Welke Amerikaanse Stad?

Wat? Ik? Jij? Een stad! Dat kan niet!! Wel, alles kan blijkbaar op blogthings. En ik deed de test. Het gaf me toch een verrassend leuk resultaat:


You Are Austin

A little bit country, a little bit rock and roll.
You’re totally weird and very proud of it.
Artistic and freaky, you still seem to fit in… in your own strange way.
Famous Austin residents: Lance Armstrong, Sandra Bullock, Andy Roddick

What American City Are You?

Nu alleen even opzoeken waar Austin ligt. Aha, in Texas, vlakbij de Golf van Mexico. Dat zie ik inderdaad wel zitten voor een vakantieperiode natuurlijk.

En jullie? Welke stad zijn jullie? We kunnen er dan misschien ineens een Amerikaanse road-trip van maken.

Voorspellende Droom?

Ik had migraine, lag veel in mijn bed. Om te slapen, om wakker te liggen en pijn te lijden en af en toe ook om te dromen. Dromen intrigeren mij. Ik werd wakker, was ik net naar de dokter geweest? Nee, het was een droom. Of eerder een nachtmerrie, of iets ertussen. In mijn droom was mijn dokter namelijk dood. Ik weet niet hoe, ik weet niet waarom, ik heb enkel onthouden dat hij dood was.

Dromen

Nu moet je weten, ik ga naar de Koraalberg, een huisartsen-centrum. Vermits ik ook terug wat last had van mijn lies de laatste weken, wou ik nu ook naar daar voor een dokter te zien die mijn dossier kan inkijken. Zeer handig. Het was bij een nieuwe, jonge dokteres. En wat blijkt, de huisarts die ik gewoonlijk opgaf als mijn huisdokter, was weg bij het centrum. Hij is ergens anders gaan werken.

Heb ik dat nu geweten in mijn droom? Zoja, hoe? Hoe is het mogelijk dat ik zoiets zou kunnen voorzien? Is er meer? Wat? Allemaal vragen waar ik niet te lang blijf stilstaan, maar ik blijf zo’n dingen toch raar vinden.

Wist je trouwens dat alle gezichten die je in je dromen ziet, van mensen zijn die je ooit al eens in het echt hebt gezien?

Quote van de Week: Realiteit

Deze week is de quote van de week er iets later als anders wegens de migraine, maar niet getreurd, hier komt het:

When I let go of what I am,
I become what I might be.

Lao Tzu

En meer heb ik daar niet over te zeggen.

Geen Titel

Eventjes… Ik heb een geweldige zaterdagavond gehad. De trouw was tof. De kater nadien wat minder. Zeker toen die nog werd overgenomen door een migraine aanval. Ok, ik moet toegeven, het gaat beter met de migraine aanvallen. Raar maar waar komen ze ook minder voor sinds ik alleen ben. Ik vraag me toch nog steeds af of het toeval is of dat de pillen nu toevallig goed werken.

Ja, ik heb al veel zaken gedaan om van mijn migraine af te komen: relaxatietherapie, bach-therapie, accupunctuur, chiropractie, kinesitherapie (rugschool), psycholoog, psychiater, neuroloog, … Momenteel ga ik naar een migraine specialist in de Eeuwfeestkliniek in Antwerpen. Ik kreeg van die man toch eerst de sterke indruk dat het ne pillendraaier was. Elke keer ik daar kom, schrijft hij maar weer wat pillen voor. Maar ik probeer maar. Wie weet helpen ze wel. Time will tell.

En dit schrijven terwijl je naar Coupling kijkt is toch moeilijk, dus ga ik er hier maar mee stoppen. Morgen is het trouwens geen ziektedag meer, maareen werkedag, dus na Coupling ga ik recht mijn bedje in. Slaapwel.

Zomerdagen

Na een triestige week, zijn de zomerdagen dan eindelijk aangebroken. En dan spreek ik niet enkel over het weer. Dit heeft dus ook te maken met het vrij leeg blijven van deze blog de laatste week. Ik had in niets zin.

Al een geluk kreeg ik op het werk het schitterende nieuws dat ze blij waren met mijn prestaties en dat dus mijn auto goedgekeurd werd. Dus, binnenkort beschik ik terug zelf over een auto. Nu nog een appartementje vinden en ik ben terug helemaal gesettled. Een vriendje mag daar natuurlijk ook wel bij, maar daar is het, denk ik, nog wat vroeg voor.

trouwVandaag ben ik trouwens voor het eerst in het stadhuis van Antwerpen geweest. Een collega, een heel goede vriendin ondertussen, trouwde daar. En met een aantal toffe collega’s waren we natuurlijk op post om dat mee te maken. Toen ik aankwam werden er nog wat foto’s getrokken van het gelukkige paar, waarna we met z’n allen het stadhuis konden binnentreden voor het huwelijk zelf. Een grote hal, een grote trap, verder de trappen naar links, en dan bovenaan wachten. Wachten tot het vorige stel en hun entourage terug buiten kwamen. Ja, zoals mijn vader al wist te vertellen, het is daar bandwerk. De persoon die hen trouwde ratelde dan ook een tekst af. Hij vertelde ook nog wat geschiedenis over de zaal waarin ze getrouwd werden. Afin, het was sneller voorbij dan verwacht. En even later stonden we dus weer buiten.

Vanavond gaan we dan naar het grote feest. Het trouwfeest zal plaatsvinden op een boot! Jaja, het lijkt me ondertussen wel leuk. Ook al moet ik er alleen naartoe. Maar, mijn papa heeft zijn goede kant alweer laten zien door mijn persoonlijke taxi-chauffeur te willen spelen. Dat wordt natuurlijk enorm geapprecieerd. En tussen halftien en twaalf zal ik dus aan het varen zijn. Leuk leuk!

Onze Wereld

Vandaag een leuke test tegengekomen. Namelijk: Hoeveel landen kan jij opsommen op 5 minuten tijd? (In het Engels). Ik kon er toch 47 opnoemen in het Engels en van een aantal landen wist ik spijtig genoeg niet de correcte Engelse vertaling. Anders was ik toch wel zeker aan 50 gekomen. Ik vind alleen dat ik veel te weinig Afrikaanse landen ken, zeker als je het zo beziet op de kaart. De donkergroene landen heb ik dus kunnen opsommen. Oefening baart kunst zekers. En dat kan nog steeds via deze testjes.

Maar, wetende dat er in totaal bijna 200 landen zijn, hoe breng jij het ervan af?

Wereld

Quote van de Week: Applaus

Er is alweer een week gepasseerd. En omdat ik hier even wil benadrukken hoe belangrijk ik het vind om altijd positief te zijn, tegenover jezelf en zeker en vast ook tegenover anderen, breng ik jullie deze week deze quote:

When someone does something good, applaud!
You will make two people happy.

Samuel Goldwyn

Ik ga in ieder geval zelf proberen me hiervoor in te zetten. Ik maak wel graag mensen gelukkig.

Wisselvallige Zondag

Een rustige luie zondag. Zalig.

zwembadRond de middag even gaan zwemmen met Tesske en haar kinders. Ook mijn ouders besloten om mee een duik in het zwembad te nemen. Leuk en gezellig. En wij, mijn papa en ik, hadden besloten om met de fiets ernaar toe te gaan. Na het vertrek in het zonnetje kwam natuurlijk even een stortbui, waardoor we al nat waren voordat we het zwembad gezien hadden. Allemaal niet erg, totdat je na het zwemmen terug in je natte kleren kan stappen.

Verder volgde nog een luie dag. Net wat petatjes gekookt en sevves komt het klaarmaken van de volledige maaltijd. Normaal enkel voor mij, en nu dus voor drie. Hopelijk vinden mijn ouders het ook lekker.

Wereldfestival van Folklore: Voorstellingen

Ja, het 50e wereldfestival van folklore is weer voorbij. De gasten zijn vertrokken. Het was deze morgen afscheid nemen in een typisch Belgisch weertje. Al een aantal dagen wil ik jullie een indruk geven van de shows van de verschillende landen maar het is er eigenlijk door alle drukte niet van gekomen. En ja ik weet het, nu is het te laat om nog zelf naar een voorstelling te gaan zien, maar ik wil jullie toch wat verschillende indrukken geven van de verschillende landen die deze week te gast waren in Schoten.

  • België: Ok, ik geef toe, deze zijn niet echt te gast hier. België wordt telkens vertegenwoordigd door verschillende volksdansgroepen uit de omgeving. Vroeger vond ik ze altijd saai en altijd maar hetzelfde trage slome dansje. Zonder glimlach uitgevoerd. Maar, de laatste jaren moet ik toegeven dat de Belgische volksdansgroepen er op vooruitgaan. Dit jaar werd ook Nederland voor 1 avond uitgenodigd en zij brachten onder andere een leuke klompendans.
  • Syrië: Dit was het 99e land in de 50 jaren wereldfestival van folklore en zij waren voor het eerst te gast in Schoten. Ze hadden zeer mooie kledij en je zou de mensen zo in de woestijn kunnen plaatsen in die kledij. Spijtig genoeg hadden zij wel geen live muzikanten. Ze brachten echter wel een schitterend mooie dans met dansende rokken. Zes mannen en vier vrouwen draaien dan voor zeker meer dan vijf minuten in het rond en laten hun rokken zweven. Na dit gedraai stoppen zij gewoon en staan ze perfect stil. Ongelooflijk. Zij zijn deze week zelfs één keer om 4u ‘s morgens moeten opstaan om deze dans te oefenen in absolute stilte. Het was prachtig om te zien.
  • Cuba: Deze groep bracht typische zuiderse dansen. En natuurlijk ook heel vrolijke kleurrijke kledij. Veel wit, veel rood, geel, groen, blauw, …
  • Columbië: Natuurlijk was dit de allerbeste groep. Muy hermoso. Ik kan misschien een beetje heel subjectief zijn op dit vlak aangezien 2 van hun danseressen een hele week bij op mijn kamer sliepen, maar in het algemeen was het publiek ook zot op hen. Zij hadden altijd een andere show klaar en hadden een aantal dansen waarbij meisjes zomaar in de lucht worden geworpen, rondgedraaid, omhoog gelift alsof het niets is, … Ze dansten enorm energiek. Geen enkel andere groep kon tippen aan het wervelende zuiderse spektakel dat deze Colombianen ons brachten.
  • Amerika: Of moet ik zeggen Ierland? Er werden Ierse dansen gebracht door een professionele Ierse groep uit Amerika. Zij brachten een enorm spektakel en er werden zelfs vergelijkingen gemaakt met Lord of the Dance. Ook de dans waarbij een aantal vrouwen met stokjes serieus wat op het podium kloppen heeft indruk gemaakt op iedereen aanwezig. En laten we hierbij vooral de schitterende muzikanten niet vergeten die elks een serieuze solo konden brengen.
  • Schotland: Deze groep was niet voor mij weggelegd. Er kwamen vooral veel doedelzakken aan te pas. De vrouwen die drumden en met hun stokjes konden zwieren waren echter wel tof. Hun dansen hadden wat weg van het slome karakter van België. De Schotse muzikanten hebben trouwens bij hun verbroedering samen met de Ierse Amerikanen en de Poolse muzikanten hun beste beentje voorgezet en gezorgd voor een leuke afsluiter op donderdag.
  • Polen: Deze groep heeft best wel mooie dansen gebracht maar heeft spijtig genoeg geen grote indruk achtergelaten. Wat ik vooral onthouden heb van het avondje met Mawa is dat deze Polen uit het midden van Polen afkomstig waren en dat Polen die uit de bergen komen, zoals zij, veel toffer zijn. Daar kan je natuurlijk niet tegenop.
  • Rusland: In tegenstelling tot Cuba en Colombië brachten de Russen zoals gewoonlijk mooie statische elegante dansen. Het is ongelooflijk hoe die vrouwen ervoor kunnen zorgen dat ze precies zweven met hun lange rokken. De Russische mannen daarentegen moeten altijd stoer overkomen. En dat lukt ook wel. Ook de Russische muzikanten weten echt wel wat ze doen. Prachtig gewoon.
  • Zuid-Korea: Een volledig vrouwelijke groep. Net als Rusland brengen zij altijd wel elegante en statische dansen. Iedereen kent wel de Oosterse invloeden. Wat natuurlijk ook niet kon ontbreken bij deze groep waren de waaiers. Daar vormen zij dan bloemen mee, stellen vlinders voor en maken een op en neer bewegende sliert. Spijtig genoeg bracht deze groep wel bijna elke keer dezelfde dansen.
  • Zuid-Afrika: Last but not least, de Zuid-Afrikanen. Zij brachten typische Afrikaanse dansen, aanvalsdansen, stampen met de voeten, … Ook konden zij geweldig mooie liedjes brengen. Zo brachten zij gisterenavond onder andere een versie van de Lion King en een dans speciaal voor Nelson Mandela, die gisteren 90 werd.

En nu vind ik deze post al lang genoeg, dus u zal het hiermee al moeten doen. Voor meer informatie in verband met de groepen of voor foto’s kan u zeker en vast nog terecht op www.festivalschoten.be.

Zoekwoord van de Week: smiley’s betekenis

Zoals ik u vorige week al had verteld, is Spreuk van de Week al aangevuld met Quote van de Week. Deze week voeg ik daar nog iets extra aan toe. Zoals je aan de titel al kan zien, is dit dus Zoekwoord van de Week. Elke week kijk ik in de lijst van gebruikte zoekwoorden waarmee mensen op deze blog zijn terechtgekomen en kijk ik of er een leuk of interessant zoekwoordje is om wat meer over te vertellen. Liefst dus eentje dat je voor de rest nog niet vind op mijn blog.

smileysVoor deze week is dit dus smiley’s betekenis geworden. Iedereen kent natuurlijk wel de standaard smileytjes, een lachend, een verdrietig of een boos smileytje. Mijn nickname is gekozen met het lachende smileytje in gedachten. Ik ben nogal een gelukkig persoon en wou dit daarmee kenbaar maken. Maar we dwalen af.

Vorig jaar vierde de smiley zijn 25-jarig bestaan. Blijkbaar is Professor Scott E. Fahlman degene die er is opgekomen om een smiley op zijn kant te zetten, ook wel emoticon genaamd. Hij heeft er zelfs een hele pagina aan toegewijd. Wat nu de betekenis is van een smiley is natuurlijk afhankelijk van welke smiley er gebruikt wordt. Ik ga er hier toch niet meer aan wijden, want ik ga er eigenlijk vanuit dat iedereen zeker de basis-smileys kent, zoals je ze kan zien in het figuurtje hierboven.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake