Allerlei Aspecten

Een tijd lang was het enorm druk in mijn hoofd. Ik kon maar geen rust vinden. Ik zag overal werk dat nog moest gebeuren. Alles kwam samen. Niets werd deftig uitgevoerd wegens geen tijd. Weinig werd écht uitgevoerd wegens overrompeld. Er kwamen zelfs enkele ziektedagen aan te pas. Ik had trouwens ook geen fut om te gaan werken. Vervolgens kwam er toch licht aan het eind van de tunnel. Ifemi was zoals gewoonlijk mijn rots in de branding. Hij bracht rust. Ik begon zowaar uit te kijken naar onze vakantie in de plaats van me er zorgen over te maken.

En nu we dit weekend ons samen verder gingen voorbereiden voor onze vakantie, sta ik er spijtig genoeg alleen voor en zorg ik voor de verandering eens voor Ifemi. Gelukkig is het niet al te erg en kan hij toch nog een paar dagen gaan werken en dan verder herstellen tijdens onze vakantie. Ik heb er zin in. In die vakantie natuurlijk.

Vandaag vind ik energie die ik precies al zeer lang niet meer aangetapt heb. Vanwaar ze komt, zou ik graag willen weten. Ik had tegen 11u al meer gedaan dan dat ik normaal op een volledige zondag presteer. En toch is nog maar de helft van wat ik vandaag nog wil doen.

Straks zit er ook nog een fietstochtje van een tiental kilometer bij. Als ik nu naar de steeds donker wordende wolken kijk, krijg ik schrik. Laat het maar gauw regenen zodat ik straks in het zonnetje kan fietsen en ervan kan genieten.

Bedankt Bekende Bezoekers

Juli is voorbijgevlogen. Er was veel zon. Er waren veel activiteiten… en dat betekent dat er minder posts waren dan normaal en dat er een pak minder reacties waren. Bij deze worden dus ALLE reacties van juli bekend gemaakt. Zij zijn de trouwste reageerders op mijn blogje en hopelijk blijven ze dat alledrie nog een tijdje!

BEDANKT!!!

BezigeBezoekersJuli

Zalige Zomer ?

Het is warm. Extreem warm. Ik klaag niet graag over het weer. We nemen het zoals het komt, maar dit warme weer gaat er toch een klein beetje over.

Ik wil eigenlijk allemaal korte stukjes informatie lekken en ik ga dat dus ook gewoon doen zoals ik er nu zin in heb.

Mijn verkoudheid die eergisteren serieus opspeelde en mij met een geïrriteerde keel achterliet, is nu bijna helemaal weg. Toch heb ik de ziektedagen die de dokter heeft voorgeschreven gehouden omdat ik het gevoel heb dat mijn fysieke uitputting en verkoudheid een uiting zijn van mijn innerlijke onrust. Ik kan bijna niet wachten tot Ifemi en ik aan onze grote vakantie kunnen beginnen. Het is ondertussen weer enkele jaren geleden dat ik er met de tent tussenuit trok voor een aantal weken. De voorbije zomers bestonden meer uit verre reizen (Canada, Nigeria) of een operatie. Voor Ifemi zal het de eerste lange reis zijn met de tent! Ik hoop dat hij er even veel zal van genieten dan ik. Ik heb er nood aan.

Vanaf dat ik nog maar een beetje moe ben, merk ik zelfs van mezelf dat ik vrij lastig wordt. Ik heb dan ook het gevoel dat niemand begrijpt wat er zich in mijn hoofd afspeelt. Ik reageer verkeerd op anderen en merk dat pas wanneer ik wat uitgerust ben. Ik verwacht dat anderen weten hoe het met mij gaat zonder dat ik het ze vertel. Ik lach en antwoord meestal positief als mensen vragen hoe het met me gaat.

Mijn Spirituele Stukjes worden op zomerpauze gezet. Het wordt een taak die ik niet meer met plezier uitvoer. Ook het versturen van kaartjes via postcrossing is op een laag pitje gezet. Er zijn andere dringendere of leukere zaken om te doen.

Ik hoop me vanavond goed te kunnen afleiden op Linkerwoofer en ik heb vernomen dat het dit jaar de laatste editie is, wat wel spijtig is. Morgenavond zal ik afgeleid worden op een trouwfeest van vrienden om dan op zondagavond te genieten van een bbq in de tuin van weer andere vrienden. Zo’n leuke activiteiten alleen al zouden me op dit moment blij moeten maken…

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake