Driedubbele Dierbare Daden

Elk kind telt. Plan België

U merkt het al. Deze post gaat over Plan België. Zoals u al weet, ben ik ondertussen Plan Ouder van Awa, een schattig 4-jarig dochtertje uit Burkina Faso. Ik heb lang moeten wachten op een brief van haar, maar had er uiteindelijk toch een gekregen. Eigenlijk heb ik er nu zelf schandalig lang over gedaan om er één naar haar te sturen. De tweede brief naar Awa ligt dus nu klaar op de tafel en gaat morgenvroeg op de bus. Ik heb me voorgenomen om regelmatiger naar haar te schrijven. Ook al heb ik dan misschien nog geen brief van haar gekregen.

Verder heb ik me ook net ingeschreven als “online vrijwilliger” voor Plan België. Dit zal inhouden dat ik hier wat meer reclame ga maken voor Plan België. Ik zal jullie op de hoogte houden van de acties die ze doen en waar jullie ook zouden kunnen helpen met Plan België.

In het begin van het jaar had ik me ook ingeschreven als talenknobbel vrijwilliger bij Plan België. Eerst hoorde ik daar niets van. Daarna had ik vernomen dat ze voorlopig geen vertalers nodig hadden en vroegen ze me of ik geen ander vrijwilligerswerk wou komen doen. Spijtig. Hét grote voordeel voor mij van dit vrijwilligerswerk was dat ik het thuis zou kunnen doen. Dat bood geen enkel van de andere mogelijkheden.

Deze week krijg ik plots een email in mijn inbox met de vraag of ik drie pagina’s wil vertalen voor Plan België binnen twee weken tijd. Ik ben er blij mee, alhoewel ik graag eerst een waarschuwing had gehad dat ze me terug willen als vertaler. Of een vraag of ik nog wel beschikbaar ben daarvoor. Iets. In ieder geval, voor welke reden dan ook, zal dat misgelopen zijn en ik zal de vertaling met plezier doen.

Plan België doet geweldige dingen in de wereld en ik zal mijn best doen om ze zoveel mogelijk te steunen. Jullie ook? Of zijn jullie verknocht aan andere goede doelen?

Nieuwsgierig naar Nigeria

Het is hier weer stil geweest, maar daar wil ik deze namiddag weer meer verandering in brengen.

Nu wil ik alleen even reageren op de reacties van de vorige post waarin mij gevraagd werd voor foto’s van Nigeria. Veel komen er inderdaad niet op deze blog, omdat ik geen persoonlijke foto’s toon hier. Sommigen komen hier wel, maar dat is spijtig genoeg ook een langdradig proces geworden. In ieder geval kunnen jullie het hele Nigeria verhaal verder ontdekken onder de ‘Nigeria’ tag of onder de ‘vakantie 2011’ tag.

De posts met foto’s zijn voorlopig enkel de volgende:

  1. Opheldering
  2. Vakantie Vervolg
  3. Buitenlandse Beestjes

Misschien dat er later nog wat komen, maar eigenlijk is dit momenteel geen prioriteit meer voor me.

Drie Dingen

Weer wil ik eigenlijk schrijven over drie verschillende dingen. Weer heb ik er eigenlijk niet de tijd meer voor omdat het al te laat geworden is. Ik zou graag aan elke dag een aantal uurtjes extra breien. Spijtig genoeg kan ik niet (meer) breien.

De drie puntjes die dus waarschijnlijk later in de week nog komen:

  1. Het afgewerkte fotoalbum over de Nigeriaanse reis.
  2. Het leuke volle weekend met wat Folk in’t Gruun.
  3. De moeilijke weg naar de bestelling van Yoga Magazine.

Slaapwel.

Netjes Noteren

Drie random weetjes:

  1. Ik verschoot er zelf van: Ik heb hier 40 posts klaar staan. 40 ideeën die nog uitgewerkt kunnen worden tot échte posts. En toch schrijf ik hier telkens nieuwe dingen.
  2. Ik hou nu mijn takenlijst bij met Toodledo. Het is handig en momenteel motiverend. Ik ben benieuwd hoelang dit gaat blijven duren.
  3. Mijn Nigeria foto album is af en ik ben er super trots op! Ik kan stiekem eigenlijk al niet wachten om aan het volgende album te beginnen.

Spiritueel Sterk

Vermits ik tegenwoordig wat meer naar het spirituele neig, vind ik deze mooie bedenking wel een hele mooie aanvulling:

Witte Waarden

Ik kwam deze morgen aan op mijn bureau. Er lag een mooie grote witte roos. “Een geheime aanbidder?” stelde mijn collega voor. Ik was er niet mee weg. Ik vroeg me wel af wat voor speciale dag het was. Andere vrouwen hadden blijkbaar ook een roos gekregen, maar mijn plaats is een beetje tussen de mannen. Ik keek mijn email na. Geen speciale email in verband met de roos.

Het bleek secretaressedag te zijn. Ik vind de roos mooi, maar ik ben geen secretaresse. Ik heb ze wel mooi recht gezet in water. Maar…  Moet ik nu nog wel blij zijn met de roos?

Vereist Vervolg

Misschien had ik er gisteren ook bij moeten zeggen dat zo’n hartmonitor ook wel halter wordt genoemd en dat dat dus maar voor 24 uur is. Slapen met de hartmonitor was vreselijk moeilijk, want ik slaap normaal op mijn zij en dat ging niet. Ik moest op mijn rug blijven liggen met dat ding. Met migraine druk ik dan ook nog meestal die kant van mijn hoofd dat pijn doet in mijn hoofdkussen zodat ik minder pijn doet. Het kwam er op neer dat er voor mij niet veel van slapen kwam die nacht.

De volgende morgen mocht ik dus de plakkers van mijn lichaam trekken, mocht ik die blauwe linten afnemen en is Ifemi, mijn vriend, zo vriendelijk geweest om het monitortje terug naar het ziekenhuis te brengen. Gelukkig moest ik daar zelf niet bij zijn, waardoor ik zelf nu gewoon rustig met mijn migraine op mijn zij in bed kon kruipen om te slapen.

Een hartmonitor is dus niet iets als een pacemaker voor zover ik weet, maar registreert gewoon je hartslagen tijdens het verloop van je normale dag. Spijtig voor mij dat ik ondertussen ook migraine kreeg. Hopelijk kunnen ze toch wat uit die metingen halen.

Het volgende dat nog komt is een mri onderzoek en dan halverwege volgende maand krijg ik van de cardiologe de resultaten van alles te horen.

Hopeloos Hoofd

Eigenlijk zou ik deze avond naar de yoga-les geweest zijn. Echter een uur voor het begon, maakte ik toch de beslissing om niet te gaan. Ik voelde ineens een rust over mij heen komen. Een last die van mijn schouders viel. Ik voelde me weer zo uitgeput. Om dit te vermijden, wil ik ervoor zorgen dat ik de komende weken op dinsdagavond eens helemaal niets anders doe na mijn werk dan eten maken en dat opeten. Al de rest is waar ik zin in heb. Lekker thuis. Zodat ik woensdag er weer op uit kan. Ik ben duidelijk geen persoon die alle avonden  van de week weg kan zijn.

En daarom schreef ik nu maar het verhaal van vorige week:

Vorige week was het namelijk zover. Ik kreeg mijn hartmonitor. Er was mij op voorhand gezegd dat ik gewoon zou kunnen gaan werken en dat ik er geen last van zou hebben. Verder niets. Ik had dus geen idee hoe groot het monitor toestel zou zijn, hoe het op mijn lichaam zou zitten of hoe het allemaal in zijn werk ging. De nacht ervoor maakte ik me dus eigenlijk al teveel zorgen… U ziet het misschien al aankomen? Anders leest u maar lekker verder.

Ik stapte het ziekenhuis weer in en ging naar de cardiologie afdeling. Na even wachten, mocht ik mee met een verpleegster die een aantal plakkers op mij plakte : een aantal onder mijn borsten (een paar zo dicht mogelijk bij het hart natuurlijk) en eentje ertussen. Deze plakkers werden voorzien van een draadje naar het monitortje dat niet veel groter was dan een gsm of iPod. Dat machientje werd eveneens tussen mijn borsten gepositioneerd aan de hand van een blauw lintje dat rond mijn nek ging en ook onder mijn borsten door langs mijn rug. Boven al dit gedoe moesten dus mijn kleren nog: mijn bh om te beginnen. Ik kan u garanderen: eenvoudig zit dat niet hoor, maar het ging wel. Ik voelde me goed en dus vertrok ik naar mijn werk.

Stelselmatig had ik meer hoofdpijn gekregen, maar ik ging me niet laten doen. Ik dacht dat het wel zou verdwijnen eens ik goed aan het werk was. Niet dus. Ik merkte dat ik door da machientje en die blauwe linten me zelfs niet kon bukken. Mijn hoofdpijn werd erger. Ik voelde dat het migraine werd. Na een uurtje nam ik een imitrex in, wat normaal mijn migraine wel in toom kan houden. Spijtig genoeg deze keer niet natuurlijk. Na in totaal twee uur op het werk geweest te zijn, besloot ik om naar huis te gaan. Ik was gebroken. Verloren.

Ik bleef vier dagen met mijn migraine zitten en met veel misselijkheid. Soms ging het iets beter, maar meestal was ik een ramp om bij te zijn. Elk verkeerd woord schoot ook in het verkeerde keelgat. Dat doet mijn migraine natuurlijk ook geen goed. Vier dagen verloren. Vier dagen thuis.

Ik raad niemand met zo’n hart monitor aan om te gaan werken. Ik raad de mensen op de cardiologie aan om de patiënten iets meer informatie mee te geven op voorhand.

Alledaags Assortiment

Altijd als het hier een tijd stil is geweest, vind ik het moeilijk om weer te beginnen. Er stromen dan namelijk honderden ideeën door mijn hoofd. Zo wil ik jullie vertellen waarom het hier zo stil is geweest, zo wil ik jullie gewoon over vandaag vertellen en over de super gezellige avond gisteren. Zo wil ik ook nog zorgen dat die wijvenweek hier eens effectief doorgaat, want over sommige onderwerpen had ik écht wel zin om iets te schrijven. Ook wil ik jullie nog laten weten hoe het met mijn medische affaires gaat en jullie merken het… ik kan zo nog wel even doorgaan.

Ik laat jullie bij deze al gewoon even weten dat ik na een late avond gisteren er vanmorgen toch in geslaagd ben om nog eens naar de Body Balance te gaan. Dat was spijtig genoeg weer even geleden. Het deed me deugd, maar spijtig genoeg bracht het ook pijn mee in de onderrug omdat ik te weinig buikspieren heb. Daarna was ik dus even uitgeteld, maar ik heb me toch over mijn moeheid heen kunnen zetten om de was hier op te vouwen en de living terug wat aangenamer te maken. Ook kreeg ik na de body balance het idee om toch nog een fietsrit te gaan doen vanmiddag, dus ik heb al een klein toertje via het fietsknooppuntennetwerk vastgelegd. Dat is voor na deze pauze.

Morgen begint de nieuwe werkweek en sinds lange tijd zie ik er eigenlijk ook eens helemaal niet tegenop. Dat geeft pas rust.

Foto Fun

Ik ben jullie hier niet vergeten. Ik maak er alleen even geen tijd voor, omdat bijna alle tijd gaat naar mijn foto album van Nigeria. Ik maak dit momenteel via foto.com en zij doen momenteel een actie die nog maar een aantal dagen geldig is. Vermits ik een groot dik album maak, wil ik nog kunnen genieten van die actie. Daarna zal er weer meer tijd zijn voor mijn blogje.

En waar gaat jullie tijd voornamelijk naartoe?

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake