Vermits er naast deze week enkel maar reclame staat voor het boekje zelf zal ik de raadgeving van vorige week hier zetten:

Zoek verbinding met anderen.

Je armen en handen zijn een verlengstuk van je hart.

Je maakt verbinding met anderen door je hart te openen.

Oefen jezelf om te geven en ontvangen.

Er staat nog een hele oefening beschreven om je hart te openen, maar mij lijkt het een “state of mind” die je zou moeten aanpassen om dit te kunnen doen en geen fysieke oefening. Om verbinding met anderen aan te gaan moet je zelf namelijk open staan. Vorige week was ik zelf vrij gesloten en viel het me zelfs op. Ik zocht contact met vrienden. Ik ontving contact van andere vrienden. Toeval?

Door het leven ga je duidelijk niet alleen en ook niet alleen als koppel. Alle mensen in je leven dragen bij tot het geluk in je leven. Soms zie ik dat niet in. Op het moment wel en geniet ik er ook met volle teugen van.

Plan België helpt deze wereld al 30 jaar en dat wordt vandaag gevierd in Planckendael. Toen ik er eerst over las, wou ik écht graag gaan, maar normaal gaan wij deze twee lange weekenden altijd op weekend, dus stak ik het maar in de vergeethoek. Nadien werd er echter besloten om alleen maar met Hemelvaart op weekend te gaan. Nu, met Pinksteren, geniet ik dus eigenlijk wel van een lekker lang weekendje thuis. Het is zondag. En weten dat het morgen nog eens zondag is, is een zaligheid.

Aangezien Ifemi me niet zou kunnen vergezellen naar Planckendael – en ik toch liever niet alleen ga – vroeg ik in het begin van de week een vriendin mee. Ook zij kon niet. Dan zag ik de weerberichten en gaf ik het dus zelf maar op. Nu zit ik hier en schijnt de zon buiten, is er een stralend blauwe lucht en toch voel ik geen spijt om niet op die Plan-dag aanwezig te zijn. Ik heb al andere leuke plannen. Ik ben gewoon blij voor hen dat het geen totale regendag is.

Verder wou ik jullie ook nog eens iets vertellen over Awa, mijn plan-kind, dat ondertussen al 5 jaar geworden is. Ik ben altijd blij als ik een briefje van haar krijg of als ik de jaarlijkse update krijg van Plan over de hulp van Plan aan de omgeving van Awa in Burkina Faso. Het is leuk om zo dicht bij de vorderingen te staan, terwijl het eigenlijk toch zo ver weg ligt. Ik stuur haar regelmatig een kaartje of een brief met recente fototjes van ons. De laatste keer heb ik ook een tekening opgestuurd waar ze de verschillen op moet zoeken. Ik hoop dan maar dat ze zo’n dingen leuk vind. In haar brieven staat bijna altijd hetzelfde: Dat ze blij zijn met mijn brieven en kaartjes, dat ze dankbaar zijn voor mijn hulp en dat Awa graag verstoppertje speelt.  Ik hoop dat dat toch nog verder gaat evolueren naarmate ze ouder wordt.

Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn keuze om Plan-Ouder te worden en ik kan het iedereen aanraden.

Mijn gedachten dwalen weer in het rond. Ergens wil ik het hier minder persoonlijk maken, want wat maakt het uit hoe mijn leven zich afspeelt terwijl dat van de samenleving eigenlijk veel belangrijker is? Moest de samenleving beter zijn, zouden al onze levens beter zijn.

Natuurlijk komt dan de grote vraag: wat is een betere samenleving? Wat is een goede samenleving? Hoe kunnen we het verbeteren? Wat zijn jullie onrealistische ideeën? En realistische ideeën? En waarom zouden ze falen of net slagen? Zo ging ook deze week een conversatie – in het Frans – tijdens de lunch. Dat onze samenleving voornamelijk bestaat uit mensen die “ik” voor “ons allemaal” zetten, helpt natuurlijk niet. Maar kan ik daar wel over oordelen aangezien ik soms ook keuzes maak die beter zijn voor mezelf en niet voor anderen?

Onverwachte ontmoetingen maken je dag beter.

Er zijn weer zoveel nieuwe ideeën voor posts op deze blog.

Ik sla voor één keer het Spiritueel Stukje van deze week volledig over, vermits ik er geen zin in heb.

Kleine dingen maken mij gelukkig.

Ontspanning is noodzakelijk.

Ik kan niet wachten tot het komende verlengde weekend.

Alleen zijn we één Druppel

Samen vormen we een oceaan

Ik denk dat ik momenteel die druppel ben die langzaam probeert terug te vloeien naar die oceaan…

(orig fig)

Eén mei. Een feestdag. Ik keek er naar uit. Mijn hoofdpijn deze morgen heeft me van de nodige slaap beroofd. Gelukkig is de hoofdpijn wel geminderd. En dat gaf een moment met een ingeving. Het is één mei. Dus was het gisteren de laatste dag van de maand en is het weer tijd om mijn meest actieve bezoekers te bedanken.

DANKUWEL.

Het is duidelijk dat tante loesje en Britt sinds het bijhouden van mijn top 3 de meest trouwe reageerders zijn. Zij staan namelijk al vier maanden in de top 3. En ik blijf het geweldig vinden, dus doe vooral zo voort. Voor de tweede maand op rij slaagt micheleeuw er echter in om net iets meer reacties te geven dan de andere twee. Doe je het ervoor of is het toevallig? Ook jij bedankt voor je leuke en informatieve reacties natuurlijk!

En, wie van jullie die nog niet in de top 3 gestaan heeft, gaat er volgende maand eens instaan? Succes!

Trouwens, misschien hebben jullie het al gemerkt, misschien ook niet. Ik heb de plugin met de mogelijkheid om een email te krijgen nadat je een reactie hebt geplaatst, weggehaald omdat er toch zo goed als niemand gebruik van maakte. Op al die maanden was er slechts één registratie. Toen ik toch bezig was heb ik gisteren ook ineens die lange ruimte voor de relevante ruimte weer weggehaald.

Hij zat tegenover mij.

Zijn gezicht naar buiten gericht. Zijn blik op oneindig. Zijn ogen gaven de droefheid van zijn ziel weer. Nat van de tranen die klaar stonden om zich te laten vallen, staarden ze in het niets.

Mijn blik bleef regelmatig op hem rusten.

Hij was zich niet bewust van zijn omgeving. Wanneer het voorbijrazende uitzicht drastisch veranderde, bleef hij stil als een standbeeld. Zijn ogen knipperden zelfs niet. Misschien uit angst voor het loslaten van die stuwende watervallen.

Aan de witte verfvlekken op zijn kledij en handen te zien, werkte hij als schilder of op zijn minst ergens op een bouwbedrijf. Zijn kledij gaf een stoere en zelfzekere indruk.

Ik vroeg me af wie hem gekwetst had.

Wie was de oorzaak van de transformatie van een aantrekkelijke jongeman in een hoopje treurnis? Ik vroeg me af waarom hij zo triest was en of ik er in die korte tijdspanne dat we samen aan een tafeltje zaten, iets aan kon doen. Niets leek me gepast. Hij leek zo in zichzelf gekeerd te zijn dat elke toenadering van buitenaf zelfs niet opgemerkt zou worden.

—————————

In de hoop dat deze zonnige dag hem ook vervulde met wat geluk, probeer ik nog steeds zijn droevige gezicht uit mijn geheugen te halen en me hem voor te stellen met een stralende glimlach en ogen die spetteren van geluk.

Ik zat gisteren met een klein technisch probleempje. Zonder agenda kan ik dit stukje natuurlijk niet schrijven en mijn agenda had zich stoutmoedig verstopt. Ik kreeg al schrik dat ik hem per ongeluk op de trein had laten liggen ofzo aangezien hij zich duidelijk ook niet op mijn werk had verborgen.

Gelukkig kreeg ik deze avond een ingeving… af en toe vallen er zo wel eens dingen langs de zijkant van de zetel tegen de muur… en daar had mijn agenda zich dus ook een plekje gegeven.

Daarom, met enige vertraging, onze spirituele reis:

Kom in contact met je omgeving.

Verder volgt een iets langere tekst over de voordelen van omega-3 vetzuren en dat je die vooral kan vinden in vette vis. Dan volgt er nog een receptje voor zalmsla dat ik wel eens wil proberen, zonder de komkommer, de kappertjes (zou dit niet karpertjes moeten zijn?) en de ansjovis weliswaar. Appel, gerookte zalm, een gesnipperd uitje en verse peterselie kunnen wel voor mij. Ik ben benieuwd. Misschien iets om woensdag te proberen…

Succes met jullie volledige zalmsla!

(orig fig)

Het is weer zover. De 25e van de maand, maak ik een overzicht van de drafts die ik heb klaarstaan. Spijtig genoeg heb ik in deze maand eigenlijk niet zo veel gedaan van mijn gemaakte planning, maar dat maakt me niet veel uit. Ik ben nog steeds geïnteresseerd in jullie interesses. Dus, hier gaan we, wederom niet in een specifieke volgorde. Ik blijf echter ook rekening houden met jullie reacties van vorige maand.

• Agile – Fragile
• Antwerpen uit de ruimte
• Challenges
• Emoties kamperen waterlast
• Gezinnen en Controle
• Godinnen
• Hemelvaartweekend
• Ideale Gemeenschap
• Leven in Luxe
• Luxury Test
• Man-vrouw-test
• Nigeria Eko Atlantic
• NMBS
• Plan verjaardag + Awa
• Plinky
• Quiz: how do you live your life?
• Rainbow (Britt)
• Ruzie (van loesje)
• Samen S…
• Top Twintig 2012
• Typing Test
• Vrouwen – werk
• Zelfvertrouwen opbouwen
• Zelfzekerheid : Herevaluatie

Deze keer ben ik niet voor een mooie layout gegaan, maar een snelle alfabetische. Ik moet namelijk binnen de 9 minuten klaar zijn, want dan sluit mijn computer automatisch af en zal het dus pas morgenavond kunnen verschijnen…

Veel plezier met kiezen.

… een dag op voorhand geschreven.

Ik hou van bruggen. Ik ga akkoord met het spirituele weetje van deze week:

Hoe groter de kloof, hoe mooier de bruggen.

Ik vermoed alleen dat ze het in mijn agenda net iets spiritueler bedoelen dan dat ik het nu even opvat. Ik zie enorm graag bruggen. Van beneden uit, van boven uit, de structuur, de rivier eronder meestal, …

Ze stellen verder nog de vraag:

Met wie zou jij een kloof willen overbruggen?

Met Ifemi wil ik natuurlijk samen nog over vele bruggen gaan, zowel spiritueel als gewoon. Verder vind ik het een moeilijk vraag. Er zijn zeker en vast wel een aantal mensen waar ik dichter zou willen bijstaan, waar er inderdaad misschien wel een kloof tussen ons is ontstaan… Maar dan vraag ik me ook af of ik altijd diegene moet zijn die de kloof moet overbruggen?

En ja, ik weet dat mijn spiritueel stukje normaal in het weekend wordt voorbereid en dus gewoonlijk op maandagmorgen verschijnt, maar ik ben het dit weekend helemaal vergeten. Gelukkig denk ik vandaag nog aan jullie en krijgen jullie het toch nog aan het begin van de week. Succes met jullie kloven en bruggen!

(orig fig)