Eigenlijk heb ik geen tijd want het is al veel te laat. Ik wil hier alleen maar laten weten dat het weekendje Ardennen zeker en vast weer geslaagd was. Het enige minpuntje was dat de zon iets meer mocht schijnen en dat de temperatuur wat hoger mocht liggen, maar niet geklaagd want… het was op zijn minst droog. We hebben leuke wandelingen kunnen doen, kunnen spelen in de speeltuin, badmintonnen, buiten lezen, rond een kampvuurtje zitten, bbq houden en nog zoveel meer. Dat het maar snel weer vrijdag is, zodat we ons weer naar ginder kunnen begeven voor een weekendje zonnen!

Op uitnodiging van de ouders, trok ik vrijdagmorgen richting Malmédy voor een leuk weekendje. Het was de eerste keer dat ik alleen ergens naartoe reed. Spannend. En een omweg gemaakt van zo’n 100 km. Maar, dankzij de hulplijn van de ouders ben ik er toch geraakt.

Aankomst op vrijdagmiddagmiddag bij een chalet in Val d’Arimont. De ouders waren dus logischerwijs al eerder aangekomen en hadden zich al gezellig geïnstalleerd. Hier ziet u een foto (getrokken door mijn mama) van het gesloten buitenzwembad, de receptie, en links ziet u een paar chalets zoals wij er eentje hadden.

Om de middag nog even op te vullen, zijn we kort door Malmédy zelf gaan wandelen. Even door de winkelstraat, de kerk bekijken, cafétje doen, de zeven trappisten kopen. Zeer gezellig dus. Lekker genieten.

’s Avonds kwamen dan ook mijn broer, schoonzus en hun twee schatten van kinders aan (oja, en de hond niet vergeten). De avond werd vervolgens gevuld met het spelen van een variant van Uno. Eigenlijk dus Solo, dat ik op de spelletjesavond van mijn werk vorige week heb leren kennen. Zeer leuk. Maar zeeeer langdurig.

De rest van het weekend werd gevuld met wandelen (met zichtjes zoals hierboven, ook weer getrokken door mama), gezellig eten (danku mama en schoonzusje voor de twee zeer lekkere maaltijden), zwemmen zonder de kinders, zwemmen met de kinders, super leuke, grappige en gevaarlijke minigolf, nog meer wandelen, cafétje, Odette de gans en een paar eenden broodkruimeltjes geven, lachen, genieten, scrabble spelen, uno spelen, … Een geslaagd weekend.

Weet je nog?

Wel, ik was van plan om nog een volledig postje te schrijven over de verschillende resultaten, maar dat komt er maar niet van. En nu kan ik u gewoon naar hier doorverwijzen. Eenvoudig en simpel voor mij. En hopelijk zijn jullie er ook tevreden genoeg mee.

• er vrouwelijke programmeurs zijn?
• er dus ook vrouwelijke Java programmeurs zijn?
• er zelfs een groep voor opgericht is?
• zij zichzelf Duchess noemen?
• ik ze heb leren kennen op DevOxx?
• zij daar een BOF hadden over vrouwen in IT?
• hun presentatie wel interessant was?
• er wel teweinig ruimte gelaten was voor een grondige discussie?
• ik toch blij was dat ik ernaartoe geweest ben?
• ik mij dus nadien ook meteen heb ingeschreven op hun site?
• zij nog kunnen groeien door sommigen onder jullie?
• ik hoop dat zij binnenkort ook activiteiten in vlaanderen of in het zuiden van Nederland hebben, ipv in Utrecht?
• ik er in Utrecht dus spijtig genoeg niet zal bij zijn?
• ik ze nog wel heel veel succes wens?

Vanmiddag zag ik voor de verandering eens naar Oprah. Daar werd het ongelooflijke verhaal verteld van een jonge vrouw, Elissa Wall, die uit de sekte FLDS gestapt is. In de sekte was het bijvoorbeeld een eer om als jonge vrouw, 13 of 14 jaar al te trouwen. De huwelijken werden geregeld door de priest head. En polygamie was hen natuurlijk ook niet ongekend.

Door heel dit verhaal begon ik me af te vragen hoeveel sekten er in België zouden leven. Dichter bij huis. Kan dat hier? Zo’n gesloten gemeenschap? Ik zocht op sekten, ik vond een verslag over sekten in België, …  Ik kwam nog veel meer tegen, maar eigenlijk niet direct iets over een specifieke sekte. Toen natuurlijk mijn frang viel dat een sekte zichzelf geen sekte noemt, maar een groep gelovigen.

Verder vroeg ik me ook nog af hoe iemand eraan begint om uit een sekte te stappen. Wanneer valt die eerste frang dat je in een sekte vastzit en dat je eruit moet? Dit was een zeer belangrijke vraag die ik bij Oprah miste. Misschien moet ik haar boek, Stolen Innocence, maar eens lezen.

Eens geen test om te lachen, maar een serieuze test, dankzij mijn mama die me de link gaf. WWF en de gemeente Schoten hebben de handen in elkaar geslagen om jouw ecologische voetafdruk te berekenen. En vermits ik van testjes hou en ook wel wat voor het milieu wil doen ben ik er mee begonnen.

Minpunten zijn wel dat elke vraag apart geladen moet worden en het dus even duurt voor je erdoor bent terwijl het toch niet zoveel vragen zijn. Maar, ziehier mijn resultaat:

Joepie. Ik doe beter dan de gemiddelde Belg! Maar ik kan nog veel meer doen, blijkt uit de tips achteraf. Dus ga vooral verder dan deze test en bekijk wat je meer kan doen.

Voor mij komt dit neer op volgende aandachtspunten:

• Meer verse groentjes en vers fruit in de plaats van diepvriesproducten. Alhoewel dat dat laatste wel zeer gemakkelijk is, maar goed. Met mijn nieuw kookboekje komt dat misschien allemaal wel in orde.
• Overschakelen op groene stroom. Tijd om daar eens naar te kijken.
• Gewoon papier vervangen door gerecycleerd papier. Ik heb nu net nen hoop gewoon papier gekocht, maar ik zal er volgende keer zeker aan denken om gerecycleerd papier te halen.
• Steeds koken met deksel op pot of pan. Dit loopt wel eens mis, aangezien ik gewoon geen deksel heb voor op mijn pannen.
• De thermostaat 30 minuten voor het slapen gaan of voor het weggaan afzetten. Groot gelijk, ga ik meteen al mee beginnen se.

En jullie? Wat gaan jullie veranderen?

Vrijdag is het zover! Knuffeldag!

Alleen vind ik het spijtig dat het enkel Vlaanderen is dat knuffelt. Waarom niet heel België? Of waarom niet alle nederlandstaligen? Of waarom zelfs niet iedereen? Ik ben voor het knuffelen. Voor iedereen.

Achja, ik zou het zelf niet geweten hebben, moest ik het hier niet gelezen hebben. Maar de boodschap blijft hetzelfde: Knuffel! Hou er wel rekening mee dat u niet zomaar iedereen mag knuffelen. U mag enkel diegenen knuffelen die ook willen knuffelen. Amuseer u allemaal met het geknuffel op vrijdag!

Big Hug!

Gisteren was het zover. De Blog Action Day van 2008. Dit jaar ging het over armoede en er waren heel wat interessante posts over te lezen. Vermits dat ik zelf weinig tijd heb om daar een mooi uitgewerkte tekst rond te schrijven, ga ik hier enkel maar samenvatten wat ik zoal gelezen heb.

Op koffiekitten kunnen we vooral lezen over armoede in Nederland en de normaal wel gekende voedselbank. En natuurlijk kennen ze dat in België ook, die voedselbanken.

Lie weet er zelfs drie posts aan te besteden en richt vooral de aandacht op een filmpje dat laat zien wat de mensen in één week eten in de verschillende landen in de wereld. Zoals te verwachten geeft dit grote verschillen weer.

Elsje werpt dan weer een kritische blik op de financiële toestanden waar we momenteel in verkeren. En eigenlijk moet ik haar groot gelijk geven.

Bij Clopin kan je lezen over het Kiva project waarbij je iemand persoonlijk helpt door hem een bepaald bedrag te lenen. Ook bij Lamazone en Goedles vind je meer over dit project. De laatste vermeldt ook even de Oxfam producten.

En als u er nog niet genoeg van heeft kan u nog altijd veel meer lezen op de blog action day website zelf.

Een bewogen maand. Een overzichtje.

Top 3 referring sites:

1. koffiekitten : Nog steeds in mijn RSS-feed en ik lees het nog altijd met plezier. Ook al moest ik even wennen aan de nieuwe, frisse layout.
2. chriske : Hij heeft nog eens geblogd. Namelijk om een nieuw persoontje voor te stellen op cafeswa, en dat is niemand minder dan mijn schoonzus!
3. jutblogt : Deze dames toveren meestal een lach op mijn gezicht, met hun gevatte kijk op het leven, en zelfs op de zomer.

Top 3 gezochte zoekwoorden waarmee je op deze blog terecht komt:

1. spreuken: Blijkbaar zijn er veel te kort!
2. cafeswa: same old, same old… of hoe zeggen ze dat?
3. vrienden spreuken: Ok, vriendschap is zeer belangrijk en dat vinden andere mensen in deze wereld duidelijk ook.

Top 3 places to be op deze blog:

1. Alle spreuken : Mensen hebben er blijkbaar echt wel nood aan.
2. Zoekwoord van de Week: smiley’s betekenis: Zouden er echt nog zoveel mensen zijn die niet weten welke smiley wat betekent?
3. Een Hondeweertje : Raar dat deze post zo populair is.

Verder wil ik jullie nog laten weten dat jullie hier met z’n 437-en zijn langsgeweest. En voor de verandering wil ik zo eens wat vertellen over elk land waar ik bezoekers van heb ontvangen.

• België: Ons apenlandje. Dat het nog lang ons apenlandje mag wezen. Trouwens, de meeste bezoekers uit dit landje kwamen uit Wijnegem, niet ver van hier. Ik ken daar niemand. Ik ken daar eigenlijk enkel het Shopping Center waar ik wel af en toe te vinden ben.
• Nederland: Binnenkort neem ik een weekendje hier. Hopelijk heb ik daar even veel plezier als zij. Jaja, ik ga naar hetzelfde plaatsje.
• US: Hier is vandaag al genoeg over gezegd in mijn testje.
• Australië: Ik kan er niet aan doen, ik moet altijd aan kangoeroe’s denken. Wat zouden zoal de grote verschillen zijn tussen het leven daar en hier?
• Nieuw-Zeeland: Eigenlijk heb ik nooit veel geweten over dit land. Bijna niets eigenlijk. Dringend tijd om daar iets aan te doen.
• Ierland: Naar het schijnt heel mooi. Jaja, ooit steek ik ook wel die Noordzee over.
• Mexico: Ja, ook wil ik de grote oceaan is oversteken!!
• Zweden: Gekend voor zijn blondines. Verder heb ik eigenlijk geen behoefte om daar eens naartoe te gaan. Ok, ik wil overal wel eens naartoe, maar je moet ergens keuzes maken.
• Frankrijk: Gezien. Dikwijls. Met thuis. Wel altijd zeer tof en zeker aan te raden met kinders.

Mijn eerstkomende grotere reis gaat naar Zwitserland. Een ander land waar ik geen bezoekers van heb en ook nog nooit geweest ben. Ik ben benieuwd.

Ja, het 50e wereldfestival van folklore is weer voorbij. De gasten zijn vertrokken. Het was deze morgen afscheid nemen in een typisch Belgisch weertje. Al een aantal dagen wil ik jullie een indruk geven van de shows van de verschillende landen maar het is er eigenlijk door alle drukte niet van gekomen. En ja ik weet het, nu is het te laat om nog zelf naar een voorstelling te gaan zien, maar ik wil jullie toch wat verschillende indrukken geven van de verschillende landen die deze week te gast waren in Schoten.

• België: Ok, ik geef toe, deze zijn niet echt te gast hier. België wordt telkens vertegenwoordigd door verschillende volksdansgroepen uit de omgeving. Vroeger vond ik ze altijd saai en altijd maar hetzelfde trage slome dansje. Zonder glimlach uitgevoerd. Maar, de laatste jaren moet ik toegeven dat de Belgische volksdansgroepen er op vooruitgaan. Dit jaar werd ook Nederland voor 1 avond uitgenodigd en zij brachten onder andere een leuke klompendans.
• Syrië: Dit was het 99e land in de 50 jaren wereldfestival van folklore en zij waren voor het eerst te gast in Schoten. Ze hadden zeer mooie kledij en je zou de mensen zo in de woestijn kunnen plaatsen in die kledij. Spijtig genoeg hadden zij wel geen live muzikanten. Ze brachten echter wel een schitterend mooie dans met dansende rokken. Zes mannen en vier vrouwen draaien dan voor zeker meer dan vijf minuten in het rond en laten hun rokken zweven. Na dit gedraai stoppen zij gewoon en staan ze perfect stil. Ongelooflijk. Zij zijn deze week zelfs één keer om 4u ’s morgens moeten opstaan om deze dans te oefenen in absolute stilte. Het was prachtig om te zien.
• Cuba: Deze groep bracht typische zuiderse dansen. En natuurlijk ook heel vrolijke kleurrijke kledij. Veel wit, veel rood, geel, groen, blauw, …
• Columbië: Natuurlijk was dit de allerbeste groep. Muy hermoso. Ik kan misschien een beetje heel subjectief zijn op dit vlak aangezien 2 van hun danseressen een hele week bij op mijn kamer sliepen, maar in het algemeen was het publiek ook zot op hen. Zij hadden altijd een andere show klaar en hadden een aantal dansen waarbij meisjes zomaar in de lucht worden geworpen, rondgedraaid, omhoog gelift alsof het niets is, … Ze dansten enorm energiek. Geen enkel andere groep kon tippen aan het wervelende zuiderse spektakel dat deze Colombianen ons brachten.
• Amerika: Of moet ik zeggen Ierland? Er werden Ierse dansen gebracht door een professionele Ierse groep uit Amerika. Zij brachten een enorm spektakel en er werden zelfs vergelijkingen gemaakt met Lord of the Dance. Ook de dans waarbij een aantal vrouwen met stokjes serieus wat op het podium kloppen heeft indruk gemaakt op iedereen aanwezig. En laten we hierbij vooral de schitterende muzikanten niet vergeten die elks een serieuze solo konden brengen.
• Schotland: Deze groep was niet voor mij weggelegd. Er kwamen vooral veel doedelzakken aan te pas. De vrouwen die drumden en met hun stokjes konden zwieren waren echter wel tof. Hun dansen hadden wat weg van het slome karakter van België. De Schotse muzikanten hebben trouwens bij hun verbroedering samen met de Ierse Amerikanen en de Poolse muzikanten hun beste beentje voorgezet en gezorgd voor een leuke afsluiter op donderdag.
• Polen: Deze groep heeft best wel mooie dansen gebracht maar heeft spijtig genoeg geen grote indruk achtergelaten. Wat ik vooral onthouden heb van het avondje met Mawa is dat deze Polen uit het midden van Polen afkomstig waren en dat Polen die uit de bergen komen, zoals zij, veel toffer zijn. Daar kan je natuurlijk niet tegenop.
• Rusland: In tegenstelling tot Cuba en Colombië brachten de Russen zoals gewoonlijk mooie statische elegante dansen. Het is ongelooflijk hoe die vrouwen ervoor kunnen zorgen dat ze precies zweven met hun lange rokken. De Russische mannen daarentegen moeten altijd stoer overkomen. En dat lukt ook wel. Ook de Russische muzikanten weten echt wel wat ze doen. Prachtig gewoon.
• Zuid-Korea: Een volledig vrouwelijke groep. Net als Rusland brengen zij altijd wel elegante en statische dansen. Iedereen kent wel de Oosterse invloeden. Wat natuurlijk ook niet kon ontbreken bij deze groep waren de waaiers. Daar vormen zij dan bloemen mee, stellen vlinders voor en maken een op en neer bewegende sliert. Spijtig genoeg bracht deze groep wel bijna elke keer dezelfde dansen.
• Zuid-Afrika: Last but not least, de Zuid-Afrikanen. Zij brachten typische Afrikaanse dansen, aanvalsdansen, stampen met de voeten, … Ook konden zij geweldig mooie liedjes brengen. Zo brachten zij gisterenavond onder andere een versie van de Lion King en een dans speciaal voor Nelson Mandela, die gisteren 90 werd.

En nu vind ik deze post al lang genoeg, dus u zal het hiermee al moeten doen. Voor meer informatie in verband met de groepen of voor foto’s kan u zeker en vast nog terecht op www.festivalschoten.be.