Geregeld

English at the bottom.
De ambassade van Nigeria in Brussel laat een beetje te wensen over. Ik wil er eigenlijk niet te veel woorden aan vuil maken. Het verkrijgen van mijn visum en mijn ventjes hun Nigeriaanse paspoort omvatte een hele hoop wachten, mensen overtuigen, luisteren, boos zijn, praten, wachten, wat bijbetalen wachten, wachten en nog eens wachten. Het is uiteindelijk toch allemaal in orde gekomen, wat het belangrijkste is natuurlijk.
Nu wordt het tijd om thuis onze valiezen te beginnen inladen. Er zijn al wat spullen ingeladen voor de mensen in Nigeria, maar onze eigen dingen zijn nog niet gebeurd. De valiezen staan al wel klaar.
Ook mijn ouders staan gelukkig klaar om ons zoontje een extra dagje op te vangen zodat wij tenminste goed kunnen doorwerken bij het inpakken. Ook moeten we dit weekend niet voor avondeten zorgen, want daar staan mijn ouders voor in. Handig.
Ook het transport naar het vliegveld zal gebeuren door mijn papa. 
Met zo alles op een rijtje is het toch wel duidelijk wat voor een fantastische ouders ik heb. Wij zijn er in ieder geval enorm blij mee.
English part:
The embassy of Nigeria can improve a lot. After a long day of waiting, talking, listening, waiting, being mad, paying extra, waiting and waiting again, we finally got what we wanted. We are now ready to enter Nigeria next week.
At home it is about time to pack our bags. The bags itself are standing ready, but they still need to be filled. My parents are helping us out by taking care of our son and providing us with decent meals in the weekend. Even the transport from home to the airport will be done by my father. I am so lucky to have these wonderful parents.

Kalme start

Het begin van deze week was eigenlijk vrij rustig. Op maandag gingen we dus zoals al gezegd terug naar de luchthaven van¬†Lagos. We stopten ook even bij een minisupermarktje. Dat had¬†zo wat hetzelfde weg als bij ons. Geen grote verschillen¬†eigenlijk.¬†Dinsdag bracht Ifemi‘s broer ons eerst naar een terrasje¬†vlakbij de luchthaven. Van daaruit ging hij dan het internet¬†kaartje kopen en nog iets aan de auto laten repareren. Wij¬†genoten gewoon van elkaars gezelschap tot we uiteindelijk ‘s¬†avonds weer naar de luchthaven reden om onze koffers op te¬†halen.

De avonden bij Ifemi‘s broer worden opgevuld door Yoruba¬†films. Ik had er thuis ook al een aantal gezien en mijn¬†conclusie blijft: het zijn trage films met slechte kwaliteit,¬†zowel qua beeld als qua geluid. Toch begin ik te snappen dat¬†Ifemi en de anderen ze graag zien. Ik vind het nu ook leuk¬†dat ik de omgevingen, de huizen en de levenstijl uit die¬†films kan plaatsen.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake