Herrinneringen Houden

Sommige dingen wil je eigenlijk nooit kwijt, maar soms verlies je ze toch door omstandigheden.

—————————

Zo kreeg ik van een koppel vrienden een hele hoop leuke Coca Cola spullen uit dé Coca Cola store in Las Vegas. Supertof vond ik dat! Echt waar. Hetgeen het meeste gebruikt werd was toch wel de coca cola opendoender voor bierflesjes.

Toen Ifemi‘s familie echter op bezoek was in België, gingen wij op een avond, geladen met een aantal kriek flesjes en deze opendoender, naar hun studio. Vermits we normaal de komende avond daar wel weer een kriek flesje zouden open doen, liet ik de opener daar. Verkeerd dus. Ze verhuisden van studio – ander verhaal – en dachten dat de opener van de studio was. Ifemi‘s familie wou niet overkomen als dieven, dus ze hadden hem braaf in de andere studio laten liggen. Ik ben nog gaan horen bij de eigenaars van de studio, be-housing, maar spijtig genoeg had niemand het gezien. Ze vermoeden dat de mensen die dus die nacht in die studio hadden geslapen het hebben meegenomen: Canadezen die ook geen telefoonnummer hadden achtergelaten. Spijtig. Geen opendoender meer.

Dus, als iemand ooit zo’n opendoender vindt, laat het mij weten. Als dat koppel – of iemand anders – er natuurlijk speciaal voor naar Las Vegas wil gaan, is dat voor mij ook goed.

—————————

In Zwitserland kocht ik ter herrinnering een mooi glaasje uit Saas-Fee. Het had een gouden randje. Ik vind dat mooi. Vanavond is het gesneuveld in de afwas. Gelukkig maar in twee stukken, dus kunnen we het misschien nog plakken en het gewoon in de glazenkast zetten. Ook spijtig.

Summer Challenge 9 : Relatie Raadplegen

De opdracht van vandaag is vrij simpel voor mij: Your current relationship status and how happy you are about it.

Ik ben al meer dan een jaar samen met Ifemi (Voor zij die het nog niet weten, dat betekent “my love” in het Yoruba). Sinds een dik half jaar is hij zelfs bij mij ingetrokken. Wij zoeken de gulden middenweg – wat niet altijd even simpel is – , maar praten altijd alles uit omdat we elkaar te graag zien om lang boos te blijven. Ik had na mijn eerste relatie van zeven jaar niet meer gedacht dat ik met iemand heel mijn leven zou willen doorbrengen, maar met Ifemi zie ik dat terug helemaal zitten. Met hem wil ik eindelijk gaan voor het huisje-boompje-tuintje-verhaal. Met hem wil ik lieve schattige kindjes maken. Met hem wil ik oud worden. Dat laatste is eigenlijk niet juist, want ik wil helemaal niet oud worden, maar dat terzijde.

Ifemi is geweldig en ik ben super blij met hem.

Zotte Zoektocht

Ik geef toe. “Morgen” is “een aantal weken” geworden, maar hier komt de langverwachte zoektocht.

We gingen op maandag naar de Decathlon bij de Metropolis om te kijken naar hun tenten. De tenten die opgesteld waren, waren ofwel niet naar mijn goesting, ofwel te klein. We wilden de grotere versie van een bepaalde tent zien. We vragen daar aan iemand of het mogelijk is dat die tent wordt opgesteld. “Ah, komt u op dinsdag of woensdag maar terug, dan is dat geen probleem.”

Om ook eens andere ideeën op te doen gingen we ook eens langs bij de kampeerwinkel in Deurne. Natuurlijk kwamen we de eerste keer op de dag dat de winkel zijn sluitingsdag houdt. De tweede keer ondervonden we dat de tenten daar gewoon veel te duur waren voor ons budget.

De volgende keer zouden we naar Decathlon gaan op een avond, op dinsdag of woensdag. Maar, om geen extra tijd te verkwisten, belde ik even met de vraag om die tent op te stellen. De kerel aan de telefoon deed echt zijn best om iemand te vinden die dat wou doen – zelf wilde hij ook niet echt blijkbaar – , maar kon niemand vinden. De laatste persoon die hij sprak zei zelfs dat dat bij hen niet gedaan werd, tenzij voor de werptentjes.

Toen gaf een vriendin het idee om de Decathlon in Schelle eens op te bellen, want zo ver is dat uiteindelijk ook niet van Antwerpen. Ik bel. “Geen probleem, die tent staat hier al opgesteld.”

Super. Zo zijn wij dus ‘s avonds even naar Schelle gereden. We bekeken daar de tent. Ik vind ze geweldig.

Er is voor mij echter één klein praktisch nadeel aan en dat is dat de binnententjes op zich wel vrij klein zijn. Ze zijn net iets groter dan een dubbele luchtmatras. Het is dus niet mogelijk om je sportzakken/valiezen bij in de slaaptent te zetten. Zolang we geen kinderen hebben, kunnen we natuurlijk de tweede binnentent daarvoor gebruiken, maar daarna moeten we er wel een oplossing voor vinden.

Het is toch een leuke grote blauwe tent. Ik ben tevreden. In september testen we ze al uit.

(orig fig)

Eating Habit Challenge : Dag 19

Er werd veel spaghetti van de vorige dag gegeten, kwestie van het lekkere gezonde eten niet slecht te laten worden. Weer betrapte ik me er ‘s avonds op dat ik te weinig fruit had gegeten. Maar, Ifemi had gelukkig zin om wat appelsienen te persen, dus hadden we een lekker vers fruitsapje. En daar heb ik dan de overgebleven aardbeien – een deel was al slecht geworden omdat ik de aardbeitjes helemaal vergeten was – als dessertje bijgegeten. Wel voegde ik er wat suiker aan toe omdat ik daar zin in had.

Eating Habit Challenge : Dag 18

De dag is eigenlijk voorbij gevlogen. Ik ben vroeg moeten opstaan omdat door mijn vaste nek/schouder ik migraine voelde opkomen. Gelukkig is die door het opstaan niet doorgedrongen.

Ik had nog geen honger. Ik at maar rond de middag. En dat was de overschot van eergisteren, die nog goed rook, maar spijtig genoeg niet meer lekker was. Ik heb wel de worstjes opgegeten die ik erbij gebakken had. Niet echt een gezond middagmaal dus.

Tussendoor heb ik wel wat cola gedronken en een yoghurtje gegeten.

Het avondeten was dan door een knoop in mijn maag pas erg laat. Het was spaghetti met verse paprika en kerstomaatjes in. Natuurlijk ook met gehakt, maar het gaat hier om de gezonde dingen.

En nu besef ik pas, dat ik dus eigenlijk geen fruit heb gegeten. Dat moet morgen anders.

Summer Challenge 8 : Laatste sms

Een leuke opdracht vandaag: Tell us about the last person who text you.

Ik sms eigenlijk niet zo veel. Meestal zijn het enkel smsjes van Ifemi of van de voicemail. Maar… het laatste toevallig niet.

Het laatste komt van een heel goede vriendin die ik al veel te lang niet meer heb gezien. Ze staat altijd klaar voor me en ik voor haar. Morgen hebben we elks onze dag vrijgehouden om zo veel mogelijk samen te doen. En vooral eens goed bij te babbelen. Wat heb ik dat gemist. Ook willen we samen gaan zwemmen, want dat is ook al veel te lang geleden.

Ik wijk af. Dit logje moest over de persoon gaan, niet over de dag dat we samen doorbrengen morgen.

Ze is lief. Ze is vriendelijk. Ze is ordelijk. Ze denkt soms dat ik even vrouwelijk ben dan haar. Ze is georganiseerd. Ze lacht. Ze is speels, wat ik geweldig vind. Ze is een vriendin die ik voor altijd wil houden.

(orig fig)

Eating Habit Challenge : Dag 16 en 17

Ik moet leren om dit dagelijks te posten, want zo wordt het eigenlijk te moeilijk. Dit gaat dus over eergisteren en gisteren.

Dag 16 : Nog steeds te veel cola gedronken naar mijn zin. ‘s avonds wel varkensvleesje met aardappeltjes en boontjes gecombineerd met een rode paprika klaargemaakt. Dat heeft gesmaakt.

Dag 17 : Ik was vreselijk moe. Zo moe ben ik in lange tijd niet geweest. De oorzaak hiervan is waarschijnlijk een combinatie van de vaccinaties, de blokkage in mijn nek en schouders en de migraine – op zich weer veroorzaakt door de blokkage. Het gevolg van de moeheid is het veel drinken van cola op het werk. Spijtig maar zo was het. Verder weinig fruit en groenten gegeten, terwijl ik ze toch in huis heb.

Vandaag ga ik toch proberen meer fruit en groenten in mijn dag te brengen.

Vastgeschroefd

Nu vraagt de aandachtige lezer zich misschien af wat er gisteren is misgelopen. Wel, ik zal het u vertellen. Dit stukje is natuurlijk ook voor de niet-aandachtige lezer.

Het was ongeveer 17u. Ik zat nog op het werk, waar ik dus heel der dagen achter een computer zit als java developer. Plots voel ik een pijn in mijn rechterschouder. De pijn verergert. Ik voel de pijn doortrekken naar mijn nek en naar mijn rechter schouderblad. Ik kan mijn hoofd niet meer naar rechts draaien en mijn rechterarm niet meer bewegen. Lastig.

Ik denk dat het komt door een slechte houding, dus ik wandel even weg van de rest om te proberen mijn arm los te gooien en het zo dus weer in orde te krijgen. Mislukt. Ik heb dus maar aan een collega gevraagd om me naar huis te brengen vermits het toch het einde van de werkdag was.

Thuis gekomen heeft Ifemi geholpen om het los te krijgen. We hebben er Nigeriaanse Rub opgesmeerd en dat heeft het toch iets losser gekregen. Dat moest wel, want we hadden tickets om naar Nneka in het Rivierenhof te gaan kijken. Op het einde was mijn hoofd zo zwaar dat ik terug naar huis wou. Ik was op.

We hebben nog eens mijn nek en schouder ingesmeerd en zijn gaan slapen. Het was een pijnlijke nacht, maar voor zoiets neem ik niet gemakkelijk pijnstillers in. Nu dus ook niet. Vandaag was het al beter: ik kan naar links en rechts kijken, maar niet achterom. Ik kan mijn rechterarm wel gebruiken. Ik kan mijn hoofd niet naar een zijkant tilten.

Ik heb dus maar een afspraak gemaakt bij de dokter morgenmiddag. Hopelijk kan die dat ineens verhelpen, want het is niet leuk.

Nare Nevenwerkingen

Als je op reis gaat naar Afrika, dan moet je een hele hoop vaccinaties krijgen. Als het je eerste keer is zeker. Binnenkort is het mijn eerste keer in Afrika. Ik kijk er naar uit.

Spijtig genoeg kijk ik niet uit naar de vaccinaties. Om naar Nigeria te gaan zou ik de volgende vaccinaties en medicijnen moeten krijgen:

  • Imovax tegen Polio
  • Twinrix tegen Hepatitis A en B: twee vaccins met één maand tussen en nog een keer na zes maanden.
  • Typhim tegen buiktyphus denk ik
  • Gele koorts -> Deze moet je zeker in het Tropisch instituut halen.
  • Malaria medicatie: Nalarone : 1 per dag van één dag voor de reis tot zeven dagen na de reis.

Hier kijk ik niet naar uit. Hopelijk valt het allemaal goed mee vanmiddag.

Blijkbaar had ik het dus nog niet gepubliceerd… Het is goed meegevallen. Twee prikken in elke arm. Niet lang moeten wachten. Nu volgt er dus een rustig avondje. Eindelijk.

Summer Challenge 7 : Mijn lichaam

Ook dit stukje schreef ik gisteren, maar bij dit soort stukjes doet dat er eigenlijk weinig toe.

De opdracht van vandaag: Your opinion on your body and how comfortable you are with it.

Een deel heb ik natuurlijk al verraden in de vorige post: Ik ben groot. Ik ben bovendien ook nog aan de smalle kant. De laatste jaren spijtig genoeg toch iets minder, waardoor ik toch met een eating habit challenge ben begonnen, want ik wil niet dat het erger wordt.

Ik ben dus in het algemeen super tevreden over het uiterlijk van mijn lichaam. Soms wou ik wel dat ik een mooier gezicht had en haar dat altijd ineens goed ligt, maar dit is geen sprookje.

Mijn lichaam heeft spijtig genoeg ook zijn gebreken: Zo is er de hartkwaal, waar ik op zich weinig last van ondervind in het dagelijkse leven; De migraine-aanvallen die me wat meer zorgen baren; Een vervelende enkel die mij momenteel verhindert om te gaan fitnessen. Gelukkig wordt er aan het tweede en het derde gewerkt en komt daar dus hopelijk ooit beterschap in.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake