Prioriteiten Planning : januari & februari 2015

Het is twee maanden geleden. Ik probeer nu deze prioriteitenplanning per twee maanden uit. Bestaande drafts werden deze voorbije periode niet uitgewerkt. Wel werden er enkele nieuwe drafts toegevoegd. Toch wil ik nog steeds weten wat jullie het interessantste vinden en vandaar deze lijst. Natuurlijk verandert er momenteel zo veel in mijn leventje dat ik moeilijk kan inschatten hoeveel ik nog zal schrijven in de komende maanden over deze onderwerpen. Zoals altijd zullen we wel weer zien hoe het loopt. In ieder geval krijgt u hier mijn alfabetische lijstje.

  • Challenges
  • Emoties kamperen – waterlastcalendar
  • Frenemies
  • Happiness serie
  • Hemelvaartweekend
  • Ideale Gemeenschap
  • Leven in Luxe
  • Litteken
  • Nigeria
  • Nigeria – Eko Atlantic
  • Plinky
  • Quiz : How do you live your life?
  • Samen S…
  • Smile
  • Stress Overwinnen
  • Té Té Té Té Teveel
  • Typing Test
  • Vrijheid – Cultuur
  • Vrouwen – Werk
  • Zelfvertrouwen opbouwen
  • Zelfzekerheid – herevaluatie

Bedankt voor jullie participatie en op 25 februari geef ik jullie een nieuw overzichtje.

(orig fig)

Bericht over Ballonnen

Het is nog vroeg in de ochtend. De ochtend van kerstavond. Ons enige échte kerstfeestje. Het is namelijk nogal moeilijk om even voor kerstdag naar Nigeria te gaan om bij Ifemi zijn familie te zijn. Er speelt een eenzaam kerstliedje op de radio. De blauwe kerstlichtjes aan de muur branden. De gekleurde bollekes-lichtjes branden achter mij. De gekleurde lichtjes in de kerstboom verlichten de boom en hebben hun weerschijn in de pakjes. Ik heb zin in het feestje vanavond.

kerstcadeaus

(Als ik nu niet zo lui was om mijn kabeltje van mijn fototoestel te nemen hadden jullie een échte foto van mijn pakjes gekregen. Nu zullen jullie het moeten stellen met dit fototje… wat wel een beetje wegheeft van mijn stijl van inpakken… orig fig)

Maar eigenlijk wou ik hier weer een zwangerschaps-update zetten in plaats van een kerstspecial te brengen. Ik ga het proberen in korte zinnetjes te zetten. Leuke en minder leuke dingen allemaal bij elkaar geklutst zoals de eitjes die ik straks als ontbijt zal eten.

  • Ik slaap minder en minder goed. Als ik lig komt het zuur naar boven. We hebben al een “torentje” gebouwd in bed dat helpt. Maar toch…
  • Slapen op mijn linkerzijde gaat het beste.
  • Ifemi steunt me énorm. Onze liefde voor elkaar is zéker en vast aanwezig.
  • Mijn boekje van Virginia Andrews, de Wilde Bloemen Omnibus, spreekt me aan en elke avond heb ik moeite om te stoppen met lezen.
  • Door al dit weinige slapen, stond ik vanmorgen al vroeg op om wat was op te vouwen en dit tekstje te schrijven.
  • Mensen denken dat als je zwanger bent, je een dikke ballon bent die elk moment gaat ontploffen.
  • Dat was een uitspraak van een collega nadat ik vertelde dat mensen altijd veel ruimte willen maken als ik moet passeren, ook al heb ik niet veel meer ruimte nodig als anders.
  • Een andere uitspraak van een collega : gij zijt nen “die-hard” hé… nadat ik vertelde dat mensen altijd verbaasd zijn dat ik nog zo lang blijf werken.
  • Ifemi en ik zitten dikwijls op dezelfde golflengte wat ons zoontje betreft, en dat vind ik wel tof!
  • Onze geboortelijst krijgt vorm. Dat werd tijd.
  • Ik vraag me af of ik nu nog zoveel meer slaap vergeleken met wanneer ons zoontje er effectief gaat zijn.
  • Ik mag absoluut niet bevallen terwijl m’n vriendin bij haar familie in Polen is – spijtig genoeg heb ik daar niets aan te zeggen.
  • Als het even kan, wil ik zelf dat de bevalling inderdaad wat later is dan gepland.
  • Zijn kleertjes zijn leuk en super schattig.
  • Ik heb al dikwijls piano willen spelen – nu die in de living staat – dus het wordt tijd dat we mijn partituren eens vinden in een van de nog ongeopende verhuisdozen.

En dit is het voorlopig. Ik ben even uitgeschreven.

Geniet allemaal van jullie kerstfeestjes, kerstavond en kerstmis zelf.

Fijne Feesten

Het leven raast weer als een sneltrein voorbij. Sommige momenten voel ik me volledig verloren. Dan weet ik niet waar te beginnen of hoe ik alles moet rondkrijgen voor de bevalling. Andere momenten – de goede – hou ik me steeds hetvolgende voor “Alles komt goed.”. En dat brengt rust.

En toen was het even gedaan met de rust want Ifemi kwam binnen met alle boodschappen. Nu zit er eindelijk iets in onze nieuwe diepvriezer en zal het leven op dat vlak weer iets gemakkelijker worden.

Na hem dus even te helpen, zit ik hier weer. Niet meer zo rustig. Zo meteen kunnen we even middageten en dan trekken we naar een babywinkel waar we een afspraak hebben – ja blijkbaar doen ze daar een gigantisch grote uitleg die enkele uren gaat duren. Wat we zéker nog nodig hebben voor de bevalling is een transportmiddel om de baby van het ziekenhuis thuis te krijgen op een legale manier. Hier thuis is er gelukkig al wel een bedje voor de kleine. Onze kinderkamer heeft al vorm gekregen. Al onze buren van in het gebouw zijn blijkbaar al even curieus naar de nieuwe baby als wij.

Gisteren hebben we ook voor de kerstsfeer gezorgd hier in huis. We hebben nu een mooie leuke kerstboom staan. Als ik hem zo bekijk, mis ik nog wel een deftige slinger, want het enige wat ik nog had waren eigenlijk overschotjes van slingers… Maar dat zal voor volgend jaar zijn. De boom is prettig en we hebben dit jaar al wel gezorgd voor kleurrijke pinkende lichtjes. Dat miste ik daarvoor dan weer, toen ik enkel maar blauwe lichtjes had.

En hiermee zullen jullie het weer even moeten stellen tot ik er nog eens tijd voor maak. In ieder geval wil ik jullie allemaal al Prettige Feestdagen wensen!!!

Prettige-feestdagen

(orig fig)

Stress + moe != lachbui

Ik ben totaal gestresseerd. Ik ben moe. Ik heb veel te veel uren gewerkt deze week en toch ben ik nog steeds niet tevreden over wat ik bereikt heb en wat ik op mijn volgende werkdag aan mijn baas moet laten zien. Ik probeer het los te laten, want ik kan er nu toch niet veel aan doen. Ik ben niet goed in loslaten zoals jullie al weten.

Ik wil lachen. Ik weet dat een keer goed lachen mij zou helpen, maar ik vind geen reden om te lachen. Door mijn stress is de spanning hier om te snijden en ik huil.

Er zijn wel genoeg redenen om gelukkig te zijn. Ik zou ze hier allemaal kunnen opsommen, maar daar heb ik geen zin in. Het enige dat ik wil is een goede gemeende lachbui. Maar met een gefrustreerde kip als mijzelf en een vermoeide Ifemi zal dat er blijkbaar niet van komen.

Dit waren eerlijke zinnetjes en ik durf zelfs niet op “Publish” duwen. In ieder geval heb ik het al eens uitgeschreven en zal ik nadien wel oordelen of ik het effectief zo publiceer of niet.

nacht

Een dagje later. Ifemi en ik deden heel wat samen vandaag. We aten samen ontbijt, gingen samen winkelen, haalden de allerlaatste spulletjes uit ons vorige appartementje en genoten gewoon van deze koude, maar toch zeer zonnige zaterdag. Ik voel me goed. Ifemi kijkt naar Bad Boys II. Hij geniet. Ik hier ook. De tekst van gisteren laat ik staan. Het is ok. Gisteren kon ik daar écht niet over oordelen. Het loslaten is gelukt. Ik heb weer een lang weekend dat goed volgepland is. Er staan nog verschillende leuke en minderleuke dingen op het programma. Ik relativeer.

(orig fig)

Verhuisdag!

Er wordt hier nog volop ingepakt. Ik heb moeite om stil te blijven zitten, terwijl ik dat wel zou moeten doen want mijn rug doet pijn. Niet alles verloopt tot hiertoe zoals gepland, maar ik hou me bij mijn mantra van de laatste weken : “Alles komt goed.”

Ik ben al blij dat de zon schijnt. Wij wachten op de ladderlift. Daarna zal het grote werk weer van start gaan. We hebben ook al auto’s laten wegslepen. Zowel hier als op het nieuwe adres. Toch maar vreemd.

Ik dacht trouwens dat ik niet veel spullen had, maar dat is toch niet het geval. Dat slaagt dik tegen. Ondertussen is het hier tijd om mijn pctje toch af te sluiten.  Dus, tot een volgende keer maar weer.

Quote van de week : Tijd

Lang geleden. Een quote. Het was een productieve dag vandaag. Zowel hier thuis als op het nieuwe appartement. Iedereen is moe maar tevreden. Zometeen kruip ik weer in mijn bedje om dan toch weer twee en halve dagen te kunnen werken. En volgende week moet ik ook maar weer drie dagjes werken. De verhuis komt dichter. Spannend!

Maar dus… de quote :

Waste your money and you’re only out of money,

but waste your time and you’ve lost part of your life.

Michael LeBoeuf

Vandaag heb ik gelukkig niet het gevoel dat ik een deel van mijn leven verloren heb. Integendeel. Ik ga zo meteen moe maar tevreden naar bed. Slaapwel.

Mooie Meevaller

Ik wou regelmatiger schrijven en nu zie ik dat er weer twee weken zijn voorbijgevlogen. Het onregelmatige blijft dus. Nog enkele weken en dan verhuizen we effectief, maar daar wou ik het nu eens even niet over hebben.

zwangerHet onderwerp dat ik in gedachten had voor nu is mijn zwangerschap. Ik wou hier laten weten dat dat eigenlijk verrassend vlotjes verloopt. En dat vind ik wel aangenaam. Ok, ik heb wel wat last gehad van misselijkheid in het begin en van enkele migraine aanvallen tijdens mijn zwangerschap, waarbij ik dus zo goed als geen medicatie mocht nemen. Afzien was dat weer. En ook word ik misselijk als ik in bed op mijn rechterzij ga liggen. Regelmatig word ik wakker met krampen in mijn kuiten, maar ook dat is zelfs leefbaar… Ik zet me dan recht in bed van de pijn, zwier mijn benen uit het bed en zet mijn blote voeten op de grond, waarna de kramp begint te minderen. Ifemi heeft de gewoonte gekregen om op die moment met zijn hand over mijn rug te gaan en dat doet me dan ook goed om te ontspannen. Hij steunt me enorm. Ook met mijn extra vermoeidheid gaat hij goed om. Ik zou niet weten wat ik zonder hem zou moeten doen.

Verder was er voor mijn bevalling sprake om zoiezo een keizersnede te doen – ik denk zelfs onder volledige verdoving – wegens het hartprobleem dat ik ook nog heb. Maar, tijdens de laatste echo, wist onze gynaecoloog ons te zeggen dat ik toch gewoon zou kunnen bevallen. Dat noch hij, noch mijn cardiologe er een probleem in zien. Wel moeten we met de anesthesist gaan praten op voorhand om te zien hoe het zit qua medicatie. Het maakt me toch wel heel gelukkig.

(orig fig)

Prioriteiten Planning : November 2014

Een prioriteiten planning. Dat is zéér lang geleden. Ik had een systeem waarbij ik per request een puntje toekende aan elk item op mijn drafts en daarom zal ik mijn lijstje hier nu zetten in de volgorde dat ze zouden moeten verschijnen (volgens die reacties):

  • Vrouwen – Werkcalendar
  • Leven in Luxe
  • Nigeria – Eko Atlantic
  • Quiz : How do you live your life?
  • Samen S…
  • Emoties kamperen – waterlast
  • Typing Test
  • Zelfzekerheid – herevaluatie
  • Challenges
  • Frenemies
  • Hemelvaartweekend
  • Litteken
  • Plinky
  • Stress Overwinnen
  • Zelfvertrouwen opbouwen
  • Happiness serie
  • Ideale Gemeenschap
  • Nigeria
  • Smile

Om eerlijk te zijn, weet ik van een aantal drafts zelfs niet meer wat de bedoeling was aan de hand van de titel. En toch wil ik er nog eens werk van maken. Stap voor stap. Meer schrijven. Minder denken. Meer doen.

Ter herinnering voor jullie: Als jullie een bepaald onderwerp sneller willen zien verschijnen, stem er dan voor in de reacties. Ik blijf wel kiezen wat ik eruit pik, maar ik hou wel rekening met jullie keuzes.

(orig fig)

Prettig Prentje

Tijd staat niet stil en toch denk ik dat ik in het algemeen beter gebruik maak van de ons gegeven tijd. In het algemeen, want op zondagavond kan dit nogal eens mislopen. Dan denk ik aan alles wat er is blijven liggen in het weekend en dan denk ik aan de nieuwe werkweek waar ik eigenlijk niet zo super veel zin in heb. En zo verging het mij ook vorige zondagavond. Dan stort ik eventjes in. Gelukkig stond Ifemi me bij om de eerste brokken te lijmen en liet vervolgens mijn tante zich van haar positieve kant zien. Ik was toch weer een beetje opgemonterd toen ik naar bed ging.

Ondertussen is het alweer woensdag en zit ik nu voor het eerst deze week thuis op mijn pctje. Veel heb ik momenteel niet te zeggen, dus ik ga nog zo’n positief prentje tonen.

En verder wil ik nog vermelden dat ik op de 25e terug een Prioriteiten Planning ga voorstellen. Ik vond namelijk die interactie wel tof. En aangezien ik hier toch wat meer wil zetten, wil ik dat ook terug in het leven roepen.

Life-Quotes-2

Random Redenen?

Het is weer zover. Ik zou nu naar de yoga kunnen gaan. Ik wil ergens wel gaan. Ik voel me echter weer slap. Mijn verkoudheid stak vanmiddag weer de kop op. Ik wil eigenlijk gewoon al mijn bed in kruipen. Misschien doe ik dat direct ook wel. Samen met een aflevering van Prison Break dat ik dankzij mijn nicht eindelijk ben beginnen zien.

Maar, wat ik me nu afvraag: Zoek ik altijd maar redenen om niet naar de yoga te gaan of niet te sporten? Beiden zijn al weer enkele weken geleden precies. Op dit moment denk ik dat ik altijd wel een goede reden heb, maar dan nog… ergens voel ik me er ook wel schuldig over. Ik heb de laatste nachten wel te weinig geslapen. Mijn verkoudheid was in het weekend bijna weg, maar nu dus niet meer.

Heeft iemand wat tips voor mij?

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake