Guilty pleasures en kleine kantjes

U herrinnert zich nog de tweede wijvenweek?. Ik maak er eindelijk werk van! De eerste dagheb ik nog geschreven in die week zelf. De tweede dag, deze dus, zou moeten gaan over dingen die ik eigenlijk het liefst voor mezelf hou. Iets dat ik enkel aan een vriendin zou vertellen bij een glas wijn. Zo wordt het tenminste aangebracht. Ik vind dit moeilijk, want ik denk soms – zoals nu – dat ik een open boek ben. Er zijn ook momenten dat ik denk dat niemand mij écht kent, maar dat zijn meestal mijn moeilijke momenten.

Ik schrijf dit nu op de avond voor mijn operatie. Ik merk dat er weer enorm uitstelgedrag is voorafgegaan aan deze avond. Het maakt dat ik nog tot laat bezig ben om alles op orde te krijgen dat ik op orde wou hebben tegen morgen. Ik verschiet er van. Ik wil echt leren om dat uitstelgedrag weg te werken. Het beste moment om iets gedaan te krijgen is namelijk nu. Hopelijk onthoud ik dat.

Voor de rest hou ik mijn kleine kantjes voor mezelf.

… op voorhand bedacht en geschreven.

Bedenk Bedankjes

Ik doe mijn best. En de komende weken zal ik hier nog best veel aan denken. Elke dag zal er wel een reden zijn om dankbaar te zijn en elke dag zal ik wel iets bereikt hebben.

… op voorhand bedacht en geschreven.

Super Sfinks

Zaterdag. Sfinks. Leuke sfeer. Dankzij vrienden toch nog aan voorverkoop tickets geraakt voor twee personen. De derde betaalde nog de volle pot, maar dat werd leuk gedeeld. Spijtig genoeg verloor ik ergens bij vertrek ongeveer zo’n 100 euro. Ik weet écht niet waar. Het kan thuis liggen, op straat, aan de bushalte, … Ik had op voorhand geld afgehaald, maar toen ik het op het festival wou bovenhalen om de tickets te betalen, was het weg. Ik hoop stiekem dat het nog ergens opduikt, maar ik vrees dat er iemand goed kon feesten op mijn kosten.

In ieder geval was het festival zeer leuk. Vermoeiend. Staan ging me niet goed af dus ik heb veel gezeten, maar wel genoten van de omgeving en de muziek. Mijn persoonlijke favoriet was Emel Mathlouthi uit Tunesië. Zij had een prachtige stem. Haar muziek begon wel een beetje eentonig te worden, maar toen bracht ze een super prachtige versie van Halleluja geïnspireerd op de muziek van Leonard Cohen, waarvoor ze direct een staande ovatie kreeg. Ze was er duidelijk van ontroerd. Schitterend gewoon.

Van op een afstand genoot ik in het begin ook van de Malinese Fatoumata Diawara. Spijtig genoeg werd er in het Sfinks boekje geschreven dat ze een sensuele stem had en het was meer een sterke groffe stem. Het was wel prachtige muziek. Ook Larry Harlow & the Gerardo Rosales Orchestra feat. Luisito Rosario uit Venezuela kreeg mijn aandacht van op een afstand. Leuke levendige muziek.

Tussendoor gingen we ook nog kijken naar een paar circusacts: Castellers de la Vila de Gràcia maakten mensen torens van zeven verdiepen met de hulp van vrijwilligers. Ik vond wel dat de bovenste twee verdiepen niet écht gelden als verdiep vermits het de twee kleinste schattigste jongetjes uit de groep waren die op elkaar gingen liggen bovenaan. Veiligheidshalve droegen de bovenste kinderen wel helmpjes. Leuk om eens te zien natuurlijk. Le Cirque du Platzak bracht dan weer zeer entertainend en grappig clown circus alhoewel ze ook wel super trucjes naar voren brachten. Na deze lachwekkende groep keken we naar het Fekat Circus uit Ehtiopië die natuurlijk ook wel hun supertrucs en een zeer beweegbaar slangenmeisje bij hadden.

Spijtig genoeg haalde ikzelf het niet om te blijven voor de Narasirato groep uit de Solomon Eilanden. Ifemi en papa bleven nog voor het feest aan de concerttent. Maar ik treur niet. Ik had een super dag.

… op voorhand bedacht en geschreven

Korte Kleinigheidjes

Niet veel tijd. De dagen worden drukker. We zijn in Aqualibi geweest. Het was gezellig, zo met ons tweetjes. Ik heb er van genoten ook al was ik vrij snel vermoeid en was ik helemaal uitgeteld toen Ifemi ons naar huis reed.

Gisteren zijn we dan wat gaan kopen en rondlopen in de stad. We hebben ons ook even op de keizerlei in het zonneke gezet met een fris cola flesje.

Vandaag is het een beetje familiedag. We combineren zo meteen een aantal bezoekjes: de broer, een zeer belangrijk verjaardagskindje en een babytje. Tussendoor ook nog even naar de ouders om te helpen met administratieve rompslomp die bij zo’n operatie komt kijken blijkbaar.

En nu ga ik mij verder klaarmaken. Misschien tot later.

Pijnlijk Pretpark

Soms is het in mijn hoofd een grote warboel. Of een groot pretpark voor alle mogelijke vragen. Het maakt me er niet gelukkiger op. Het zijn die moeilijke momenten die het zwaar maken. Ik zit er een beetje verloren bij.

Gelukkig komt Ifemi net zeggen dat hij gaat slapen, dus ik ga hem lekker vergezellen en hopen dat ik morgen al mijn zorgen kwijt kan spelen.

Spannende Schokken

Mijn mooie planning kwam deze week in gevaar. De operatie aan mijn aorta en mijn aortaklep moet nu eenmaal gebeuren. Ongeveer een zes weken later, wanneer ik ook al terug zou mogen auto rijden, trouwt een zeer goede vriendin van mij met een goede vriend van mij. Zij zijn al samen sinds dat we naar de universiteit gingen en hebben ook al het geluk van een prachtig zoontje. Een aantal dagen later valt ook mijn verjaardag, die ik waarschijnlijk dit jaar eens niet in het buitenland zal doorbrengen.

Het gevaar was vermomd onder het feit dat de mondhygiëne helemaal in orde moet zijn en de tanden dus ook bacterie-vrij. Ik kreeg mijn eigen tandarts al een tijdje niet te pakken, dus belde ik mijn vriend zijn tandarts waar ik vrijwel meteen terecht kon. Ik heb nu eenmaal vrij slechte en zwakke tanden, dus ik verschoot er niet van dat mijn tanden “gekuisd” moesten worden en dat ik toch één tand had met gaatjes. “Slechts één”, dacht ik bij mezelf. Spijtig genoeg moest deze tand nog eerst ontzenuwd worden. De man die dat doet, heeft normaal een wachtrij van drie weken. Ik kreeg al schrik. Ik zag alles al verlaat worden: de operatie, de revalidatie, … Ik zag het al gebeuren dat ik helemaal niet naar die trouw kon.

Maar ik had geluk! Er had net iemand afgebeld en ik kon dus vrij direct bij hem terecht. Hij behandelde die tand en volgende week wordt er nog een goede vulling in gezet. Spijtig genoeg had hij ook slecht nieuws: een van de andere tanden, die ooit al eens ontzenuwd waren, moet opnieuw gedaan worden. Er waren door een spleetje bacteriën doorgekropen tot in de wortels… Weer ging die schrik door me heen. 

En weer had ik geluk. Hij kan het ook nog in de komende week behandelen. Spijtig genoeg heeft de tandartse geen plaats meer om daar dan nog voor mijn operatie een goede vulling in te steken nadien. En weer kwam de schrik naar boven. Mijn emoties waren precies een botsbal die snel van de ene kant naar de andere kant van de kamer botst.

Volgens het informatieboekje dat ik van de cardiologie had, stond er dat alles in verband met mondhygiëne eigenlijk een week voor de operatie in orde moest zijn. Ik belde dus de cardiologie op en legde mijn gehele geval uit. De vrouw aan de lijn was zeer vriendelijk en controleerde alles voor de zekerheid bij de chirurg. Het was geen probleem. Een pak van mijn hart.

De operatie moet dus niet uitgesteld worden. De revalidatie kan zijn gewone planning behouden. Ik werk toe naar die trouw. Ik was zo blij dat ik naar Ifemi ging met het laatste deel van het verhaal en eens een positieve gelukkige knuffel kwam geven. Het gaf me kracht vandaag! Het deed me goed.

(orig fig)

Wereldse Weetjes

Gisterenavond deed ik iets voor mezelf dat eigenlijk voor kindjes bedoeld is.

Ik proefde van de wereld.

Terwijl ik mijn verworven – en nog niet weggegeven – stickers in mijn boekje plakte, deed het me enorm denken aan de Artis Historia punten die we vroeger spaarden, om vervolgens stickers en een boek te gaan halen. Ik heb er zo zelfs nog een aantal in mijn bezit.

Stiekem heb ik mij toch lekker geamuseerd.

(orig fig)

Financieel Fatale Fitness

Een fitnessabonnement kost veel. Eigenlijk veel te veel. Ik hield het toch al zo lang, terwijl ik eigenlijk weinig deed in de fitness. Ik hield het aan omdat ik zo toch nog iets aan mijn gezondheid deed. Al was het dan maar een beetje yoga.

Nu, met mijn operatie in zicht, wou ik mijn fitness abonnement opzeggen. De vorige keer dat ik last had met iets, heb ik ziektebriefjes binnen gedaan, maar dan betaal je nog steeds 10 euro in de maand. Dat wou ik me dus nu besparen, aangezien ik niet zou weten wanneer ik terug iets kan gaan doen in de fitness. Ik ging er vanmiddag heen.

Blijkbaar, dankzij het supertoffe contract van Health City, moet ik toch nog betalen voor augustus ook. Volledig. Dat ik een open-hart operatie heb op 31 juli en dus totaal niet kan komen in augustus kan hen niets schelen. Contract is contract. Wettelijk hebben ze gelijk, dat geef ik toe. Toch had ik gerekend op een klein beetje sympathie en zelfs de mogelijkheid om een ziektebriefje binnen te brengen zodat ik dan in augustus toch maar 10 euro betaal in de plaats van de volle pot. Neen. Zo werkt het niet.

Stel, u hebt vandaag een accident en u breekt uw been: U kan dus wel een ziektebriefje binnenbrengen in de fitness, maar zij kunnen uw fitnessabonnement pas bevriezen in september. Nutteloos volgens mij. Is het niet de bedoeling van een fitness om te zorgen voor de mensen hun gezondheid? Of zie ik het écht verkeerd en is een fitness gewoon een bedrijf als een ander waarbij geld verdiend moet worden? Koste wat kost!

Ik ben teleurgesteld. Ik zei toch mijn abonnement op.

Resterende Reactie op Waarheid Waarderen

In maart schreef ik nog een post over mijn vreselijke vermoeidheid. Toen reageerde ik al niet op de reacties omdat ze mij té veel waard waren en ik er deftig in een nieuwe post op wou reageren.

Nu ik echter een grote boosdoener van mijn vermoeidheid weet, lijkt het me niet meer nodig om er op te reageren. Jullie hebben dat toen allemaal zo goed bedoeld en dat heeft me toen ook écht geraakt. Ik nam echter gewoon nooit de tijd om er deftig op te reageren.

Hopelijk brengt de operatie en de revalidatie mijn energiepeil naar het gewenste niveau.

Wondermooie Wereld

Het festival in Schoten is weer gedaan. Omdat ik gisterenmorgen opstond met het gevoel dat het een goede dag was, besloten Ifemi en ik toch nog om naar de galavoorstelling te gaan. We hadden dit jaar maar één voorstelling gezien daarvoor, wat voor mijn doen eigenlijk enorm weinig is.

De voorstelling was knap. Elke groep gaf het beste van zichzelf.  Bulgarije heeft leuk voetenwerk, maar spijtig genoeg bleven hun dansen in dezelfde stijl. Borneo bracht knappe stukjes dankzij de tegen elkaar kloppende bamboestokken, waar de dansers vervolgens tussen dansen. En als laatste voor de pauze gaf Turkije het beste van zichzelf met een zéér komedisch stuk en een typisch Turkse dans. In de pauze kwamen we er vervolgens achter dat Ifemi en ik waarschijnlijk op de plaatsen van mijn ouders zaten en zij op onze plaatsen. Er werd echter niet van plaats geruild, dus hadden wij ook een enorm goed zicht voor de volgende landen. China begon met enorm mooie kledij, maar een saaie dans. Ze dansten natuurlijk ook nog typisch Chinese dansen. Met Chili gingen we naar het Paaseiland. De muziek deed me denken aan de film Lilo & Stitch die ik onlangs nog eens zag. Een foto van de dans ziet u hiernaast. Als laatste groep bracht de Amerikaanse groep, die bekend staat voor hun Ierse dansen een hele hoop sfeer naar de slotshow. Na alle groepen werden we nog getrakteerd op een extratje door elk land, tijdens het afsluitgedeelte. Het leek wel op een overzicht, wanneer je kunt stemmen in een bepaald programma. Zo zag je de groepen nog eens snel achter elkaar. Het was enorm leuk gedaan dit jaar.

Tijdens de Amerikaanse groep schoot mijn energiepijl recht naar beneden. Ik was op. Het vuurwerk moest nog beginnen. Het feest moest nog beginnen. Ik slaagde er toch in, dankzij Ifemi, om het wat vol te houden, want ik weet dat hij er ook naar uitkeek. Ik liet hem ook naar huis rijden en thuis kroop ik meteen in bed.

De energie komt vandaag precies niet volledig terug. Desondanks heb ik toch een aantal dingen gedaan, zodat het vanavond een gezellig avondje onder vrienden kan worden. Zo meteen neem ik nog een verfrissende douche en daarna is het zover.

(orig fig)

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake