Spiritueel Stukje : Stilte

Stilte is een stukje hemel dat afdaalt naar de aarde.

Dat zegt mijn agenda me deze week toch. Ook stelt ze mij deze week nog een vraag:

Geef jij jezelf tijd om in stilte te zijn?

Ik denk het wel. Ik zit thuis niet graag in stilte. Ik heb meestal wel de radio opstaan of een eigen muziekje. Maar, in mijn treinritten, zit ik wel “in stilte”. Natuurlijk is het dan nooit helemaal stil want je hoort de mensen om je heen. Je hoort meestal ook de muziek uit de anderen hun hoofdtelefoons. Je hoort al eens een telefoongesprek of vervelende geluidjes van een gsm, tablet, laptop of andere technische snufjes. Toch zit ik “in stilte” op de trein. Zelf zet ik geen muziek op. Ik luister. Ik denk, ik lees of ik schrijf.

stilte

Ook op de fiets zet ik zelf geen muziek op. Ik omgeef mij graag met de geluiden rondom mij. Ik vind eigenlijk dat meer mensen dit terug zouden moeten doen in de plaats van zich altijd terug te trekken in hun eigen wereldje met hun eigen muziek.

Verder kan ik ook wel genieten van “de stilte” in de tuin of in een park. Je hoort de vogeltjes fluiten. Je hoort verschillende natuurgeluiden. Zeer kalmerend.

Dit laatste doe ik misschien toch iets te weinig.

En jullie, genieten jullie van de stilte? Hoe doen jullie dat dan? Waar? Ik wil er graag wat nieuwe ideeën uithalen.

(orig fig met een leuk tekstje over de stilte coupé van de treinen)

Sterke Schouders

De weg naar mijn werk vraagt veel van me. Ik las deze morgen dat mensen die meer dan een half uur pendelen naar het werk minder lang leven dan mensen die dat niet doen. Ik begrijp dat volkomen. Ik pendel minstens anderhalfuur. Enkel. Dat is té veel… Ik ben het beu. Gelukkig is het een supertoffe job. Toch heb ik gevraagd voor een nieuwjaarscadeautje in de vorm van een nieuwe missie dichter bij huis. Ik kan haast niet wachten.

Ook kreeg ik deze week te horen dat het hier op mijn blog stiller is… Dat is waar. Moet ik dat erg vinden? Nee. Moeten jullie dat erg vinden? Nee. Ik schrijf hier wanneer ik daar zin in heb en wanneer ik daar tijd voor kan vrijmaken. Het leven bestaat uit meer dan bloggen alleen.

Wel wil ik proberen om hier terug meer kleine korte stukjes te zetten, want dat doe ik zelf eigenlijk graag. En ik merk dat ik er soms teveel over nadenk en het dan maar niet doe.

Regelmatig denk ik ook aan het verhaal van de twee monniken en een vrouw. Ik vind het zo mooi.

DennyCreekm

Twee monniken die op reis waren kwamen bij een rivier aan, waar ze een vrouw ontmoetten. Omdat de vrouw bang was voor de stroming in de rivier vroeg ze of de monniken haar naar de overkant wilden dragen. Een van de monniken aarzelde, maar de andere zette haar op zijn schouders, stak het water over en zette haar neer op de oever aan de overkant van de rivier. De vrouw bedankte hen en vertrok.

Terwijl de monniken hun reis vervolgden, was de ene monnik in zichzelf gekeerd en aan het broeden. Niet meer in staat om het zwijgen te bewaren zei hij wat hem dwars zat. “Broeder, onze spirituele training leert ons elk contact met vrouwen te mijden, maar jij pakte haar op je schouders en droeg haar!”
“Broeder”, antwoordde de andere monnik, “Ik heb haar neergezet aan de overkant, terwijl jij haar nog steeds bij je draagt.”

Ik zocht het even terug voor u op en vond het hier terug.

(orig fig)

Prioriteiten Planning : Oktober 2013

De zomer is voorbij. Er is terug wat leven in dit cafétje en dat wil ik graag zo houden. En daarom vind ik het nog steeds belangrijk wat jullie graag zouden lezen. Dit zijn de posts die nog in de wachtrij staan… in volgorde van waarschijnlijkheid dat ze tot hiertoe gepost zouden worden.

  • Zemanta Related Posts ThumbnailVrouwen – werk
  • Samen S…
  • Leven in Luxe
  • Man-vrouw test
  • Nigeria Eko Atlantic
  • Zelfzekerheid : herevaluatie
  • Plinky
  • Challenges
  • Typing Test
  • Top Twintig 2012
  • Hemelvaartweekend
  • Zelfvertrouwen opbouwen
  • Emoties kamperen waterlast
  • Wi-fi
  • Smile
  • Litteken
  • Party test
  • Frenemies
  • Agile – Fragile
  • Stress overwinnen
  • Ideale gemeenschap
  • Quiz: How do you live your life?

De erg opmerkzamen onder jullie zullen merken dat er een aantal posts verdwenen zijn. Mijn uitleg is dan zeer simpel: Soms weet ik zelfs niet meer wat ik wou schrijven. Soms heb ik er absoluut geen zin meer in. Soms is het al zolang geleden dat het ook niet meer belangrijk/geldig/leuk is. Soms is de link die ik in die post had gezet zelfs niet meer geldig. Het blijven drafts die hier gemeld worden.

Dus, jullie kennen het systeem ondertussen al: laat gewoon even weten wat je wil lezen. Je mag zelfs dingen vermelden die hier niet tussen het lijstje staan. Als ik het een leuk idee vind, zie je dat misschien ook verschijnen.

… geschreven op zondag …

Angstig Antwerpen

AntwerpenIk ben absoluut geen politieke kenner, maar gelukkig heb ik een vader die me wel regelmatig over het beleid doet nadenken. Verder vind ik regelmatig de politiek in het algemeen te moeilijk. Ik hou van KISS. Ik ben dan ook bij een verkiezing blij met een stem-test zodat ik weet welke partij eigenlijk mijn belangen vertegenwoordigd. En “mijn belangen” zijn nogal ruim op te vatten: ik heb graag dat iedereen het goed heeft, ook al is dit vrij moeilijk te bereiken.

Tegenwoordig heb ik wel meer oog voor het beleid in België en dan in het bijzonder voor het beleid in Antwerpen. Regelmatig gebeurt er weer iets en komen we in de media voor domme beleidsreglementen. Maar, omdat ik dus niet zo politiek sterk sta, en ik net een post las waarbij alles goed en duidelijk wordt uitgelegd, wil ik jullie graag naar deze post over het Antwerpse beleid doorsturen. Ga zeker eens lezen en open je ogen. Denk na.

Kinderen & Kaartjes

Het is een rustig weekendje. Na een volle drukke week mag dat weer wel. Tijdens de voorbije week van de mobiliteit had ik het genoegen om drie keer in een station te moeten wachten omdat er treinen afgeschaft werden en heb ik toch zéker twee uur langer in de treinen gezeten door vertragingen. Verder weigerde mijn fiets dan ook nog een keer dienst te doen. En toch had ik een fijne werkweek. Leuk, maar vermoeiend.

Ik wil jullie bij deze weer gewoon wat weetjes vertellen:

Ik stuur nog altijd regelmatig een kaartje naar Awa, mijn Plan-kind. Verder steun ik Plan voor zover ik dat kan. Zowel met Plan-ouder te zijn, vertalingen te doen en af en toe online wat informatie te delen met jullie. En omdat ik de werking van Plan België zo belangrijk vindt, doe ik dat allemaal met plezier. Wil uzelf ook iets doen? Ga dan zeker en vast eens kijken hoe u Plan België kan steunen.

1350053363-illustratie-meisje-9-jaar-onderwijs---hello-mei-2012---web

Verder hou ik me toch ook nog bezig met Postcrossing. Kaartjes krijgen over de hele wereld is leuk. Kaartjes krijgen van vrienden op vakantie zou nog veel leuker zijn, maar spijtig genoeg kan je je vrienden daar niet toe verplichten. Vandaar: postcrossing. Eigenlijk heb ik de laatste maanden weinig kaartjes verstuurd/ontvangen, maar ik ben weer in actie geschoten. Ik heb me zelfs voorgenomen om er telkens een dagelijks persoonlijk weetje op te schrijven. Dit idee kwam tot bij mij door PostSecret, alhoewel ik zo’n geheimen eigenlijk niet heb. En moest ik ze hebben zou ik ze ook niet delen. Ik vind dat de mensen met zo’n geheimen beter hun leven zouden aanpassen in de plaats van een kaartje met hun geheim te versturen.

Het lesgeven voor Auxilia was tijdens de zomer even gestopt, maar start binnenkort misschien opnieuw. Ik weet alleen nog niet zeker of ik er wel weer klaar voor ben.

Spiritueel Stukje: Vertrouwen

Mijn eerste volle werkweek na ons groot verlof is van start gegaan. En wat een start. Het weekend was leuk, druk, rustig, productief en relax. En dat zijn woorden die ik een jaar geleden niet zo samen in een zin gezet zou hebben.

Mijn bureautje thuis is helemaal opgefrist. Onze living is zeer leefbaar en zelfs ook veel kleurrijker geworden. Zo kreeg ik leuke lichtjes van mijn ouders én kreeg ik ook gekleurde bollen – wat ook lichtjes zijn – van vrienden. Ik denk dat de mensen rond mij wel weten dat ik van kleurtjes hou.

En voor deze post nog veel verder afdwaalt… hier het nieuwe hoofdstuk in mijn Spirituele Agenda:

Heb vertrouwen in je gevoel

En dat zit momenteel al wel vrij goed, maar ik geloof ook dat dat nóg beter kan. Les één:

Luister naar de stem van je ziel.
Je ego, je denken, zal je altijd willen waarschuwen en je wijs willen maken dat iets niet kan.
Ergens heel diep van binnen weet je het wel…

purple-flower-paarse-bloem-wanddecoratie

Eigenlijk denk ik altijd dat de ogen de poorten naar de ziel zijn. Ik kijk ook altijd naar mensen hun ogen terwijl ze iets zeggen. Zelfs al versta je ze niet of spreken ze zelfs een heel andere taal, uit de ogen maak je toch op wat ze voelen. Hoe moet ik nu luisteren naar mijn eigen ziel? Heeft mijn ziel wel een stem? Of is het gewoon luisteren naar mijn hart? Ik vertrouw erop.

(orig fig)

A Antwerpen

Na een vakantie in een ander land valt het me altijd op hoe licht ons landje is. Dus is het nu de perfecte moment om een foto die ik al klaar had staan te tonen van Antwerpen uit de ruimte. De lichtjes van de Schelde? Er zijn lichtjes genoeg, dat is duidelijk.

antwerpen-s-nachts-gezien-vanuit-de-ruimte

Waarom kunnen andere landen met minder licht rondkomen? Is dit niet allemaal licht- en geldverspilling?

(orig fig)

Spirituele Stukje: Ruimte

zorgenVanLoesje

We beginnen een nieuwe week. Blijkbaar leren we in onze agenda tegenwoordig over “weerstand”. Ter herinnering: mijn agenda is Mind & Spirit: van denken naar voelen en wekelijks breng ik een stukje over de raad die aan de linkerzijde van mijn week wordt weergegeven. Deze week geven ze een affirmatie:

Ik laat het oude los zodat er ruimte komt voor het nieuwe.

Ik weet niet of ik nog echt vastzit aan iets oud. Op korte termijn is het bij mij zeker waar. Ik denk regelmatig na over keuzes die ik net gemaakt heb en of ik nu wel of niet de juiste keuze heb gemaakt bij iets dat al voorbij is. Logischerwijs heeft dit natuurlijk geen enkele zin en is het enkel verspilling van mijn tijd en mijn energie. Op mijn vakantie heb ik ook een aantal dagen effectief ontdekt hoe moe je kan worden van het zorgen maken en hoeveel energie je plots hebt wanneer je het écht loslaat. Niet zomaar denken dat je het loslaat, maar écht. Het maakte plaats voor meer activiteiten.

Dit weekend brachten mijn zorgen me weer wat migraine. Misschien heeft het enkele glaasje wijn ook bijgedragen aan de migraine, maar ik vermoed dat de zorgen de grootste oorzaak zijn geweest deze keer. Ik probeer ze los te laten. Ik probeer keuzes te maken en ze vervolgens te accepteren. Ik probeer niet (meer) van dingen wakker te liggen, maar ze ineens uit te voeren als dat mogelijk is en anders op te schrijven voor later.

Hoe laten jullie je zorgen los?

(orig fig)

Mooie Monumenten

Zondag. Avond. Weekends blijken ook na de vakantie nog even snel voorbij te vliegen als voor de vakantie.

Vandaag gingen we in de namiddag naar een aantal opengestelde monumenten in onze eigen stad. We bezochten een synagoge, die wel knap was, maar we eigenlijk vrij snel weer buiten stonden. Vervolgens gingen we nog naar de Nationale Bank waar een hele toer door het gebouw geregeld was. Niet alles natuurlijk, maar toch knap om eens te zien. Niet alleen de loketten, maar ook een aantal kamers die vroeger hoorde bij de inwonende personen.

National-bank

Normaal wilde ik ook nog naar het Steen, maar eigenlijk had ik daar de fut niet meer voor. Vermits het zonnetje nog scheen, hebben we maar gewoon een terrasje gedaan op het Theaterplein wat eigenlijk zeker zo leuk is. Die gebouwen lopen niet weg en wij hebben van ons dagje genoten.

Toen ik gisterenavond online bekeek welke gebouwen ik echt wou zien op deze Open Monumentendag keek ik ook de kathedraal na. Ik wist dat die zijn torens zou openstellen. Spijtig genoeg moest je daarvoor op voorhand reserveren. Elk uur zouden er slechts 15 personen in kunnen. Volgende keer dat de torens van de kathedraal opengesteld worden zal ik het sneller moeten opzoeken.

In ieder geval ben ik zeer tevreden over het einde van ons weekend. Ik heb mijn voorbereidingen gedaan voor de volgende dagen en ik kan nu met een tevreden gevoel gaan slapen. Het énige nadeel is dat ik mij momenteel veel wakkerder voel dan de eerste delen van deze dag.

Slaapwel.

(orig fig)

Onvermijdelijke Omschakeling

Dit is de laatste dag van mijn vakantie. Ik geniet van het lekker weertje. Ondertussen probeer ik rustig al onze vakantiespullen weer een plek te geven in ons appartementje en het hier terug op orde te maken om het werkritme te hervatten. Ondertussen hervat ik ook mijn spelletjes op fb, die ik voorlopig beperk tot Candy Crush – waarvan zelfs de professionele bijdrage al aangetoond geweest is – en My Zoo 2.  Ook heb ik op alle feeds van alle blogs die ik volg gewoon alles aangeduid als “al gelezen”. Zo heb ik niet het gevoel dat ik achtersta. Ik weet gewoon dat ik een aantal dingen niet gelezen heb, maar ik heb dan weer vele leuke andere dingen gedaan. Het leven bestaat uit keuzes. Je kan gewoonweg niet alles doen.

costa_bravaU zult de komende tijd ook nog wel wat flashbacks krijgen naar onze vakantie. Onze vakantie was een kampeervakantie naar Frankrijk en Spanje. Voor mij een standaardwaarde in de zomer, ook al was het alweer drie jaar geleden, en voor Ifemi een eerste ervaring om zolang te kamperen. Ook was het voor hem een nieuwe onbekende omgeving. Leuk om samen voor een nieuw begin te zorgen. Ik hoop echt om nog vele keren met hem te kunnen gaan kamperen. Het was super geweldig.

We hebben een klein rood gooi-tentje dat we hebben gebruikt voor onderweg voor op plaatsen waar we slechts één nachtje verbleven. Verder hebben we een grotere blauwe tent met twee binnententjes aan de zijkanten van het middengedeelte waar een tafel, een paar stoelen en ons nieuw kampeerkastje in passen. Ik genoot van die blauwe tent. Van de rode ook hoor. Die heeft het gemak dat ze snel opgekraamd is, terwijl we met de blauwe nog de goede manier moeten vinden. Bij de laatste keer inpakken hadden we de dag voor ons vertrek al één binnentent opgevouwen zodat het op de morgen zelf al minder zou zijn en dat heeft dan toch geholpen.

Ik ga op deze blog ook nog vasthouden aan mijn tegenwoodige vaste waarden:

  • Spiritueel Stukje op maandag : misschien is dit meer voor mezelf dan voor jullie, maar af en toe een positief woordje/zinnetje maakt mijn leven beter.
  • Prioriteiten Planning op de 25e van elke maand, zodat jullie weer kunnen aangeven wat jullie graag willen lezen.
  • Bedanking voor mijn Bezige Bezoekers op de laatste dag van elke maand. Links zie je de personen die de laatste 30 dagen gereageerd hebben. En bij deze, omdat zij geen aparte post krijgen, wil ik ze toch hier even bedanken: Nachtbraker en micheleeuw: Bedankt om hier deze zomer in de grote stilte toch reacties achter te laten!

En verder krijg je nog altijd een inkijk in mijn gedachten en mijn leventje.

(orig fig – misschien later eigen figs bij mijn posts…)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake