Vrolijke Vrolijke Vrienden

Na mijn operatie is bijna heel mijn familie op bezoek geweest. Bijna alle tantes en nonkels kwamen langs om eens te zien hoe het met me ging. Natuurlijk waren ook mijn vriend, mijn ouders en mijn broer en zijn gezin regelmatig van de partij. Deze tevredenheid kan ik echter niet voortzetten in mijn vriendenkring. Van al mijn vrienden zijn er zes die de goedheid hadden om mij te bezoeken. Eén daarvan was op verlof en kon mij spijtig genoeg niet bezoeken in het ziekenhuis, maar van zodra ze thuis was, stond ze al aan mijn deur. Fantastisch toch. Een andere is ook geëxcuseerd omdat hij zelf een operatie moest ondergaan. De rest… de rest heb ik nog niet gesproken. Ik zou het willen loslaten, maar ik heb er moeite mee.

Ik probeer blij te zijn met die vrienden die wél naar mij hebben omgezien en dat nog steeds doen. Zij zijn geweldig. Toch ben ik teleurgesteld in de anderen en vraag ik me af of ik echt maar zo weinig vrienden heb. Of moet ik mijn vader geloven in dat er zoveel mensen zijn die niet met ziekenhuizen of zieke mensen overweg kunnen en daarom niet verschijnen? Als ik al mijn vrienden wil behouden, zou ik het moeten loslaten… maar kan ik dat wel? Het zit me dwars.

Gelukkig kan ik vanmiddag weer naar een goede vriendin om te gaan genieten in haar tuin!



7 Reacties

  • Oei, dat is wel een vervelend iets. Echte vrienden zetten volgens mij hun schrik voor medische zaken toch opzij als een vriend in het ziekenhuis ligt, denk ik. En voor wie het echt een probleem vormt, dan is er nog de telefoon. Gewoon eens polsen of je niet te veel pijn hebt of zo. Mijn opa lag nu ook zes weken in het ziekenhuis en bepaalde familieleden hebben niéts van zich laten horen. Geen telefoontje, geen kaartje, zeker geen bezoekje, hoe kort ook. Volgens mij is zoiets vaak een moment waarop je ziet wie het meest om je geeft.

    Maar ja, misschien dachten de anderen er telkens wel aan, maar kwam het er nooit van (uitstelgedrag). Mogelijk onderbewust door hun schrik voor stille momenten tijdens de ziekenhuisgesprekken of zo. Het zijn daarom geen slechte vrienden, maar de állerbeste maken daar gewoon wel tijd voor, denk ik.
    Michiel schreef recent FacebookchatMy Profile

  • Ik sluit me aan bij Michiel : vergeten, uitstelgedrag of angst voor (pijnlijke) stiltes. Je weet nu in elk geval wie te bezoeken als ze zelf iets voor hebben … 😉
    micheleeuw schreef recent Waregemkoerse 2012 : het was er warm !My Profile

  • Hmm, een moeilijke. Ik heb in mijn leven al héél veel in ziekenhuizen gelegen, en ik denk dat er alles tesamen ééntje meerdere keren op bezoek is geweest, en voor de rest over al die jaren misschien twee die eens één keer zijn verschenen. Hoewel het verschrikkelijk veel deugd gedaan zou hebben als er wat meer waren verschenen of op zijn minst iets van zich hadden laten horen, heb ik het toch onze vriendschap niet laten veranderen. Het zijn vrienden, en goeie ook, maar gewoon niet de allerallerallerbeste.

    Ik hoop dat je voor jezelf een manier vindt om ermee om te gaan. Ofwel door het achter je te laten, en anders voor jezelf duidelijk te weten dat sommige van die vrienden misschien een trapje lager op je ladder zijn beland.

  • Wijze uitspraken hiervoor Smiley! Je weet, heb net dezelfde ervaring: zij die meerdere keren naar je vragen, daar heb je wat aan, de anderen ook maar idd. staan ze een trapje lager. Maar laat “straks” zien wie de betere is en wie hier iets uit geleerd heeft.
    Verbeter de wereld, begin met jezelf. Zet je er maar flink over en maak nog een fotoalbum ;-)!

  • Jullie hebben mij hier inderdaad enorm geholpen. Ik zit er enkel mee in als ik een slecht moment heb, wat eigenlijk maar zelden gebeurt (meestal als ik té moe ben). Maar jullie gedachtegangen spreken me wel aan. Ik doe mijn best! 🙂
    En met mijn nieuwe reeks zal dat dan zeker wel lukken hé 😉
    smiley schreef recent Gevonden GelukMy Profile

  • Succes 😉 🙂
    Op “slechte” momenten kies je vlug iets waar je jezelf mee verwent 🙂 Kunnen simpele dingen zijn 🙂

  • […] In het begin van de maand kloeg ik ook al eens over mijn vrienden. Hetzelfde gevoel knaagt nu weer aan me… Waar zijn ze toch? Zijn ze me vergeten? Denken ze […]

Reageer hier zelf:




CommentLuv badge

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake