mij. Het weerhoudt me echter van sneller een vraag te gaan stellen bij bepaalde personen.
5. Will this matter 5 years from now? Dit voorzelf niet, maar wat ik eruit leer misschien wel.
6. Why am I doing this? Omdat het ingebakken zit in mij. Dit vind ik zelf al geen goede reden, dus eigenlijk is er helemaal geen reden om mij daar nog langer slecht over te voelen.
7. What can I change about this? Zekerder zijn van mezelf en daar terug aan werken. Mij niet laten overrompelen door onderhuidse opmerkingen.

Na het beantwoorden van deze vragen, voelde ik me plots al een pak beter. Ik ga proberen deze vragen te onthouden om ze volgende keer als ik mij weer zo slecht voel terug te stellen en te beantwoorden. Het helpt echt. Alleen vraag 3 gaat bij mij wegvallen. Afin, hopelijk ben ik er zoiezo volgende keer beter tegen gewapend.

Soms weet ik niet wat ik wil, wat ik voel, wat ik zoek. Gaat het wel zo goed met me als ik meestal denk? Of lieg ik mezelf wat voor? Ik denk dat ik meestal goede dagen heb. Soms ook slechte. Dan heb ik zin in niets. Niet in opstaan, niet in wind tegen, niet in mijn werk. Niets kan me dan boeien. Maar door te blijven gaan kom ik er meestal toch door. En anders zal ik wat meer mijn keuzes moeten bekijken. En dat kan op de portals to peace. Een site met mooie foto’s en prachtige teksten.

Op deze moment ga ik voor One Step at a Time. En daar vind ik onder andere dat een reis bestaat uit verschillende stappen. En nog meer van dat moois.

Tijd voor een nieuwe spreuk. En deze vloeit voort uit mijn wil om mezelf te veranderen. Natuurlijk kan ik niet alles veranderen, maar misschien wel een aantal zaken verbeteren.

Wie zijn eigen tuintje wiedt,
ziet het onkruid van een ander niet.

Betekenis: Het is beter om energie te steken in het verbeteren van jezelf, dan in het bekritiseren van anderen.

Sommige mensen die ik ken, zouden hier wel eens meer rekening mee mogen houden. Natuurlijk zijn er misschien ook mensen die dat van mij denken. Dat weet ik eigenlijk niet. Ik probeer bewust van mensen niet te bekritiseren maar ze aan te moedigen wanneer ze iets goed doen. Maar onbewust doe ik het misschien toch. Ik zeg soms ook wel eens te rap wat ik denk. En subtiel kan je mij al helemaal niet noemen. Afin, nog genoeg punten die verbeterd kunnen worden dus.

Deze week is de quote van de week er iets later als anders wegens de migraine, maar niet getreurd, hier komt het:

When I let go of what I am,
I become what I might be.

Lao Tzu

En meer heb ik daar niet over te zeggen.