Draagdoeken enzo

Onze baby is groot. Onze draagdoek ook.
In het begin heb ik dit echt wel een aantal keer gebruikt – voornamelijk thuis – omdat dat dan de enige plek was waar ons zoontje wou slapen. Lekker dichtbij. Lekker gezellig. Maar zwaar… En dat hield me eigenlijk wat tegen om er verder mee te gaan. Ik voelde me dikwijls gewoon opnieuw hoogzwanger.
Er is een enorme keuze aan draagdoeken en draagzakken, maar allemaal redelijk duur vind ik. Je kan ze ook niet zo eventjes uittesten. Of wel? En weet ik gewoon niet waar?
Zelf zijn wij gegaan voor een rekbare draagdoek, met het gedacht om misschien nadien ooit wel eens over te schakelen op een draagzak. Meestal gebruiken wij eigenlijk onze buggy. Op verlof was het een aantal keer zeer praktisch om de draagdoek te gebruiken, vermits de buggy onderaan in de auto lag. Ook voor een uitstapje waar ze ons gewaarschuwd hadden voor de trappen, hebben we de draagdoek gebruikt voor onze kleine man. Het was super. Wij genoten, maar ook ons zoontje genoot duidelijk van het hogere uitzicht.
En toch gebruik ik het nu zo goed als niet. Ik heb onlangs gelezen dat voor grotere babies/kindjes een geweven draagdoek beter zou zijn. Het kindje zou beter en langer kunnen blijven zitten. En daar kan ik wel inkomen, want onze rekbare doek is nog tof voor even, maar begint inderdaad na een tijdje door te hangen. Ook is het afgeraden om de baby met een rekbare draagdoek op de rug te dragen, en eigenlijk zou ik dat wel eens graag proberen. 
Verder heb ik ook gezien dat er moeders zijn die draagdoeken én borstvoeding combineren, maar dat zie ik niet zo goed zitten. Als ik borstvoeding geef, ga ik daar toch liever rustig voor zitten. 

Kleine ergernissen…

… van dit cafétje waar voorlopig toch niets aan zal veranderen:

  • Als je een reactie wil toevoegen onderaan zit er soms een enorme open ruimte dankij de plugin ‘commentluv’.
  • Als ik via een email post, dan is het lettertype nogal vreemd.
  • Gmail groepeert ook mails die je nog niet gelezen hebt… en daardoor heb ik blijkbaar enkele reacties van hier niet direct gezien :-/
  • De lijst met blogs is niet meer up to date.
  • Mijn eigen tekstje (links) is niet meer up to date.

… en – als keerzijde – enkele dingen waar ik blij van wordt:

  • Er wordt weer gelezen wat ik schrijf.
  • Ik kan reacties lezen.
  • Ik kan via email posten en reacties lezen.
  • Dat maakt mijn tijd hier in’t café in’t weekend ook korter en zelfs minder noodzakelijk.
  • Andere mama-blogs lezen is eigenlijk wel leuk.

Ik geniet van het leven en die kleine ergernissen in dit cafétje zijn ook niet meer dan dat. Tot devolgende. Geniet van de nieuwe week.

Ons kleintje

Het was een moeilijk weekend. Ons zoontje had een goeie verkoudheid vast. Het werd erger en erger naarmate het weekend vorderde.Normaal gaat hij met Ifemi op zondag mee naar de kerk, maar deze keer bleef hij thuis bij mij. We wilden hem tijd en rust gunnen en bovendien de andere kindjes niet gaan aansteken. Ik maakte met hem dus maar een grote wandeling in het Rivierenhof. Tijd voor een frisse neus voor hem en een actieve wandeling voor mij.
Het werd er voor hem echter niet beter op. Zondagnacht hadden wij bijna geen nachtrust, maar dat was voor mij eigenlijk niet het ergste. Ik vond het veel erger dat ons zoontje wakker werd van het hoesten, daarbij zijn tut verloor en het dan maar op een wenen zette, dat dan eigenlijk ook nog eens pijn deed. En als hij niet wakker werd van het hoesten, dan was het wel omdat zijn neusje half dicht zat met snottebellen.
Afin. Maandag was de eerste keer dat ik sociaal verlof opnam (of is het familiaal verlof?). Ook ging ons zoontje niet naar de creche en namen we dus nog een respijt-dag op. Ik nam hem mee naar de dokter, want ondertussen had hij er ook een beetje koorts bij gekregen… Volgens de dokteres waren we goed bezig met de verzorging. En weer zorgde ik voor goede verse groentjes en verse fruitpapjes met de hoop dat ook die zouden bijdragen tot zijn herstel.
Maandagnacht was het dan toch iets beter. Met de nadruk op iets. Ik bracht ons zoontje dus met een klein hartje naar mijn ouders, ook al zag hij er op dinsdagmorgen toch al wel wat beter uit.
En daar had hij dan een super dag: hij speelde leuk, hij deed een goed middagdutje, … hij was daar blijkbaar een engeltje. We lieten hem daar dan ook nog eens slapen en ook dat verliep zonder problemen. Hij sliep de nacht door. Ongelofelijk! Is het ok als ik nu een beetje jaloers ben? Ja, ik ben ook wel blij voor mijn ouders en dan zeker voor ons zoontje dat aan de beterhand is… maar komaan! Ik hoop maar dat het vanavond bij ons dus even goed gaat.
snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake