Er waren dit weekend weer verschillende dingen die ik hier wou komen vertellen. Ik wou vertellen over mijn verschrikkelijke nacht van vrijdag op zaterdag waarbij ik van elke mogelijke mug een verschrikkelijk grote olifant maakte. Ik wou vertellen van een zoveelste migraine aanval op zaterdag die waarschijnlijk veroorzaakt werd door al dat gepieker van de nacht ervoor. Ik wou ook nog vertellen dat ik zaterdagavond toch nog naar de Noxx ben gegaan en ik mij daar enorm goed geamuseerd heb. Ik wou vertellen dat ik na een super kort nachtje weer leuk voor mijn broer zijn kindjes heb gezorgd. Het zijn nog steeds twee super schatjes. Ik wou ook vertellen dat ik mij enorm geamuseerd heb toen ik met mijn petekindje toch helemaal naar de grote speeltuin ben gewandeld. Het was de moeite. Ik wou vertellen dat ik zondagavond dus helemaal uitgeput was, waardoor ik maandag eigenlijk niet klaar was om weer aan een nieuwe werkweek te beginnen. Ik wou nog vertellen dat ik tussendoor mijn tickets voor Rock Werchter besteld heb. Ik wou ook nog vertellen dat ik gisterenavond toch nog even met veel plezier mijn broer ben gaan helpen in zijn nieuwe huisje terwijl ik eigenlijk al oververmoeid was. En ik zou nu nog zoveel meer willen vertellen over al die gebeurtenissen, maar als ik morgen nog wat beter werk wil leveren, is het nu tijd om weer naar mijn bedje toe te gaan.

Het is weer zover. Ik ben nu aan mijn derde stukje tekst bezig. De woorden komen automatisch, maar als ik het dan herlees is het veel te saai of te depressief. En ik wil helemaal niet depressief zijn. Ik wil positief zijn. Dus, ik ga nu vertellen waarom ik vandaag een lach op mijn gezicht kreeg: Er vielen weer sneeuwvlokjes uit de lucht en ik was gelukkig met de auto gaan werken. Er waren leuke gesprekken op het werk. Ik kreeg een positieve mail van een tof nichtje. Mijn rug onderging een pijnlijke verzorging, maar voelde nadien stukken beter. Ik sluit mijn avondje af met leuke gesprekjes over windows en over het schrijven van brieven op een ouderwetse manier: met de hand dus. Leuk toch!

Lach vandaag een beetje meer als gisteren.

Eigenlijk wil ik in mijn bed kruipen en slapen. Langs de andere kant wil ik ook nog een paar dingen meedelen, dus dat ga ik nu toch even snel doen voor ik naar dromenland vertrek.

Spelen in de sneeuw met mijn broer, zijn kindjes en de hond was super leuk. Aangezien de jongste dochter nog niet alleen op de slee kon zitten, heb ik er mee opgezeten terwijl mijn broer ons vooruit trok. Ik moet zeggen: het was enorm lang geleden dat ik op een slee heb gezeten, maar het was reuzeleuk! Ondertussen kreeg ik ook wat sneeuwballen tegen mij van de oudste dochter. Het was eigenlijk geen goede sneeuw voor sneeuwballen te maken, maar we hadden toch plezier. We hebben gelopen in de sneeuw, de slee voortgetrokken, gewandeld, … Mijn broer had een momentje om met zijn hond heel zot te doen in de sneeuw. Het was in ieder geval enorm prettig en zeker voor herhaling vatbaar! Leve de mooie witte sneeuw!

Om dan even van de hak op de tak te springen ga ik het hier nog iets helemaal anders vertellen: Leve de Big Bang Theory! Mijn tv-hoogtepunt van de week!

En met al dat gezegd zijnde, kan ik nu rustig in mijn nestje kruipen. Slaapwel.

Zaterdagavond. Ik fiets naar een adres op het Kiel. Ik ken het daar niet zo goed. Ik zoek nummer 44. Ik zie alleen maar een straat met rijhuisjes. Ik zoek een theater. Blijkbaar is het een theater in een rijhuis. Ik ga binnen met een vriend. Teater Frappant heeft vooraan een gezellig cafétje en achteraan een nog veel gezelligere theaterzaal. We praten in het café even met de ene helft van het Karowe Nemmeke. Er was mij verteld dat zij een toneelstuk zouden brengen. Maar niets is minder waar. Ik word overdonderd door het wondere schouwspel van een zwangerschap. Het leven van een tweeling in de baarmoeder voor de geboorte. Beide acteurs brachten het schitterend. Ik was blij verrast. Bij het verlaten van de zaal krijgen we zelfs nog wat “suikerbonen”. Een geweldig idee.

In de pauze praten we met een andere acteur, die ik enkel nog maar gezien heb in het stuk Blankenberge van Osea. Het is interessant. Het leven van iemand die niet zomaar een werkdag heeft van 9 - 17. Iemand die zijn leven continu verandert door omstandigheden, door andere uitdagingen, door nieuwe ideeën, door nieuwe aanbiedingen.

De bel gaat. Niet voor een tournée général, maar voor het tweede deel van de avond. We begeven ons opnieuw naar het theaterzaaltje waar nu het “muziekgroepje” Karowe Nemmeke optreed. Na het openen met een enorm serieus lied brachten ze allerlei soorten van muziek verwikkeld in een humoristische verpakking. Ze hebben er duidelijk zelf enorm veel plezier in en ze gaan er gewoon voor. Ik hou van het enthousiasme waarmee zij op het podium stonden. Het is aanstekelijk. Ik heb genoten. Ik heb gelachen. Goed gelachen. Vooral met het liedje La Dame. Een geweldig lied over een beeldschone vrouw. Een schot in de roos. Het optreden was een succes. En als ze nog eens optreden wil ik het zeker en vast niet missen.

De avond eindigt in het cafétje en het gesprek gaat verder over het leven van de “acteurs”. Ze doen meer dan alleen acteren. Ze zijn actief. Ze gaan uitdagingen aan. Ze hebben het zo verschrikkelijk druk dat ze niet weten wat eerst te doen. Ze hebben een rijkelijk gevuld leven. Zo boeiend.

Ik weet het, het spreekt niet in mijn voordeel. Maar ik vind het toch geweldig.

(via)

Ik wou dat ik met meer enthousiasme door het leven kon gaan. Dat ik mij kan kwaad maken als ik ergens serieus ontevreden over ben. Dat ik gelukkig kan zijn zoals een kind dat is. Dat ik triest kan zijn wanneer ik daar zin in heb. Dat ik mijn emoties de vrije loop kan laten zonder mij iets aan te trekken van de mensen rond mij. Het is een wens. Het is misschien zelfs iets dat ik kan nastreven wanneer ik er mijn best voor doe. Maar eigenlijk wil ik dat het er automatisch is. Vooral dat gelukkig zijn als een kind.

Ik zie dat graag. Zo graag dat ik voor mijn verjaardag een foto van een zonsondergang, getrokken door mijn mama, heb gevraagd. En ik heb er een super mooie gekregen. Vandaag is de dag dat die zal worden opgehangen. Het zal mooier zijn in mijn salon vanaf nu.

De bedoeling van de komende test is de zonsondergang te kiezen waar je je het meest toe aangetrokken voelt. Een moeilijke keuze in mijn geval, maar de mysterieuze zonsondergang aan zee heeft gewonnen.

You Crave a Blissful Life

Your dream is to live a light hearted, carefree life. You don’t want to be bogged down by stress. You’d like to recapture some of the playfulness and innocence you had as a child. You believe that life should be about celebrations and fun. The world needs more happiness. You want to focus on the positive and stay optimistic. It’s too easy to get depressed.

The Sunset Test

En dat klopt weer allemaal. Straffe dingen.

Waarschuwing: Wiskunde mopje.

Wat is de formule voor een pizza met radius = z en een korst hoogte = a?

pi * z * z * a

(via)

Lachen en plezier maken is me deze week al wel goed gelukt. En de komende weken zal dat ook wel geen problemen geven. Hopelijk is dat voor jullie ook zo. Lachen is gezond!