Soms kan een weekendje Londen met de vriend uitdraaien op een weekendje aan de Hollandse zee met de familie en kan ik er bovendien ook nog enorm naar uitkijken!

Een toffe grote broer hebben, kan toch wel enorm handig zijn. Zo was hij op zaterdagavond heel toevallig mijn tomtom naar Den Haag. Hoe is het mogelijk dat hij net voor mij komt te rijden terwijl wij met zoveel mensen in de file stonden? Goed gezwaaid en goed gelachen dus. En ik volgde braaf mijn nieuwe tomtom zodat we gezellig samen arriveerden bij mijn nichtje.

Natuurlijk is mijn grote broer belangrijker voor mij dan alleen maar de beschikbaarheid als tomtom. Zo weet ik dat hij bezorgd is om mij, maar dat niet altijd rechtstreeks wil laten merken. Vanavond viel het doek toch even en wilde hij gewoon zeker zijn dat mijn nieuwe vriend het beste met mij voorheeft.  Hij heeft hem dit weekend toch al een beetje leren kennen en ik hoop dat er zo nog vele gezellige avondjes mogen volgen.

Ik ben tevreden over dit weekend en over mijn toffe grote broer.

Eigenlijk wou ik vorige week al vertellen over wat ik dit weekend allemaal wou uitsteken. Het aanbod in Antwerpen was enorm. Nu kan ik echter vertellen wat er gebeurd is.

Het begon donderdagavond. Even meedoen met de voetbalgekte. Het plan was om dat in Nederland te gaan doen, maar wegens het mankeren van een BOB en een artikel over De Oude Vaart (oftewel Holland House) zakten we dus gewoon af naar het Theaterplein, hier in Antwerpen. Geweldige sfeer. Suppertoffe Hollanders. Geweldige wedstrijd. Toffe avond!

Na vrijdag nog een laatste dagje werken voor het weekend, was het tijd voor het Bierpassie weekend. Samen met wat vrienden ging ik naar de Groenplaats om te genieten van het aanbod aan Belgische Bieren. Zelf ging ik voor de fruitbieren zoals appelbier (die van Lindemans is precies appelsap, die van Timmermans smaakte eigenlijk niet naar appel, maar was wel zoeter dan gewoon bier), aardbeienbier (je hebt precies een aardbeienyoghurtje in je handen) en een Oude Kriek (veel te zuur). Ik proefde echter ook nog andere bieren die de mannen hadden besteld natuurlijk, waaronder wel een aantal lekkere.

Zaterdagmiddag was het dan tijd om in Borgerhout te genieten van Borgerrio, een zuiders festivalletje. We liepen over de ‘braderij’, genoten van een terrasje, de stoet van schaars geklede dames en slechte muziekinstallaties, wandelden langs het poppentheater, bleven staan bij enkele podia waar de mensen werden aangespoord om een soort van Zumba mee te dansen en genoten natuurlijk volop van het goede weer. Op het eind bleven we, net zoals vorig jaar, staan bij het Afrikaanse podium. Eerst zagen we daar Rama Burundi, een geweldige percussiegroep. Zelfs de kleinste van de groep moet zeker en vast niet onderdoen voor de anderen. Vervolgens kwam Anioma Cultural Dance Group, een Nigeriaanse groep, waar ik me natuurlijk nu veel meer door aangetrokken voel doordat mijn vriend Nigeriaan is. Buiten het feit dat er telkens een vrouw door de microfoon kweelde, was het een mooi optreden. Spijtig dat mijn vriend er niet was om ons te vertellen waarover ze zongen. We sloten deze aangename middag af met een lekker Borgerrio Cocktail (zwarte wodka, bosbessensiroop, een beetje bruiswater en een aardbei op je glas).

Zaterdagavond was het dan tijd voor een goed feestje samen met mijn vriend. We trokken naar het Mechelse Plein, waar waarschijnlijk voor de laatste keer de Mechelse Plein Feesten georganiseerd werden. We zagen nog een stukje van El Creme Glace Ques, die ik zelf iets minder geweldig vond. De sfeer zat er echter wel al in en we genoten van een drankje en een babbeltje. Daarna was het tijd om alle remmen los te laten met DJ Axel Daeseleire. Feest gegarandeerd. Hier en daar kwam ik nog wat bekende mensen tegen, wat altijd leuk is. Mijn avond werd afgesloten met een romantisch wandelingetje naar huis.

Zondag. Rust nodig. Warmte. Zon. Zalig. Ik begon de dag met het opzetten van mijn nieuw goedkoop tentje voor Rock Werchter, controleerde dat alles ok was en probeerde het weer op te vouwen. Vervolgens ben ik bij mijn broer in de tuin wat van de zon gaan genieten.

Spijtig genoeg zijn de Ramblas er dus overgeschoten en van het Summer Festival heb ik enkel genoten op tv. Je kan echter niet alles doen hier in Antwerpen en ik had dit weekend absoluut geen klagen. Zo mogen er nog weekendjes volgen!

Ik ben er klaar voor… denk ik. Mijn zwemzakje is gemaakt. Sportzak is gemaakt. Toiletzak bij. Pillen bij. Spelletjes bij. Boeken bij. Nu de familie nog meenemen en we vertrekken naar Nederland.

Port Zélande… Here we come!!!

• er vrouwelijke programmeurs zijn?
• er dus ook vrouwelijke Java programmeurs zijn?
• er zelfs een groep voor opgericht is?
• zij zichzelf Duchess noemen?
• ik ze heb leren kennen op DevOxx?
• zij daar een BOF hadden over vrouwen in IT?
• hun presentatie wel interessant was?
• er wel teweinig ruimte gelaten was voor een grondige discussie?
• ik toch blij was dat ik ernaartoe geweest ben?
• ik mij dus nadien ook meteen heb ingeschreven op hun site?
• zij nog kunnen groeien door sommigen onder jullie?
• ik hoop dat zij binnenkort ook activiteiten in vlaanderen of in het zuiden van Nederland hebben, ipv in Utrecht?
• ik er in Utrecht dus spijtig genoeg niet zal bij zijn?
• ik ze nog wel heel veel succes wens?

Gisteren was het zover. De Blog Action Day van 2008. Dit jaar ging het over armoede en er waren heel wat interessante posts over te lezen. Vermits dat ik zelf weinig tijd heb om daar een mooi uitgewerkte tekst rond te schrijven, ga ik hier enkel maar samenvatten wat ik zoal gelezen heb.

Op koffiekitten kunnen we vooral lezen over armoede in Nederland en de normaal wel gekende voedselbank. En natuurlijk kennen ze dat in België ook, die voedselbanken.

Lie weet er zelfs drie posts aan te besteden en richt vooral de aandacht op een filmpje dat laat zien wat de mensen in één week eten in de verschillende landen in de wereld. Zoals te verwachten geeft dit grote verschillen weer.

Elsje werpt dan weer een kritische blik op de financiële toestanden waar we momenteel in verkeren. En eigenlijk moet ik haar groot gelijk geven.

Bij Clopin kan je lezen over het Kiva project waarbij je iemand persoonlijk helpt door hem een bepaald bedrag te lenen. Ook bij Lamazone en Goedles vind je meer over dit project. De laatste vermeldt ook even de Oxfam producten.

En als u er nog niet genoeg van heeft kan u nog altijd veel meer lezen op de blog action day website zelf.

Twee voor de prijs van één deze week. Ja, met mijn nieuwe boek bij de hand heb ik keuze genoeg. Maar omdat het vandaag zo’n vermoeiende dag was de eerste spreuk… en de tweede spreuk omdat die er toevallig achter stond en er winakker in voorkomt:

Hij is aan’t eind van de akker.

Verklaring: Hij kan niet verder, zijn krachten begeven hem, zijn vermogen is genoegzaam verdwenen. Aldus bij Sprenger van Eyk, Landleven.

In Groningen, in dezelfde betekenis:

Hij is aan de winakker.

Verklaring winakker: wendakker, dit is het einde van de akker, waar de boer de ploeg wendt.

Ok, ik geef toe. Het had niets met de studentenclub te maken… alhoewel … Is elke winakker niet aan de winakker?

Eerst een lekker luie rustige zaterdagmorgen. Goed uitgeslapen. Ouders die volop aan het inpakken waren om naar zee te vertrekken. Vervolgens heb ik nog wat gezocht naar appartementjes. Daar moet ik dringend een pak meer tijd insteken. Het wordt hoognodig voor iedereen.

En na al die rust, is het dus nu tijd voor wat actie. Even naar de winkel om mijzelf van eten te voorzien de komende week, en dan een beetje bij mijn broer gaan helpen. Daar is het vandaag het verjaardagsfeestje voor mijn petekindje, waarvan we gisteren al een voorproefje kregen. We kregen ook een proefje van de gevallen taart. Raar, maar toch lekker.

Afin, actie dus!

Een bewogen maand. Een overzichtje.

Top 3 referring sites:

1. koffiekitten : Nog steeds in mijn RSS-feed en ik lees het nog altijd met plezier. Ook al moest ik even wennen aan de nieuwe, frisse layout.
2. chriske : Hij heeft nog eens geblogd. Namelijk om een nieuw persoontje voor te stellen op cafeswa, en dat is niemand minder dan mijn schoonzus!
3. jutblogt : Deze dames toveren meestal een lach op mijn gezicht, met hun gevatte kijk op het leven, en zelfs op de zomer.

Top 3 gezochte zoekwoorden waarmee je op deze blog terecht komt:

1. spreuken: Blijkbaar zijn er veel te kort!
2. cafeswa: same old, same old… of hoe zeggen ze dat?
3. vrienden spreuken: Ok, vriendschap is zeer belangrijk en dat vinden andere mensen in deze wereld duidelijk ook.

Top 3 places to be op deze blog:

1. Alle spreuken : Mensen hebben er blijkbaar echt wel nood aan.
2. Zoekwoord van de Week: smiley’s betekenis: Zouden er echt nog zoveel mensen zijn die niet weten welke smiley wat betekent?
3. Een Hondeweertje : Raar dat deze post zo populair is.

Verder wil ik jullie nog laten weten dat jullie hier met z’n 437-en zijn langsgeweest. En voor de verandering wil ik zo eens wat vertellen over elk land waar ik bezoekers van heb ontvangen.

• België: Ons apenlandje. Dat het nog lang ons apenlandje mag wezen. Trouwens, de meeste bezoekers uit dit landje kwamen uit Wijnegem, niet ver van hier. Ik ken daar niemand. Ik ken daar eigenlijk enkel het Shopping Center waar ik wel af en toe te vinden ben.
• Nederland: Binnenkort neem ik een weekendje hier. Hopelijk heb ik daar even veel plezier als zij. Jaja, ik ga naar hetzelfde plaatsje.
• US: Hier is vandaag al genoeg over gezegd in mijn testje.
• Australië: Ik kan er niet aan doen, ik moet altijd aan kangoeroe’s denken. Wat zouden zoal de grote verschillen zijn tussen het leven daar en hier?
• Nieuw-Zeeland: Eigenlijk heb ik nooit veel geweten over dit land. Bijna niets eigenlijk. Dringend tijd om daar iets aan te doen.
• Ierland: Naar het schijnt heel mooi. Jaja, ooit steek ik ook wel die Noordzee over.
• Mexico: Ja, ook wil ik de grote oceaan is oversteken!!
• Zweden: Gekend voor zijn blondines. Verder heb ik eigenlijk geen behoefte om daar eens naartoe te gaan. Ok, ik wil overal wel eens naartoe, maar je moet ergens keuzes maken.
• Frankrijk: Gezien. Dikwijls. Met thuis. Wel altijd zeer tof en zeker aan te raden met kinders.

Mijn eerstkomende grotere reis gaat naar Zwitserland. Een ander land waar ik geen bezoekers van heb en ook nog nooit geweest ben. Ik ben benieuwd.

Ja, het 50e wereldfestival van folklore is weer voorbij. De gasten zijn vertrokken. Het was deze morgen afscheid nemen in een typisch Belgisch weertje. Al een aantal dagen wil ik jullie een indruk geven van de shows van de verschillende landen maar het is er eigenlijk door alle drukte niet van gekomen. En ja ik weet het, nu is het te laat om nog zelf naar een voorstelling te gaan zien, maar ik wil jullie toch wat verschillende indrukken geven van de verschillende landen die deze week te gast waren in Schoten.

• België: Ok, ik geef toe, deze zijn niet echt te gast hier. België wordt telkens vertegenwoordigd door verschillende volksdansgroepen uit de omgeving. Vroeger vond ik ze altijd saai en altijd maar hetzelfde trage slome dansje. Zonder glimlach uitgevoerd. Maar, de laatste jaren moet ik toegeven dat de Belgische volksdansgroepen er op vooruitgaan. Dit jaar werd ook Nederland voor 1 avond uitgenodigd en zij brachten onder andere een leuke klompendans.
• Syrië: Dit was het 99e land in de 50 jaren wereldfestival van folklore en zij waren voor het eerst te gast in Schoten. Ze hadden zeer mooie kledij en je zou de mensen zo in de woestijn kunnen plaatsen in die kledij. Spijtig genoeg hadden zij wel geen live muzikanten. Ze brachten echter wel een schitterend mooie dans met dansende rokken. Zes mannen en vier vrouwen draaien dan voor zeker meer dan vijf minuten in het rond en laten hun rokken zweven. Na dit gedraai stoppen zij gewoon en staan ze perfect stil. Ongelooflijk. Zij zijn deze week zelfs één keer om 4u ’s morgens moeten opstaan om deze dans te oefenen in absolute stilte. Het was prachtig om te zien.
• Cuba: Deze groep bracht typische zuiderse dansen. En natuurlijk ook heel vrolijke kleurrijke kledij. Veel wit, veel rood, geel, groen, blauw, …
• Columbië: Natuurlijk was dit de allerbeste groep. Muy hermoso. Ik kan misschien een beetje heel subjectief zijn op dit vlak aangezien 2 van hun danseressen een hele week bij op mijn kamer sliepen, maar in het algemeen was het publiek ook zot op hen. Zij hadden altijd een andere show klaar en hadden een aantal dansen waarbij meisjes zomaar in de lucht worden geworpen, rondgedraaid, omhoog gelift alsof het niets is, … Ze dansten enorm energiek. Geen enkel andere groep kon tippen aan het wervelende zuiderse spektakel dat deze Colombianen ons brachten.
• Amerika: Of moet ik zeggen Ierland? Er werden Ierse dansen gebracht door een professionele Ierse groep uit Amerika. Zij brachten een enorm spektakel en er werden zelfs vergelijkingen gemaakt met Lord of the Dance. Ook de dans waarbij een aantal vrouwen met stokjes serieus wat op het podium kloppen heeft indruk gemaakt op iedereen aanwezig. En laten we hierbij vooral de schitterende muzikanten niet vergeten die elks een serieuze solo konden brengen.
• Schotland: Deze groep was niet voor mij weggelegd. Er kwamen vooral veel doedelzakken aan te pas. De vrouwen die drumden en met hun stokjes konden zwieren waren echter wel tof. Hun dansen hadden wat weg van het slome karakter van België. De Schotse muzikanten hebben trouwens bij hun verbroedering samen met de Ierse Amerikanen en de Poolse muzikanten hun beste beentje voorgezet en gezorgd voor een leuke afsluiter op donderdag.
• Polen: Deze groep heeft best wel mooie dansen gebracht maar heeft spijtig genoeg geen grote indruk achtergelaten. Wat ik vooral onthouden heb van het avondje met Mawa is dat deze Polen uit het midden van Polen afkomstig waren en dat Polen die uit de bergen komen, zoals zij, veel toffer zijn. Daar kan je natuurlijk niet tegenop.
• Rusland: In tegenstelling tot Cuba en Colombië brachten de Russen zoals gewoonlijk mooie statische elegante dansen. Het is ongelooflijk hoe die vrouwen ervoor kunnen zorgen dat ze precies zweven met hun lange rokken. De Russische mannen daarentegen moeten altijd stoer overkomen. En dat lukt ook wel. Ook de Russische muzikanten weten echt wel wat ze doen. Prachtig gewoon.
• Zuid-Korea: Een volledig vrouwelijke groep. Net als Rusland brengen zij altijd wel elegante en statische dansen. Iedereen kent wel de Oosterse invloeden. Wat natuurlijk ook niet kon ontbreken bij deze groep waren de waaiers. Daar vormen zij dan bloemen mee, stellen vlinders voor en maken een op en neer bewegende sliert. Spijtig genoeg bracht deze groep wel bijna elke keer dezelfde dansen.
• Zuid-Afrika: Last but not least, de Zuid-Afrikanen. Zij brachten typische Afrikaanse dansen, aanvalsdansen, stampen met de voeten, … Ook konden zij geweldig mooie liedjes brengen. Zo brachten zij gisterenavond onder andere een versie van de Lion King en een dans speciaal voor Nelson Mandela, die gisteren 90 werd.

En nu vind ik deze post al lang genoeg, dus u zal het hiermee al moeten doen. Voor meer informatie in verband met de groepen of voor foto’s kan u zeker en vast nog terecht op www.festivalschoten.be.