Onmogelijke Opvangmogelijkheden

Zo weinig schreef ik hier nog nooit. Het café is leeg. Mijn leven staat volledig op zijn kop. Ik geniet met volle teugen, maar op dezelfde moment heb ik ook nog nooit zoveel slaaptekort ervaren. De lachjes van onze zoon maken ALLES goed. Zeker nu die lachjes meer gericht worden. Ik zit nu al twee maanden thuis en ik geniet van deze kleine momentjes met even wat tijd voor mezelf. Ze zijn zeldzaam.

Toch kan ik ook al weer aftellen naar de start van mijn werk. Gelukkig zal dat wel stap voor stap starten, want ik heb de laatste twee weken van mijn moederschapsrust opgesplitst over vijf weken. Toch weet ik dat ik niet in Brussel wil/zal blijven werken. En ook daar wordt aan gewerkt.

Het enige kritieke zorgpunt momenteel is de opvang voor ons zoontje wanneer ik weer begin te werken. Voltijdse opvang zou bij ons namelijk geldverspilling zijn. Ifemi heeft geen vaste job. Hij werkt zoveel hij kan via interims, hij solliciteert en hij gaat naar jobdagen en job-events. De interim belt hem wel slechts 1 dag op voorhand, of zelfs ‘s morgens om in de namiddag te komen werken. De opvang moet je zeker een maand op voorhand verwittigen welke dagen het kind zou komen. Tot hiertoe hebben wij dus geen opvang gevonden die hiermee rekening kan houden. Het begint te korten. Er zijn enkele backup-plannen, waardoor ik me niet té veel zorgen maak. En toch, vraag ik mij af hoe dat zit. Wij zijn toch zéker niet het enige koppel in deze situatie. Wanneer ik zelfs de online aanvraag deed via de stad Antwerpen, werd ik verplicht om vier voor- of namiddagen aan te duiden dat onze kleine naar de opvang zal gaan. Ook al staat dat bij ons niet vast, duidde ik er toch 4 aan. Om vervolgens de mededeling te krijgen dat vermits één van de ouders werkloos is, we geen opvang in de namiddag kunnen krijgen.

U merkt het. Daar zit heel wat frustratie. Alle tips in verband met opvang zijn dus welkom.

Verschillende Verhalen

De voorbije week was eens anders dan die daarvoor. Na een eerste interview, waar nadien van bleek dat ik de job niet kreeg omdat er geschiktere kandidaten waren, zeiden ze me dat het voornamelijk aan mij lag dat ik die job niet had binnengehaald. Ik voelde me dus onzeker, maar maakte me toch weer klaar voor de volgende interviews. Dankzij de nodige stress en de peptalk die ik kreeg van Ifemi, was ik er toch helemaal klaar voor. Op donderdag doorkruiste ik het land en legde zo ongeveer een kleine 200 km af. Het was een super interessante dag. Leerrijk, productief, vermoeiend. Zo mogen er meer dagen zijn. Ik kreeg verschillende opportuniteiten voor mezelf en wist zelfs te zorgen dat er misschien een opportuniteit voor Ifemi bijkomt. Natuurlijk moeten we dit allemaal nog afwachten. Ik ben écht benieuwd waar ik terecht ga komen.

Vrijdag hield ik thuis een lekker lui dagje. Even zalig niets doen. Tv kijken wanneer je daar zin in hebt. Spelletjes spelen. Volledige rust. Even met de fiets een paar winkeltjes doen in de Statiestraat en wat bezoek ontvangen. Een zeer gezellige dag die afgesloten werd met een drukke avond. De schoonbroer van mijn broer trouwde namelijk vrijdag en ik ging zowel de kinderen van mijn broer als die van zijn schoonbroer opvangen. Vier lieve jonge kindjes die natuurlijk liever bij de mama en de papa bleven. Ik ging hen halen aan de trouwzaal. Met veel geschreeuw vertrokken we richting het huis van mijn broer. Het wenen ging al snel over en ik kreeg kinderverhaaltjes over de trouwdag. En over de wensen van de meisjes. Zo zat ik daar met een toekomstig zangeresje en twee toekomstige ballerinatjes. Thuisgekomen werd er nog even goed geschreeuwd, maar uiteindelijk kreeg ik de vier schattige kindjes in hun pyama en in bed. Ik las nog twee elfenverhaaltjes voor en ze vielen nadien als een blok in slaap.

Gisteren trokken Ifemi en ik dan maar even naar Etten-Leur voor een ruil van een bongo-bon. Een verwachte wijnproeverij werd een bezoek aan een wijngaard en aan aspergevelden. En de wijproeverij werd vervangen door een likeurproeverij. Ook al hadden we daarvoor een lekker droog glaasje witte wijn op. We proefden van verschillende soorten likeur: framboos, bessen, braambes, aardbei, asperge, walnoten, … Santspuy is zéker aan te raden, maar misschien is het toch wel beter wanneer het warmer weer is. Het was in ieder geval zeker en vast een interessante middag. Daarna trokken we nog even naar het centrum van Etten-Leur waar we beiden in het leuke winkelcentrum toch wat kleren op de kop konden tikken. Een geslaagde dag weeral.

En zo komt het dat ik zelfs nog niet heb gepost wie het actiefste was in februari, ook al heb ik er al wel een screenshotje van genomen op vrijdag. Het komt er dus nog wel aan… later vandaag… Eerst ga ik nog zorgen dat we inkt kunnen bestellen voor het goede doel, dat mijn betalingen in orde zijn, dat de was klaarstaat, dat ik ga lesgeven, dan de broodjes oppikken en de was doen en daarna is er weer rust gepland. Tot dan.

Ook hier over Nine Eleven

Overal word je weer met nieuws over 11 september 2001 rond je oren geslagen: Op de radio, op tv, op het internet. Een grote dag in de geschiedenis.

Maar dan vraag ik mij af: Zijn er niet al veel erger dingen gebeurd? Zijn de oorlogen van Lybië, Afghanistan, Israël, … niet veel erger? Is de droogte en de armoede in Afrika of op andere plaatsen niet veel erger? Is het niet veel erger dat er nog altijd burgeroorlogen voorkomen? Is het niet veel erger dat er nog steeds mensen op belangrijke posities hun eigen belang voor dat van hun volk zetten? Zijn andere terroristische aanslagen niet zo erg? Zijn sommige ziekten niet erger? Is het niet erger dat er nog steeds niet kan voldaan worden aan de rechten van de mens voor iedereen? Is die éne dag écht zo belangrijk? Is die éne terroristische aanval zoveel belangrijker dan alle andere?

Ik begrijp het niet.

En tóch weet ik ook wat ik op die dag deed. Niet omdat voor mij die aanval het ergste was, maar omdat ik er wel dichterbij stond, dan bij al die anderen.

Ik babysitte toen op twee kindjes voor een aantal dagen. Dit werd afgewisseld met de hulp van de oma. De alleenstaande moeder ging voor een aantal dagen naar New York. Zij was nog in het WTC de dag voor de aanval. Ik vertelde de kinderen over de aanval. Samen met de oma zorgden we dus iets langer voor de kinderen.

Op Ontdekking

In feite zijn mijn babysit jaren voorbij. Ik heb dat heel veel gedaan. Eerst bij den bond in Schoten, nadien toen ik op kot zat in Wilrijk. Altijd amuseerde ik me wel met de kinderen. Maar er komt een moment dat je andere prioriteiten stelt in je leven en dan kwam babysitten natuurlijk achterop. Het was niet meer nodig als gemakkelijke job voor centjes te verdienen. Er was ook geen tijd meer.

Anne GeddesNu komt het terug, maar dan voor 1 gezinnetje in het bijzonder. Babysitten op mijn petekindje en haar zusje doe ik met het allergrootste plezier. Deze avond belde mijn broer weer voor een babysitavondje morgen. Voor hen is het gemakkelijk want ik kom aan huis. Voor mij is het leuk om tijd door te brengen met die twee kapoentjes en te zien hoe intensief zij elke dag dingen bijleren. Ik vind het zalig om ze gewoon te zien spelen, dingen te zien ontdekken, te lachen met het simpelste, … Morgen wordt dus weer een super leuke avond.

Babysitten

Super leuk. Hier zit ik dan, op de nieuwe pc van mijn broer, terwijl beide kinders al lekker in dromenland ronddwalen. Het zijn schatjes.

Maar, om even verder te gaan over de pc. Er hoort een super cool groot breed scherm bij. En zo zie ik mijn eigen blogje eens op een breedbeeld scherm en zie ik dat bij kleine posts de figuren niet zo mooi komen. Spijtig. Dus, bij deze mijn excuses aan alle breed beeld gebruikers, maar dat zal in de toekomst waarschijnlijk nog voorvallen. Ik heb namelijk niet de ambitie om daar iets aan te veranderen. Het ergonomisch keyboard vind ik hier anders best wel aangenaam.

Afin, merci broertje dat ik hier eens mocht komen babysitten en daarbij ook nog mocht genieten van je nieuwe computer. Ik hoop dat jullie enorm hebben genoten van jullie huwelijksverjaardag!! PROFICIAT trouwens!!!

Helpende Hand

Niet alles moet altijd voor jezelf zijn. Door anderen te helpen, zorg je ervoor dat zij zich beter voelen waardoor jij je ook beter voelt. Dit pas ik dus blijkbaar momenteel toe en wil ik zelf nog wat uitbreiden. Helpen is leuk.

Bij Zen Habits vond ik een leuk lijstje om anderen te helpen. En om het jullie gemakkelijk te maken komt dat hieronder ook te staan. Met natuurlijk wat commentaar over mezelf erbij 🙂

  1. Smile and be friendly: Dit gaat me wel af. Ik noem mezelf niet voor niets smiley op het internet :-).
  2. Call a charity to volunteer: Zelfs dit heb ik vorige week gedaan. Ik ben met Auxilia gaan praten en normaal gezien ga ik dus Nederlands geven aan iemand binnenkort. Zomaar, om te helpen.
  3. Donate something you don’t use: Hier zal ik mee rekening houden als ik mijn verhuis weer doe. Maar daarvoor moet ik natuurlijk eerst een appartementje vinden.
  4. Make a donation: Hier krijgt Natuurpunt nog steeds elk jaar mijn volledige steun.
  5. Redirect gifts: In plaats van cadeau’s voor jou, laat de mensen een donatie geven aan het een of ander doel. Nee, hier krijg ik veel te graag cadeau’tjes voor. Dit nemen ze mij toch lekker niet af.
  6. Stop to help: Wel, als ik de mensen niet zie bellen om hulp te vragen dan stop ik meestal wel. Toch zeker als ik niet op weg ben naar mijn werk ofzo.
  7. helpende handenTeach: Ah, dit punt is ineens in orde in nummer 2.
  8. Comfort someone in grief: Ik hoop dat ik dit de laatste week ook heb gedaan.
  9. Help them take action: Dat was niet nodig.
  10. Buy food for a homeless person: Dat is nog eens een gedacht.
  11. Lend your ear: Altijd.
  12. Help someone on the edge: Ik denk niet dat ik zo iemand ken. En anders zou ik zeker en vast proberen te helpen.
  13. Help someone get active: Is dat goed genoeg als ik dit gewoon voor mezelf probeer?
  14. Do a chore: Straks even naar de GB.
  15. Give a massage: Ik zou niet weten aan wie.
  16. Send a nice email: Dat is inderdaad altijd leuk.
  17. Show appreciations, publicly: Hierbij wil ik dan toch even Mawa en Martin bedanken voor al hun zorgen voor mij. Om mij te entertainen wanneer ik mij alleen voel, om mij lekker eten aan te bieden wanneer ik er zelf niet voor zorg enzovoorts. Natuurlijk zijn zij niet de enigen die mij willen helpen, maar zij helpen me wel het best. Waarvoor dus enorm veel dank!!!
  18. Donate food: Zit er niet direct in denk ik.
  19. Just be there: Graag! Heb je iemand nodig? Voel je je alleen? Laat het mij maar weten. Ik hou je graag gezelschap. Online of irl 🙂
  20. Be patient: Dat ben ik. Klaar.
  21. Tutor a child: Weer hetzelfde als nummer 7 en 2 in mijn geval. De leerling die ik krijg toegewezen is waarschijnlijk 10 jaar.
  22. Create a care package: Haha, dit zou ik weer beter voor mezelf doen 🙂
  23. Lend your voice: Ik denk niet dat mijn stem daar sterk genoeg voor is.
  24. Offer to babysit: Oh, dit doe ik graag. Dus als iemand eens een babysit nodig heeft, aarzel niet en vraag het me maar. Komende maandag ga ik babysitten bij mijn broer en ik kijk er echt naar uit.
  25. Love: En op dit vlak is het eventjes wat rustiger. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet van jullie allemaal hou!

En jullie? Welke helpende hand hebben jullie de laatste tijd uitgestoken?

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake