Spiritueel Stukje: Verkleedkist

Het spreekt me niet aan deze week. Mij verkleden en een andere rol aannemen is dan ook niet voor mij weggelegd. Ik kijk wel graag toe hoe mijn nichtjes zich prinsessen wanen of hoe ze plots weer zichzelf zijn. Ik geniet van de toneelstukken waar anderen zich een speciale rol toeeigenen om het publiek te laten lachen of gewoon om het publiek iets te tonen. Ik hou van de verklede standbeelden die hun rol goed uitvoeren. Ik geniet van het kijken. Ik word liever niet voor even iemand wie ik nooit zal zijn. Ik zal mijzelf wel aanpassen naar de persoon die ik wil zijn.

… Op voorhand bedacht en geschreven.

Waardige Wensen

De laatste dag van 2012 zal binnen een uurtje starten. Vandaag dacht ik na over dit nieuwe jaar. Ik dacht ook na over het voorbije jaar. We keken vanavond naar Panorama waar men het had over de armoede in Afrika en Bono die zijn best deed om daar iets aan te doen. Ik was wederom geraakt.

Hier worden wij al lastig van kleine dingen: van een computer die uitvalt, van dingen die niet écht lopen zoals wij zouden willen, over de geschikte cadeau voor iedereen rond je, over een misplaatste grap, over eten dat eens niet op temperatuur is of over het weer dat nooit voor iedereen goed kan zijn.

Wat zouden wij doen moesten we geen eten genoeg hebben voor iedereen? Wat zouden wij doen als we niet zoiezo een dak boven ons hoofd hadden? Wat zouden wij doen zonder electriciteit? Zonder geld? En niet zomaar voor even, maar voor je leven.

Niet dat er alleen maar grote problemen zijn ver van ons. Ik kom meer en meer van mensen dichtbij te weten dat ze in moeilijkheden zitten. Als ik kon, dan hielp ik iedereen: de familie die binnenkort uit hun huis gezet wordt omdat ze al maanden de huur niet hebben kunnen betalen, de man die zijn papieren niet in orde kreeg en hier nu dus eigenlijk illegaal is, de man die met weinig geld voor zijn vier jonge kinderen moet zorgen, …

Ik heb wensen voor 2013 maar ze vallen daartegenover in het niets.

Toch wens ik jullie allemaal leuke en plezante eindejaarsfeesten en een gelukkig nieuw jaar. Hopelijk denken jullie samen met mij aan anderen die er niet met volle teugen van kunnen genieten. Hopelijk proberen ook jullie in het nieuwe jaar je best te doen voor zij die het minder goed hebben. Succes.

Betere Bedankjes

Ik had het in het begin van de week al over een aantal nieuwe dingen voor het nieuwe jaar. Ik bedacht mij nog een ander, dat eigenlijk niet nieuw is in de zin van dat ik het nog nooit gedaan heb, maar het wordt wel een nieuw maandelijks ding om te doen. Het is blijkbaar al van mei 2011 geleden dat ik mijn Bezige Bezoekers eens goed in de bloemetjes zette. Aangezien ik reacties nog steeds enorm belangrijk vind, wil ik elke laatste dag van de maand mijn top 3 in de verf zetten.

Niet dat ik alleen maar schrijf om reacties uit te lokken, want schrijven op zich helpt mij ook al. Het geeft je tijd om ergens bij stil te staan, om ergens over na te denken en om er nadien rustiger over te zijn. Toch blijven reacties mij een éxtra motivatie geven om te schrijven. Jullie zijn dus belangrijk. Jullie verdienen het om af en toe wat extra aandacht te krijgen.

Als een herrinnering of een weetje voor zij die nog maar recent komen lezen: Het getal naast elke persoon in de Bezige Bezoekers lijst is het aantal reacties van die persoon in de laatste 30 dagen.

Op 31 januari zal dus het eerste maandelijkse bedankje komen.

… Op voorhand bedacht en geschreven.

Raar Ritme

Ik wil al een paar dagen een leuke lange post schrijven met mijn vorderingen en veranderingen. Het komt er blijkbaar weer even niet van wegens de drukke volle dagen én wegens mijn raar ritme.

Ik heb het gevoel dat ik veel te veel slaap. Volgens mijn vriend Ifemi is dat wel niet zo, maar ik heb net een hele avond op de zetel geslapen – écht geslapen – en ik vind het raar. Ik slaap tegenwoordig ‘s nachts ook enorm goed, waar ik natuurlijk wel blij voor ben. Ik vind het wel vreemd, maar op zich is het positief dat ik vaster slaap. Ik word ‘s morgens uitgerust en tevreden wakker en ik kan gewoon niet anders dan opstaan. Daartegenover staat dan dat ik toch na het eten ‘s avonds mij zo moe voel dat ik dus écht kan slapen. Het verwart mij allemaal een beetje.

Het beangstigt mij een beetje wanneer ik denk aan fulltime werken volgende week. Ben ik daar wel klaar voor? Zonder een periode van part time werken, is dat toch zeer moeilijk in te schatten.

Spiritueel Stukje : Acceptatie

Voor het nieuwe jaar, en voor mijn vorige verjaardag, kreeg ik van mama een zeer leuke spirituele agenda. Vanaf vandaag kan ik starten in die agenda. Elke week staat er een spiritueel weetje in en dat wil ik graag telkens op een leuke manier met jullie delen. Zo kunnen we samen elke week van het nieuwe jaar goed en positief starten.

Het eerste hoofdstuk gaat in het algemeen over het dicht bij jezelf blijven. Voor deze week wordt dat:

Accepteer jezelf zoals je echt bent.

Luister naar jouw innerlijke stem. Maak je niet afhankelijk van de goedkeuring van anderen, van je eigen zorgen, angsten of twijfels. Kom in contact met je Ware Zelf.

Ik hou dit dus deze week in mijn achterhoofd. Ook zal ik er in mijn agenda dagelijks aan herrinnerd worden. Ik denk trouwens dat ik mezelf voor het grootste deel wel accepteer. Soms wil ik echter wel mijn tekortkomingen even vergeten en denken dat ik alles aan kan.

(origine agenda)

Dit nieuwe spirituele stukje is niet het enige dat ik in het nieuwe jaar hier wil toevoegen. In januari wil ik weer een overzicht maken van het voorbije jaar zoals ik vorig jaar al deed met de Top Tien van 2011. Verder wil ik terug een nieuwe reeks opstarten zoals de mooie bedenkingen en wil ik graag nóg meer input van jullie, waar we hier meteen mee gaan beginnen: Wat vinden jullie van de ideeën? Wat missen jullie hier nog?

Natuurlijk worden er ook nog steeds gewone levensverhaaltjes vertelt op deze blog zoals nu. Dat verandert niet.

En als laatste wens ik jullie allemaal PRETTIGE KERSTDAGEN. Geniet van de familiebijeenkomsten of andere leuke activiteiten. Geniet van het geven. Geniet van het leven.

Twee Tekstjes

Het eerste tekstje zal het hand verhaal zijn.

Vorige week donderdag deed ik de afwas. Ik doe dat niet graag, maar het moet toch af en toe gebeuren. Gelukkig doet Ifemi hem meestal. Vorige week donderdag deed ik hem dus. En dat zal iedereen geweten hebben blijkbaar. Bij het afwassen van het bestek maakte ik een verkeerde beweging met mijn linkerhand. Ik dacht dat het wel een gewone kramp zou zijn en werkte de afwas nog even af. De pijn bleef. Ook op vrijdag nog. Ik vroeg dus aan een aantal mensen op de cardiale revalidatie of ze er iets van kenden. De raad was om er Flexium gel op te doen tijdens de nacht. Dus opdoen en inwindelen zodat het goed kan intrekken. Tegen maandag had ik eigenlijk nog evenveel last. De dokter die we wekelijks zien op de revalidatie keek het na. Ook inwindelen tijdens de dag om te voorkomen dat ik mijn hand zou gebruiken, was de boodschap. Woensdag ging ze er weer naar kijken als het erger was geworden. En toen kwam het.

Woensdag bleek dat er op de fysio afdeling geen plaats was tot half januari om ernaar te kijken. Op de spoed Ortho dienst kon ik dan weer niet terecht want ik was in dat ziekenhuis nog nooit naar de spoed geweest. Enige oplossingen: naar een ander ziekenhuis gaan of naar de spoed. Naar de spoed dus. Daar werd ik na een dik halfuur toch geholpen en zeiden ze me weer dat ik niet mocht inwindelen en geen creme meer mocht smeren, want mijn huid op mijn hand was al helemaal week geworden. Donderdagmorgen zou er dan een echo genomen worden van mijn hand. Die dokter kon dan weer niets verkeerds zien op de echo. Mijn hand zag er binnenuit in orde uit. Ook voelde het alweer beter. Op de laatste dag van dit jaar kan ik terecht op de spoed ortho afdeling om desnoods nog een dokter te zien. Ik wacht nog even af. Mijn hand voelt al véél beter, maar is nog niet 100% in orde. Ik gebruik het wel voor 90%.

Een storm in een glas water dus, zoals mijn mama het zo mooi formuleerde.

——————————–

Het tweede verhaal wordt u aangeboden op aanvraag van tante loesje: “Hoe heb ik de kerstsfeer in huis gebracht?” Wel, nog steeds niet volledig zoals ik wil omdat de huisbaas iemand zou sturen om onze nieuwe jaloezieën op te hangen en dat is nog steeds niet gebeurd. Er is gelukkig toch al wel iets. Onder de mooi gekregen kerstkaartjes staan nu de mooie flitsende cadeautjes. Op de tafel staat een dikke vette vaas gevuld met kerstballen en een oud stukje slinger. Aan het boekenrek hangen twee dikke slingers. Voor mij hangt een glanzend kerstboompje aan de muur. Er hangt ook nog ergens een glanzend beertje en een glanzende kerstman. Dat is het voorlopig.

Prettige Plandagen

Plan-e-card-2013

Een gelukkig nieuwjaar en prettige feestdagen dus van mij én van Plan België. Ik blijf ze nog steeds enorm steunen. Ik heb meer en meer communicatie met Awa, mijn plan-kindje uit Burkina Faso, en ik geniet daar wel van. Ik krijg van Plan ook jaarlijks een mooie update van wat er gebeurt door Plan in de omgeving van Awa. Ook vind ik het wel eens leuk om updates van andere locaties waar Plan België actief is te lezen, doordat ik ze vervolgens vertaal. Het geeft me een zeer goed gevoel om hieraan bij te dragen.

Willen jullie ook bijdragen aan Plan België? Zet dan een van volgende stappen:

Plan-Steunen

Zie je het schema niet groot genoeg, dan kan je er gewoon op klikken om de grotere versie te zien. Ik heb dit kadertje gemaakt met bubbl.us, wat een zeer leuk online programmatje is om zo’n diagramma’s te maken. De informatie haalde ik uit het solidariteitskatern van Plan België, waar de geïnteresseerden nog veel meer informatie in kunnen terugvinden.

Geniet van het geven en het helpen.

Single-handed

Ik had nog veel ideeën. Ik wou nog veel schrijven. Ik wil het nu toch niet uitstellen, ook al typ ik maar met één handje. Mijn linkerhand ligt, door een verkeerde beweging tijdens de afwas, in de windel. Niet te gebruiken was het doktersadvies. Afwachten tot woensdag en dan zien we wel weer.

Jullie mogen dus eens wat meer schrijven hier. Verras me maar.

Overrompeling

Het gaat hier de laatste tijd niet van een leie dakje. Ifemi, mijn lieftallige huisgenoot, zoekt nog steeds naar een job. Ik blaas kleine problemen op. Muggen worden enorme grote olifanten. De computer wou niet meewerken en ook nu vertrouw ik hem nog niet, maar dat komt hopelijk wel. Ik wil actiever zijn. Ik wil in het algemeen gelukkiger zijn. Ik wil minder geïrriteerd, gefrustreerd en gestresseerd zijn. Ik wil mij minder zorgen maken, of anders gezegd: ik wil mij minder druk maken over alle zorgen. Zoals je merkt wil ik weer veel.

Verder probeer ik ook samen met Ifemi dingen voor ons appartementje te regelen. Zo zijn onze jaloezieën al een tijdje kapot, maar nu is onze huisbaas toch akkoord gegaan met het aanschaffen én plaatsen van nieuwe jaloezieën, die wij dan in ruil zelf in de Ikea in Breda zijn gaan halen. Volgens mij gaan ze hier enorm mooi staan. Normaal komt er vanavond iemand voor langs, maar ook dat vertrouw ik niet. Dat wordt afwachten.

Ook probeer ik mijn actieve leven weer op orde te krijgen. Ik heb nu toch al een vrijwilligerswerkje van een uurtje in de week. Ik heb deze week ook een afspraak op mijn werk om daar mijn nieuwe start te gaan bespreken en ineens ook mijn eco-cheques te ontvangen die daar blijkbaar al een paar maanden liggen, maar waarvan niemand mij op de hoogte had gebracht tot vorige week.

Stilletjesaan heb ik de indruk dat alle puzzelstukjes op hun plaats komen liggen. Ook de hartzeer van de voorbije weken mindert in aantal voorvallen. Ik heb een aantal onderzoeken extra gehad en daarop bleek alles in orde te zijn, wat natuurlijk een enorme geruststelling is. De conclusie is dus dat mijn hartzeer voortkomt uit stress en daarom werk ik samen met de psychologe van de revalidatie om dat onder controle te houden. Misschien dat hiermee ook mijn migraine meer gaat wegblijven. Maar ook die dingen vallen af te wachten.

Onlangs kreeg ik een postkaartje met de tekst:

Het leven is soms net een schilderij, de tijd verstrijkt er steeds een kleurtje bij.

(Uit Schilderij, Guus Meeuwis)

Het kaartje hangt nog op naast een leuke kerstboom en wat sneeuwwitte huisjes en daken. Gezellig.

Ook maakte ik voor mezelf een nieuwe mantra vandaag:

—–

Ik ben actief, ik sta emotioneel sterk en ik kan alles relativeren.

—–

Dit zinnetje hangt nu onderaan mijn computerscherm zodat ik daar regelmatig aan herrinnerd word.

Vroege Vogel

Voor de meesten onder jullie is het niet zo vroeg. Maar als niet-werkende in-ziekteverlof-zijnde persoon is er niet echt een reden om elke dag vroeg uit bed te komen. Dit is dus vroeg voor me. En dat zou niet erg zijn moest ik me niet wéér van afspraak uur vergist hebben. Ik moet namelijk niet om 9u30 op mijn bestemming zijn, maar pas om 10u30. Gelukkig is het deze keer natuurlijk niet andersom.

En het voordeel is dat ik nu wel alle tijd kan nemen om hier even iets te schrijven en vervolgens een lekker ontbijtje kan verorberen.

Smakelijk.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake