Mysterieus Madrid

Madrid is een stad die ik zeker en vast ooit nog wil ontdekken. Een aantal weken geleden kreeg ik al de onverwachte kans om het vliegveld van Madrid te ontdekken.

Dit zijn de gele bogen waar ik toen over sprak, getrokken vanuit ons plaatsje in het vliegtuig dat ons naar Lagos bracht.

Dit is dus de start van het herbeleven van onze Nigeria reis, mét de nodige fototjes.

dierenPARadIJS

De dagen zijn hier goed gevuld. Normaal zou Arewa’s broer vrijdag met de bus naar Parijs vertrekken. Hij had dus maar een hotelkamer tot vrijdag. Vrijdag bleek dus ook dat alle bussen naar Parijs volzitten tot maandagavond. Voor dit weekend bieden wij hem dus maar onderdak en nemen wij hem mee op sleeptouw.

Gisteren nam Ifemi hem al mee naar de Brusselse markt. Vandaag gaan Arewa’s broer en ik naar de Zoo in Antwerpen om nadien met drie naar Aquatopia te kunnen gaan. Een bezoek aan de Zoo is voor mij enorm lang geleden. Planckendael zou ik ook nog eens graag doen.

Aanvragen

Ik wil graag een aantal dingen mooi op een rijtje zetten om ervoor te zorgen dat ik me minder druk maak en dat jullie ook weten waar ik sta.

  • Er is een verschil tussen facebook en deze blog. Op facebook staan dingen over mij. Daar zet ik dingen voor iedereen. Op deze blog komen mijn persoonlijke verhalen en in dit geval ook mijn vakantie verhalen. Een aantal van jullie kennen mij en hebben dus de foto gezien op facebook. En toch wil ik jullie vragen om deze beide media apart te beschouwen. Ik heb hier foto’s beloofd en die zullen komen ook, maar wanneer ik daar klaar voor ben. Op facebook heb ik al één foto gezet omdat ik iedereen wou laten weten dat ik genoten heb van mijn reis naar Nigeria. Hou hier alstublieft rekening mee. Dankuwel.
  • Zoals in het vorige puntje al vermeld: Die foto’s komen hier zeker. Met links naar het juiste verhaal. Maar… momenteel doe ik mijn best om onze foto’s te mergen zodat het één mooi lang verhaal kan worden. Ik wil er graag een aantal uit selecteren en daar dan een aantal basisbewerkingen op uitvoeren. Deze selectie kan ik dan morgen op ons familiefeest tonen, want natuurlijk is de hele familie eveneens benieuwd. Momenteel weet ik niet of ik het ga halen, maar ik ga het wel proberen. Pas nadien is het tijd om deze foto’s ook op deze blog te plaatsen. Gelieve dus nog even geduld te hebben. Dankuwel.

Ik voel me eigenlijk momenteel al een stuk rustiger, dankzij dit tekstje en het praten met twee vriendinnen. Leuk om steeds iemand te hebben die luistert naar mijn gezever.

Feit

Hoe meer ik gepushed wordt om foto’s te tonen, hoe minder zin ik heb om daarvoor te zorgen.

Telenet Troubles

Weer eens. Het is een half jaartje geleden, maar daarom niet minder storend.

We kwamen uit onze vakantie terug en wat bleek: Onze digicorder van telenet bleek niet meer te werken. Ik ben die dus – na even te bellen met telenet – gaan omruilen in een Telenet Center. Daar werd er nagekeken of er nog iets te redden viel van deze digicorder. Neen. Ik kreeg meteen een andere. MAAR… blijkbaar moeten zij iets ingeven in de computer dat de nummer van de digicorder samenbrengt met de nummer van de kaart die er in wordt gestoken en van mij is. Dit lukte niet. De eerste keer niet. De tweede keer ook niet. Ze stuurden me toch naar huis met die digicorder met het gezegde dat het tegen die avond wel in orde zou zijn. NIET DUS.

Even tussendoor: Alle data die op die digicorder stonden ben ik dus kwijt. Alle films zoals Australia en London River die ik nog wou zien: WEG. Alle series die ik nog had klaarstaan. WEG. Mijn digicorder is meestal voor zo’n 90% gevuld.

De dag nadien controleer ik weer. Er is nu wel terug digitale tv. Verbetering. MAAR… De interactieve diensten werkten niet. Dit betekent dat ik enkel de tv-gids van vandaag en morgen kon bekijken en niet van de rest van de week. Ik bel dus weer met telenet. Een vrouw vertelt me dat mijn ip van mijn digicorder niet goed is. Ik heb echter niets aan de setup verandert hier thuis. Ze vraagt me om alles een voor een af te sluiten en af te koppelen en alles een voor een terug op te starten. Vanaf de modem tot en met de digicorder. Ik voer dit uit… PROBLEMEN.

Nu had ik niet alleen geen interactieve diensten maar ook GEEN INTERNET meer. Dit kan dus niet. Ik bel weer terug. De man ziet dat er inderdaad wat mis is met mijn modem. Hij maakt voor mij een afspraak met een telenet reparateur de dag nadien tussen 8 en 18u. Ik vond dit nogal ruim, maar de man aan de telefoon verzekerde me dat mijn reparateur zou laten weten rond hoe laat hij komt.

NIET DUS. Om 14u had ik nog steeds niets van telenet gehoord. Ik bel hen weer al eens op. De man die ik nu spreek vind het raar dat ik inderdaad zo’n lange dag afspraak heb gekregen, maar verzekerd me dat er nog iemand komt. Ik wacht. Ongeveer een uur later krijg ik inderdaad bezoek van de telenet reparateur. Het heeft hem ongeveer anderhalfuur gekost om hier alles op orde te krijgen: het internet, de interactieve tv, het wireless internet, de tvgids. Dat laatste was iets vreemd: plots bleek ik niet meer geabonneerd te zijn op de tv-zenders. Na een aantal keer herstarten kwam alles dus toch in orde. EINDELIJK.

IK BEN NIET TEVREDEN. Ik bel dus ook telenet weer op om te vragen voor een compensatie in de vorm van een bepaalde periode gratis prime zoals in het begin zodat ik weer een hoop goede films kan opnemen. DIT IS NIET MOGELIJK!!! Het is het minste dat zij kunnen doen, vind ik. Ze kon me wel een maand gratis prime geven als ik dan een jaar prime betaalde. NEEN!! De vrouw aan de lijn deed duidelijk haar best, maar gaf een vergelijk met een dvd-recorder. Als die stuk gaat en je hebt daar films opstaan, ben je die ook kwijt. Wel, dan is dat je eigen stomme schuld, want je had die ook kunnen opslaan op een dvd. Bij een telenet digicorder heb ik die keuze helemaal NIET. Ik kan mijn films nergens anders opslaan. Zij kunnen ook mijn data van de ene digicorder niet overzetten naar de andere!! WORDT DAT GEEN TIJD DAT DAT WEL KAN??

De vrouw begreep mijn frustratie wel. Ze heeft uiteindelijk gezorgd dat ik toch een 8-tal films gratis kan kiezen uit de ciné-a-la-carte. MAAR… beseffen zij wel hoeveel films er op die digicorder passen? Ik snap het niet.

Het liefst wil ik nog een klacht naar telenet sturen. DIT KAN NIET!!!

Drukste Dag

Donderdag. Igbeti. Vroeg opstaan. Er stond veel op de planning en we wilden op tijd terug vertrekken om voor de donkere weer thuis te zijn.

We begonnen bij het ‘beklimmen’ van een rots bij Igbeti. De bergen in Igbeti zijn eigenlijk rotsen en de hoogste is toch wel hoger dan de bergen in België blijkbaar. Het was zéér leuk en aangenaam. Ik genoot met volle teugen.

Daarna werden we ook nog rondgeleid naar de waterwerken en naar de dam van Igbeti. Ik zag echter geen dam zoals ik die verwacht had, maar een grote vijver, waar we niet dichtbij konden komen. Spijtig. Het was daar wel zeer mooi. Het weggetje dat we moesten nemen om hier te komen waren breed genoeg voor één auto en natuurlijk enkel maar van zand.

Vervolgens gingen Ifemi en ik even met ons twee op pad. De vorige stukken waren ook met de broer en diens vriend. Nu gingen we zijn grootouders opzoeken. Ze waren daar allemaal heel vriendelijk. Typische grootouders eigenlijk. Spijtig genoeg kon ik er niet echt mee communiceren want zij kenden enkel Yoruba en geen Engels. Wel heb ik daar een klein kindje vastgehouden. Het was de eerste van een tweeling en dat noemen ze daar Taiwo. Het tweelingbroertje was met de mama mee naar de markt. Verder leerde ik van de grootvader het woordje ‘omo‘ dat kind betekent. Het was een korte maar aangename visite. Zowel voor mij als voor Ifemi.

Verder gingen we ook nog even naar een school waar alle kinderen mij aanstaarden of mij wilden bekijken. In dit dorp zijn nog niet veel blanken gepasseerd denk ik. Een vriend van Ifemi is leerkracht in deze school en Ifemi wou hem toch even zien. Het was niet lang, maar je kon zien dat beide mannen blij waren om elkaar toch even terug te zien.

We groupeerden terug in dat hotel waar we een dag eerder waren toegekomen. De vrouw liet me zelfs de hele keuken zien: de plaats buiten om te koken waar ook een bak was met levende vissen, de wasplaats en de bewaarplaatsen voor het al klaargemaakte eten. Leuk om eens te zien. Ik bedankte de dames die daar allemaal werkten.

Na dit was het tijd om naar huis te rijden, waar we nog konden nagenieten van het feestje voor de vrouw van Ifemi‘s broer die die dag verjaarde.

Aankomst in Igbeti

Het wordt hier hoog tijd dat ik onze Nigeria reis aanvul met het verhaal van Igbeti, zoals beloofd.

Woensdag zouden we dus naar Igbeti vlakbij Ogbomosho gaan. We wilden eigenlijk op tijd vertrekken vermits het toch wel een dikke vier uur rijden was. Spijtig genoeg, werd dat verhinderd door de ‘Afrikaanse tijd’ die daar gehanteerd wordt. We kwamen dus in de donkere aan. Voor mij hebben we speciaal in Ogbomosho nog gestopt aan het een of ander Quick-achtige eetplaats waar ik dan weer ‘fried rice’ met kip kon eten. Ifemi en zijn broer vreesden dat er in Igbeti voor mij niets te eten zou zijn.

Toen we aankwamen werden we opgevangen door een vriend van Ifemi‘s broer. Die leidde ons in een cafétje van een hotelletje. Daar hebben de twee broers dan nog lekker gekruid gegeten. Ik heb wel geproefd, maar direct weer moeten blussen natuurlijk. Later zetten we het gezellig praten verder buiten op het terras. Zalig.

Ifemi en ik werden dan naar een hotelletje verderop gebracht, want daar zou er heel de nacht electriciteit en een ‘fan’ – hoe noem je dit in het nederlands? – zijn om de kamer af te koelen. Spijtig genoeg viel om halftwaalf de elektriciteit toch uit en werd er dus niet veel meer online gezet op deze blog.

Igbeti op donderdag zal voor straks zijn.

Family Fun

Ifemi en ik zijn niet alleen terug gevlogen naar België. Ook Arewa’s broer is mee teruggevlogen. Het is de eerste keer dat hij in Europa komt. Vanuit Lagos naar Frankfurt hadden we dezelfde vlucht. In Frankfurt ontdekten we echter dat hij een latere vlucht had naar Brussel toe. Hij verblijft een paar dagen in Antwerpen en zal vervolgens naar Parijs trekken.

Laat jezelf horen

Heb jij hier de laatste weken meegelezen? Heb jij samen met mij mijn Nigeria vakantie beleefd? Heb jij genoten van wat ik schreef?

Laat even van jezelf horen! Zelfs als je normaal helemaal niets zegt. Weet je niet wat zeggen? Lach dan even. Zoals je voor een foto ook zou doen. Of zeg gewoon ‘ok’. Dat is al voldoende.

Eigenlijk ben ik gewoon benieuwd wie er hier gevolgd heeft. Van mijn mama, loesje en Noukiez ben ik natuurlijk al overtuigd dat ze hier gevolgd hebben. Dat kan iedereen ook duidelijk zien bij mijn ‘Bezige Bezoekers’. Bezig zijn ze wel! En dat vind ik natuurlijk super.

Verder weet ik ook al wel van een aantal vrienden en tantes dat jullie komen lezen, maar toch zou ik graag eens écht weten wie er volgt. Dus, doe mij alstublieft eens een plezier en plaats toch eens een reactie hieronder. Bedankt!

Hectisch Huis

We zijn terug thuis aangekomen. De vlucht is eigenlijk helemaal goed verlopen. Maar, vermits het een nachtvlucht was, heb ik sinds gisterenmorgen niet meer geslapen. Ik ben dus eigenlijk te moe om hier te zitten, maar ik wou toch nog even mijn emails doorlopen.

Verder hebben we vandaag ook gemerkt dat onze digicorder van telenet het ook weer niet doet, dus dat zal ook nog wel een staartje krijgen.

Ik kijk uit naar het zwemmen morgen.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake