Onze week met drie

Acht maanden. Zolang is het ondertussen dat wij – Ifemi en ik – niet gewoon een koppel zijn, maar samen met ons zoontje een gezin vormen. Een klein gezinnetje, dat wel, maar toch: een gezin.
De zoektocht naar een creche was niet zo simpel zoals ik al eens aanhaalde (volgende keer eens leren/testen hoe ik hier via mail een deftige link naar een andere post kan zetten). Zoals daar vermeld hadden we een aanvraag gedaan via de stad Antwerpen. En we kregen dus tijdig een plek toegekend. Door onze blijkbaar “vreemde” omstandigheden , was het moeilijk om alles geregeld te krijgen toen.
Ik had er best wat stress door. Mijn eerste twee werkweekjes (van 3 werkdagen) waren daardoor enorm zwaar voor mij.
Nu gaat het echter goed. De zoon lijkt best tevreden op de creche, en wij zijn er ook wel tevreden van.
We hebben een systeem waarbij we ‘standaard’ de zoon vier halve dagen (de voormiddag) naar de creche brengen. Eén dag in de week verblijft hij bij mijn ouders, zijn grootouders. 
Als Ifemi telefoon krijgt van de interim om ‘s morgens te werken (dat is van 6u tot 14u), dan brengen we op die moment de creche op de hoogte. En die dag breng ik dan voor mijn werk het zoontje naar de creche en mag hij daar blijven tot Ifemi hem oppikt na zijn werk.
Als Ifemi telefoon krijgt van de interim om ‘s namiddags te werken (dat is van 14u tot 22u), dan brengen we ook op die moment de creche ervan op de hoogte. Die dag ga ik dan op tijd werken en blijft het zoontje met zijn papa nog lekker lui in bed liggen. Ze genieten dan van een voormiddag samen. Voor zijn werk brengt Ifemi het zoontje dan naar de creche en ik pik hem dan weer op na mijn werk. 
Als Ifemi niet moet werken, vliegt het zoontje toch voor een drie-tal uurtjes naar de creche. Anders zijn we onze respijt-dagen kwijt.
We betalen meestal dus halve dagen, behalve voor die dagen dat Ifemi in de voormiddag werkt. Dat is een voltijdse dag (administratief gezien is een voltijdse dag vanaf dat de zoon langer dan 5u in de creche aanwezig is).
Afin, we zijn dus best tevreden met de huidige regeling. We kunnen zelfs regelen dat Ifemi twee avonden in de week naar zijn Nederlandse les kan en ik ook een van die avonden naar mijn yoga. Voor deze avond springen de grootouders extra in. Ook gaan we dan nog één keer in de week samen naar een salsales, waarbij de nonkel en tante inspringen voor opvang dit semester. 
Het leven is veranderd. Het leven is aangenaam. Ik zie mijn twee ventjes graag.


2 Reacties

  • De begin-perikelen waren best moeilijk en inderdaad stressvol voor jullie, maar nu loopt het vlotter!
    Hij is ook een lief en vriendelijk manneke; ‘t is ook leuk om zien hoe ie reageert als ie jullie ziet!
    Dus ‘t moet wel goed zitten tussen jullie drie 😉
    Daar genieten wij ook weer van.

  • Jeeej 🙂 Hier word ik blij van.

Reageer hier zelf:




CommentLuv badge

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake