Weer Wakker

Het is avond… Tijd om in mijn bed te kruipen. Waarom krijg ik dan nu energie? Waarom zit een mens zo gek in elkaar?

Vroeger kon ik gewoon verder opblijven en dan weten dat ik op zaterdagmorgen toch lekker kon uitslapen. Nu weet ik dat er om 6 a 7u een klein ventje zal uitkijken naar mijn komst in zijn kamertje. Hij geeft me dan een gigantische glimlach en een dikke vette slaapknuffel en zo weet ik weer waarom ik op tijd ging slapen…

Wat is er namelijk beter dan dat?

Slaapwel.

Stiekem lees ik dan nog wel eerst een beetje in mijn bed. Geen boekje over loslaten meer, want dat was eigenlijk om eerlijk te zijn een hoop zwevend gezwets met af en toe een handige tip. Deze keer een rustig romannetje over twee zussen.

Gezonde wens

December was geen goede maand voor mij. Ook niet voor ons zoontje. Verkoudheden kwamen in allerlei maten en gewichten. Koorst kwam ook af en toe opzetten. Een vreselijk pijnlijke keel stuurde me op nieuwjaarsdag – ja technisch gezien was dat al januari – naar de dokter van wacht. Migraine-aanvallen en vermoeidheid hielden me dikwijls in bed. Daardoor stond het huis op zijn kop, ook al deed Ifemi meer dan hij zou moeten doen.

Als zieke mens wil je dan maar één ding: gezond zijn. En nu ik weer gezond ben, ben ik wél enorm blij dat ik eindelijk weer wat kan doen. En als gezonde mens, wil je véééél meer:

  • het huishouden
  • papperassen op orde brengen
  • hier wat schrijven
  • terug met postcrossing beginnen…
  • een deftige brief naar m’n plan-kindje schrijven
  • wandelen
  • lezen
  • dozen uitladen
  • en nog zoveel meer

Gelukkig is bij deze één itemke van de lijst alweer gedaan.

Kleine ergernissen…

… van dit cafétje waar voorlopig toch niets aan zal veranderen:

  • Als je een reactie wil toevoegen onderaan zit er soms een enorme open ruimte dankij de plugin ‘commentluv’.
  • Als ik via een email post, dan is het lettertype nogal vreemd.
  • Gmail groepeert ook mails die je nog niet gelezen hebt… en daardoor heb ik blijkbaar enkele reacties van hier niet direct gezien :-/
  • De lijst met blogs is niet meer up to date.
  • Mijn eigen tekstje (links) is niet meer up to date.

… en – als keerzijde – enkele dingen waar ik blij van wordt:

  • Er wordt weer gelezen wat ik schrijf.
  • Ik kan reacties lezen.
  • Ik kan via email posten en reacties lezen.
  • Dat maakt mijn tijd hier in’t café in’t weekend ook korter en zelfs minder noodzakelijk.
  • Andere mama-blogs lezen is eigenlijk wel leuk.

Ik geniet van het leven en die kleine ergernissen in dit cafétje zijn ook niet meer dan dat. Tot devolgende. Geniet van de nieuwe week.

Kleurrijke Kamers

Vroeger wilde ik altijd al een huisje waarin elke kamer een bepaalde hoofdkleur zou hebben. Dat leek me leuk. De meesten verklaren me gek met al mijn kleurtjes. Zo ook de man van de verwinkel waar we gingen horen voor het kiezen van de kleuren van ons huidig appartementje.

WebVisualizer-slaapkamerIk besefte me namelijk daarjuist dat we dit eigenlijk nu hebben: Een plek waarin in elke kamer een kleur overheerst: Een donkergele living, een rode wc, een lichtblauwe gang, een paarse slaapkamer en een lichtgroene kinderkamer. Zalig vind ik het. Nog beter vind ik dat we nu ook extra accessoires in die kamers vinden die er dan gewoon bijpassen. Eigenlijk is dit een simpele kinderdroom die al uitgekomen is.

Een andere is dat ik later – ooit – een bibliotheekkamer zal hebben. Ik weet het, veel boeken worden digitaal, maar toch. Een kamer met superveel boeken, een venster die uitkijkt op het groen, een goede leeszetel waarbij je benen omhoog kunnen, misschien toch iets van muziekinstallatietje om daar toch niet volledig in de stilte te zitten, … ik zie het al helemaal zitten. Hierop zal ik echter nog even moeten wachten.

(fig gemaakt via de kleurtool van Levis -> probeer het zelf ook eens!
En nee, zo ziet onze slaapkamer er niet uit.)

… op voorhand bedacht en geschreven.

Bericht over Ballonnen

Het is nog vroeg in de ochtend. De ochtend van kerstavond. Ons enige échte kerstfeestje. Het is namelijk nogal moeilijk om even voor kerstdag naar Nigeria te gaan om bij Ifemi zijn familie te zijn. Er speelt een eenzaam kerstliedje op de radio. De blauwe kerstlichtjes aan de muur branden. De gekleurde bollekes-lichtjes branden achter mij. De gekleurde lichtjes in de kerstboom verlichten de boom en hebben hun weerschijn in de pakjes. Ik heb zin in het feestje vanavond.

kerstcadeaus

(Als ik nu niet zo lui was om mijn kabeltje van mijn fototoestel te nemen hadden jullie een échte foto van mijn pakjes gekregen. Nu zullen jullie het moeten stellen met dit fototje… wat wel een beetje wegheeft van mijn stijl van inpakken… orig fig)

Maar eigenlijk wou ik hier weer een zwangerschaps-update zetten in plaats van een kerstspecial te brengen. Ik ga het proberen in korte zinnetjes te zetten. Leuke en minder leuke dingen allemaal bij elkaar geklutst zoals de eitjes die ik straks als ontbijt zal eten.

  • Ik slaap minder en minder goed. Als ik lig komt het zuur naar boven. We hebben al een “torentje” gebouwd in bed dat helpt. Maar toch…
  • Slapen op mijn linkerzijde gaat het beste.
  • Ifemi steunt me énorm. Onze liefde voor elkaar is zéker en vast aanwezig.
  • Mijn boekje van Virginia Andrews, de Wilde Bloemen Omnibus, spreekt me aan en elke avond heb ik moeite om te stoppen met lezen.
  • Door al dit weinige slapen, stond ik vanmorgen al vroeg op om wat was op te vouwen en dit tekstje te schrijven.
  • Mensen denken dat als je zwanger bent, je een dikke ballon bent die elk moment gaat ontploffen.
  • Dat was een uitspraak van een collega nadat ik vertelde dat mensen altijd veel ruimte willen maken als ik moet passeren, ook al heb ik niet veel meer ruimte nodig als anders.
  • Een andere uitspraak van een collega : gij zijt nen “die-hard” hé… nadat ik vertelde dat mensen altijd verbaasd zijn dat ik nog zo lang blijf werken.
  • Ifemi en ik zitten dikwijls op dezelfde golflengte wat ons zoontje betreft, en dat vind ik wel tof!
  • Onze geboortelijst krijgt vorm. Dat werd tijd.
  • Ik vraag me af of ik nu nog zoveel meer slaap vergeleken met wanneer ons zoontje er effectief gaat zijn.
  • Ik mag absoluut niet bevallen terwijl m’n vriendin bij haar familie in Polen is – spijtig genoeg heb ik daar niets aan te zeggen.
  • Als het even kan, wil ik zelf dat de bevalling inderdaad wat later is dan gepland.
  • Zijn kleertjes zijn leuk en super schattig.
  • Ik heb al dikwijls piano willen spelen – nu die in de living staat – dus het wordt tijd dat we mijn partituren eens vinden in een van de nog ongeopende verhuisdozen.

En dit is het voorlopig. Ik ben even uitgeschreven.

Geniet allemaal van jullie kerstfeestjes, kerstavond en kerstmis zelf.

Bizarre Boeken

Ik vind het aantal reacties – hoe klein ook – op mijn vorige post enorm leuk. En daarom wou ik hier toch iets nieuw zetten. Zonder al te veel moeite te doen en zonder al te veel te moeten verzinnen. Een testje dus… over mijn boekenkast… of eerder mijn toekomstige boekenkasten…

Your Bookshelf is Impressive

You collect books because you can’t imagine doing anything else. You’ve never met anyone who loves books as much as you do.
It’s hard for you to resist almost any book. Sure, you prefer good ones, but you’ve acquired plenty of weird and mediocre and just plain bad books too.

Your favorite book tends to be the one that you just finished reading. And with you, that can change on a weekly (or even daily) basis.
You read for all sorts of reasons – to relax, to learn, to grow, to laugh. You have books for every occasion and craving.

Your book collection is completely out of control and impossible to organize. You have books in every single room of the house.
You’re constantly borrowing, lending, buying, selling, and trading books. You love to share the joy of reading with everyone you know.

Het resultaat is veeleer grappig: Ik weet namelijk nog vele andere dingen die ik kan doen buiten boeken verzamelen. Ik ken nog veel andere mensen met zelfs een grotere passie voor boeken dan ik. Maar… ik heb inderdaad heel veel en zeer verschillende soorten boeken, dus dat statement klopt wel met de waarheid. De laatste zijn inderdaad altijd de besten. Als ik er eentje niet tof vind stop ik namelijk met lezen. En ik gebruik inderdaad boeken voor alle soorten redenen. Zo heb ik vandaag net een aantal boeken besteld om van bij te leren om een examen tot een goed einde te brengen. Ik heb ook al wel eens geprobeerd om mijn boeken hier te ordenen, maar dat is niet echt gelukt. We wonen momenteel ook te klein om al mijn boeken netjes weg te zetten. Velen zitten gewoon in dozen of achter in een kast. Verder leen ik niet dikwijls boeken en ik verkoop ze niet.

Na het vertellen van al deze weetjes over mezelf en boeken vraag ik me af wat jullie als leuk weetje over jezelf en boeken kan vertellen. En hoe ziet jullie perfecte boekenkast eruit?

Bestemming Bonn

Wat doe je na lange afwezigheid? Een vraag die ik regelmatig zie terugkomen op blogs waar het even stil is geweest. Hoe ik dit oplos, kom je gewoon te weten door verder te lezen.

Na een lange gestresseerde en niet altijd even gelukkige periode, schijnt nu de zon weer. Zowel letterlijk als in mijn hoofd. We trokken er twee dagjes tussenuit dit weekend. Even naar Bonn. Een klein gezellig hotelletje en een bezoekje bij vrienden. Shoppen. Genieten van de bootjes en het zonnetje aan de Rijn. Genieten van een ijsje en een plekje op het gras in het park. Mooie zichtjes. Veel tijd. Lekkere cocktails. Het heeft ons weer kalmer gemaakt. Rustiger. Klaar om de lente en de zomer in te gaan. Klaar om de nieuwe uitdagingen aan te gaan.

thousand-livesEén anekdote wil ik hier toch wat uitgebreider delen. We liepen ‘s avonds door Bonn. We hadden net een zeer lekker pizzatje gegeten. We wandelen door de straatjes van Bonn. En we komen langs een gezellig boekenwinkeltje. Ifemi, mijn lieve toffe vriend, weet al dat boekenwinkels een bepaalde aantrekkingskracht hebben op mij. Eerst zei ik dat het niet nodig was om er binnen te gaan, want het zullen toch alleen maar Duitse boeken zijn… tot ik een bord zag met het aanbod €5 voor Engelse boeken… Ok. Wij met twee naar binnen. We bekijken wat Engelse boekjes en kiezen er elks eentje uit. We beseffen plots dat we eigenlijk geen cash meer op zak hadden. De man van de boekenwinkel vond dat geen probleem… een liedje zingen zou genoeg zijn. Wij dachten dat hij een grapje maakte, maar hij pakte zowaar zijn gitaar en begon te spelen… No woman no cry… Zeer gezellig… onwerkelijk. Nog hadden wij niet gedacht dat we zo met die boekjes de winkel zouden uitwandelen. De man gaf ons een zakje voor onze boeken en vertelde dat dit op dronken avondjes als dit wel kon voorkomen. (Zo dronken zag hij er trouwens niet uit…)

Geweldig! En met deze ontspannen noot, sluit ik dit weekendje af. Hebben jullie ook zo van die leuke anekdotes van het voorbije weekend?

Weer aan het Werk

tijdverspillen_0.previewVandaag was de eerste werkdag van het nieuwe jaar. Vandaag was de eerste werkdag na een weekje vakantie. En die eerste werkdag viel me zwaarder dan verwacht. Ik was niet echt geconcentreerd. Ik zat met mijn gedachten ergens anders. Bij nieuwe plannen. Bij nieuwe ideeën. Gelukkig ging het nadien beter en zat ik toch met mijn hoofd bij het werk zoals het zou moeten zijn. Ik heb er weer zin. Vandaag nam ik de trein en las ik in mijn moorddadig boekje. Morgen neem ik de auto, want het blijkt nog enorm rustig te zijn op de baan. Vanaf maandag zal het altijd de trein zijn. Simpel.

Eerst dacht ik van vandaag over vrouwen en werk te schrijven. Dat leek me wel gepast op de eerste werkdag van het jaar. Maar, vermits mijn tijd er voor vanavond bijna op zit en ik dat toch wel degelijk wil schrijven wordt het weer eens uitgesteld. En zo gaat dat nu altijd… maar nu heb ik ook besloten dat ik dat helemaal niet erg moet vinden want dat is ook helemaal niet belangrijk.

Ik probeer rust te vinden in mijn dagelijks leven. Ik zoek het geluk in het dagelijkse leven. Ik zoek en verlang naar ontspanning in dat dagelijks leven. Uitstellen tot de vakantie blijkt zoiezo een slechte tactiek.

(orig fig)

Warme wervelstorm

Het zonnetje schijnt buiten. Binnenin is er een wervelstorm bezig. Op het ene moment voel ik me super gelukkig en enorm fortuinlijk. Het andere moment keer ik naar binnen en zie ik bijna niets positief. Op die momenten zie ik enkel de problemen en de dingen die misgaan. Op de goede momenten ben ik dan weer enorm blij met alle goede dingen die ik heb en waar ik nog naartoe kan groeien.

VandaagBenIkAliceDeze twee stemmingen kunnen elkaar vrij snel afwisselen. Op een dag enkele keren. Dat op zich is al vermoeiend. Het is ook niet bevorderend voor onze relatie, want volgens mij is het zwaar voor Ifemi. Ondertussen lees ik ook over Alice die nog veel meer en grelligere stemmingswisselingen heeft. Eigenlijk zou ik nog eens naar mijn psycholoog willen gaan, maar daar heb ik doordeweeks echt geen tijd voor. Psychologen werken spijtig genoeg niet op zaterdag of zondag. Waarom hebben wij trouwens niet standaard een vijfdagen-week waarbij je je twee dagen per week mag kiezen als weekend. Zou dat het fileprobleem trouwens ook niet een beetje oplossen? Kantoren zouden ook niet meer speciaal ‘s avonds moeten open zijn, want mensen kunnen zich altijd wel eens vrijmaken op een andere dag. Of zie ik het hier weer te simplistisch of naïef?

Momenteel gaat het weer even goed. Ik ben tevreden dat ik al een groot deel van de was heb opgevouwen, dat onze living aan de kant is en dat ik een nieuwe wekelijkse afspraak heb om wat te bewegen en te babbelen met een vriendin. Ook start ik weer met wekelijks Nederlandse les te geven aan een vrouw die het hard nodig heeft. En zelf start ik met een avond cursus om eindelijk Scrum Master te worden. Dat is iets dat ik al twee jaar wil, maar dat vorig jaar vrij moeilijk te behalen was vanwege mijn zware operatie.

Ik zoek mijn weg. Ik vind meestal wel een weg. Ik ben realistisch en dat helpt. Gelukkig heb ik ook Ifemi die enorm veel van mij houdt en die mij steunt. Dat alleen al doet enorm veel.

Gezond Geloof

ZoonVanHamas

De dagen zijn lang. De avonden zijn te kort. De nachten voelen nog veel korter aan. Het gaat me momenteel weer even niet goed af om zo ver te werken.

Vandaag spendeerde ik weer ongeveer drie en een half uur op de trein of in het treinstation. Wel heb ik natuurlijk rustig de metro kunnen lezen, in mijn boekje kunnen schrijven en ook een heel eind verder gelezen in mijn leesboek, Zoon van Hamas.

Om eerlijk te zijn heb ik nooit iets gesnapt van de hele heisa over Jeruzalem, Israël, de Gazastrook, de Jordaanoever enzovoorts. Nog steeds heb ik het moeilijk met godsdiensten die wel prediken om je naasten lief te hebben, maar ondertussen wel andere godsdiensten volledig afkeuren en daardoor moorden toestaan. Wel, dit boek brengt mij toch wat duidelijkheid. Ik zeg absoluut niet dat ik nu een kenner ben van de hele situatie daar, maar er worden wel bepaalde dingen begrijpelijk uitgelegd. Zo groeit het hoofdpersonage van dit boek op in een omgeving dat ik zelfs niet kan voorstellen. Hij doet pogingen om duidelijk te maken hoe mensen – gewone gelovige mensen – naar het extremisme groeien. Ik lees morgen met grote interesse verder.

Ik heb nog veel vragen, maar nu heb ik wel een gezonde interesse gekregen in de hele situatie. Voorheen moest ik er niets van weten, want ik kon toch niet volgen met de verschillende situaties. Jullie mogen ook allemaal een poging doen om het mij uit te leggen. Succes.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake