Een update na weer een mini vakantietje

Er gebeurt enorm veel. Er is zelfs al wat vooruitgang in het bewerken van foto’s van Nigeria. Het zijn er énorm veel. Ik denk dat ik in totaal rond de 1400 foto’s heb. Persoonlijke foto’s krijgt u hier op deze blog niet te zien, maar hopelijk wel enkele algemene foto’s met persoonlijke verhalen of vragen. Dat is mijn plan toch.

Thuis staat er nog altijd één kastje van Ikea klaar, maar daar moet ik de schabben nog steeds insteken en het ander kastje is zelfs nog niet uit de doos gehaald. 

Met de was is het weer even erg gesteld als toen met mijn vorige post. We zijn namelijk het voorbije weekend met de familie naar een Landal park geweest aan zee. Het was zalig. Het was zonnig. We hebben goed gelachen, gespeeld, gewandeld, op café gezeten, in de speeltuin en in het zand op het strand gespeeld, een zandberg gemaakt, in het huisje veel rummikub gespeeld en wat scrabble, …  Er werd ook gitaar gespeeld, in de sauna gegaan, genoten in het zonnetje, gefietst, gekookt, met de lego gespeeld, torentjes gebouwd, … 

Het zoontje vind ik trouwens geweldig. Hij durft toch al enkele stapjes alleen te nemen en hij stapt enorm graag met één of twee handjes van iemand anders vast te houden. Hij wil altijd zo snel zijn dat hij bijna omvalt. Hij wordt zo gelukkig van dat rondlopen. Ook in dat weekendhuisje zocht hij telkens een handje van iemand om mee te kunnen rondwandelen. Ook de handjes van de nichtjes waren ok. Thuis – en op het voorbije weekend – slaapt hij wel terug mooi in zijn eigen bedje en de meeste nachten slaapt hij zelfs lekker door. Deze morgen was hij zelfs nog niet wakker toen ik naar mijn werk vertrok. 

Leven in Landal

Het vrolijke verlengde aan-de-realiteit-ontsnappende weekend is voorbij. Het was druk en geweldig. Ik had absoluut geen tijd om te denken aan mijn gewone leventje dat mij tegenwoordig zo saai en grijs leek. Ik besloot ook om van elk moment te profiteren. Ik besloot om zoveel mogelijk te zwemmen en te wandelen. Ik besloot om zoveel mogelijk groentjes, fruit en verse fruitsapjes naar binnen te werken. Dat is allemaal wel gelukt. Het enige dat ik ook nog had gewillen, is een beetje uitrusten, maar met jonge kindjes in eenzelfde huisje zit dat er niet in.

Vrijdag had ik dus nog zeer veel moeite om van het werkleventje en van het slechte-gedachte-leventje weg te stappen. We zijn er toch nog geraakt en samen met papa meteen het zwembad gaan verkennen. Mama wachtte mijn broer en zijn gezinnetje op die niet veel later zouden arriveren. Vrijdagavond was er niet veel enthousiasme voor een avondwandeling, maar samen met de oudste van het gezin verkende ik toch de omgeving in de pikkedonkere. Zaterdag voelde ik me al veel meer in vakantiestemming: nog een keer goed zwemmen met de familie, een goede wandeling met de voltallige familie, met het petekindje de boten verkennen, een terrasje in het zonnetje, nichtjes die spelen voor de bloembakken en nog een mini wandeling met Ifemi en de ouders waarbij ik blijkbaar toch wat energie te kort kwam. Dankzij zo’n actieve dag werd de avond dus volledig gevuld met spelletjes.

Zondagmorgen ging alles precies wat trager, waardoor we pas tegen de middag in het zwembad terecht kwamen waar we ook langer dan normaal bleven. In de namiddag vertrok mijn broer met zijn gezinnetje al aangezien mijn nichtjes natuurlijk op maandag weer naar school gingen. Voor ons bestond maandagmorgen uit inpakken. Daarna splitsten mijn ouders en wij op. Zij fietsten en wij reden naar het naburige dorp waar nu eens absoluut niets te zien was buiten één kerktoren, één open supermarktje en een dijk. We parkeerden ons dus maar bij die dijk, wandelden de trappen op en wandelden over de smalle dijk, naast het muurtje. In de niet-zo-heel-verre-verte lag een steigertje in het water. Daar wandelden we naartoe. Toen we daar waren belde papa dat zij aan onze auto waren. Bij samenkomst, werd er besloten dit spookdorp te verlaten en naar het strandpaviljoentje te gaan om te lunchen. Een zeer gezellige afsluiter van een super familie weekend.

Als laatste ging ik met Ifemi nog even naar Middelburg, maar na een uurtje hielden we het al voor bekeken en besloten we om nog een lange gezellige avond thuis te hebben. Spijtig genoeg kropen mijn ongegronde angsten deze avond alweer terug naar boven.

(orig fig)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake