Op zoek

Soms wil ik een anonieme blog. Dan wil ik me volledig laten gaan en schrijven wat er in mij opkomt, wat er in mijn hoofd ronddoolt en nog zoveel meer. Het enige wat ik hierbij nog wil leren is dat ik hiervoor geen anonieme blog nodig heb. Ik zou me hier moeten kunnen laten gaan. Ik heb een uitlaatklep nodig en misschien wel meer dan eentje, want anders gaan mijn hoofdpijndagen niet verdwijnen. Niet alleen word ik geveld door migraine, maar ook nog eens door spanningshoofdpijn. Een hoop omstandigheden werken deze beiden in de hand. Ze spannen samen tegen mij.

Soms wil ik zo hard anderen helpen dat ik mijzelf vergeet. Ik doe altijd maar mijn best om anderen gelukkig te maken, maar ik zou willen weten hoe ik mijzelf als eerste gelukkig kan maken. Zonder dat ik daarvoor anderen gelukkig moet maken. Wat wil ik? Waar wil ik naartoe? Wat maakt mij gelukkig? Waar ga ik van lachen? Waarvan gaat mijn hart een beetje sneller slaan?

Dit weekend is voor mij. Een lege zaterdag. Een lege zondag. Ik neem ze zoals ze komen. Zonder planning. Zonder twijfel. Op zoek naar geluk. Geluk voor mezelf.

Droomreizen

Voorbereidingen treffen voor reizen. Ik ben daar helemaal niet goed in. Ik laat het meestal afhangen van de personen die samen met mij reizen of ik beslis pas helemaal op het laatste waar ik naartoe ga zoals verleden jaar. Zo worden de weekendjes naar de Ardennen in mei bepaalt door familie, het lange weekend naar Tsjechië in juni wordt bepaald door vrienden, …

Voor de reis naar Canada, die pas in september valt, heb ik echter al zelf wat voorbereidend werk gedaan: Ik ging vorige vrijdag naar het districtshuis van Berchem om mijn reispas aan te vragen. Dat kan in elk districtshuis van Antwerpen, dus verkies ik dat van Berchem omdat het daar altijd rustig is. Een paar pasfototjes, een handtekening of twee en ik mag op 7 mei mijn reispas komen halen. Danku Antwerpen om het zo eenvoudig te maken.

Vervolgens wil ik ook ineens een internationaal rijbewijs aanvragen. Ik haal mijn overige pasfoto’s boven… maar spijtig genoeg is het niet mogelijk om mijn internationaal rijbewijs in Berchem aan te vragen. Aangezien ik niet echt in Berchem woon, maar in Antwerpen zelf, moet ik naar het stadskantoor om het aldaar aan te vragen. Spijtig. Maar, niet getreurd, het zonnetje scheen, dus ik stapte op mijn fiets en reed naar het stadskantoor alwaar ik na een kwartiertje alweer buiten stapte met mijn internationale rijbewijs in mijn handen. Wist u trouwens dat dat hier een boekje is en niet in een formaat zoals een bankkaart of identiteitskaart?

En ik vraag me toch ook af waarom een reispas wel op elk districtshuis van Antwerpen kan aangevraagd worden, maar een internationaal rijbewijs niet.

Een pient…

… voor de dame die hier elke dag haar kopje eens door het donkere raam van dit cafétje steekt.

Pint

 En natuurlijk wil ik de andere dames en heren niet in de kou laten staan. Dus, bij deze steek ik hier weer de lichten aan (niet te veel natuurlijk… het blijft een cafétje), laat ik de pianist weer in gang schieten en geef ik een rondje aan al mijn trouwe klanten!! Geniet ervan!

Mag ik jullie dus bij deze bedanken om hier nog te komen kijken, om een tijdelijke sluiting te aanvaarden en zelfs om elkaar op de hoogte te brengen. Super vind ik dat gewoon.

Weggevlogen

De mooie woorden om te zeggen wat ik wil zeggen, vliegen door de blauwe lucht. De wind speelt ermee als een kind met een strandbal op het strand. De woorden zijn buiten mijn bereik.

De realiteit niet.

Open verkeersbrief

10 dagen zijn er voorbij gevlogen sinds de laatste keer dat ik hier even wat liet weten. De reden daarvoor zal binnenkort wel duidelijk worden, maar daar wou ik het nu niet over hebben.

Waar ik het wel over wil hebben vandaag zijn mijn ergernissen in het verkeer. Ik vraag mij dus echt af of auto bestuurders denken dat ze sneller ergens gaan zijn als ze door een oranje licht rijden? Zéker als ze daarmee in de file het kruispunt bezetten. Of is iedereen vergeten dat je eigenlijk enkel en alleen maar een kruispunt mag oprijden als je zeker weet dat je er ook af kan rijden? Is iedereen vergeten dat het oranje licht eigenlijk bedoeld is om je toch nog even wat extra tijd te geven om het kruispunt vrij te maken? Het is zéker en vast niet bedoeld om het kruispunt vol te zetten! En om het dan nog even verder te trekken… Een opening naar een zijstraat vrijlaten is ook altijd heel vriendelijk. Zo blokkeert u ook geen andere wagens. Fietspaden en zebrapaden zou u ook ten allen tijden vrij moeten laten. Kunt u er niet voorbij? Wacht dan even voor het fiets- of zebrapad. Die vijf meter gaan je echt niet sneller ter plaatse brengen!

Vandaag heb ik genoten van het fietsen in het zonnetje. Iedereen spreekt over de lente en is tevreden dat de zon schijnt. Ik ben tevreden als ik kan fietsen in de zon, mijn haren in de wind. Maar dan zijn er zo’n paar plaatsen waar ik een straat moet oversteken op een aangeduide plaats voor fietsers en nog moet ik slalommen tussen de auto’s die in de file staan!

Dus, lieve autobestuurder, wees wat vriendelijker voor de fietser, de voetganger, maar eveneens voor de andere autobestuurders. Neem alstublieft uw tijd op de baan en geniet van het zonnetje terwijl uw venster openstaat.

Twee wordt één

mooie bedenkingen

Nekka Nadert

Het is alweer een jaar geleden en dus plaats ik hier speciaal voor lie wat reclame voor de Nekka Nacht. Ik zal dan zeker en vast ergens op het middenplein staan.

Nekka Nacht 2010

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake