Weer Wakker

Het is avond… Tijd om in mijn bed te kruipen. Waarom krijg ik dan nu energie? Waarom zit een mens zo gek in elkaar?

Vroeger kon ik gewoon verder opblijven en dan weten dat ik op zaterdagmorgen toch lekker kon uitslapen. Nu weet ik dat er om 6 a 7u een klein ventje zal uitkijken naar mijn komst in zijn kamertje. Hij geeft me dan een gigantische glimlach en een dikke vette slaapknuffel en zo weet ik weer waarom ik op tijd ging slapen…

Wat is er namelijk beter dan dat?

Slaapwel.

Stiekem lees ik dan nog wel eerst een beetje in mijn bed. Geen boekje over loslaten meer, want dat was eigenlijk om eerlijk te zijn een hoop zwevend gezwets met af en toe een handige tip. Deze keer een rustig romannetje over twee zussen.

Kleurrijke Kamers

Vroeger wilde ik altijd al een huisje waarin elke kamer een bepaalde hoofdkleur zou hebben. Dat leek me leuk. De meesten verklaren me gek met al mijn kleurtjes. Zo ook de man van de verwinkel waar we gingen horen voor het kiezen van de kleuren van ons huidig appartementje.

WebVisualizer-slaapkamerIk besefte me namelijk daarjuist dat we dit eigenlijk nu hebben: Een plek waarin in elke kamer een kleur overheerst: Een donkergele living, een rode wc, een lichtblauwe gang, een paarse slaapkamer en een lichtgroene kinderkamer. Zalig vind ik het. Nog beter vind ik dat we nu ook extra accessoires in die kamers vinden die er dan gewoon bijpassen. Eigenlijk is dit een simpele kinderdroom die al uitgekomen is.

Een andere is dat ik later – ooit – een bibliotheekkamer zal hebben. Ik weet het, veel boeken worden digitaal, maar toch. Een kamer met superveel boeken, een venster die uitkijkt op het groen, een goede leeszetel waarbij je benen omhoog kunnen, misschien toch iets van muziekinstallatietje om daar toch niet volledig in de stilte te zitten, … ik zie het al helemaal zitten. Hierop zal ik echter nog even moeten wachten.

(fig gemaakt via de kleurtool van Levis -> probeer het zelf ook eens!
En nee, zo ziet onze slaapkamer er niet uit.)

… op voorhand bedacht en geschreven.

Bericht over Ballonnen

Het is nog vroeg in de ochtend. De ochtend van kerstavond. Ons enige échte kerstfeestje. Het is namelijk nogal moeilijk om even voor kerstdag naar Nigeria te gaan om bij Ifemi zijn familie te zijn. Er speelt een eenzaam kerstliedje op de radio. De blauwe kerstlichtjes aan de muur branden. De gekleurde bollekes-lichtjes branden achter mij. De gekleurde lichtjes in de kerstboom verlichten de boom en hebben hun weerschijn in de pakjes. Ik heb zin in het feestje vanavond.

kerstcadeaus

(Als ik nu niet zo lui was om mijn kabeltje van mijn fototoestel te nemen hadden jullie een échte foto van mijn pakjes gekregen. Nu zullen jullie het moeten stellen met dit fototje… wat wel een beetje wegheeft van mijn stijl van inpakken… orig fig)

Maar eigenlijk wou ik hier weer een zwangerschaps-update zetten in plaats van een kerstspecial te brengen. Ik ga het proberen in korte zinnetjes te zetten. Leuke en minder leuke dingen allemaal bij elkaar geklutst zoals de eitjes die ik straks als ontbijt zal eten.

  • Ik slaap minder en minder goed. Als ik lig komt het zuur naar boven. We hebben al een “torentje” gebouwd in bed dat helpt. Maar toch…
  • Slapen op mijn linkerzijde gaat het beste.
  • Ifemi steunt me énorm. Onze liefde voor elkaar is zéker en vast aanwezig.
  • Mijn boekje van Virginia Andrews, de Wilde Bloemen Omnibus, spreekt me aan en elke avond heb ik moeite om te stoppen met lezen.
  • Door al dit weinige slapen, stond ik vanmorgen al vroeg op om wat was op te vouwen en dit tekstje te schrijven.
  • Mensen denken dat als je zwanger bent, je een dikke ballon bent die elk moment gaat ontploffen.
  • Dat was een uitspraak van een collega nadat ik vertelde dat mensen altijd veel ruimte willen maken als ik moet passeren, ook al heb ik niet veel meer ruimte nodig als anders.
  • Een andere uitspraak van een collega : gij zijt nen “die-hard” hé… nadat ik vertelde dat mensen altijd verbaasd zijn dat ik nog zo lang blijf werken.
  • Ifemi en ik zitten dikwijls op dezelfde golflengte wat ons zoontje betreft, en dat vind ik wel tof!
  • Onze geboortelijst krijgt vorm. Dat werd tijd.
  • Ik vraag me af of ik nu nog zoveel meer slaap vergeleken met wanneer ons zoontje er effectief gaat zijn.
  • Ik mag absoluut niet bevallen terwijl m’n vriendin bij haar familie in Polen is – spijtig genoeg heb ik daar niets aan te zeggen.
  • Als het even kan, wil ik zelf dat de bevalling inderdaad wat later is dan gepland.
  • Zijn kleertjes zijn leuk en super schattig.
  • Ik heb al dikwijls piano willen spelen – nu die in de living staat – dus het wordt tijd dat we mijn partituren eens vinden in een van de nog ongeopende verhuisdozen.

En dit is het voorlopig. Ik ben even uitgeschreven.

Geniet allemaal van jullie kerstfeestjes, kerstavond en kerstmis zelf.

Bizarre Boeken

Ik vind het aantal reacties – hoe klein ook – op mijn vorige post enorm leuk. En daarom wou ik hier toch iets nieuw zetten. Zonder al te veel moeite te doen en zonder al te veel te moeten verzinnen. Een testje dus… over mijn boekenkast… of eerder mijn toekomstige boekenkasten…

Your Bookshelf is Impressive

You collect books because you can’t imagine doing anything else. You’ve never met anyone who loves books as much as you do.
It’s hard for you to resist almost any book. Sure, you prefer good ones, but you’ve acquired plenty of weird and mediocre and just plain bad books too.

Your favorite book tends to be the one that you just finished reading. And with you, that can change on a weekly (or even daily) basis.
You read for all sorts of reasons – to relax, to learn, to grow, to laugh. You have books for every occasion and craving.

Your book collection is completely out of control and impossible to organize. You have books in every single room of the house.
You’re constantly borrowing, lending, buying, selling, and trading books. You love to share the joy of reading with everyone you know.

Het resultaat is veeleer grappig: Ik weet namelijk nog vele andere dingen die ik kan doen buiten boeken verzamelen. Ik ken nog veel andere mensen met zelfs een grotere passie voor boeken dan ik. Maar… ik heb inderdaad heel veel en zeer verschillende soorten boeken, dus dat statement klopt wel met de waarheid. De laatste zijn inderdaad altijd de besten. Als ik er eentje niet tof vind stop ik namelijk met lezen. En ik gebruik inderdaad boeken voor alle soorten redenen. Zo heb ik vandaag net een aantal boeken besteld om van bij te leren om een examen tot een goed einde te brengen. Ik heb ook al wel eens geprobeerd om mijn boeken hier te ordenen, maar dat is niet echt gelukt. We wonen momenteel ook te klein om al mijn boeken netjes weg te zetten. Velen zitten gewoon in dozen of achter in een kast. Verder leen ik niet dikwijls boeken en ik verkoop ze niet.

Na het vertellen van al deze weetjes over mezelf en boeken vraag ik me af wat jullie als leuk weetje over jezelf en boeken kan vertellen. En hoe ziet jullie perfecte boekenkast eruit?

Warme wervelstorm

Het zonnetje schijnt buiten. Binnenin is er een wervelstorm bezig. Op het ene moment voel ik me super gelukkig en enorm fortuinlijk. Het andere moment keer ik naar binnen en zie ik bijna niets positief. Op die momenten zie ik enkel de problemen en de dingen die misgaan. Op de goede momenten ben ik dan weer enorm blij met alle goede dingen die ik heb en waar ik nog naartoe kan groeien.

VandaagBenIkAliceDeze twee stemmingen kunnen elkaar vrij snel afwisselen. Op een dag enkele keren. Dat op zich is al vermoeiend. Het is ook niet bevorderend voor onze relatie, want volgens mij is het zwaar voor Ifemi. Ondertussen lees ik ook over Alice die nog veel meer en grelligere stemmingswisselingen heeft. Eigenlijk zou ik nog eens naar mijn psycholoog willen gaan, maar daar heb ik doordeweeks echt geen tijd voor. Psychologen werken spijtig genoeg niet op zaterdag of zondag. Waarom hebben wij trouwens niet standaard een vijfdagen-week waarbij je je twee dagen per week mag kiezen als weekend. Zou dat het fileprobleem trouwens ook niet een beetje oplossen? Kantoren zouden ook niet meer speciaal ‘s avonds moeten open zijn, want mensen kunnen zich altijd wel eens vrijmaken op een andere dag. Of zie ik het hier weer te simplistisch of naïef?

Momenteel gaat het weer even goed. Ik ben tevreden dat ik al een groot deel van de was heb opgevouwen, dat onze living aan de kant is en dat ik een nieuwe wekelijkse afspraak heb om wat te bewegen en te babbelen met een vriendin. Ook start ik weer met wekelijks Nederlandse les te geven aan een vrouw die het hard nodig heeft. En zelf start ik met een avond cursus om eindelijk Scrum Master te worden. Dat is iets dat ik al twee jaar wil, maar dat vorig jaar vrij moeilijk te behalen was vanwege mijn zware operatie.

Ik zoek mijn weg. Ik vind meestal wel een weg. Ik ben realistisch en dat helpt. Gelukkig heb ik ook Ifemi die enorm veel van mij houdt en die mij steunt. Dat alleen al doet enorm veel.

Gezond Geloof

ZoonVanHamas

De dagen zijn lang. De avonden zijn te kort. De nachten voelen nog veel korter aan. Het gaat me momenteel weer even niet goed af om zo ver te werken.

Vandaag spendeerde ik weer ongeveer drie en een half uur op de trein of in het treinstation. Wel heb ik natuurlijk rustig de metro kunnen lezen, in mijn boekje kunnen schrijven en ook een heel eind verder gelezen in mijn leesboek, Zoon van Hamas.

Om eerlijk te zijn heb ik nooit iets gesnapt van de hele heisa over Jeruzalem, Israël, de Gazastrook, de Jordaanoever enzovoorts. Nog steeds heb ik het moeilijk met godsdiensten die wel prediken om je naasten lief te hebben, maar ondertussen wel andere godsdiensten volledig afkeuren en daardoor moorden toestaan. Wel, dit boek brengt mij toch wat duidelijkheid. Ik zeg absoluut niet dat ik nu een kenner ben van de hele situatie daar, maar er worden wel bepaalde dingen begrijpelijk uitgelegd. Zo groeit het hoofdpersonage van dit boek op in een omgeving dat ik zelfs niet kan voorstellen. Hij doet pogingen om duidelijk te maken hoe mensen – gewone gelovige mensen – naar het extremisme groeien. Ik lees morgen met grote interesse verder.

Ik heb nog veel vragen, maar nu heb ik wel een gezonde interesse gekregen in de hele situatie. Voorheen moest ik er niets van weten, want ik kon toch niet volgen met de verschillende situaties. Jullie mogen ook allemaal een poging doen om het mij uit te leggen. Succes.

Spiritueel Stukje : Flow

In mijn agenda wordt een nieuw hoofdstuk begonnen deze week:  Luister naar signalen op je pad

Laat je leiden door Flow

Laat je plannen los en
laat je leiden vanuit een flow.
Leef in de wijsheid van onzekerheid
en leer te ‘lezen’ wat het leven met je voorheeft.

Orange_flow_Wallpaper_ukv51

Wat vind ik dit tekstje mooi. Het past zo goed in mijn leven momenteel. Zeker nu ik ondertussen ook in mijn boek in India vertoef waar het hoofdpersonage zich in een ashram laat leiden door haar innerlijke spiritualiteit.

(orig fig)

Tientallen Treintjes

Eigenlijk wou ik in het begin enkel schrijven over het schandalige systeem van de Nmbs om de vertragingen van je treinen door te geven zodat je nog iets van compensatie zou krijgen. Ondertussen kan ik er nog veel meer over schrijven, dus ik ga alles een beetje beknopter schrijven dan dat ik van plan was.

Compensatie systeem

Als je een abonnement hebt of je neemt regelmatig de trein, dan kan je een excell formulier invullen van de nmbs. Ze hebben daar natuurlijk zoveel regels aan verbonden, dat ik me afvraag of er ooit wel iemand compensaties krijgt: Je formulier moet natuurlijk op de juiste manier ingevuld zijn, je moet opzoeken welke treinen je van plan was te nemen en welke je uiteindelijk genomen hebt, je abonnementsnummer of treinkaartnummer moet ingevuld zijn, je moet het formulier op de juiste moment doorsturen, je moet 20 keer minstens 15 minuten vertragingen hebben gehad of 10 keer minstens 30 minuten vertraging, … De compensatie bestaat vervolgens ook niet uit het teruggeven van een deel van het geld dat je betaalt hebt voor je tickets. Je krijgt enkel een soort waardebon van de nmbs waarmee je dus nieuwe treinkaartjes kan kopen. Het lijkt me een slecht systeem en het kan enorm verbeterd worden.

Vertragingen

Er zijn natuurlijk enorm veel verschillende soorten vertragingen en verschillende verklaringen. Een greep uit de mogelijkheden: Technische problemen, het stelen van een kabel, het aanrijden van een man in Hove, een bommelding in Antwerpen centraal, om de aansluiting te verzekeren, het slechte weer, het goede weer, problemen op de lijn vanwaar de trein moet komen, … vul zelf maar verder aan. Natuurlijk kan het bovendien ook nog eens zijn dat je trein helemaal niet verschijnt en dus afgeschaft is of dat er slechts gedeeltelijke mankementen zijn zoals de airco die niet werkt in de eerste drie treinstellen.

treintje

Positief Verhaaltje

Het mag ook al eens meezitten, denk ik dan. In Brussel-Noord miste ik de aansluiting met mijn volgende trein. Ik ben vervolgens snel terug op mijn trein van Antwerpen gestapt. In Brussel-Centraal zag ik mijn volgende trein en staken we hem voorbij vlakbij Brussel-Zuid. Daar liep ik vervolgens van het ene perron naar het andere om net wanneer mijn volgende trein aan het perron aankwam er zelf ook te arriveren. Om vervolgens in een stilstaande trein dit stukje te schrijven, maar dat terzijde.

Poging tot Positief Verhaaltje

Een regendag. In Antwerpen wordt er bij vertrek omgeroepen dat de trein tien minuten later zal vertrekken om aansluitingen te verzekeren. Wat met mijn aansluiting in Brussel? De vriendelijke conductrice keek het na voor mij en ging met die trein bellen. Anders heb ik in Brussel een wachttijd van meer dan een halfuur. Zouden ze dus echt die trein kunnen vertragen voor mij? De vrouw ging zeker nog terug komen om iets te laten weten. Ik ben benieuwd… Ze komt terug en vertelt me dat mijn aansluiting verzekerd is. Ik ben blij. Ik ren weer van het ene perron naar het andere… en daar was ik net op tijd… om de trein van het perron te zien wegrijden.

Conclusie

Trein reizen valt op zich wel mee. Het geeft je ‘s morgens een rustig momentje om de krant te lezen of om even rustig je gedachten op een rij te zetten. ‘s avonds lees ik meestal in een boek of een magazine. Regelmatig kom ik ook iemand tegen waardoor je op de trein eigenlijk een gezellig babbeltje kan doen. Hoewel ik mijn treinrit ook wel te lang vind om jarenlang te blijven doen, zie ik er ook wel de voordelen van in. Hetgeen het meeste vervangen is door deze trein in de tijd is het tv-kijken en dat is toch niet belangrijk. Wanneer er iets gebeurt in de trein of met de trein is het ook altijd grappig om de andere mensen te observeren. Ook de uitspraak met de trein is het altijd een beetje reizen komt dan veel naar boven en eigenlijk is dat nog wel waar ook.

(orig fig)

Spiritueel Stukje : Verbonden

Toch raar hoe dingen in het leven soms kunnen samenvallen.

Ik ben een beetje laat met mijn spiritueel stukje van deze week. Mijn exuses daarvoor. Volgende maandag beter.

“Je hoeft niet alles alleen te doen. Geniet van datgene wat de ander jou kan brengen. Er is altijd iemand te vinden die goed voelt voor jou. En die persoon verbindt zich weer met een ander. En zo rijgen we ons als een ketting aan elkaar om weer één te worden.”

Ik voel me verbonden

japamalaHet grappige is dat ik net vandaag ook weer in een nieuw boek begon te lezen want het oude – Dochter van Agadir – een fantastisch aangrijpend boek – was net uit. Het nieuwe boek is een geleende van mijn tante die jullie waarschijnlijk wel zullen kennen: Eten, bidden, beminnen. De film Eat Pray Love zag ik eerder al. Wat ik eigenlijk wil vertellen is dat ik dus in dat boek las over de kralenketting – japa mala  die in het Oosten gebruikt wordt om te bidden en te mediteren en die 108 kralen heeft. Ook de rozenkrans stamt trouwens af van deze japa mala.

Twee kralenkettingen die mij bereiken op één dag. Ik voel me momenteel misschien eerder verbonden met het universum dan met één bepaalde persoon.

(orig fig)

Ondenkbare Onderwerpen

Reacties Roepen werd al geschreven in augustus vorig jaar. Deze post staat dus al bijna acht maanden te wachten om deftig uitgeschreven te worden. Nu, dankzij jullie maandelijkse keuze – hoe zit dat met die titel? – komt het er toch eindelijk eens van.

Showtuin_Kijfwaard____1223880177602,0Mawa gaf me toen verschillende ideeën, maar spijtig genoeg bleken haar suggesties voor mij allemaal ondenkbare onderwerpen te zijn. Zo ben ik niet echt de persoon om over mode te schrijven. Mijn kleding (inclusief schoenen) moet voornamelijk gemakkelijk zitten. Ok, het oog wil ook wat, maar het praktische wint bij mij. Verder stelde ze voor om over eten te schrijven. Spijtig genoeg kook ik al niet zo super veel. Ik doe het wel steeds met meer en meer plezier, maar het blijft iets dat vooruit moet gaan. Uren in de keuken staan, is voor mij zeker nog niet weggelegd. Een foto van het gemaakte eten maken zit er dan zelfs helemaal niet bij. Ik ga mijn eten niet laten koud worden terwijl ik een foto trek. En foto’s van mezelf komen hier helemaal al niet terecht. Mensen die me kennen, moeten maar zelf af en toe een foto nemen als ze dat willen en andere mensen mogen zich zelf een beeld vormen van mij, net zoals je dat doet bij de personages in een goede roman. En als laatste stelde ze ook nog voor om het over een tuin te hebben. Die heb ik echter niet, dus kan ik er ook weinig over zeggen. Wel heb ik de indruk dat ik hier deze zomer een mooi terras ga hebben…

(orig fig)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake