Onmogelijke Opvangmogelijkheden

Zo weinig schreef ik hier nog nooit. Het café is leeg. Mijn leven staat volledig op zijn kop. Ik geniet met volle teugen, maar op dezelfde moment heb ik ook nog nooit zoveel slaaptekort ervaren. De lachjes van onze zoon maken ALLES goed. Zeker nu die lachjes meer gericht worden. Ik zit nu al twee maanden thuis en ik geniet van deze kleine momentjes met even wat tijd voor mezelf. Ze zijn zeldzaam.

Toch kan ik ook al weer aftellen naar de start van mijn werk. Gelukkig zal dat wel stap voor stap starten, want ik heb de laatste twee weken van mijn moederschapsrust opgesplitst over vijf weken. Toch weet ik dat ik niet in Brussel wil/zal blijven werken. En ook daar wordt aan gewerkt.

Het enige kritieke zorgpunt momenteel is de opvang voor ons zoontje wanneer ik weer begin te werken. Voltijdse opvang zou bij ons namelijk geldverspilling zijn. Ifemi heeft geen vaste job. Hij werkt zoveel hij kan via interims, hij solliciteert en hij gaat naar jobdagen en job-events. De interim belt hem wel slechts 1 dag op voorhand, of zelfs ‘s morgens om in de namiddag te komen werken. De opvang moet je zeker een maand op voorhand verwittigen welke dagen het kind zou komen. Tot hiertoe hebben wij dus geen opvang gevonden die hiermee rekening kan houden. Het begint te korten. Er zijn enkele backup-plannen, waardoor ik me niet té veel zorgen maak. En toch, vraag ik mij af hoe dat zit. Wij zijn toch zéker niet het enige koppel in deze situatie. Wanneer ik zelfs de online aanvraag deed via de stad Antwerpen, werd ik verplicht om vier voor- of namiddagen aan te duiden dat onze kleine naar de opvang zal gaan. Ook al staat dat bij ons niet vast, duidde ik er toch 4 aan. Om vervolgens de mededeling te krijgen dat vermits één van de ouders werkloos is, we geen opvang in de namiddag kunnen krijgen.

U merkt het. Daar zit heel wat frustratie. Alle tips in verband met opvang zijn dus welkom.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake