Boeiende Blogsters

Ik heb een enorme lijst Boeiende Blogs. Zij zitten ook allemaal in mijn rss-feed. Ik kwam er echter al lang niet meer toe om ze allemaal te lezen. Omdat ik mijn leven wat simpeler wil maken, heb ik besloten om alles “als gelezen” te zetten. Ik start dus opnieuw vanaf vandaag. Zo mis ik waarschijnlijk wel een hele hoop verhalen, maar ik kan tenminste met een schone lei beginnen. Ook zullen er weer rss-feeds verdwijnen die mijn toch niet voldoende boeien. Je kan namelijk toch niet alles lezen.

Wel las ik nog bij Annelyse en bij Hans dat Kerygma en Tales from the Crib weer een Wijvenweek organiseren. Vier jaar geleden deed ik ook al mee met de eerste. De week van 12 tot 18 maart gaan hier dus de maskers af. De dag-opdrachten zijn :

  • Maandag 12 maart –¬†Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten.
  • Dinsdag 13 maart –¬†Guilty pleasures en kleine kantjes.
  • Woensdag 14 maart –¬†Moh, kijkt nu. We zitten hier met een mening.
  • Donderdag 15 maart –¬†Dromendag.
  • Vrijdag 16 maart –¬†Zelfscensuur.
  • Zaterdag 17 maart –¬†Het multitaskende superwijf.
  • Zondag 18 maart –¬†Inhaaldag.

Ook worden alle deelnemers op de website van deze wijvenweek opgesomd en ik ken mezelf. Ik zal hier en daar weer een kijkje gaan nemen en zo kom ik weer aan nieuwe interessante boeiende blogs. Het leven bestaat uit veranderingen. De lijst van Boeiende Blogs ook.

Leven in Landal

Het vrolijke verlengde aan-de-realiteit-ontsnappende weekend is voorbij. Het was druk en geweldig. Ik had absoluut geen tijd om te denken aan mijn gewone leventje dat mij tegenwoordig zo saai en grijs leek. Ik besloot ook om van elk moment te profiteren. Ik besloot om zoveel mogelijk te zwemmen en te wandelen. Ik besloot om zoveel mogelijk groentjes, fruit en verse fruitsapjes naar binnen te werken. Dat is allemaal wel gelukt. Het enige dat ik ook nog had gewillen, is een beetje uitrusten, maar met jonge kindjes in eenzelfde huisje zit dat er niet in.

Vrijdag had ik dus nog zeer veel moeite om van het werkleventje en van het slechte-gedachte-leventje weg te stappen. We zijn er toch nog geraakt en samen met papa meteen het zwembad gaan verkennen. Mama wachtte mijn broer en zijn gezinnetje op die niet veel later zouden arriveren. Vrijdagavond was er niet veel enthousiasme voor een avondwandeling, maar samen met de oudste van het gezin verkende ik toch de omgeving in de pikkedonkere.¬†Zaterdag voelde ik me al veel meer in vakantiestemming: nog een keer goed zwemmen met de familie, een goede wandeling met de voltallige familie, met het petekindje de boten verkennen, een terrasje in het zonnetje, nichtjes die spelen voor de bloembakken en nog een mini wandeling met Ifemi en de ouders waarbij ik blijkbaar toch wat energie te kort kwam. Dankzij zo’n actieve dag werd de avond dus volledig gevuld met spelletjes.

Zondagmorgen ging alles precies wat trager, waardoor we pas tegen de middag in het zwembad terecht kwamen waar we ook langer dan normaal bleven. In de namiddag vertrok mijn broer met zijn gezinnetje al aangezien mijn nichtjes natuurlijk op maandag weer naar school gingen. Voor ons bestond maandagmorgen uit inpakken. Daarna splitsten mijn ouders en wij op. Zij fietsten en wij reden naar het naburige dorp waar nu eens absoluut niets te zien was buiten één kerktoren, één open supermarktje en een dijk. We parkeerden ons dus maar bij die dijk, wandelden de trappen op en wandelden over de smalle dijk, naast het muurtje. In de niet-zo-heel-verre-verte lag een steigertje in het water. Daar wandelden we naartoe. Toen we daar waren belde papa dat zij aan onze auto waren. Bij samenkomst, werd er besloten dit spookdorp te verlaten en naar het strandpaviljoentje te gaan om te lunchen. Een zeer gezellige afsluiter van een super familie weekend.

Als laatste ging ik met Ifemi nog even naar Middelburg, maar na een uurtje hielden we het al voor bekeken en besloten we om nog een lange gezellige avond thuis te hebben. Spijtig genoeg kropen mijn ongegronde angsten deze avond alweer terug naar boven.

(orig fig)

Miserabel Misverstand

Als uw vrouw u net verlaten heeft…

Als u net tien kilometer gefietst heeft om uw zoon te zien in zijn appartementje in de stad…

Als u eigenlijk al vrij oud bent…

Als uw vrouw er met uw eigen broer vandoor is…

Als u aan uw zoon uw verhaal probeert kwijt te geraken…

Als uw zoon u eigenlijk terug probeert aan de deur te zetten…

Dan bent u de gigantisch goede hoofdacteur van Arm Vlaanderen dat momenteel nog gespeeld wordt in caféteater De Peerdestal van Napoleon. Dit enorm grappige, geweldige stuk wordt samen met nog vier andere acteurs gespeeld tot drie maart in Antwerpen.

Vrolijke Vrienden

Zo is dat. Ik zal daar dus dringend toch eens werk van maken.

Uiteindelijk Uitwaaien

Gaat het beter? Mag ik die vraag wel stellen?

Eigenlijk wil ik rust. Nog veel meer wil ik energie. Energie om alles te doen dat ik zou willen doen.

Tijdens de werkdag tel ik de uren af. Tijdens de avonduren ben ik te moe om nog op iets te reageren.

Als er iets niet naar mijn zin gebeurt, ben ik veel te snel ge√Įrriteerd waardoor ik besluit dat ik te gestresseerd ben. Misschien maak ik me ook wel veel te druk om veel te kleine dingen.

Ik tel af naar mijn verlengde weekend. Vrijdag en maandag werk ik niet. Samen met de familie trekken we erop uit voor een weekendje uitwaaien. Hopelijk doet het me zo goed als ik verwacht. En kom ik met klare kijk en met meer enthousiasme terug.

Misschien neem ik in maart nog wel zo’n verlengd weekend, maar dan lekker thuis. Om alles even zelf lekker om een rij te zetten. We zien nog wel.

Mentale Macht

Het ging me niet goed af. De wereld was donker en zwart. Alles om me heen was grijs en grauw. Het werk lag me niet. Mijn vrienden lieten zich niet echt zien. Ifemi en ik zaten niet dikwijls op dezelfde lijn. Ik keek uit naar het gesprek met mijn psychologe. Zij zou het wel kunnen oplossen. Ik zette er alle hoop op en zag mijn leven in een waas voorbij trekken. De migraine vorig weekend en de zware verkoudheid de voorbije week deden daar natuurlijk ook geen goed aan. Ik was op. Ik leefde niet meer. Werken, eten, slapen, eten, werken… dat was het. Alles even monotoon en traag. Alles even saai. Alles even vermoeiend. Ik zag geen straaltje zonneschijn meer in mijn leven. Het was altijd koud. Buiten vriesde het. Binnen was het fris. Ik was verloren.

Tot ik een van de dagen toch eens even met Ifemi sprak over dit donkergrijs gevoel. Hij luisterde. Hij was begripvol. En hij vertrok naar de fitness. Eerst was ik een beetje boos, maar toen genoot ik van een simpel heksenfilmpje en zette ik mij aan de computer. Ik genoot simpelweg nog eens van het alleen zijn. Ik dacht na. Ik zette alles op een rijtje. Misschien zijn er wel vrienden die ik momenteel minder zie, maar als ik dan hun leven bekijk, dan is dat ook logisch. Misschien is mijn job even niet zo super amusant als de vorige, maar om mijn langdurige plan te halen, zal ik deze job toch even moeten uitzitten. Dus, zo beredeneerde ik, moet ik er maar de goede dingen in vinden. De verkoudheid is minder. De koude is minder. De zon scheen die dag zelfs even. Zou ik toch meer afhankelijk zijn van dat weer dan ik dacht? Vanaf dan kreeg ik het gevoel dat Ifemi me begrijpt en dat het nog wel goed met ons gaat. Het leven is weer iets rooskleuriger. Het is nog niet perfect, maar het voelt al niet meer zo grijs aan als het begin van de week.

Spijtig genoeg werd ik vrijdag dan weer geveld door de griep. Ik spendeerde weer een aantal dagen in bed. De slechte gedachten kwamen ook weer boven. Migraine blijft dan niet ver achterwege. Gelukkig zat het gesprek met de psychologe hier ook nog ergens tussen. Vandaag was ik wel beter, maar voelde ik me fysiek toch nog niet 100% in orde. Het is nog niet zoals het moet zijn, maar het komt wel goed. En mentaal: Vanmiddag kon ik de wereld aan. Nu steken de twijfels weer de kop op, maar ik probeer ze de kop in te drukken. Ik wil vooruit.

Burkina Faso door Plan

Als Plan Ouder wil ik eigenlijk veel meer doen dan een financieel steentje bijdragen. Ik zocht wat op hun website en vond de vraag naar Talenknobbels. Ik bood me aan om te helpen. Spijtig genoeg heb ik daar nog niets van terug vernomen. Zouden ze enkel échte vertalers als vrijwilliger kunnen gebruiken?

Verder kreeg ik in mijn email ook het jaarverslag binnen van Plan (niet enkel van Plan Belgi√ę). Hieruit haalde ik enkele weetjes in verband met Burkina Faso, omdat mijn Plan Kind, Awa, van daaruit afkomstig is, ook al doet Plan natuurlijk over heel de wereld zijn best voor de kinderrechten.

  • Plan heeft een globaal fonds waarmee gezorgd wordt dat het aantal sterfgevallen en ziektes sterk verminderd kunnen worden door eenvoudig te verhinderen ziektes aan te pakken. Tussen nu en 2013 zal dit programma ook toegepast worden in Burkina Faso en Kameroen.
  • In Burkina Faso wordt ervoor gezorgd dat studenten getest kunnen worden op HIV. Ze maken hen er ook op attent hoe ze het kunnen krijgen en wat er aan gedaan kan worden.
  • Er is een malaria preventie programma in Burkina Faso.
  • Er wordt veilig water gebracht naar de gemeenschappen. Burkina Faso is een land waar 20.000 kinderen onder de vijf jaar elk jaar sterven aan water-gerelateerde ziektes.

En vanuit het drie-maandelijkse boekje weet ik dat er nu in Burkina Faso gewerkt wordt aan geboorte-registratie. Zonder geboorte-registratie ben je nergens. Momenteel krijgen ouders daar zelfs een muskietennet als ze hun pasgeboren kind binnen de twee maanden gaan registreren. Zo’n idee√ęn vind ik geniaal.

Dit weekend wordt het hoog tijd voor een nieuw briefje voor Awa.

Flinke Fijne Fee

Dit stukje vond ik altijd al mooi. Ik kwam het ooit tegen in een spelletje. Spijtig genoeg heb ik geen idee meer welk spelletje, maar ik wou het nu toch met jullie delen. 

Believe in the faeries
That make dreams come true

Believe in the wonder
The stars and the moon

Believe in the magic
From the faeries above

They dance on the flowers
And sing songs of love

And if you just believe
And always stay true

The faeries will be there
To watch over you

Quote van de Week : Creatie

Life isn’t about finding yourself. Life is about creating yourself.

(George Bernard Shaw)

Ik zou het misschien beter geen quote van de week meer noemen, maar ik kan het niet laten. Sommige tradities blijven gewoon geldig, ook al zijn ze niet meer wekelijks of zelfs regelmatig.

My Favorite Music

Studio Brussel met deze week bijvoorbeeld “de week van eigen kweek”. Zeer leuk.

CD

En natuurlijk af en toe een leuke cd.

Powered by Plinky

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake