Danku Hunkemöller!!! Een heel rek met bh’s en bikini’s voor maten E tot H. Ik ben u dankbaar. De keuze is natuurlijk in de winkels nog steeds niet zo uitgebreid als die voor de kleine maten. De bh’s zien er dan ook spijtig genoeg niet allemaal even sexy uit, maar ik heb toch een aantal bh’s gevonden waarmee ik tenminste een decolleté kan dragen. Ik heb zelfs eindelijk terug een bikini waar ik volledig inpas. Zalig. Bedankt! En dit alles voor een goede prijs!

U hebt geen idee hoe lang ik hier al naar op zoek ben. Ik werd er eigenlijk een beetje gek van. Maar nu ben ik tevreden. Ik kan gelukkig op reis vertrekken!

Het was vorig weekend onmogelijk om als Antwerpenaar de grote bezoekers te missen. Zelf heb ik er wat gemengde gevoelens over. Ik heb ze in ieder geval in 2006 niet gezien en wou nu dus zéker en vast de Kleine Reuzin gezien hebben. Vrijdag na het werk ging ik dus even een kijkje nemen op de Gedempte Zuiderdokken.

Er arriveerde een bootje…

De zonsondergang tegemoet…

Om dan op het einde nog even een dansje te doen en te gaan slapen.

——————–

Ik vind het technisch gezien allemaal heel knap en ik vind het ongeloofelijk knap in elkaar gezet van het straattheatergezelschap Royal De Luxe. Ik vond het vooral grappig om te zien hoe die ‘lilliputters’ (de mensen dus) zich moesten uitsloven om de Kleine Reuzin te laten dansen.

Wat ik echter niet snap is, hoe het mogelijk is om er zo enorm in op te gaan. Om in tranen uit te barsten wanneer ze opstaat, om gelukkig voor haar te zijn alsof ze een levend wezen is, om zo enorm mee te leven. Uiteindelijk is het nog steeds maar een verhaaltje en zijn het “maar” twee poppen die in de stad rondlopen.

En ook de vorige alinea heb ik al gerelativeerd. Wenen wij ook niet met een mooie romantische film, terwijl dat ook allemaal “maar” geacteerd is? Leven wij ook niet mee met de poppen tijdens een gewoon poppentheater? Lachen wij niet wanneer er op het toneelstuk grappige dingen gebeuren met de acteurs?

De Kleine Reuzin heeft me laten denken. Ik heb ervan genoten om ze te zien. Dat is voorlopig voldoende. De duiker heb ik spijtig genoeg gemist.

En toch hoop ik dat Royal De Luxe nog eens langs Antwerpen komt met hun volgende reuzen zodat de stad weer samen kan opgaan in hetzelfde verhaal. De sfeer. De opstroppingen in het verkeer. De mensen op de terrassen. De conversaties. Ja, de reuzen mogen zeker en vast nog terugkomen van mij.

De dag begon weer slecht. Net als gisteren. Met migraine. Niet naar het ontwaken van de kleine reuzin en de duiker gegaan dus. Even opstaan. Pilletje genomen. Halfslapend rondlopen. Terug bed in. Zonder hoofdpijn ondertussen. Toch nog meer slapen. Passieve dag. Ook niet meer naar de reuzin en de duiker geweest toen ze gingen picknicken of toen ze vertrokken. Niets aan te doen. Goed dat ik vrijdag nog had.

De dag beterde echter. Tegen een uur of vijf was ik eindelijk uitgerust. Ik zorgde dat ik al avondeten had zodat ik een lange avond zou kunnen hebben. Ik ben nog lekker actief kunnen zijn in mijn huishouden. Afgewisseld met rustpauzes als dit omdat mijn rug toch nog niet altijd meewil na mijn valpartij van toen. Misschien binnenkort toch eens veranderen qua behandeling.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ondanks dat mijn dag slecht begonnen is, ik nog vrij tevreden ben over vandaag. En morgen is er weer een nieuwe leuke dag!

En bij deze deed ik toch iets nuttig deze avond: Ik ben beneden mijn fiets uit zijn benarde toestand gaan redden. Hij was volledig ingesloten door het fietsenrek van de stad en de glasbak die de stad Antwerpen deze week weer zo mooi terug gezet heeft. Niet dus. Verder heb ik ineens zijn bandjes opgepompt zodat ik morgen eindelijk terug met mijn fietsje naar het werk kan. Hopelijk is het droog morgenvroeg.

(orig fig)

Wat leuk! Terug wat leven hier! Dat heb ik toch een beetje gemist hoor! Ook al zegt iedereen me dat een gemiddelde van vier reacties per post wel een mooi aantal is. Dankuwel voor de reacties dus!

Verder geniet ik dus rustig van deze feestdag. Straks ga ik nog naar de Metropolis om mijn eerste 3D film te zien. Ik ben echt enorm benieuwd. En nadien ga ik waarschijnlijk lekker eten op linkeroever.

Zalig zo’n rustdagje midden in de week!

Eigenlijk wou ik vorige week al vertellen over wat ik dit weekend allemaal wou uitsteken. Het aanbod in Antwerpen was enorm. Nu kan ik echter vertellen wat er gebeurd is.

Het begon donderdagavond. Even meedoen met de voetbalgekte. Het plan was om dat in Nederland te gaan doen, maar wegens het mankeren van een BOB en een artikel over De Oude Vaart (oftewel Holland House) zakten we dus gewoon af naar het Theaterplein, hier in Antwerpen. Geweldige sfeer. Suppertoffe Hollanders. Geweldige wedstrijd. Toffe avond!

Na vrijdag nog een laatste dagje werken voor het weekend, was het tijd voor het Bierpassie weekend. Samen met wat vrienden ging ik naar de Groenplaats om te genieten van het aanbod aan Belgische Bieren. Zelf ging ik voor de fruitbieren zoals appelbier (die van Lindemans is precies appelsap, die van Timmermans smaakte eigenlijk niet naar appel, maar was wel zoeter dan gewoon bier), aardbeienbier (je hebt precies een aardbeienyoghurtje in je handen) en een Oude Kriek (veel te zuur). Ik proefde echter ook nog andere bieren die de mannen hadden besteld natuurlijk, waaronder wel een aantal lekkere.

Zaterdagmiddag was het dan tijd om in Borgerhout te genieten van Borgerrio, een zuiders festivalletje. We liepen over de ‘braderij’, genoten van een terrasje, de stoet van schaars geklede dames en slechte muziekinstallaties, wandelden langs het poppentheater, bleven staan bij enkele podia waar de mensen werden aangespoord om een soort van Zumba mee te dansen en genoten natuurlijk volop van het goede weer. Op het eind bleven we, net zoals vorig jaar, staan bij het Afrikaanse podium. Eerst zagen we daar Rama Burundi, een geweldige percussiegroep. Zelfs de kleinste van de groep moet zeker en vast niet onderdoen voor de anderen. Vervolgens kwam Anioma Cultural Dance Group, een Nigeriaanse groep, waar ik me natuurlijk nu veel meer door aangetrokken voel doordat mijn vriend Nigeriaan is. Buiten het feit dat er telkens een vrouw door de microfoon kweelde, was het een mooi optreden. Spijtig dat mijn vriend er niet was om ons te vertellen waarover ze zongen. We sloten deze aangename middag af met een lekker Borgerrio Cocktail (zwarte wodka, bosbessensiroop, een beetje bruiswater en een aardbei op je glas).

Zaterdagavond was het dan tijd voor een goed feestje samen met mijn vriend. We trokken naar het Mechelse Plein, waar waarschijnlijk voor de laatste keer de Mechelse Plein Feesten georganiseerd werden. We zagen nog een stukje van El Creme Glace Ques, die ik zelf iets minder geweldig vond. De sfeer zat er echter wel al in en we genoten van een drankje en een babbeltje. Daarna was het tijd om alle remmen los te laten met DJ Axel Daeseleire. Feest gegarandeerd. Hier en daar kwam ik nog wat bekende mensen tegen, wat altijd leuk is. Mijn avond werd afgesloten met een romantisch wandelingetje naar huis.

Zondag. Rust nodig. Warmte. Zon. Zalig. Ik begon de dag met het opzetten van mijn nieuw goedkoop tentje voor Rock Werchter, controleerde dat alles ok was en probeerde het weer op te vouwen. Vervolgens ben ik bij mijn broer in de tuin wat van de zon gaan genieten.

Spijtig genoeg zijn de Ramblas er dus overgeschoten en van het Summer Festival heb ik enkel genoten op tv. Je kan echter niet alles doen hier in Antwerpen en ik had dit weekend absoluut geen klagen. Zo mogen er nog weekendjes volgen!

Voorbereidingen treffen voor reizen. Ik ben daar helemaal niet goed in. Ik laat het meestal afhangen van de personen die samen met mij reizen of ik beslis pas helemaal op het laatste waar ik naartoe ga zoals verleden jaar. Zo worden de weekendjes naar de Ardennen in mei bepaalt door familie, het lange weekend naar Tsjechië in juni wordt bepaald door vrienden, …

Voor de reis naar Canada, die pas in september valt, heb ik echter al zelf wat voorbereidend werk gedaan: Ik ging vorige vrijdag naar het districtshuis van Berchem om mijn reispas aan te vragen. Dat kan in elk districtshuis van Antwerpen, dus verkies ik dat van Berchem omdat het daar altijd rustig is. Een paar pasfototjes, een handtekening of twee en ik mag op 7 mei mijn reispas komen halen. Danku Antwerpen om het zo eenvoudig te maken.

Vervolgens wil ik ook ineens een internationaal rijbewijs aanvragen. Ik haal mijn overige pasfoto’s boven… maar spijtig genoeg is het niet mogelijk om mijn internationaal rijbewijs in Berchem aan te vragen. Aangezien ik niet echt in Berchem woon, maar in Antwerpen zelf, moet ik naar het stadskantoor om het aldaar aan te vragen. Spijtig. Maar, niet getreurd, het zonnetje scheen, dus ik stapte op mijn fiets en reed naar het stadskantoor alwaar ik na een kwartiertje alweer buiten stapte met mijn internationale rijbewijs in mijn handen. Wist u trouwens dat dat hier een boekje is en niet in een formaat zoals een bankkaart of identiteitskaart?

En ik vraag me toch ook af waarom een reispas wel op elk districtshuis van Antwerpen kan aangevraagd worden, maar een internationaal rijbewijs niet.

Het zonnetje schijnt. Tijd om mij naar buiten te begeven. In de vrolijke koude. Waarschijnlijk samen met een hele hoop andere mensen die met dit weer terug naar buiten trekken. Ik verwacht een grote drukte op de Meir. Maar, ik kan al wel zeker zijn dat ik in de eerste winkel dat ik binnenga iets zal kopen. Het wordt tijd dat ik mijn verjaardagscadeau ga uitkiezen. Het wordt een leuke middag.

Zaterdagavond. Ik fiets naar een adres op het Kiel. Ik ken het daar niet zo goed. Ik zoek nummer 44. Ik zie alleen maar een straat met rijhuisjes. Ik zoek een theater. Blijkbaar is het een theater in een rijhuis. Ik ga binnen met een vriend. Teater Frappant heeft vooraan een gezellig cafétje en achteraan een nog veel gezelligere theaterzaal. We praten in het café even met de ene helft van het Karowe Nemmeke. Er was mij verteld dat zij een toneelstuk zouden brengen. Maar niets is minder waar. Ik word overdonderd door het wondere schouwspel van een zwangerschap. Het leven van een tweeling in de baarmoeder voor de geboorte. Beide acteurs brachten het schitterend. Ik was blij verrast. Bij het verlaten van de zaal krijgen we zelfs nog wat “suikerbonen”. Een geweldig idee.

In de pauze praten we met een andere acteur, die ik enkel nog maar gezien heb in het stuk Blankenberge van Osea. Het is interessant. Het leven van iemand die niet zomaar een werkdag heeft van 9 - 17. Iemand die zijn leven continu verandert door omstandigheden, door andere uitdagingen, door nieuwe ideeën, door nieuwe aanbiedingen.

De bel gaat. Niet voor een tournée général, maar voor het tweede deel van de avond. We begeven ons opnieuw naar het theaterzaaltje waar nu het “muziekgroepje” Karowe Nemmeke optreed. Na het openen met een enorm serieus lied brachten ze allerlei soorten van muziek verwikkeld in een humoristische verpakking. Ze hebben er duidelijk zelf enorm veel plezier in en ze gaan er gewoon voor. Ik hou van het enthousiasme waarmee zij op het podium stonden. Het is aanstekelijk. Ik heb genoten. Ik heb gelachen. Goed gelachen. Vooral met het liedje La Dame. Een geweldig lied over een beeldschone vrouw. Een schot in de roos. Het optreden was een succes. En als ze nog eens optreden wil ik het zeker en vast niet missen.

De avond eindigt in het cafétje en het gesprek gaat verder over het leven van de “acteurs”. Ze doen meer dan alleen acteren. Ze zijn actief. Ze gaan uitdagingen aan. Ze hebben het zo verschrikkelijk druk dat ze niet weten wat eerst te doen. Ze hebben een rijkelijk gevuld leven. Zo boeiend.

Er zijn natuurlijk twee mogelijkheden om dit onderwerp op te vatten. Ik kan het beginnen hebben over algemene vrijetijdsbestedingen voor iedereen of ik kan gewoon praten over mijn vrijetijdsbesteding. Vermits dit een persoonlijk blogje is, zal ik het maar bij dat laatste houden. Hopelijk is Noukiez, die voor dit onderwerp koos, tevreden met dat besluit.

Dus, wat doe ik allemaal in mijn vrije tijd?

• Ik speel piano. Minder dan ik zou willen, maar toch nog regelmatig. Misschien dat ik nu wat eerder aan mijn piano denk, nu er een klein vleugelpianotje, dat ik kreeg voor kerstmis, in mijn living staat.
• Ik ga shoppen met Noukiez in Antwerpen, Amsterdam, …
• Af en toe speel ik gezelschapspelletjes met vrienden of familie. Rummikub of Scrabble met de ouders, Anti-Monopoly met Noukiez, … Verder is het dringend tijd voor weer een Uno of Cluedo avondje.
• Ik schrijf voor mijn blogje zoals nu.
• Ik ga wekelijks pingpongen.
• Ik ga af en toe naar een concert. Het laatste was dat van Anouk in het Sportpaleis, ook al met Noukiez.
• Ik ga graag af en toe eens op familiebezoek. Bij mijn ouders, bij mijn broer en zijn gezinnetje, bij Noukiez, bij mijn tante, …

Eigenlijk vraag ik me dus af waarom Noukiez zich afvraagt wat ik in mijn vrije tijd doe, want ze is er regelmatig zelf bij.

• Ik fiets zoveel mogelijk overal naartoe wanneer het droog is.
• Ik geef wekelijks Nederlandse les aan een Marokkaanse vrouw.
• Ik speel computerspelletjes als ik alleen ben. Dit is de laatste tijd echter wat minder omdat ik er eigenlijk geen goede pc voor heb.
• Ik ga af en toe naar de cinema. Laatste film die ik zag was 2012 en ik kan het u echt niet aanraden om die te gaan zien. Mooie beelden, dat wel.
• Ik ga ook af en toe op café. Zo ging ik gisterenavond na de kerstmarkt nog even met vrienden naar de Vagant.
• Ik lees altijd een boek. Momenteel is het een boek die ik kreeg voor Kerstmis: Medeplichtig van Nicci French.
• Ik ga soms bij vrienden op bezoek of zij komen bij mij op bezoek, wat altijd super leuk is. Zeker de onverwachte visites.
• Ik ga de laatste tijd naar groepslessen van de fitness.
• Ik kijk tv als ik niets beters te doen heb.

Ik zal waarschijnlijk nog wel dingen zijn vergeten, maar ik denk dat dit mijn voornaamste vrijetijdsbestedingen zijn. Ik heb alweer zin om allerlei dingen van die lijst te gaan doen.