De week is weer gedaan en het weekend biedt zich aan. Een vrij zonnig weekend nog wel. De voorbije week was druk en was er een met ups & downs. Dinsdag had ik de pech om zo’n veertig minuten te moeten wachten in het station in Brussel op mijn volgende trein.

Daardoor zag ik het die avond even niet meer zitten om altijd zo’n lange afstand te doen. Ik zie me dit ook geen jaren doen. Het project zelf en het team zijn echter enorm leuk en interessant, wat het voor nu toch de moeite waard maakt. Ik heb vervolgens nagedacht over hoe ik mijn dagindeling beter kan maken. Ik besloot om iets vroeger de trein te nemen en ook ‘s avonds zonder schuldgevoel op tijd te stoppen met werken, zodat ik toch nog een leuk avondje heb met Ifemi, die nog steeds met de vroege staat.

Ik heb zelfs ineens een programmatje geïnstalleerd dat mijn computer volledig afsluit om half tien ‘s avonds van zondagavond tot donderdagavond. Dat is laat genoeg om te computeren als je om 6u wil opstaan. Anders zou ik hier veel te veel zitten. Dus, woensdag voelde ik me beter om dan donderdagavond te merken dat ik toch laat thuis was en nog veel te veel wou doen. Dat ging natuurlijk niet. Gelukkig was Ifemi weer daar om mij op te vangen en zie ik het nu toch weer zitten. Voor zover de ups & downs. Gisteren kreeg ik trouwens op het werk ook nog eens zeer positieve feedback. Teamleader is enorm tevreden met mij. Alleen mijn kennis van UML zou wat bijgeschaafd mogen worden. En dat is ook de bedoeling binnenkort.

Verder had ik gisteren een lunch meeting met mijn business manager. Zij zorgt dat ik een tevreden consultant blijf en dat de klant natuurlijk tevreden blijft. Ze ging dus eens polsen achter de trainingen waar ik naar gevraagd had en ze gaat ervoor zorgen dat papieren die ik moet tekenen in het Nederlands zijn. Ik kreeg ze gisteren weer in het Frans voorgeschoteld en ik heb gezegd dat ik dat niet teken. Blijkbaar is het trouwens in België niet verplicht om in Vlaanderen Franse papieren te geven aan een Franstalige werknemer en in Wallonië moet men geen Nederlandstalige papieren geven aan een Nederlandstalige werknemer. In de regio van Brussel is dat blijkbaar wél verplicht bij aanvraag. Ik ben benieuwd hoe lang het gaat duren.

Ik had deze week weer verschillende ideetjes voor mijn blog en die ga ik nu in drafts transformeren zodat ik jullie op de 25e weer een mooie voorstelling kan voorleggen. Ik hoop dat jullie blijven komen ook al is het nu wat rustiger op mijn blogje.

(orig fig)

Donderdag wou ik dit stukje ‘s morgens even online zetten, maar dat ging niet. Ook ‘s avonds is het er niet van gekomen. U krijgt het dus met een paar dagen vertraging, maar met een mooie foto erbij.

“Ik wou iets schrijven over alle klagende mensen: Het is te koud; Er is te veel sneeuw; De treinen lopen vertragingen op; De informatie is niet voldoende; De files zijn te groot; …

En ze hebben allemaal gelijk, maar moeten we alleen daarover spreken? Kijk eens naar het mooie schitterende landschap. Kijk naar de spelende kinderen die genieten van de sneeuw. Geniet van het zonnetje op je gezicht. Neem die zonnestralen maar goed op, daar word je gelukkig van. Zoek het positieve vandaag.

Maar, op mijn nieuwe missie – jaja, ik ben eindelijk ergens gestart -, zijn er dus bepaalde websites geblokkeerd en kan ik niet meer aan mijn blog, wat natuurlijk eigenlijk normaal is. Spijtig genoeg zijn er ook een aantal sites geblokkeerd waar ik informatie wil halen. Vervolgens wilde ik even het nieuws lezen via mijn google reader, maar blijkbaar heeft google besloten om zijn rss reader project stop te zetten. Vanaf 1 juli ben ik mijn handige site dus kwijt. Kent u rss niet? Dan verwijs ik u door naar Wikipedia.

En bij techcrunch kan je dan weer lezen waarom rss blijkbaar niet meer belangrijk genoeg is. Ik hoop trouwens dat ze het langer laten bestaan. Ze moeten daarom er niets meer aan doen, maar het gewoon laten zoals het is. Wat gebruiken jullie trouwens als rss reader? Waarom vind je dat de beste rss reader?”

(orig fig)

We blijven nog even in de IT wereld met deze post. Ik heb net mijn JavaScript tutorial afgerond en ik wou toch nog één leuk geintje hier plaatsen. Als je op deze knop duwt, kan je je naam ingeven zodat ik jou volgende keer als je deze pagina opent je ook kan herkennen. Ik wou het niet automatisch bij het openen van de pagina doen, aangezien het jouw keuze moet blijven of je dat wil natuurlijk.

Voor zij die niet veel van IT kennen en zich afvragen wat dit nu te maken heeft met de gegeven titel: Dat je naam onthouden blijft, zit in de cookies van je browser. Als je cookies afstaan gaat het dus ook niet werken. In cookies kunnen bepaalde gegevens blijven zitten, ook als jij de webpagina verlaat. Ik heb bij deze bepaald dat jouw naam hier maar 10 dagen zal bijgehouden worden. Kom je na die tijd hier pas terug, dan zal je zien dat je naam verdwenen is (hoop ik, want dit heb ik dus nog niet getest). De cookie met jouw naam dus ook.

...

Wat een gedoe. Even een technisch stukje: Ik dacht dat ik mijn voorbeeld hier even simpelweg kon plaatsen, maar een aantal dingen gingen toch even niet van een leie dakje. Zo kon ik per script sectie blijkbaar maar 1 functie definieren hier. Ook de volgorde van de achterliggende code maakte een verschil. Om een of andere reden kan ik in mijn if-loops geen != gebruiken en heb ik ze dus maar andersom geschreven met ==. De paragraaf die ik aanpas, moet bevoorbeeld voor de functies staan die die aanpassen. Zo wat puzzelen om iets werkende te krijgen, blijft toch leuk. En ik ben blij dat het gelukt is. Hopelijk lukt het goed in alle browsers, want wegens luiheid heb ik dit enkel in Chrome getest.

Spijtig genoeg zit ik nog steeds op de bench. Gelukkig kan ik daardoor wel een aantal dingen bijleren waar ik al een tijdje thuis geen tijd voor heb gemaakt. Zo ben ik mij momenteel wat meer aan het inwerken in web development. Ik kan namelijk wel deze site onderhouden en er dingen bij opzetten enzo, maar dat is het dan ook weer ongeveer. Vraag mij nog niet om een volledige site te ontwerpen of ontwikkelen.

En, aangezien ik voor bepaalde mogelijke opportuniteiten toch JavaScript en JQuery moet kennen, ben ik gisteren maar eens écht begonnen met een JavaScript tutorial. Daar vond ik in het begin al dit leuke lampje dat jij – ja, jij, de lezer – zelf kan laten branden of terug uitdoen. Ik vond dat wel iets leuks om in mijn cafétje te zetten. Klik dus op het lampje om het te zien werken.

En zo hou ik me dus bezig. Vanmiddag doe ik nog het einde van de JavaScript tutorial en dan ga ik verder met JQuery. Ik ben benieuwd of daar ook zo’n leuke voorbeeldjes gaan inzitten.

(orig fig)

In januari van 2012 schreef ik al volgend stukje:

“Ik ben Java Developer. Als vrouw, kom je daarbij terecht in een mannenwereld. Ik vind dat niet erg. Het was tijdens de studies zeker zo en nadien op mijn werk ook. Voorbije zomer zocht ik een nieuwe job en besloot ik om eens consultancy uit te proberen. Ik vond een bedrijf dat heel veel aandacht vestigt op trainingen om zo uw eigen carrière vooruit te helpen en te verbeteren. Uiteindelijk ben ik nu een paar weken bezig op een nieuw project bij een nieuwe klant, waar ik als java developer meedraai. In een team van mannen.

Waarom vertel ik dit nu allemaal aan jullie? Omdat daardoor mijn interesse in allerlei java-gerelateerde zaken weer is gewekt. Momenteel wil ik al een hele hoop zaken opzoeken en zien hoe ik er in kan verbeteren. Zo heb ik nog nooit veel aan web-development gedaan. Ook security-issues wil ik kunnen oplossen, waarvoor ik de verschillende mogelijkheden wil leren kennen. De verschillende platformen om de code bij te houden wil ik ook bekijken. RMI staat ook op het lijstje, net zoals andere mogelijke communicatie middelen. Het komt er op neer dat ik nog veel wil opzoeken en leren. En ik wil dat dan ook hier kunnen delen.

Voor zij die niet echt in de IT-wereld zitten, kan het misschien saai zijn, maar dan skip je die posts maar gewoon. Dat is niet erg. Ik heb gewoon zin om mijn kennis én mijn blog te verruimen.”

Momenteel werk ik nog bij hetzelfde consulting bedrijf, maar zit ik, zoals jullie al weten, tussen twee missie’s in. Web development leer ik stapsgewijs kennen met JSP en JSF voorlopig. Over security heb ik het voorbije jaar toch wel wat bijgeleerd, alhoewel dat ik denk dat er nog veel meer in te kennen is. Ik schreef het toen met de gedachte van hier regelmatig toch iets meer IT gericht te schrijven, maar zoals u merkt is dat er niet van gekomen. Misschien is dit een nieuwe start.

Ik begin met een leuk weetje: Java kent u misschien als koffie maker en misschien zelfs als programmeertaal, maar… kennen jullie het Java Bier? Ik leerde het twee weekends terug toevallig kennen toen we naast de bakker van het Zeelandse dorp waar we waren, een slijterij zagen met Java glazen. Java glazen zijn zoals bollekes-glazen en hebben een hartje erop met daarover Java geschreven. Het Java bier is een gewoon pintje blijkbaar. En er is ook een Java Triple, maar die had ze niet meer in stock. Ik kocht twee Java glazen en twee Java pintjes. Ze moeten nog getest worden, maar het voorbije weekend is voorbij gevlogen. Misschien doen we dit wel het komende weekend…

(orig fig)

De werkweek is alweer voorbij. Zo gaan ze wel snel. Ik houd me bezig.

De voorbije werkweek heb ik hier misschien niets geschreven, maar dat wil niet zeggen dat ik niets voor deze blog gedaan heb. Ik wou twee dingen veranderen:

1. Die lelijke lege plaats, onder de reacties als je een specifieke post bekeek, moest verdwijnen.
2. Ik wou nog eens opnieuw een plugin proberen waarbij je relevante posts te zien krijgt onder een specifieke post.

Wat ik daar allemaal niet voor heb gedaan? Véél. Ik ben namelijk geen webdeveloper, maar een pure Java developer. Ik wil echter wel dingen leren. Dus zocht ik het allemaal uit: html, div, span, php, css, id classes, float, relative, absolute, … Na anderhalve dag prutsen met de css van deze site, stond ik op het punt om het op te geven. Ik had namelijk ook nog écht werk te doen. Er was echter een vriend die met een super hint afkwam en me daardoor weer op het goede spoor zette. Zijn fix maakte het al beter, maar nog niet perfect. Met nog een zelfde soort fix, kwam deel 1 helemaal in orde. Deel 2 had ik daarvoor al geïnstalleerd. Dat was eenvoudig. Ik heb de relevante posts ‘Relevante Ruimte‘ genoemd. Met deze ruimte wil ik het doorklikken naar oudere posts een beetje bevorderen. Bij elke relevante post krijg je een figuur te zien. Als er een figuur in de post stond, is het die, en anders komt de figuur blijkbaar random van ergens anders. Ik weet nog niet of ik tevreden ben met deze nieuwe Relevante Ruimte. Wat vinden jullie ervan? Zijn ze effectief relevant?

Dus, laat even weten wat jullie vinden van deze veranderingen.

Mag ik jullie er trouwens nog snel aan herinneren dat het vandaag de laatste dag van de maand is, dus dat ik deze avond de drie meest actieve bezoekers van de laatste 30 dagen uitvoerig zal bedanken?

Na ons eerste weekje werken, zijn we vandaag toch samen thuis. We dachten eerst dat Ifemi vandaag ook moest werken, maar dat bleek niet waar te zijn. Een gezellig weekendje dus voor allerlei praktische zaken. Zo hebben we net samen besproken hoe onze dagindeling zal zijn. We trekken allebei apart naar buiten voor wat gewinkel, vervolgens zorgen we er samen voor dat onze was gesorteerd, gedaan en opgehangen wordt. We plannen om de slaapkamer een grondige beurt te geven zodat mijn piano weer vrijkomt om op te spelen. Ook wil ik een aantal dingen weg van de verwarming zodat onze living beter kan opwarmen. Ifemi kan zich dan tussendoor ook nog concentreren op zijn Nederlands en zijn interview voor de komende week. Zelf wil ik lezen in mijn geleend Scrum boekje. En als het tijd is voor het avondeten zorgen we ook daar weer samen voor. Een volle planning om zo laat aan de dag te beginnen, maar we zijn al blij dat we nog eens een dagje samen zijn. Ik ben benieuwd of alles volgens plan gaat lopen. Als dat zo is, kom ik vanavond hier terug om nog wat te schrijven aan mijn Top Twintig.

Het leven is hier drastisch veranderd. Het is nog geen gewoonte. We hadden eindelijk een manier gevonden om in harmonie samen continu thuis te zijn. Ieder ging wel eens naar de een of ander activiteit, maar dat was het dan ook. Deze week zijn we beiden effectief gestart met werken. We werken dan ook nog eens op verschillende uren, waardoor we elkaar bijna niet meer zien. Nu is het zoeken naar een nieuwe harmonie. Het is uitdagend en vermoeiend.

Verder wil ik nog kort even iets vertellen over stress. Vroeger voelde ik nooit dat ik gestresseerd was. Ik heb ook nooit gedacht dat ik de persoon was die kon stressen over iets. Uiteindelijk zal ik wel stress gehad hebben, want meestal kreeg ik dan een goede migraine aanval, waarmee mijn lichaam me vertelde dat ik het rustiger aan moest doen. Nu, na de operatie en na de revalidatie, gaat het anders. Ik voel de stress aan mijn hart. Op het werk komt het nu al voor en ik ben nog geen volle week bezig. Het is echter voor mij het moeilijkste moment: gesprekken aanknopen met andere mensen die ik moet leren kennen en me in een bestaande groep kenbaar maken. Wanneer ik nu de stress voel, dan weet ik dat ik het even rustig aan moet doen. Ik zet me dan achter mijn computerscherm, zet een webpagina open met veel tekst en doe alsof ik geconcentreerd aan het lezen ben. Eigenlijk ben ik gewoon aan het staren in het niets en aan het kalmeren. Het helpt. Hopelijk helpt het voldoende om zo toch mijn migraine aanvallen te verminderen.

Het gaat hier de laatste tijd niet van een leie dakje. Ifemi, mijn lieftallige huisgenoot, zoekt nog steeds naar een job. Ik blaas kleine problemen op. Muggen worden enorme grote olifanten. De computer wou niet meewerken en ook nu vertrouw ik hem nog niet, maar dat komt hopelijk wel. Ik wil actiever zijn. Ik wil in het algemeen gelukkiger zijn. Ik wil minder geïrriteerd, gefrustreerd en gestresseerd zijn. Ik wil mij minder zorgen maken, of anders gezegd: ik wil mij minder druk maken over alle zorgen. Zoals je merkt wil ik weer veel.

Verder probeer ik ook samen met Ifemi dingen voor ons appartementje te regelen. Zo zijn onze jaloezieën al een tijdje kapot, maar nu is onze huisbaas toch akkoord gegaan met het aanschaffen én plaatsen van nieuwe jaloezieën, die wij dan in ruil zelf in de Ikea in Breda zijn gaan halen. Volgens mij gaan ze hier enorm mooi staan. Normaal komt er vanavond iemand voor langs, maar ook dat vertrouw ik niet. Dat wordt afwachten.

Ook probeer ik mijn actieve leven weer op orde te krijgen. Ik heb nu toch al een vrijwilligerswerkje van een uurtje in de week. Ik heb deze week ook een afspraak op mijn werk om daar mijn nieuwe start te gaan bespreken en ineens ook mijn eco-cheques te ontvangen die daar blijkbaar al een paar maanden liggen, maar waarvan niemand mij op de hoogte had gebracht tot vorige week.

Stilletjesaan heb ik de indruk dat alle puzzelstukjes op hun plaats komen liggen. Ook de hartzeer van de voorbije weken mindert in aantal voorvallen. Ik heb een aantal onderzoeken extra gehad en daarop bleek alles in orde te zijn, wat natuurlijk een enorme geruststelling is. De conclusie is dus dat mijn hartzeer voortkomt uit stress en daarom werk ik samen met de psychologe van de revalidatie om dat onder controle te houden. Misschien dat hiermee ook mijn migraine meer gaat wegblijven. Maar ook die dingen vallen af te wachten.

Onlangs kreeg ik een postkaartje met de tekst:

Het leven is soms net een schilderij, de tijd verstrijkt er steeds een kleurtje bij.

(Uit Schilderij, Guus Meeuwis)

Het kaartje hangt nog op naast een leuke kerstboom en wat sneeuwwitte huisjes en daken. Gezellig.

Ook maakte ik voor mezelf een nieuwe mantra vandaag:

—–

Ik ben actief, ik sta emotioneel sterk en ik kan alles relativeren.

—–

Dit zinnetje hangt nu onderaan mijn computerscherm zodat ik daar regelmatig aan herrinnerd word.

Voor de verandering schrijf ik eerst de titel en dan de onverwachte, onbepaalde tekst.

Ik wachtte een lange tijd om te weten of ik halftime kon gaan werken. Dit mocht van het team van dokters en kinesisten en … in het ziekenhuis. Het werd echter niet aanvaard op mijn werk. Me hierbij neerleggen, was enorm moeilijk. Uiteindelijk heb ik dat toch bereikt… (denk ik).

Ik zocht een eenvoudige vrijwilligerstaak voor af en toe en tijdelijk. Iets dat ik niet écht officieel moet aangeven, want dan moet het weer langs de arbeidsgeneesheer van de ziekenkas met een aanvraag en papierrommel. Ik probeerde, maar faalde. Geen vrijwilligerswerk ook niet dus. Mij hierbij neerleggen is ook weer niet eenvoudig, maar ik probeer.

Ik probeer zoveel mogelijk in het nu te leven en dus niet stil te staan bij dingen die fout gelopen zijn in het verleden. Om meer in het nu te leven zou ik al wel met yoga willen beginnen, maar gisterenmiddag had ik blijkbaar het foute uur gekozen om naar de yoga studio te gaan. Morgenmiddag zal ik nog wel eens gaan proberen.

Mijn computer speelt de laatste maanden en weken meer en meer met mijn voeten. Na gemiddeld vijf keer aan en uitzetten tijdens het opstarten is hij eindelijk warmgelopen en start hij Windows op. Dit weekend wordt dat volledig opgelost. Tot dan neem ik backups.

De laatste week heb ik meer hartzeer bij stress-toestanden. Ik voel me ook gemakkelijker gestresseerd. Ik ben dus onderzocht op maandag, maar vermits er ook geen probleem is bij het sporten, zit het duidelijk allemaal in mijn kopje. Het wordt opgevolgd. Morgen is er toevallig een informatie sessie over stress en binnenkort kan ik ook weer naar de psychologe. Ik ben benieuwd hoe interessant morgen gaat zijn.

In het weekend zijn er enorm veel leuke dingen gepland, dus ik kijk er naar uit.

Op het einde van het jaar is mijn revalidatietraining afgelopen. Ook daar kijk ik naar uit. Vanaf dan zal ik wel iets anders moeten vinden als cardio-training. Yoga alleen is niet actief genoeg maar wel heel goed om leniger en rustiger van te worden. Vermits zwemmen zeer gezond is, zal ik dat wel een aantal keer gaan doen. Ik ben na mijn operatie trouwens nog steeds niet gaan zwemmen.

Ik prijs mij enorm gelukkig met Ifemi. Het wordt tijd dat we samen op zoek kunnen gaan naar een huisje en het wordt tijd om samen een nieuw mini-mensje te maken. Beiden zullen spijtig genoeg nog even moeten wachten.

Willen jullie nog iets puur praktisch weten? Stel je vragen dan maar.