Een update na weer een mini vakantietje

Er gebeurt enorm veel. Er is zelfs al wat vooruitgang in het bewerken van foto’s van Nigeria. Het zijn er énorm veel. Ik denk dat ik in totaal rond de 1400 foto’s heb. Persoonlijke foto’s krijgt u hier op deze blog niet te zien, maar hopelijk wel enkele algemene foto’s met persoonlijke verhalen of vragen. Dat is mijn plan toch.

Thuis staat er nog altijd één kastje van Ikea klaar, maar daar moet ik de schabben nog steeds insteken en het ander kastje is zelfs nog niet uit de doos gehaald. 

Met de was is het weer even erg gesteld als toen met mijn vorige post. We zijn namelijk het voorbije weekend met de familie naar een Landal park geweest aan zee. Het was zalig. Het was zonnig. We hebben goed gelachen, gespeeld, gewandeld, op café gezeten, in de speeltuin en in het zand op het strand gespeeld, een zandberg gemaakt, in het huisje veel rummikub gespeeld en wat scrabble, …  Er werd ook gitaar gespeeld, in de sauna gegaan, genoten in het zonnetje, gefietst, gekookt, met de lego gespeeld, torentjes gebouwd, … 

Het zoontje vind ik trouwens geweldig. Hij durft toch al enkele stapjes alleen te nemen en hij stapt enorm graag met één of twee handjes van iemand anders vast te houden. Hij wil altijd zo snel zijn dat hij bijna omvalt. Hij wordt zo gelukkig van dat rondlopen. Ook in dat weekendhuisje zocht hij telkens een handje van iemand om mee te kunnen rondwandelen. Ook de handjes van de nichtjes waren ok. Thuis – en op het voorbije weekend – slaapt hij wel terug mooi in zijn eigen bedje en de meeste nachten slaapt hij zelfs lekker door. Deze morgen was hij zelfs nog niet wakker toen ik naar mijn werk vertrok. 

Drukte na Nigeria

Na de vakantie komt het leven weer op gang. Zo is er de full-time job en de avond-activiteiten in de week. Er staat nog steeds veel was van na het verlof, want in Nigeria was het zomer, dus was alles daar zéér droog en zijn de kleren – vooral van het zoontje – enorm zanderig en vuil en die kunnen dus dikwijls wel meerdere wasbeurten gebruiken. 
Ook zijn we vorige zaterdag nog naar Ikea geweest omdat we nog een bon hadden van onze kerstboom en die moesten we dus in februari nog opgebruiken. We kochten daarmee twee kastjes die ik ook na mijn werk-uren nog probeer in elkaar te zetten. 
Het zoontje heeft natuurlijk ook de nodige aandacht nodig, want in Nigeria sliep hij tussen ons in omdat dat in Nigeria de gewoonte is. Kinderbedjes zijn daar nog niet echt voorhanden of gebruikelijk.
Zo komt het dat er spijtig genoeg nog zaken zijn waar ik momenteel nog geen tijd voor heb kunnen maken, zoals hier verhalen vertellen of mijn foto’s zelf eens bekijken en bewerken.

Ondenkbare Onderwerpen

Reacties Roepen werd al geschreven in augustus vorig jaar. Deze post staat dus al bijna acht maanden te wachten om deftig uitgeschreven te worden. Nu, dankzij jullie maandelijkse keuze – hoe zit dat met die titel? – komt het er toch eindelijk eens van.

Showtuin_Kijfwaard____1223880177602,0Mawa gaf me toen verschillende ideeën, maar spijtig genoeg bleken haar suggesties voor mij allemaal ondenkbare onderwerpen te zijn. Zo ben ik niet echt de persoon om over mode te schrijven. Mijn kleding (inclusief schoenen) moet voornamelijk gemakkelijk zitten. Ok, het oog wil ook wat, maar het praktische wint bij mij. Verder stelde ze voor om over eten te schrijven. Spijtig genoeg kook ik al niet zo super veel. Ik doe het wel steeds met meer en meer plezier, maar het blijft iets dat vooruit moet gaan. Uren in de keuken staan, is voor mij zeker nog niet weggelegd. Een foto van het gemaakte eten maken zit er dan zelfs helemaal niet bij. Ik ga mijn eten niet laten koud worden terwijl ik een foto trek. En foto’s van mezelf komen hier helemaal al niet terecht. Mensen die me kennen, moeten maar zelf af en toe een foto nemen als ze dat willen en andere mensen mogen zich zelf een beeld vormen van mij, net zoals je dat doet bij de personages in een goede roman. En als laatste stelde ze ook nog voor om het over een tuin te hebben. Die heb ik echter niet, dus kan ik er ook weinig over zeggen. Wel heb ik de indruk dat ik hier deze zomer een mooi terras ga hebben…

(orig fig)

Kasteel Kwijt

Om toch even van alles weg te zijn, besloten Ifemi en ik toch om een nachtje op hotel te gaan. De eerste vraag was natuurlijk waar. Ifemi stelde voor om naar Luxemburg te gaan: het is niet al te ver, aangezien autorijden nog niet altijd zonder pijn is, én ik zou toch met mijn verjaardag in het buitenland zijn. Bovendien… wie gaat er nu normaal naar Luxemburg op verlof? Het leek ons wel leuk. Ik zocht dus wat op en vond het stadje Vianden. We boekten een hotel en dat was dat voor de voorbereidingen.

Toen we na leuke omleidingen eindelijk aankwamen, installeerden we ons in ons hotelletje en maakten vervolgens een leuke wandeling door de stad.

We maakten nog een leuke wandeling aan de zonnige zijde van het stadje, aten een lekker ijsje op een terras en genoten van het zicht op het kasteel dat we de dag erna bezochten.

Stiekem heeft het kasteel zelf natuurlijk ook een mooie toren, maar ik vond dit fototje van Ifemi wel iets speciaal hebben. Aangezien mijn conditie nog helemaal niet op peil is, gingen we de berg op met de stoeltjeslift. Een nieuwe ervaring voor Ifemi. Het bracht ons over de rivier eenvoudig de berg op. Van daaruit hadden we mooie uitzichtjes op het dorp en konden we door het bos op van die kleine wandelweggetjes naar het kasteel wandelen. Gelukkig voor mij stonden er onderweg ook bankjes zodat ik even op adem kon komen. Het kasteel zelf was zéker en vast de moeite. Alles was gerenoveerd volgens de oude bevindingen.

Deze kelder van het kasteel is nu afgesloten voor het publiek, maar blijkbaar worden er zelfs nog af en toe feestjes in gehouden. Ik vind dat schitterend dat dat kan in een kasteel dat al zo oud is. Boven is er ook een prachtige zaal waar nog steeds optredens en benefietavonden en dergelijke worden gehouden. We hebben zeker genoten van dit mooie kasteel en het romantische en amusante uitstapje.

Luie Leventje?

Om jullie even gerust te stellen: Meestal schommel ik naar “het beste”, maar soms val je gewoon even in een dipje en dan ben ik super blij dat Ifemi aan mijn zijde staat om me eruit te helpen.

Verder ga ik in de komende periode mijn 26 zeer oude al klaarstaande posts eens schrijven. In mijn leven gebeurt momenteel spijtig genoeg niet veel meer dan een dagelijkse wandeling, fb spelletjes en tv. Gelukkig zijn er van die speciale dagen zoals moederdag morgen die daar dan weer wat afwisseling in brengen. Daar kijk ik naar uit. Verder wil ik een van de dagen nog eens aan een fotoalbum werken voor zolang dat gaat. Maar als fb spelletjes lukken en als hier foutloos schrijven lukt, dan moet dat ook wel lukken – denk ik dan.

Prettige Proficiat!!!

Wie had er nu gedacht dat het zolang ging duren om die laatste zes reacties te krijgen? Misschien lag dat ook wel aan het gemis van posts, maar mijn gedachten zaten even ergens anders.

Om exact te zijn was Micheleeuw iets te vroeg met haar felicitaties, was ook Hans een reactietje te vroeg en was Mawa exact de 5000ste échte reactie. Nu hebben jullie blijkbaar iets verkeerd begrepen. Ik wou jullie allemaal belonen, want uiteindelijk zijn het al jullie bijdragen die hebben geleid tot een gemiddelde van 5 reacties per post van mij, wat ik wel super tof vind.

En omdat ik mijn lezers altijd wil plezieren, zéker als ze zo’n belangrijke mijlpaal bereikt hebben, geef ik ze natuurlijk waar ze om gevraagd hebben:

Een foto van een nijlpaard en bloemetjes.

PROFICIAT MET JULLIE 5000 REACTIES!!!

(orig fig)

Waardevol Weekend

Het is nog net geen 22u op maandagavond – die voelt als een zondagavond omdat ik vandaag een extra dagje verlof had – wanneer ik hieraan begin te schrijven. Normaal ben ik nog klaar wakker en nu voel ik me doodmoe. Zaterdag ben ik zoals gepland wat langer in mijn bed blijven liggen, maar toch niet extreem lang. Ifemi en ik zijn vervolgens naar een rommelmarkt geweest op Luchtbal waar het feest was en we een aantal goedkope, maar leuke dingen kochten. Daarna reden we toch nog even naar Luik om bij iemand op bezoek te gaan. Bleek dat toch wel net achter de hoek te zijn van een andere vriendin die ik ken in Luik. Toevallig. We wandelden er ‘s avonds nog door de smalle straatjes en aten er een lekker frietje/hamburger. Fijne dag. Fijne avond.

Zondag stond ik op rond halfnegen. Een uur te laat volgens mijn nieuwe plan, maar toch nog vroeg voor mij voor een zondag. Ik haalde mijn Body Balance. Spijtig genoeg was het zolang geleden dat ik het nadien weer heb mogen voelen. De rest van de zondag was vrij lui en testte ik wat fotoboek programma’s.

Vandaag stond ik dan wel op om halfacht. Ik had mezelf gisterenavond beloofd om mezelf te belonen als het zou lukken met het kijken naar Grimm. Bovendien begonnen de werkmannen in onze straat om halfacht. Echt rustig was het dus toch niet meer. Verder was het een actieve dag: naar de winkel, de was doen, naar het ziekenhuis voor een hopelijk laatste scan dit jaar en vervolgens even langs de ouders om dan nadien toch nog thuis lekker te koken.

En nu… nu kruip ik met mijn goed boekje over een schilderes in mijn bed… dat ik spijtig genoeg nog eerst moet opdekken.

Nieuwsgierig naar Nigeria

Het is hier weer stil geweest, maar daar wil ik deze namiddag weer meer verandering in brengen.

Nu wil ik alleen even reageren op de reacties van de vorige post waarin mij gevraagd werd voor foto’s van Nigeria. Veel komen er inderdaad niet op deze blog, omdat ik geen persoonlijke foto’s toon hier. Sommigen komen hier wel, maar dat is spijtig genoeg ook een langdradig proces geworden. In ieder geval kunnen jullie het hele Nigeria verhaal verder ontdekken onder de ‘Nigeria’ tag of onder de ‘vakantie 2011’ tag.

De posts met foto’s zijn voorlopig enkel de volgende:

  1. Opheldering
  2. Vakantie Vervolg
  3. Buitenlandse Beestjes

Misschien dat er later nog wat komen, maar eigenlijk is dit momenteel geen prioriteit meer voor me.

Drie Dingen

Weer wil ik eigenlijk schrijven over drie verschillende dingen. Weer heb ik er eigenlijk niet de tijd meer voor omdat het al te laat geworden is. Ik zou graag aan elke dag een aantal uurtjes extra breien. Spijtig genoeg kan ik niet (meer) breien.

De drie puntjes die dus waarschijnlijk later in de week nog komen:

  1. Het afgewerkte fotoalbum over de Nigeriaanse reis.
  2. Het leuke volle weekend met wat Folk in’t Gruun.
  3. De moeilijke weg naar de bestelling van Yoga Magazine.

Slaapwel.

Netjes Noteren

Drie random weetjes:

  1. Ik verschoot er zelf van: Ik heb hier 40 posts klaar staan. 40 ideeën die nog uitgewerkt kunnen worden tot échte posts. En toch schrijf ik hier telkens nieuwe dingen.
  2. Ik hou nu mijn takenlijst bij met Toodledo. Het is handig en momenteel motiverend. Ik ben benieuwd hoelang dit gaat blijven duren.
  3. Mijn Nigeria foto album is af en ik ben er super trots op! Ik kan stiekem eigenlijk al niet wachten om aan het volgende album te beginnen.
snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake