Zomerse Zorgen

Ik ben hier niet meer helemaal open geweest. Een dikke maand geleden schreef ik dit stukje, waarin ik al wel liet weten dat ik niet meer helemaal open was. Ik schreef hierdoor ook minder. Ook toen al. De zomer was in aantocht. Er waren zoveel veranderingen. Op élk vlak. Het overviel me. Zelfs onze vakantie stond aan het begin van de zomer niet vast. Niet dat wij normaal onze vakantie vastleggen, maar normaal weten we toch al naar waar ongeveer en wanneer ongeveer…

En stap voor stap kwam er op elk vlak vooruitgang – niet altijd de vooruitgang die we verwacht hadden, maar elke verandering bleek zich te ontwikkelen tot iets waarbij ik me weer rustig kon voelen.

26-Zomer-achtergronden-zomer-wallpapers-palmbomen-aan-zee-achtergrond
 

Eén van die vlakken is onze gezinsuitbreiding, waar ik in dit stukje dieper op wil ingaan. De eerste drie maanden van mijn zwangerschap wilden we geheim houden. Iets voor ons twee. Alleen voor ons twee. Dat is gelukt. Het was een periode waarin Ifemi en ik meer naar elkaar toegroeiden. Het was een periode waarin ik dus niet open was, niet op mijn blog, niet tegenover vrienden of familie. Dat was moeilijk voor mij. In die eerste drie maanden heb ik een aantal keer goed afgezien. Misselijkheid zat daar zeker bij, maar gelukkig niet al te erg. Wat erger was, was dat mijn migraine weer kwam bovendrijven. En speciaal voor de gezondheid van ons kindje, moest ik maar afzien. Ik mocht dafalgan nemen en primperan. Geen van beiden hadden volgens mij enig effect. Mijn dokter zei me dat ik ze toch maar best nam, omdat het al was gebleken dat de migraine aanval daardoor minder lang zou duren. Ik luisterde. Ik kroop weg. Ik probeerde me af te leiden. Ik at weinig. Ik dronk zeer weinig. Ik lag te wenen. Ik probeerde zoveel mogelijk te slapen. We gingen zelfs toch naar de verjaardag van mijn tante kwestie van mij af te leiden en uit te putten. Ifemi had nog nooit zo’n aanval van mij gezien. Ik had mijn straffe – “goede” – pillen al van voor ik hem kende. Twee van die aanvallen had ik. Op tien en twaalf weken. Blijkbaar zijn dat de hormoonpieken. Verder had ik last van vermoeidheid. Meer dan ervoor. Ook werd weer mijn dagelijkse medicatie aangepast en kwamen er extra controles, zowel bij gynaecoloog als bij cardioloog.

Na die drie maanden vertelden we het aan familie en vertelde ik het officieel op het werk. Ook werden stelselmatig vrienden ingelicht… Ik vrees nog steeds dat ik er een aantal heb overgeslagen en moesten jullie het vernemen via deze blog dan wil ik bij deze al mijn excuses aanbieden. Foutje?

Mijn gezondheid ging er wat op vooruit. De vermoeidheid verminderde. De migraine aanvallen bleven weg. De controles waren tot hiertoe allemaal positief. Alleen moet ik in mijn hoofd nog aanvaarden dat de bevalling waarschijnlijk met keizersnede zou zijn omdat een bevalling te zwaar zou zijn voor mijn hart. Dat idee vind ik niet leuk.

Verder ben ik positief en kijken Ifemi en ik samen uit naar ons kleintje.

(orig fig)



7 Reacties

  • Wauw, proficiat!!! Ik hoop dat je voor de rest van de tijd toch gespaard blijft van migraine en dat het een wolk van een baby wordt :-).
    Michiel schreef recent Peren en hazelnotenMy Profile

  • Waw, super, proficiat! 😀 😀 😀

  • Moh dat is geweldig nieuws (buiten het feit dat je de eerste maanden zo hebt afgezien).
    Van harte proficiat en doe rustig aan hé!

  • Ooooh, proficiat!

    En een keizersnede is niet zo erg, hoor. Als ik nog een kind zou krijgen, wil ik er weer eentje! Vooral een geplande heeft voordelen, vind ik. OK, het is niet hetzelfde als natuurlijk bevallen, maar als jullie tweetjes daar dan beter van worden …

    Geniet met volle teugen!
    Upje schreef recent Alles komt goed.My Profile

  • Van harte proficiat ! Neen, zo’n nieuws moet je pas vertellen wanneer jullie er zelf klaar voor zijn en geen seconde eerder.
    Ik hoop dat je nu verder van de ongemakken geen last meer hebt en dat het een prachtige en vooral gezonde baby wordt.
    micheleeuw schreef recent Waregem Koerse 2014.My Profile

  • Langst deze weg ook nog eens een dikke proficiat…en wij kijken al uit naar het kleine babytje…!!
    Keizersnede…tjah…ik kan me wel wat bij voorstellen…het is niet jouw keuze..maar gelukkig heb je tijd genoeg om het te
    aanvaarden…geniet lekker verder zou ik zeggen..

  • Bedankt allemaal voor jullie lieve wensen en mooie woorden! Het betekent allemaal veel voor me…

Reageer hier zelf:




CommentLuv badge

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake