Een update na weer een mini vakantietje

Er gebeurt enorm veel. Er is zelfs al wat vooruitgang in het bewerken van foto’s van Nigeria. Het zijn er énorm veel. Ik denk dat ik in totaal rond de 1400 foto’s heb. Persoonlijke foto’s krijgt u hier op deze blog niet te zien, maar hopelijk wel enkele algemene foto’s met persoonlijke verhalen of vragen. Dat is mijn plan toch.

Thuis staat er nog altijd één kastje van Ikea klaar, maar daar moet ik de schabben nog steeds insteken en het ander kastje is zelfs nog niet uit de doos gehaald. 

Met de was is het weer even erg gesteld als toen met mijn vorige post. We zijn namelijk het voorbije weekend met de familie naar een Landal park geweest aan zee. Het was zalig. Het was zonnig. We hebben goed gelachen, gespeeld, gewandeld, op café gezeten, in de speeltuin en in het zand op het strand gespeeld, een zandberg gemaakt, in het huisje veel rummikub gespeeld en wat scrabble, …  Er werd ook gitaar gespeeld, in de sauna gegaan, genoten in het zonnetje, gefietst, gekookt, met de lego gespeeld, torentjes gebouwd, … 

Het zoontje vind ik trouwens geweldig. Hij durft toch al enkele stapjes alleen te nemen en hij stapt enorm graag met één of twee handjes van iemand anders vast te houden. Hij wil altijd zo snel zijn dat hij bijna omvalt. Hij wordt zo gelukkig van dat rondlopen. Ook in dat weekendhuisje zocht hij telkens een handje van iemand om mee te kunnen rondwandelen. Ook de handjes van de nichtjes waren ok. Thuis – en op het voorbije weekend – slaapt hij wel terug mooi in zijn eigen bedje en de meeste nachten slaapt hij zelfs lekker door. Deze morgen was hij zelfs nog niet wakker toen ik naar mijn werk vertrok. 

Drukte na Nigeria

Na de vakantie komt het leven weer op gang. Zo is er de full-time job en de avond-activiteiten in de week. Er staat nog steeds veel was van na het verlof, want in Nigeria was het zomer, dus was alles daar zéér droog en zijn de kleren – vooral van het zoontje – enorm zanderig en vuil en die kunnen dus dikwijls wel meerdere wasbeurten gebruiken. 
Ook zijn we vorige zaterdag nog naar Ikea geweest omdat we nog een bon hadden van onze kerstboom en die moesten we dus in februari nog opgebruiken. We kochten daarmee twee kastjes die ik ook na mijn werk-uren nog probeer in elkaar te zetten. 
Het zoontje heeft natuurlijk ook de nodige aandacht nodig, want in Nigeria sliep hij tussen ons in omdat dat in Nigeria de gewoonte is. Kinderbedjes zijn daar nog niet echt voorhanden of gebruikelijk.
Zo komt het dat er spijtig genoeg nog zaken zijn waar ik momenteel nog geen tijd voor heb kunnen maken, zoals hier verhalen vertellen of mijn foto’s zelf eens bekijken en bewerken.

Almost ready

Nederlands onderaan.

This time I will start writing in English, because my mindset is already in English. There is much to talk and much to arrange between Ifemi and I. We are almost completely packed. We have four big luggages standing in our living room. We still have to pack our hand luggage. Every time I call Lufthansa, I get different responses, so I hope that now we are safe with our four suitcases, three handluggages, my purce, a maxi cosi (counting as car-seat) and a buggy. This last one we still retrieved today, because today Lufthansa said our buggy had to be flat foldable. The previous person I spoke to about a month ago, said that any kind of buggy would go. So, since our home buggy is a big one, we bought a smaller one second-hand today. Long live websites like 2dehands.be.

What I still need to do tomorrow is:

  • making my camera ready
  • charging phone and upload pictures and texts to my pc
  • watering plants
  • packing handluggages
  • printing ticket
  • get money

And tonight, I just have to hang the latest laundry…

And now the Dutch part:

Omdat er veel te bespreken en te regelen valt, spreken Ifemi en ik eigenlijk al meer Engels dan Nederlands. Dat is gewoon eenvoudiger op dagen zoals dit. We zijn bijna klaar om te vertrekken. Er staan vier grote koffers klaar in onze living. De handbagage moet nog ingeladen worden. Ik hoop dat ik momenteel alles goed begrepeen heb van Lufthansa, want elke keer ik naar hen bel voor inlichtingen, krijg ik toch iets andere antwoorden. Wat we nu plannen om mee te nemen zijn die vier grote koffers, drie handbagages, een maxi-cosi als auto-stoel en een buggy die kan plat gevouwen worden. Deze kochten we vandaag nog aan via 2dehands.be omdat onze buggy niet zo klein opvouwt.

Wat ik morgen nog moet doen:

  • camera klaarmaken (foto’s afhalen, opladen, backup foto’s maken, …)
  • gsm opladen (en dingen naar de pc uploaden)
  • plantjes water geven
  • handbagage inpakken
  • ticket printen
  • geld afhalen

En zometeen hang ik nog even de was op die nu in de machine zit.

Volle dag

Een volle dag. Een beetje actief. Een beetje ontspannend. Wat ruimte gecreëerd, zowel in huis als in mijn hoofd. Enkele dingen op een rijtje gezet, ook zowel in huis als in mijn hoofd. Ik voel me momenteel vrij goed, buiten dat ik fysiek voel dat ik ben bezig geweest vandaag. Dat mag.

Ik heb zelfs zowaar nog eens iets aan postcrossing gedaan. Enkele kaartjes gescand en enkele adressen opgevraagd. Die kaartjes moet ik nog wel zoeken én schrijven én versturen. Eerst dit, dan dat.

En hopelijk kruip ik vanavond eens in bed zonder jeuk aan mijn enkels. Dat is nu al enkele dagen zo en blijkbaar zou dat zijn van de kou. Maar gisteren had ik het helemaal niet kou toen de jeuk begon. Ik vind het maar verdacht.

Ik wens iedereen nog een fijne zondagavond en een super week.

De ronde

Het is ons nog niet gegund om met z’n allen hier gezond te zijn. Nu ben ik ok (buiten dan wat migraine die met het pilleke direct onderdrukt was), maar heeft ons zoontje weer een neusverkoudheid en Ifemi mijn keelpijn van vorige week…

En daarom komt er hier geen lange tekst. De afwas roept.

Gezonde wens

December was geen goede maand voor mij. Ook niet voor ons zoontje. Verkoudheden kwamen in allerlei maten en gewichten. Koorst kwam ook af en toe opzetten. Een vreselijk pijnlijke keel stuurde me op nieuwjaarsdag – ja technisch gezien was dat al januari – naar de dokter van wacht. Migraine-aanvallen en vermoeidheid hielden me dikwijls in bed. Daardoor stond het huis op zijn kop, ook al deed Ifemi meer dan hij zou moeten doen.

Als zieke mens wil je dan maar één ding: gezond zijn. En nu ik weer gezond ben, ben ik wél enorm blij dat ik eindelijk weer wat kan doen. En als gezonde mens, wil je véééél meer:

  • het huishouden
  • papperassen op orde brengen
  • hier wat schrijven
  • terug met postcrossing beginnen…
  • een deftige brief naar m’n plan-kindje schrijven
  • wandelen
  • lezen
  • dozen uitladen
  • en nog zoveel meer

Gelukkig is bij deze één itemke van de lijst alweer gedaan.

Vrouwen Voorop

Het is er al zéér lang tijd voor. Een post van mijn prioriteitenlijstje. En om toch de kiezer hier te laten spreken, gaan we voor die post met de meeste stemmen. Zoals al eerder gezegd, heb ik deze posts al lang uitgesteld en wist ik van sommige zelfs niet meer wat er in de drafts staat. Ook deze draft over vrouwen en werk bevatte enkel een link naar een artikel dat al geschreven werd in maart 2013! Ja, u leest het goed. 2013. Dat is dus al bijna twee jaar dat ik dit hier heb klaarstaan. En nee, ik heb nog geen idee wat ik hierachter ga schrijven. Stap voor stap.

Ik heb net wat rondgesurfd over dit onderwerp. Toch is er geen enkel artikel waar ik zo direct naar zou willen linken. Juridisch hebben mannen en vrouwen dezelfde rechten en zouden ze voor hetzelfde werk hetzelfde loon moeten krijgen. Dit is nog niet zo in de realiteit. Verder hebben we de “nieuwe man”, wat al lang geen nieuw concept meer is natuurlijk, die meer in het huishouden doet, zodat de vrouw zich beter kan richten op haar carrière. Maar wordt dit overal al zo verdeeld?

Bij het grote deel van de koppels die ik ken, is het toch voornamelijk de man die de meeste centjes binnenbrengt en de vrouw die zorgt voor het huishouden en de kids. In deze tijd is er een keuze. Je moet als vrouw niet binnenblijven en kiezen voor een man en kinderen. Je kan ook kiezen voor een carrière. Je kan zelfs ook kiezen voor een carrière en een gezin. De moderne vrouw kan alles, nietwaar?

Ik praat niet graag over stereotypes zoals in de vorige alinea’s. Ik stel me er dan vragen bij. Zit er bij een vrouw misschien iets meer gevoel om voor kinderen te zorgen? Zit er bij een man een grotere competiviteit om zo in hogere lonen terecht te komen? Moeten er wetten zijn om te bepalen dat zoveel procent van een bedrijf vrouwen moeten zijn? Moeten vrouwen extra gemotiveerd worden om zo in het bedrijfsleven hogerop te komen? Als korte eenvoudige antwoorden, geef ik voor voornoemde vragen respectievelijk volgende antwoorden: misschien wel, in het algemeen wel, nee, ja. Maar, zonder die wetten zouden er misschien niet zoveel vrouwen al zo hoog zijn gekomen?

Ik weet het niet. Ik heb niet alle antwoorden. Ik denk dat iederen – als koppel – zijn eigen weg moet vinden in deze tijden. Je spreekt als koppel af wie er voor de kinderen zorgt, wie welk deel van het huishouden doet. Of je vangt elkaar op wanneer dat nodig is en je kan beide alles. Zolang je als koppel goed communiceert, is alles mogelijk volgens mij.

Trouwens, nog een extra noot: Ik heb ook gelezen dat er studies zijn waarbij zelfs het overgrote deel van de vrouwen nog steeds liever een mannelijke baas wil. Is dat dan niet een beetje contradictorisch? Op zich maakt het mij niet uit of mijn baas een man of een vrouw is. Wat ik wel weet, is dat ik liever in een team mannen werk, dan in een team van vrouwen. Ook dat lijkt me dan op zich niet vrouwvriendelijk. Hoe moet dat dus?

Fijne Feesten

Het leven raast weer als een sneltrein voorbij. Sommige momenten voel ik me volledig verloren. Dan weet ik niet waar te beginnen of hoe ik alles moet rondkrijgen voor de bevalling. Andere momenten – de goede – hou ik me steeds hetvolgende voor “Alles komt goed.”. En dat brengt rust.

En toen was het even gedaan met de rust want Ifemi kwam binnen met alle boodschappen. Nu zit er eindelijk iets in onze nieuwe diepvriezer en zal het leven op dat vlak weer iets gemakkelijker worden.

Na hem dus even te helpen, zit ik hier weer. Niet meer zo rustig. Zo meteen kunnen we even middageten en dan trekken we naar een babywinkel waar we een afspraak hebben – ja blijkbaar doen ze daar een gigantisch grote uitleg die enkele uren gaat duren. Wat we zéker nog nodig hebben voor de bevalling is een transportmiddel om de baby van het ziekenhuis thuis te krijgen op een legale manier. Hier thuis is er gelukkig al wel een bedje voor de kleine. Onze kinderkamer heeft al vorm gekregen. Al onze buren van in het gebouw zijn blijkbaar al even curieus naar de nieuwe baby als wij.

Gisteren hebben we ook voor de kerstsfeer gezorgd hier in huis. We hebben nu een mooie leuke kerstboom staan. Als ik hem zo bekijk, mis ik nog wel een deftige slinger, want het enige wat ik nog had waren eigenlijk overschotjes van slingers… Maar dat zal voor volgend jaar zijn. De boom is prettig en we hebben dit jaar al wel gezorgd voor kleurrijke pinkende lichtjes. Dat miste ik daarvoor dan weer, toen ik enkel maar blauwe lichtjes had.

En hiermee zullen jullie het weer even moeten stellen tot ik er nog eens tijd voor maak. In ieder geval wil ik jullie allemaal al Prettige Feestdagen wensen!!!

Prettige-feestdagen

(orig fig)

Lieve Lijstjes

Ik begon een postje over de grote kuis op verschillende plekken, maar impulsief nam ik het weg.

De dagen zijn nog steeds veel te kort. Verandert dat ooit?

lijstje

Lijstjes blijven lijstjes.

Moeilijkere dingen om iets te bereiken worden opgeofferd voor een direct, maar tijdelijk, geluksgevoel.

Door het impulsieve zijn wel mijn twee lieve nichtjes vorige week voor het eerst blijven slapen. Ik vond het super. Ifemi vond het super. En bovenal: mijn nichtjes vonden het ook super. Dat is zéker voor herhaling vatbaar!

(orig fig)

Spiritueel Stukje : Dansen & Springen

Het spiritueel stukje omvat deze week een zeer actieve oefening om te

Luisteren naar signalen op je pad:

Verzamel energieke dansmuziek – muziek met een krachtige beat en uptempo ritme – van in totaal 15 minuten. Plaats de muziekstukken achter elkaar, zodat deze in één keer kunnen worden afgespeeld. Trek comfortabele kleding aan waarin je goed kunt bewegen en dansen. Trek je schoenen uit. Zorg dat je ergens bent waar je vrij kunt bewegen. 

Zet de muziek zo hard mogelijk aan. Volg de signalen van de muziek en laat je lichaam spreken. Leef je uit door te bewegen, dansen en springen. Maak daarbij gebruik van alle ruimte die je hebt. Doe dit onafgebroken tot de muziek is afgelopen.

153366-dance-dance

Neem na afloop 10 minuten de tijd om ontspannen te gaan liggen of zitten. Voel je lichaam. Heb aandacht voor je ademhaling, hartslag en andere sensaties in je lijf. Luister heel bewust naar de signalen van jouw lichaam.

De oefening is er dus deze avond niet meer van gekomen alhoewel ik wel beetje gedanst heb tijdens het opvouwen van de was. Zo heb ik toch iets beweging gehad in de iets frissere avondlucht.

(orig fig)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake