Kindness Advent Calendar

Deze kwam ik gisteren tegen : Een ‘Kindness Advent Calendar’ voor 2016. Perfect wat ik nodig had. Na enkele negatieve dagen en enkele goede babbels met vriendinnen, kon dit op geen beter moment mijn leven binnenkomen.

Ik las het artikel bij maketodayhappy.co.uk / act-of-kindness-24-kindness-advent-calendar en ik was meteen verkocht, ook al had ik nog niet alle kindness acties gelezen op dat moment.

Kindness Advent Calendar
Als het niet zo leesbaar is kan je via de link hierboven de pdf downloaden.

Ik weet trouwens dat ik niet élke dag exact zal doen wat er op deze kalender staat, maar ik zal toch mijn best doen. Een beetje meer goedheid in deze maand zal niet misstaan.

Bij deze is natuurlijk mijn opdracht van gisteren al voldaan. Die voor vandaag ligt me moeilijker aangezien ik normaal geen vrienden ga zien vandaag en ook al een drukke volle dag heb.

Zal ik jullie hierbij een virtueel stukje chocola aanbieden? Of misschien eerder een chocomelkje (vermits het een café is hé)?

Iets nieuws

Ik zag vandaag een leuke advent kalender. En ik wou daar hier iets mee doen… maar ik ben te moe. Misschien morgen. Anders de dag erna… of daarna… 

Afsluiting?

Ik twijfel. Ik neem niet veel tijd om te schrijven. Ik wil geen hosting meer.

Moet ik deze blog nog wel houden?

Start ik een nieuwe waarbij iedereen gewoon kan weten wie ik ben en wat ik doe?

Verzet ik deze naar een gratis plek?

Wil ik er wel tijd insteken?

Wil ik mijn oude dingen wel verliezen?

Ga ik voldoende tijd vrijmaken om op een nieuwe te schrijven?

Zou ik dan in het Nederlands of in het Engels schrijven? Of beiden?

Veel te veel vragen en veel te weinig antwoorden…

Voetjes omhoog

Ik kom hier niet meer veel. Is dat een reden om alleen spam berichten te krijgen? Misschien wel. Die reacties waren wel de trigger om hier nog eens iets te schrijven. We kijken naar Scandal dat regelmatig overdreven is, maar toch blijven we kijken. Ik schrijf hier via de smartphone vanuit mijn zetel met mijn voeten omhoog.  Handig toch? Dus waarom schrijf ik niet meer zo veel? Die vraag stel ik mezelf, maar laat dat jullie niet tegenhouden om ook je ideeën te geven.

Motivatie

Ik heb tegenwoordig weinig motivatie.  Op het werk. Thuis. Ik heb graag goedkeuring of appreciatie van anderen. Aangezien dat overal blijkbaar op een laag pitje staat, mijn motivatie ook.

Ik zoek de oplossing en ik stop hier want het werkt niet mee.

Werken aan zee

Het is eens iets anders. Niet werken op kantoor. Niet thuis werken, maar door omstandigheden : werken aan zee.

Ik zit hier dus in een cafétje met wifi. Ik zat hier rustig te werken en bij te leren tot er naast mij aan een tafeltje de lokale bevolking één voor één binnensijpelde. Dit heeft toch wel wat effect op het concentratie-vermogen.

Het is wel gezellig om naar buiten te kijken en de zee te zien, bootjes op de zee, spelende kindjes op het strand en wandelende mensjes op de dijk. Hoe leuk ik de duinen in Nederland ook vind, moet ik toegeven dat dit toch ook wel iets heeft.

Verder besef ik dat als het nog eens een dag heel goed weer is, we met ons zoontje naar St. Anneke moeten trekken. Dat is lang geleden en niet zo super ver.

In ieder geval, ga ik nog een beetje doorwerken tot mijn croque hawai-ke hier arriveert en dan rijd ik weer naar huis om daar rustig en geconcentreerd verder te kunnen werken.

Fun fun fun

Weer iets nieuws:Bloggen via smartphone… later meer.

Een update na weer een mini vakantietje

Er gebeurt enorm veel. Er is zelfs al wat vooruitgang in het bewerken van foto’s van Nigeria. Het zijn er énorm veel. Ik denk dat ik in totaal rond de 1400 foto’s heb. Persoonlijke foto’s krijgt u hier op deze blog niet te zien, maar hopelijk wel enkele algemene foto’s met persoonlijke verhalen of vragen. Dat is mijn plan toch.

Thuis staat er nog altijd één kastje van Ikea klaar, maar daar moet ik de schabben nog steeds insteken en het ander kastje is zelfs nog niet uit de doos gehaald. 

Met de was is het weer even erg gesteld als toen met mijn vorige post. We zijn namelijk het voorbije weekend met de familie naar een Landal park geweest aan zee. Het was zalig. Het was zonnig. We hebben goed gelachen, gespeeld, gewandeld, op café gezeten, in de speeltuin en in het zand op het strand gespeeld, een zandberg gemaakt, in het huisje veel rummikub gespeeld en wat scrabble, …  Er werd ook gitaar gespeeld, in de sauna gegaan, genoten in het zonnetje, gefietst, gekookt, met de lego gespeeld, torentjes gebouwd, … 

Het zoontje vind ik trouwens geweldig. Hij durft toch al enkele stapjes alleen te nemen en hij stapt enorm graag met één of twee handjes van iemand anders vast te houden. Hij wil altijd zo snel zijn dat hij bijna omvalt. Hij wordt zo gelukkig van dat rondlopen. Ook in dat weekendhuisje zocht hij telkens een handje van iemand om mee te kunnen rondwandelen. Ook de handjes van de nichtjes waren ok. Thuis – en op het voorbije weekend – slaapt hij wel terug mooi in zijn eigen bedje en de meeste nachten slaapt hij zelfs lekker door. Deze morgen was hij zelfs nog niet wakker toen ik naar mijn werk vertrok. 

Drukte na Nigeria

Na de vakantie komt het leven weer op gang. Zo is er de full-time job en de avond-activiteiten in de week. Er staat nog steeds veel was van na het verlof, want in Nigeria was het zomer, dus was alles daar zéér droog en zijn de kleren – vooral van het zoontje – enorm zanderig en vuil en die kunnen dus dikwijls wel meerdere wasbeurten gebruiken. 
Ook zijn we vorige zaterdag nog naar Ikea geweest omdat we nog een bon hadden van onze kerstboom en die moesten we dus in februari nog opgebruiken. We kochten daarmee twee kastjes die ik ook na mijn werk-uren nog probeer in elkaar te zetten. 
Het zoontje heeft natuurlijk ook de nodige aandacht nodig, want in Nigeria sliep hij tussen ons in omdat dat in Nigeria de gewoonte is. Kinderbedjes zijn daar nog niet echt voorhanden of gebruikelijk.
Zo komt het dat er spijtig genoeg nog zaken zijn waar ik momenteel nog geen tijd voor heb kunnen maken, zoals hier verhalen vertellen of mijn foto’s zelf eens bekijken en bewerken.

Home sweet home

En we zijn weer terug. En dat is de enige reden dat ik dit eventjes schrijf. Ik wou in Nigeria wel wat bloggen, maar de tools en het beperkte internet daar werkten niet echt mee. We zijn via de telefoon wel eens online geraakt, maar dan konden we enkel de facebook app laden. De gmail app deed het bijvoorbeeld niet.

In ieder geval : het was een fijne reis en je leest er hier binnenkort meer over.

English part : We are back home, which is the only reason I am quickly writing here. I wanted to keep you posted from Nigeria, but the limited internet and the tools didn’t really work with us. When we did get online on the phone, not all applications would load : facebook loaded, but gmail for example did not.

In any case : it was a nice journey again and you will soon read more about it here.

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake