Mini Antwerpen

Het was vorig weekend onmogelijk om als Antwerpenaar de grote bezoekers te missen. Zelf heb ik er wat gemengde gevoelens over. Ik heb ze in ieder geval in 2006 niet gezien en wou nu dus zéker en vast de Kleine Reuzin gezien hebben. Vrijdag na het werk ging ik dus even een kijkje nemen op de Gedempte Zuiderdokken.

Er arriveerde een bootje…

Kleine Reuzin

De zonsondergang tegemoet…

Kleine Reuzin in de schaduw

Om dan op het einde nog even een dansje te doen en te gaan slapen.

——————–

Ik vind het technisch gezien allemaal heel knap en ik vind het ongeloofelijk knap in elkaar gezet van het straattheatergezelschap Royal De Luxe. Ik vond het vooral grappig om te zien hoe die ‘lilliputters’ (de mensen dus) zich moesten uitsloven om de Kleine Reuzin te laten dansen.

Wat ik echter niet snap is, hoe het mogelijk is om er zo enorm in op te gaan. Om in tranen uit te barsten wanneer ze opstaat, om gelukkig voor haar te zijn alsof ze een levend wezen is, om zo enorm mee te leven. Uiteindelijk is het nog steeds maar een verhaaltje en zijn het “maar” twee poppen die in de stad rondlopen.

En ook de vorige alinea heb ik al gerelativeerd. Wenen wij ook niet met een mooie romantische film, terwijl dat ook allemaal “maar” geacteerd is? Leven wij ook niet mee met de poppen tijdens een gewoon poppentheater? Lachen wij niet wanneer er op het toneelstuk grappige dingen gebeuren met de acteurs?

De Kleine Reuzin heeft me laten denken. Ik heb ervan genoten om ze te zien. Dat is voorlopig voldoende. De duiker heb ik spijtig genoeg gemist.

En toch hoop ik dat Royal De Luxe nog eens langs Antwerpen komt met hun volgende reuzen zodat de stad weer samen kan opgaan in hetzelfde verhaal. De sfeer. De opstroppingen in het verkeer. De mensen op de terrassen. De conversaties. Ja, de reuzen mogen zeker en vast nog terugkomen van mij.

Kinderwens

Het is niets nieuws dat ik kindjes wil. Ik wil ze al lang. Ik heb me er nooit klaar voor gevoeld, en misschien komt dat ook wel niet. Ik kijk ook niet uit naar het baby zijn van mijn kindjes. Baby’s mogen dan super schattig zijn, maar alle zorgen die nodig zijn voor een baby moeten er voor mij niet bij. Geef mij dan maar ineens super schattige kindjes van bijvoorbeeld twee en vijf jaar. Kindjes die even schattig zijn als die van mijn broer nu. Kindjes die samen spelen. Kindjes die op een ongelooflijke ondeugende manier kunnen kijken, ongeloofelijk schattig kunnen zijn, aandacht vragen wanneer zij dat willen, verwonderd kijken wanneer ze iets nieuw leren, lachen met in zichzelf het geluk van de hele wereld.

Stiekem ben ik jaloers op mensen met kindjes. Stiekem heb ik altijd gewild dat mijn kindjes ongeveer even oud zouden zijn als die van mijn broer. Stiekem kan ik er niet altijd goed mee om als ik foto’s zie waarop mijn broer zo gelukkig samen is met zijn gezinneke. Met haar familie. Met alle kindjes bij elkaar. One big happy familiy.

En ja ik weet dat niet alles rozegeur en maneschijn is en daarom relativeer ik veel. Daarom weet ik dat wanneer ik kindjes zal hebben, ze geliefd zullen zijn in heel onze familie en dat ik nu niet jaloers moet zijn. Maar stiekem…

Aanval Afgeweerd

Een mug minder, maar een blauw plekje erbij vrees ik.

Zwakke Zondag

De dag begon weer slecht. Net als gisteren. Met migraine. Niet naar het ontwaken van de kleine reuzin en de duiker gegaan dus. Even opstaan. Pilletje genomen. Halfslapend rondlopen. Terug bed in. Zonder hoofdpijn ondertussen. Toch nog meer slapen. Passieve dag. Ook niet meer naar de reuzin en de duiker geweest toen ze gingen picknicken of toen ze vertrokken. Niets aan te doen. Goed dat ik vrijdag nog had.

De dag beterde echter. Tegen een uur of vijf was ik eindelijk uitgerust. Ik zorgde dat ik al avondeten had zodat ik een lange avond zou kunnen hebben. Ik ben nog lekker actief kunnen zijn in mijn huishouden. Afgewisseld met rustpauzes als dit omdat mijn rug toch nog niet altijd meewil na mijn valpartij van toen. Misschien binnenkort toch eens veranderen qua behandeling.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ondanks dat mijn dag slecht begonnen is, ik nog vrij tevreden ben over vandaag. En morgen is er weer een nieuwe leuke dag!

Verwerk je Verleden

Mooie Bedenking Verleden

Hier kan ik nog wel wat aan werken denk ik. En eigenlijk weet ik wel dat ik het nu zo goed heb omdat ik een goed verleden heb gehad. Zonder dat verleden stond ik niet waar ik nu sta!

Snelheidsovertreding!

Alles komt weer op me af. Met volle snelheid. Ik krijg geen tijd om te denken, om te ademen. Alles komt sneller dichterbij. De zomer is bijna voorbij. Ik mis tijd voor mezelf. Ik heb geen klagen over mijn huidig leven. Het is lekker vol. Soms is het te vol. Ik word er moe van. Het is teveel van het goede. Ik geniet wel. Ik ga ervoor. Ik ben volledig op. Ik ben te wakker om te slapen. Ik zou nog wat moeten doen. Ik mag niet moeten. Hier gaan we weer. Ik wil nog dingen doen. Ik wil ook teveel.

Londen in Holland

Soms kan een weekendje Londen met de vriend uitdraaien op een weekendje aan de Hollandse zee met de familie en kan ik er bovendien ook nog enorm naar uitkijken!

Antwerps Weekend

Vrijdag begon ik actief met een Zumba les in de fitness. Vervolgens vertrok ik met de fiets voor een eerste avondje op de Bollekesfeesten. Mijn papa kwam met zijn fiets om de groep Kandoris te zien. Ik kende ze niet, maar ik heb er enorm van genoten, net als van de Blonde bollekes. Na deze feesten, nam hij me nog mee naar Café Beveren. Ik heb er gewoon geen woorden voor. Ga zelf maar eens een kijkje nemen. Na nog een nachtelijk frietje bij de Nr. 1 en een mandarijnenjenevertje in de Vagant was het tijd om naar huis te fietsen.

Zaterdagmorgen was het dan tijd om Telenet lastig te vallen en mijn digibox te gaan halen. Ook nog even stoppen bij de bakker zodat ik iets als middageten had, om dan weer op de fiets te stappen om te gaan shoppen op de Meir met mijn ouders. Nadat we voor iedereen wel iets gekocht hadden, gingen we nog gezellig samen eten. En na het eten trok ik naar de MuseumNacht en mijn ouders naar de Bollekesfeesten.

Mijn vriendin en ik bezochten het Diamantmuseum, het Rockoxhuis alwaar we onder andere een filmpje zagen van Antwerpen in de 16e eeuw. Het diamantmuseum had ik al eens eerder gezien en liet dus nu helemaal geen diepe indruk meer achter, maar het rockoxhuis vond ik wel mooi. Er was ook een muziekgroepje die oude Spaanse muziek speelden. Dat bracht een speciale sfeer met zich mee voor dat museum. Het was aangenaam. Leuk binnentuintje waar ze speelden trouwens. In het filmpje zagen we beelden van de binnentuin van het Plantijn – Moretus museum en dus zijn we daar maar als laatste naartoe gegaan. Prachtige bibliotheek ruimten. Prachtige binnentuin. Prachtig gebouw. Ik was enorm onder de indruk. Meer van de architectuur van het museum zelf dan wat het museum ten toon stelde, alhoewel dat dat ook al interessant was.

Zondagmorgen genoot ik van lang in bed liggen met mijn boekje. Vervolgens was het dan tijd om mijn digitale tv te installeren en nog wat klusjes in huis te doen, maar eigenlijk kwam er van dat laatste niet veel. Ik maakte me klaar om toch nog de verjaardag van mijn ex te gaan vieren op de Bollekesfeesten en Antwerpen Proeft. Daarna zijn we dan nog even een frietje gaan eten. En tegen dat ik terug thuis was stond mijn vriendin voor de deur die ik al heel lang niet gezien had en die me onverwacht ‘s middags had gebeld of ik ‘s avonds geen tijd had. Voor haar wel natuurlijk, alhoewel ik ook nog wel wat moest opruimen. Een volle, maar superleuke avond dus.

Ik sloot mijn weekend af, samen met het prachtige boek dat ik van mama mocht lenen.

Mijn Telenet Verhaal

Twee rekeningen kreeg ik elke maand van Telenet. Ik had al internet bij Telenet. Vermits de tv diensten van Integan ook naar Telenet gingen, had ik dus ook tv bij Telenet.

Het gekke was dat ik blijkbaar twee accounts had. Twee namen. Eén adres.

Ik onderzoek het hele geval. Ik kwam erachter dat ik inderdaad té veel betaalde voor mijn kabeltv, nl. ongeveer 40 euro. Het zou mij dus veel goedkoper uitkomen om een Telenet Shake te bestellen. Nu geeft Telenet momenteel een korting van 20 euro wanneer je deze Shake online besteld.

Mijn Plan:

  1. Ik bel Telenet op en ik vraag hen om die twee accounts samen te voegen.
  2. Ik bestel online de Funky Shake (ComfortNet + Digitale TV) . Ik zal deze zelf installeren met hun starterspakket en dus zonder technieker, wat mij als voordeel geeft dat ik niet moet thuis blijven van het werk.

De Waarheid:

  1. Ik bel Telenet op en vertel dat ik twee accounts heb die ik wil samenvoegen. Mr. Telenet1 is heel vriendelijk, wil me verder helpen, komt te weten dat ik uiteindelijk naar een Shake wil. “Oh, mag ik dat niet ineens doen, want dat maakt het voor mij eenvoudiger?” Mijn antwoord was natuurlijk negatief omdat ik dan die 20 euro zou mislopen. Hij zou dat wel ergens anders afhalen dan: Een maand gratis huur van mijn digicorder en een maand gratis kabeltv, wat samen ongeveer neerkomt op 20 euro. Ik ben akkoord. Ik vertel verder ook nog dat ik zelf wil installeren met een Self Startersbox.
  2. De volgende dag krijg ik mijn aankoopbevestiging in mijn email. Er staat dat er op 12 augustus een technieker zal langskomen. Er staat dat ik activeringskosten moet betalen voor tv en internet wat ik dus al had. Er staat niets in over mijn twee promoties. Ik bel dus opnieuw naar Telenet. Mr. Telenet2 van de administratiedienst probeert me verder te helpen. Hij kan echter blijkbaar deze wijzigingen niet doorvoeren en verbind me door met de technische dienst.
  3. Op de technische dienst krijg ik Mvr. Telenet3 te spreken die me, na mijn hele uitleg, enkel weet te vertellen dat mijn dossier nog gelocked is door de administratiedienst en dat ik na een halfuur maar weer moest terugbellen en naar haar vragen.
  4. Ik bel later die middag terug naar Telenet en krijg Mr Telenet4 aan de lijn. Deze keer zat ik niet achter mijn pc en had ik dus geen inzage op account nummers en dergelijke, maar vermits ik toch terug naar Mvr. Telenet3 ging vragen, vormde dat geen probleem volgens mij. Mr. Telenet4 weet me echter te zeggen dat dat enorm optimistisch was van Mvr. Telenet3 want de kans dat ik een tweede keer bij haar terecht zou komen was enorm klein. Hij kende haar niet. Zij zat waarschijnlijk op een ander departement. Ik zou ‘s avonds wel terugbellen en mijn uitleg weer aan een andere technieker geven. Geïrriteerd.
  5. Ik bel ‘s avonds weer terug en krijg Mr. Telenet5 aan de lijn. Weer heel hulpvaardig, maar ik ben mijn geduld verloren tegen dat ik hier aanbeland ben. U misschien ook al bij het lezen van dit stukje. Mr. Telenet5 ziet in mijn dossier dat ik zelfs twee maal internet toegewezen heb gekregen en dat ze mij daar dus ook voor zouden facturen en dat hij dacht dat dat waarschijnlijk niet was wat ik wou. “Nee, natuurlijk niet!” Om deze fouten van Telenet recht te zetten, moet hij met de kwaliteitsdienst van Telenet praten. Ik wacht. Weeral! En maar telefoonkosten betalen! Hij komt terug en overloopt nog eens even wat ik allemaal wou. Dat klinkt allemaal goed.
  6. De volgende morgen krijg ik een productwijziging voor mijn internet (van Comfortnet naar Comfortnet) en een productaankoop (digitale tv) in mijn email. Het is wéér zover. Ik bel zaterdagmorgen terug naar Telenet en spreek met Mr. Telenet6 ondertussen! “Oh, die aankoopbevestigingen kloppen meestal niet.” “Waarom stuur je ze dan naar de klant?” vraag ik me af. Hij overliep met mij mijn dossier. Het klonk goed, maar ik heb er geen vertrouwen meer in. Ik mag toch deze zaterdag mijn Self Starter Box gaan halen bij het Telenet Center op de Meirbrug.
  7. Ik stap op mijn fiets en ga naar het Telenet Center op de Meirbrug. Daar blijkt er een fout te zijn gebeurd met alle geleverde digiboxen. Ik kan er dus niets nuttigs komen halen. Het dichtsbijzijnde andere Center ligt op de Turnhoutsebaan in Borgerhout.
  8. Ik stap op mijn fiets en ga naar het Telenet Center in Borgerhout. Ik word snel geholpen. Ik krijg mijn dozen mee zonder problemen. Ik fiets met alles naar huis.
  9. Zondag installeer ik mijn digibox en mijn digitale tv en na een halfuurtje heb ik er al plezier van.
  10. Ik krijg een email van Telenet om een tevredenheidsenquete in te vullen. “Aha”, dacht ik. De kans om mijn gedacht nog eens goed te zeggen. Nu blijkt dat deze enquete ging over de tevredenheid in het Telenet Center in Borgerhout, waarover ik dus niet kan klagen. Het énige waarover ik niet kan klagen!

Als u tot hier hebt meegelezen, begrijpt u zeker en vast mijn frustratie. Nu is het nog afwachten op mijn eerste rekening, want ik heb zo’n vermoeden dat daar helemaal niet gaat opstaan wat ik zou verwachten!

Gelukkig kan ik nu toch al genieten van mijn digitale tv.

Inspiratie

Laat dit liedje nu weer mijn pad gekruist hebben. Prachtig. Vol.

Vergeet vooral niet te luisteren tijdens het lezen van deze tekst!

Ik wou meer piano spelen. Ik ga terug verder oefenen om dit prachtige nummer uit deze prachtige film te kunnen spelen. Ik heb nog wel veel oefening nodig, want na het een drietal keer herhalen van het eerste blad voel ik het al in mijn vingers. Het brengt weer leven in mijn piano spel. Het geeft me zin om te spelen. Het is prachtig om naar te luisteren!

The Piano

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake