Vandaag worden we in deze wijvenweek aangespoord om over een maatschappelijk onderwerp te schrijven. Geen wijven-gedoe vandaag, maar iets écht serieus. Om het nog relevant te houden met mijn conditie op deze moment, wil ik het even over orgaandonatie hebben. Blijkbaar zijn het aantal beschikbare organen in België het laatste jaar al gestegen tegenover het vorige jaar. Maar, blijkbaar ging het nog steeds om enorm weinig organen naar mijn mening. Ik weet het aantal niet meer, maar ik verschoot er van. Zéker nu het toch in de wet staat dat je als Belg orgaandonor bent, tenzij je het ergens vastlegt dat je dat niet wil zijn. Ik had verwacht dat er nu genoeg donoren zouden zijn. Blijkbaar is de voornaamste reden dat families van de overledene het doneren van organen toch tegenhoudt. Spijtig vind ik dat.

Eerlijk gezegd vind ik zelfs niet dat orgaandonatie een keuze zou moeten zijn. Als je bij je sterfte nog goede organen hebt, zouden die zoiezo herbruikt moeten worden. Het is een duidelijke vorm van recyclage waar tegenwoordig meer en meer voor geijverd wordt. Bij mij zouden ze zeker mogen nemen wat ze willen. Spijtig genoeg is mijn hart al niet helemaal in orde, is mijn aorta niet meer goed en wie weet wat nog meer. Misschien zijn mijn nieren of mijn longen of mijn maag nog wel goed voor iemand anders, moest ik sterven.

Pas op, bij deze zeg ik dus niet dat ik verwacht dat ik nu ga sterven. Ik ga er écht van uit dat ik hier binnen een aantal weken jullie reacties kan lezen en er op kan reageren. Geef me die tijd.

Verder wil ik het goede voorbeeld van de stad Antwerpen nog even in het licht zetten: Als je tegenwoordig naar het districtshuis gaat, dan krijg je – zoals normaal is – een ticketje om je beurt mee af te wachten. Wat is nu het positieve? Op dat papiertje staat een klein tekstje om je aan te sporen om je als orgaandonor op te geven. Spijtig genoeg ben ik wel zelf dat exacte tekstje vergeten, dus als iemand het mij hier nog kan melden, zou dat tof zijn. Als je je zelf opgeeft als orgaandonor dan kan ook je familie er niets tegen inbrengen. Eigenlijk wil ik dat dus wel doen, ook al weet ik dat mijn familie er niets tegen zou inbrengen.

… Op voorhand bedacht en geschreven.