Tweede Keus

Teveel denken maakt me gek. Keuzes hebben ook. Moeilijke keuzes nog meer. En toch zouden keuzes niet moeilijk moeten zijn. Als ik geen keuze had gehad, zou ik tevreden zijn geweest met het eerste. Normaal had ik deze morgen al kunnen zorgen voor het verkrijgen van deze keuzemogelijkheid. In de plaats van dit wel of niet te behalen, is het een dag uitgesteld. Dat zag ik pas vijf minuten voor ik zou moeten vertrekken. Al deze tijd gaat verloren. Ontspannen lukt niet. Nadenken en verder voorbereiden voor het behalen van die keuzemogelijkheid lukt ook niet. Niets doen lukt niet. Lachen lukt niet. Mij uitdrukken blijkt ook moeilijk te zijn. En toch krijg ik regelmatig volgende gedachten in mijn hoofd: “Als ik nu even dit doe, dan heb ik daarna nog zoveel uur om iets nuttig mee te doen.” of “Als ik mij nu even concentreer en aan niets anders denk, dan kan ik mijn kansen toch vergroten.” Alles start met “Als”. Niets start echt. Toch niet volledig. Ik vind mijn draai niet. Ik ben alleen thuis. Ik ben moe. Ik ben vermoeid. En misschien ben ik ook wel vermoeiend voor anderen. Het eerste maakte me al blij. Ik was tevreden. Nu wil ik het tweede. Is dat fout? Als ik het niet meer wil, gaan de zenuwen waarschijnlijk ook mee weg. Het is te laat. Er zitten teveel vragen in mijn hoofd. Teveel gedachten. Een film met een meisje dat niet wou spreken leidde me af. Wat zij meemaakte is vééél erger dan mijn simpele keuze. Soms maak ik het mezelf toch erg moeilijk. Loslaten is een kunst.

Spiritueel Stukje : Verbonden

Toch raar hoe dingen in het leven soms kunnen samenvallen.

Ik ben een beetje laat met mijn spiritueel stukje van deze week. Mijn exuses daarvoor. Volgende maandag beter.

“Je hoeft niet alles alleen te doen. Geniet van datgene wat de ander jou kan brengen. Er is altijd iemand te vinden die goed voelt voor jou. En die persoon verbindt zich weer met een ander. En zo rijgen we ons als een ketting aan elkaar om weer één te worden.”

Ik voel me verbonden

japamalaHet grappige is dat ik net vandaag ook weer in een nieuw boek begon te lezen want het oude – Dochter van Agadir – een fantastisch aangrijpend boek – was net uit. Het nieuwe boek is een geleende van mijn tante die jullie waarschijnlijk wel zullen kennen: Eten, bidden, beminnen. De film Eat Pray Love zag ik eerder al. Wat ik eigenlijk wil vertellen is dat ik dus in dat boek las over de kralenketting – japa mala  die in het Oosten gebruikt wordt om te bidden en te mediteren en die 108 kralen heeft. Ook de rozenkrans stamt trouwens af van deze japa mala.

Twee kralenkettingen die mij bereiken op één dag. Ik voel me momenteel misschien eerder verbonden met het universum dan met één bepaalde persoon.

(orig fig)

Spirituele Start

You Should Pray

Whether you’re religious or not, it’s likely that you’re becoming more spiritual.

You could use some time to meditate on what’s important to you and what you want from life.

You find happiness whenever you take time to slow down and just be still. Your inner peace comes from within.

You have a lot of inner strength that you can tap into. You are more powerful than you know.

Na het zien van de film Eat Pray Love zonet voel ik me inderdaad weer iets spiritueler. Ik ben inderdaad niet gelovig, maar ik wil wel nadenken over verschillende dingen. Even vertragen zou me weer goed doen, ook al heb ik het gevoel dat alles niet snel genoeg kan gaan. Zelfs gewoon rustig, samen met Ifemi naar de film zien bracht me mijn sterkte weer een beetje terug. Nu nog een goede nachtrust en morgen zal alles er voor mij weer veel zonniger uitzien. Zonniger dan de grijze dag die ik met plezier achter me laat.

Moet ik nu trouwens net zoals Julia Roberts naar een ashram in Indië?

En jullie? Wat zouden jullie best nu doen?

Ja Ja Ja Joelen

Onlangs zag ik de film Yes Man. Ik weet dat ik hem vroeger ook al wou zien, maar het was er gewoon nooit van gekomen. Nu was hij een keertje op tv. Als je hem nog niet gezien hebt, raad ik je aan om dat zeker eens te doen.

Ik vond de film best inspirerend.

  • Het basisprincipe: Ja zeggen op alles!
  • Nuance: Denk wel even na voor je ja zegt en zeg dus enkel ja op normale voorstellen.

Ik wil zelf ook wat meer JA zeggen. Ik denk dat ik het soms zelfs niet meer merk wanneer ik iets afwijs waaraan een klein min-kantje is. Niet dat ik zo zielig ben als Jim Carrey in het begin van de film, maar ik wil er zéker niet naartoe. Dan ben ik liever de persoon met een hoop mogelijkheden in het vooruitzicht.

Wat vonden jullie van de film? Hebben jullie ooit geprobeerd om ja te zeggen op alles? Zoja, is dat doenbaar in het echte leven?

Wondermooie Wereld

Het festival in Schoten is weer gedaan. Omdat ik gisterenmorgen opstond met het gevoel dat het een goede dag was, besloten Ifemi en ik toch nog om naar de galavoorstelling te gaan. We hadden dit jaar maar één voorstelling gezien daarvoor, wat voor mijn doen eigenlijk enorm weinig is.

De voorstelling was knap. Elke groep gaf het beste van zichzelf.  Bulgarije heeft leuk voetenwerk, maar spijtig genoeg bleven hun dansen in dezelfde stijl. Borneo bracht knappe stukjes dankzij de tegen elkaar kloppende bamboestokken, waar de dansers vervolgens tussen dansen. En als laatste voor de pauze gaf Turkije het beste van zichzelf met een zéér komedisch stuk en een typisch Turkse dans. In de pauze kwamen we er vervolgens achter dat Ifemi en ik waarschijnlijk op de plaatsen van mijn ouders zaten en zij op onze plaatsen. Er werd echter niet van plaats geruild, dus hadden wij ook een enorm goed zicht voor de volgende landen. China begon met enorm mooie kledij, maar een saaie dans. Ze dansten natuurlijk ook nog typisch Chinese dansen. Met Chili gingen we naar het Paaseiland. De muziek deed me denken aan de film Lilo & Stitch die ik onlangs nog eens zag. Een foto van de dans ziet u hiernaast. Als laatste groep bracht de Amerikaanse groep, die bekend staat voor hun Ierse dansen een hele hoop sfeer naar de slotshow. Na alle groepen werden we nog getrakteerd op een extratje door elk land, tijdens het afsluitgedeelte. Het leek wel op een overzicht, wanneer je kunt stemmen in een bepaald programma. Zo zag je de groepen nog eens snel achter elkaar. Het was enorm leuk gedaan dit jaar.

Tijdens de Amerikaanse groep schoot mijn energiepijl recht naar beneden. Ik was op. Het vuurwerk moest nog beginnen. Het feest moest nog beginnen. Ik slaagde er toch in, dankzij Ifemi, om het wat vol te houden, want ik weet dat hij er ook naar uitkeek. Ik liet hem ook naar huis rijden en thuis kroop ik meteen in bed.

De energie komt vandaag precies niet volledig terug. Desondanks heb ik toch een aantal dingen gedaan, zodat het vanavond een gezellig avondje onder vrienden kan worden. Zo meteen neem ik nog een verfrissende douche en daarna is het zover.

(orig fig)

Mentale Macht

Het ging me niet goed af. De wereld was donker en zwart. Alles om me heen was grijs en grauw. Het werk lag me niet. Mijn vrienden lieten zich niet echt zien. Ifemi en ik zaten niet dikwijls op dezelfde lijn. Ik keek uit naar het gesprek met mijn psychologe. Zij zou het wel kunnen oplossen. Ik zette er alle hoop op en zag mijn leven in een waas voorbij trekken. De migraine vorig weekend en de zware verkoudheid de voorbije week deden daar natuurlijk ook geen goed aan. Ik was op. Ik leefde niet meer. Werken, eten, slapen, eten, werken… dat was het. Alles even monotoon en traag. Alles even saai. Alles even vermoeiend. Ik zag geen straaltje zonneschijn meer in mijn leven. Het was altijd koud. Buiten vriesde het. Binnen was het fris. Ik was verloren.

Tot ik een van de dagen toch eens even met Ifemi sprak over dit donkergrijs gevoel. Hij luisterde. Hij was begripvol. En hij vertrok naar de fitness. Eerst was ik een beetje boos, maar toen genoot ik van een simpel heksenfilmpje en zette ik mij aan de computer. Ik genoot simpelweg nog eens van het alleen zijn. Ik dacht na. Ik zette alles op een rijtje. Misschien zijn er wel vrienden die ik momenteel minder zie, maar als ik dan hun leven bekijk, dan is dat ook logisch. Misschien is mijn job even niet zo super amusant als de vorige, maar om mijn langdurige plan te halen, zal ik deze job toch even moeten uitzitten. Dus, zo beredeneerde ik, moet ik er maar de goede dingen in vinden. De verkoudheid is minder. De koude is minder. De zon scheen die dag zelfs even. Zou ik toch meer afhankelijk zijn van dat weer dan ik dacht? Vanaf dan kreeg ik het gevoel dat Ifemi me begrijpt en dat het nog wel goed met ons gaat. Het leven is weer iets rooskleuriger. Het is nog niet perfect, maar het voelt al niet meer zo grijs aan als het begin van de week.

Spijtig genoeg werd ik vrijdag dan weer geveld door de griep. Ik spendeerde weer een aantal dagen in bed. De slechte gedachten kwamen ook weer boven. Migraine blijft dan niet ver achterwege. Gelukkig zat het gesprek met de psychologe hier ook nog ergens tussen. Vandaag was ik wel beter, maar voelde ik me fysiek toch nog niet 100% in orde. Het is nog niet zoals het moet zijn, maar het komt wel goed. En mentaal: Vanmiddag kon ik de wereld aan. Nu steken de twijfels weer de kop op, maar ik probeer ze de kop in te drukken. Ik wil vooruit.

Top Tien 2011 : Nummer Twee

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, …

Nummer Twee brengt ons terug bij een heel populair onderwerp. Vroeger had je de tekenfilmpjes en de verhaaltjes. Dan had je de Keuze van de Lezer : Smurfen en nadien had je de Smurfen film en de smurfen acties in Delhaize en ik vermoed op nog veel meer andere plaatsen. Over smurfen smurfen had dus enorm veel succes in 2011.

Maar, wat zal er op nummer één gesmurft zijn in 2011? Welke post van mijzelf werd in 2011 het meest gesmurft? Welke smurf durft hier een gokje te smurfen?

Krachtige Kerst

Ik hoop dat jullie allemaal een even toffe kerst als ik achter de rug hebben.

Op kerstavond trokken wij met de familie naar mijn tante, waar we op het einde van de avond ook allemaal bleven slapen. Na een zeer lekker en gezellig avond diner vol verrassingen, was het natuurlijk tijd voor de cadeautjes. Wat er uit die pakjes komt is eigenlijk voor mij maar bijzaak. Ik hou vooral van de gezichten wanneer mensen hun pakje openen. Ik hou van die eerste reactie, vooral als ze positief is natuurlijk.

‘s morgens werd er nog met z’n allen samen ontbeten en werd er nog verder gepraat of gespeeld. Een leuk begin van kerstdag. Wij vertrokken ‘s middags naar huis, omdat we ook hier nog een aantal gasten zouden ontvangen. Eentje belde af, dus het was énorm rustig, maar zéér gezellig. We genoten van een Afrikaanse maaltijd, verschillende bieren en een kerstfilm.

Weeral een geslaagde kerstmis dit jaar. Zalig!

Hoe kom je in de kerstsfeer?

Heb je het moeilijk om in die kerstsfeer te komen? Kan het je eigenlijk allemaal even gestolen worden? Voel je toch de druk of de wens om wel in de kerstsfeer te komen zodat je even gelukkig als anderen kan rondlopen? Heb je er misschien, zoals ik, geen zin in omdat je toch geen grote kerstboom kan zetten?

Hier zijn zes simpele stappen om jou dit kerstgevoel te geven. Zelf zit ik nog steeds maar aan stap vijf.

  1. Ga met vrienden/familie naar een kerstmarkt. Niet alleen kan je genieten van alle mooie pracht en praal, maar natuurlijk ook van de nodige gluhwijntjes en jeneverkes.
  2. Hang thuis kerstlichtjes op. Ze moeten daarom niet in een kerstboom hangen. Ze zijn even mooi vlakbij een venster.
  3. Zet een paar mini kerstboompjes met mini kerstballetjes. Het neemt amper ruimte in en je kan het zelfs verplaatsen wanneer het nodig is.
  4. Hang vervolgens nog een paar slingers op. Zo kun je bijvoorbeeld je kasten opvrolijken. Wees creatief.
  5. Denk na hoe je andere personen blij kan maken met kerstmis. Denk aan leuke geschenkjes en/of kerstkaartjes.
  6. Kijk naar een kerstfilm. Zo heb ik zelf nog een kort kerstfilmpje van Ice Age en een paar kerstfilms klaarstaan.

Het kost me dit jaar veel moeite om in de juiste stemming te komen. En een week op voorhand wordt dat wel hoog tijd!

Nog Nazinderen

Metropolis. Antwerpen.

19.45 In Time

Wij waren just in time.

Knappe film. Goede keuze. Aan te raden.

Vraag: Waarom wil iedereen na de laatste scene zo snel mogelijk de cinemazaal verlaten? Wat is er mis met even genieten van de muziek na de film? Is het niet mogelijk om de indrukken die de film gevolgd door die – speciaal daarvoor gekozen – muziek even op je te laten inwerken?

Ik blijf in ieder geval graag even zitten. Ik laat de film nog even zijn in mijn hoofd. Ik … Ik doe niets.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake