Nog Nieuws?

Vanop plinky kan je altijd een vraag krijgen, waarop je dan een antwoord kan geven. Dit kan natuurlijk gebruikt worden bij het gebrek aan inspiratie (of in mijn geval: bij gebrek aan zin in de topics die ik heb klaarstaan). De vraag vandaag is: “From where do you get your news?”

Plastic Heroes

Ik vrees dat ik op het ogenblik veel nieuws mis. Ik kijk wel naar een politiek programmatje nu aangezien de verkiezingen eraan komen. Ik lees wel een beetje op het internet over het huidige nieuws. En heel af en toe staat ook het nieuws op tv eens op. En regelmatig beluister ik het nieuws op de radio.

Uiteindelijk valt het precies toch nog mee.

Powered by Plinky

Dweep Diagram

En, gebaseerd op volgende figuur, wat denken jullie dat ik ben?

En wat zijn jullie zelf?

(orig fig)

Nationaal Nigeria

Het was pas toen Arewa bij ons op bezoek kwam, dat ik iets vernam over het NYSC van Nigeria. Zij kwam eerder bij ons op visite dan haar familie omdat haar dienstjaar zou starten. Het NYSC is het National Youth Service Corps van Nigeria. Ik was geïntrigeerd. Het leek me op een soort van militair jaar waarbij je ook ergens gaat werken in je eigen vakgebied. Ik snapte het niet goed en daarom besloot ik toen al, dat ik er eens meer ging over opzoeken en het hier zou delen.

Het National Youth Service Corps van Nigeria is pas opgericht in 1973 als zijnde vervanging van de militaire dienstjaren. De bedoeling is dat jongeren die net afgestudeerd zijn van een universiteit of van een of andere hogere richting, zich voor een jaar inzetten bij het NYSC. Ze moeten ook jonger zijn dan 30 jaar op het moment dat ze hun graduaat behaalden. De jongeren worden naar een andere stad gestuurd in Nigeria, zodat ze ook leren hoe het er in andere delen van het land aan toegaat. Ze leren zo andere stammen, andere culturen en andere gewoonten kennen. Het doel is natuurlijk om te zorgen voor een eenheid in Nigeria. De eerste drie weken van het jaar, echter, is eerder een soort paramilitair kamp waar alle jongeren van het NYSC samen naartoe gaan. Daarna worden ze dus weggestuurd om hun goed werk te verrichten.

Op zich lijkt het me wel een interessant idee, maar ik heb er nog een aantal vragen bij, die ik straks eens aan Ifemi moet stellen. Wie betaalt er voor die jongeren? Worden zij betaald tijdens dit jaar? Wonen ze echt in bij andere families? Zijn dit vrijwilligers die zomaar onbekende jongeren opnemen?

Ik laat het jullie vanavond weten. Als je zelf nog meer vragen hebt, mag je die ook stellen natuurlijk.

(drie verschillende bronnen)

Honderden Handen

Het is toch weer even geleden dat ik nog eens een promotie deed voor Plan België of dat ik een update gaf over Awa, mijn plan kind uit Burkina Faso. Er is ondertussen dus al een leuke communicatie ontstaan tussen Awa en mijzelf. Ik stond wel enorm achter, maar ik heb mij vandaag wat bijgewerkt en haar een kaartje gestuurd. Binnenkort verstuur ik ook nog eens een briefje met foto’s.

Verder wil Plan wereldwijd een héle hoop handjes verzamelen. Handjes in de lucht. De bedoeling is dat iedereen zijn hand opsteekt, ofwel virtueel via facebook ofwel in het écht. In dat laatste geval moet je natuurlijk wel je foto opsturen naar actie@planbelgie.be. Met vier miljoen handjes zijn er vier miljoen meisjes die de kans krijgen om hun recht op onderwijs te laten gelden. En dat is toch belangrijk zekers?

En, hebben jullie je hand al opgestoken?

Mooie Mogelijkheden

Het is een nieuwe dag. Vol goede moed. Vol nieuwe mogelijkheden. Ik heb de hele dag voor mezelf hier thuis. Ik kan dus doen wat ik wil. Een kaartje schrijven, informatie verzamelen, spelletjes spelen, tv kijken, iets aan de keuken doen, schrijven, gaan trainen, koken, … Er komen genoeg positieve dingen uit de bus. Ik kan zelf voor mijn geluk zorgen.

Bedankt voor jullie bemoedigende reacties gisteren. Ze hebben me wel goed gedaan. Ook een nachtje slapen en eindelijk weer van die verkoudheid vanaf zijn, doet me goed. Het is een betere dag, ook al werd die al gestoord door een zicht dat precies een stoorzender heeft. Gelukkig heeft dat zicht zich weeral hersteld, dus ik ben klaar voor deze nieuwe, positieve, goede dag.

Dramatische Diepte

In het begin van de maand kloeg ik ook al eens over mijn vrienden. Hetzelfde gevoel knaagt nu weer aan me… Waar zijn ze toch? Zijn ze me vergeten? Denken ze nog wel eens aan mij? Ik vraag het me af.

Meestal kan ik het wel goed van me af zetten, maar af en toe zijn er momenten dat dat enorm moeilijk is.

Zucht, Zondag

Raar. Het is weer zondag. Ik zit weer met een verkoudheid, net als exact een week geleden. Waarschijnlijk is het deze keer een gevolg van mijn petekindje die hier gisteren ook al zat te hoesten. Mijn weerstand is nog niet in orde, denk ik.

Ik deed vandaag mijn best om veel vitamientjes binnen te krijgen. Ik rustte veel. Ik sliep tijdens sing for the climate.  Ik hoest veel als ik zit en dat doet nog steeds pijn. Hopelijk gaat het morgen beter.

Slapend Stuk

Ik had een geweldige superleuke fantastische middag. Achteraf ben ik wel enorm uitgeput, maar ik wou hier toch nog iets komen schrijven. Mijn dagelijkse belofte, weet je wel. Het onverwachte nieuws van een goede vriend heeft me echter even van mijn stuk gebracht. Mijn gedachten gaan dus momenteel even naar hem en niet naar het schrijven van een degelijk stuk.

Spaans Spreken

Naar aanleiding van mijn Reactie Ruïne aan de linkerzijde, vroeg Mawa me als reactie op Tijd maken is eenvoudig? of ik tijd had gemaakt om mijn Spaans te leren. Ook de vraag of ik al afgestudeerd was, kwam van micheleeuw als reactie op Kleine wijzigingen. En eerlijk gezegd moet ik zeggen dat ik veel te weinig aan mijn Spaans heb gewerkt. Ik ken een aantal woordjes, ik kan een aantal zinnen vormen, maar vlot gaat het allemaal niet, omdat ik er eigenlijk ook niet regelmatig aan dacht.

Maar, dankzij hun reacties heb ik er weer werk van gemaakt. Ik wil namelijk meer leren. Ik steek opnieuw tijd in mijn Spaans. Nu gaat dat eenvoudig natuurlijk. Minstens één keer per week. Dankzij mijn toodledo takenlijstje word ik daar dan ook wekelijks aan herrinnerd, zodat het niet wordt overgeslagen. Ik ben opnieuw begonnen met de studySpanish website. Eigenlijk wil ik ook wel eens naar Spaanse lessen gaan, maar dat kan ik momenteel nog niet inplannen in mijn leven, dus dat is misschien iets voor volgend jaar.

In 2008 was Spaans trouwens ook de enige taal die ik nog wou bijleren. Nu is daar ook Yoruba bijgekomen wat een veel grotere uitdaging is. En ook hier probeer ik wekelijks aan te werken. Beide talen zou ik ooit vlot willen kunnen spreken en begrijpen.

Kleedje Kopen

Eind augustus trok ik er samen met een zeer goede vriendin op uit om een geschikt kleedje te vinden voor de trouw van een koppel vrienden van me. Ik vertelde er u al over in Spannende Schokken voor mijn operatie. Toen had ik nog schrik dat ik het misschien niet zou halen. Op het einde van augustus was ik echter al gerustgesteld. Alleen, wat zou ik aandoen? Bijna al mijn kleding heeft een decolleté. Ik zie dat nu eenmaal graag. Maar, ik wou op die trouw niet de show gaan stelen en met mijn litteken te koop lopen. Toen zaten er trouwens ook nog korstjes op, dus het was écht nog geen zicht.

Mijn vriendin en ik gingen dus op zoek naar een kleedje met volgende eisen: zomers, absoluut geen decolleté en toch nog goed voor mijn figuur. In de P&C probeerden we al enorm veel kleedjes. Dit was voor mij al enorm vermoeiend en hier moet ik mijn vriendin écht voor bedanken. Ik kon mij namelijk nog niet zelf aan- en uitkleden op die moment ook niet. Nu niet dat dat met kleedjes zoiezo evidend is. Ze zocht de kleedjes in de rekken, zocht mijn maat, helpte met kleden, …

We beslisten om een bepaald, speciaal zwart kleedje met veel tierlantijntjes als backup te houden, maar we gingen nog wel verder zoeken. Natuurlijk was ik al extreem vermoeid, dus eerst even een pauze in de hema. Zelf zou ik er nooit iets gaan drinken, maar mijn vriendin wou ook iets eten en aangezien ik verder niet moeilijk wou doen, was de keuze dus snel gemaakt.

We wandelden naar Inno, maar maakten onderweg nog een tussenstop bij de Triumph alwaar ik volledig in nieuw ondergoed werd gestoken. Perfect.

Voor de Inno zetten we ons eerst op een bankje om uit te rusten. De wandeling was voor mij nog zwaar. Dus voor ik weer het ene kleedje aan en het andere uit zou moeten doen, besloten we te pauzeren. In Inno vonden we dan eindelijk een mooi blauw kleedje dat ook hoog genoeg kwam. Het stond me zelfs én maakte me magerder dan de kledij die ik gewoon aanhad. Zo moet dat.

Als afsluiter zijn we nog rustig iets gaan eten in de Lunch Garden bovenaan. Ik wist zelfs niet dat daar een Lunch Garden was. We kozen een zonnig plekje uit en genoten van elkaars gezelschap. Bijpraten was duidelijk hoog nodig.

We besloten om voor haar dan ook nog even langs de Saturn te gaan, vooraleer we weer de tram naar huis namen. Het was een geslaagde superleuke dag.

Ik genoot van mijn kleedje op de dag waarvoor het bestemd was: de trouwdag. Dat verhaal krijgt u echter volgende keer.

(orig fig)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake