Onze week met drie

Acht maanden. Zolang is het ondertussen dat wij – Ifemi en ik – niet gewoon een koppel zijn, maar samen met ons zoontje een gezin vormen. Een klein gezinnetje, dat wel, maar toch: een gezin.
De zoektocht naar een creche was niet zo simpel zoals ik al eens aanhaalde (volgende keer eens leren/testen hoe ik hier via mail een deftige link naar een andere post kan zetten). Zoals daar vermeld hadden we een aanvraag gedaan via de stad Antwerpen. En we kregen dus tijdig een plek toegekend. Door onze blijkbaar “vreemde” omstandigheden , was het moeilijk om alles geregeld te krijgen toen.
Ik had er best wat stress door. Mijn eerste twee werkweekjes (van 3 werkdagen) waren daardoor enorm zwaar voor mij.
Nu gaat het echter goed. De zoon lijkt best tevreden op de creche, en wij zijn er ook wel tevreden van.
We hebben een systeem waarbij we ‘standaard’ de zoon vier halve dagen (de voormiddag) naar de creche brengen. Eén dag in de week verblijft hij bij mijn ouders, zijn grootouders. 
Als Ifemi telefoon krijgt van de interim om ‘s morgens te werken (dat is van 6u tot 14u), dan brengen we op die moment de creche op de hoogte. En die dag breng ik dan voor mijn werk het zoontje naar de creche en mag hij daar blijven tot Ifemi hem oppikt na zijn werk.
Als Ifemi telefoon krijgt van de interim om ‘s namiddags te werken (dat is van 14u tot 22u), dan brengen we ook op die moment de creche ervan op de hoogte. Die dag ga ik dan op tijd werken en blijft het zoontje met zijn papa nog lekker lui in bed liggen. Ze genieten dan van een voormiddag samen. Voor zijn werk brengt Ifemi het zoontje dan naar de creche en ik pik hem dan weer op na mijn werk. 
Als Ifemi niet moet werken, vliegt het zoontje toch voor een drie-tal uurtjes naar de creche. Anders zijn we onze respijt-dagen kwijt.
We betalen meestal dus halve dagen, behalve voor die dagen dat Ifemi in de voormiddag werkt. Dat is een voltijdse dag (administratief gezien is een voltijdse dag vanaf dat de zoon langer dan 5u in de creche aanwezig is).
Afin, we zijn dus best tevreden met de huidige regeling. We kunnen zelfs regelen dat Ifemi twee avonden in de week naar zijn Nederlandse les kan en ik ook een van die avonden naar mijn yoga. Voor deze avond springen de grootouders extra in. Ook gaan we dan nog één keer in de week samen naar een salsales, waarbij de nonkel en tante inspringen voor opvang dit semester. 
Het leven is veranderd. Het leven is aangenaam. Ik zie mijn twee ventjes graag.

Schrijfsels

Ik vind het toch grappig dat het zo kan lopen. Nu heb ik de kans en de mogelijkheid om zo direct iets op mijn blog te schrijven via email en dan kan ik even niets bedenken. Misschien ben ik te snel?
Ik weet dat ik nog een hele hoop post-ideeën heb klaar staan in de admin-sectie van mijn blog, maar ja, dat bekijk ik nu niet. En nu bedenk ik mij of ik misschien een afsluiterzinnetje zou moeten toevoegen als een post vanop email gemaakt is of niet. Ik had zo’n afsluiterzinnetje voor posts die ik op voorhand schreef en dat vond ik zelf wel tof. Maar… hebben jullie nood aan die kennis eigenlijk? Maakt het voor jullie uit of een post direct op mijn blog geschreven is of via een emailtje?
Misschien moet ik me er ook maar bij neerleggen dat ik niet veel tijd meer heb om mooie afgewerkte posts te maken.

Benieuwd naar Bezoekers

Ik ben echt énorm benieuwd wie nu mijn eerste bezoeker zal zijn. Ik doe mijn best om er verder eigenlijk niets over te zeggen. Moest jij die eerste bezoeker terug zijn, laat dan zeker een reactie achter!

Ons leventje is sinds het begin van dit jaar enorm veranderd. Ons ukje is ondertussen 8 maanden oud. Hij kruipt rond, is enorm curieus, lacht veel en gaat niet graag alleen slapen. Aan dat laatste wordt gewerkt. In ons kort vakantietje de voorbije week is dat er natuurlijk niet beter op geworden.

Ifemi – voor zij die dit niet meer weten is dit het Yoruba woord voor “my love” en daarmee doel ik dus op mijn vriend, huisgenoot en papa van ons zoontje. Yoruba is zijn moedertaal. – en ik genieten verder van onze zoon. Wij zijn er enorm trots op en zo hoort dat ook, denk ik dan. We zitten sinds zijn geboorte continu met veel vragen maar we proberen daar telkens stap voor stap een antwoord op te vinden.

Het laatstnieuwe dat we eigenlijk aan het uitproberen zijn, zijn herbruikbare pampers. We hadden dit origineel ook op onze geboortelijst gezet, maar vermits niemand het gekocht had, hadden we het zelf ook laten vallen. Toen vorige week in het nieuws weer gemeld werd hoe groot de afvalberg is van luiers alleen, wilden we toch een nieuwe poging wagen. We kochten er twee om te beginnen. Ik vind ze op zich leuk. Alleen zijn ze al elks volledig overgelopen toen ons zoontje ze voor het eerst aan had, met een hele tenue-verandering als gevolg. In de vakantie lieten we ze dus thuis en nu zouden we nog eens een poging moeten doen. Mogelijke oplossingen die ik las zou het verstellen van grootte zijn, het bepalen van de – mmm hoe zeg je dat – de grootte van de rand (broeksriemplek), het niet te lang aanhouden… Andere tips zijn ook nog welkom.

Poging nummer vijf

Nu kreeg ik wel mijn tags in 1 keer juist, maar ook énorm veel ruimte… eens zien of dat opgelost is door de dingen in een andere volgorde in de email te steken.

Vierde keer?

Ik hoop dat het nu gaat werken, want ik hoor het zoontje wakker worden… en als hij wakker is, is het gedaan met hier te spelen…

Derde keer goede keer?

De gebruiker zat bij de tweede poging al ineens goed… Nu nog zorgen dat die tags er ineens goed bijkomen.

Tweede post

En hier een tweede post om te zien of het deze keer van de juiste schrijver én met tags is… (zonder dat ik het editeer op mijn blog achteraf).

Mijn eerste post via email

Dag allemaal,
Het is hier enorm rustig geweest in dit café. En daar zou ik graag terug wat verandering in brengen. Vermits ik vaker even op mijn email kan dan zomaar even op mijn blog, zal deze nieuwe manier van posten wat meer activiteit genereren.
Jullie reacties ontvang ik ook al een tijdje via email… Alleen zal ik om te reageren op jullie reacties toch af en toe eens op mijn blogje zelf moeten komen.
Dit vind ik al fantastisch dat het eindelijk werkt. Tot gauw!
snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake